Γρίππη και Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.
Οι αρχαίοι μας πρόγονοι θεωρούσαν πιθανό κάποια στιγμή κάποιος να κάνει κάποιο λάθος. Εκείνο που δεν θεωρούσαν χαρακτηριστικό ενός σοφού ανθρώπου είναι να επαναλάβει το ίδιο λάθος με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Δυστυχώς φαίνεται ότι οι Νεοέλληνες και μάλιστα σε μια περίοδο γενικής παρακμής επιβεβαιώνουμε ότι δεν είμαστε καθόλου σοφοί και δεν διδασκόμαστε τίποτα από τα λάθη μας.
Αυτές τις μέρες, τέλη Δεκεμβρίου με μέσα Φεβρουαρίου όπως συμβαίνει πάντοτε εδώ και πολλά πολλά χρόνια η χώρα μας παρουσιάζει μία έξαρση των ιώσεων και μάλιστα της γρίπης. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να έχουμε αυξημένο ποσοστό ανθρώπων οι οποίοι παρουσιάζουν τα χαρακτηριστικά συμπτώματα των ιώσεων που είναι ο βήχας, η καταρροή, ο πόνος των αρθρώσεων και των μυών, η γενική καταβολή. Βλέπουμε λοιπόν και πάλι τους τηλεαστέρες να ανακάμπτουν και να προκαλούν πανικό στον κόσμο.
Γρίπη και Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Τα εμβόλια κατά της γρίππης.
Το πρώτο πράγμα που λένε είναι ότι θα πρέπει μαζικά να πάμε να εμβολιαστούμε. Όπως ίσως θυμάστε και έχουμε πει, τα εμβόλια της γρίπης έχουν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό Επειδή τα στελέχη κάθε χρόνο διαφοροποιούνται, χρησιμοποιούμε για την παρασκευή τους τα επικρατέστερα στελέχη της προηγούμενης χρονιάς. Φέτος λοιπόν, βρισκόμαστε σε μια κατάσταση κατά την οποία έχει εμφανιστεί ένα νέο υποστέλεχος, το λεγόμενο Κ, το οποίο δεν έχει προηγούμενο. Επομένως, τα εμβόλια της γρίπης, πέραν της γενικής ανοσοποίησης για τη γρίπη, δεν έχουν να προσφέρουν ουσιαστικά πράγματα στο συγκεκριμένο στέλεχος.
Είναι επίσης γνωστό ότι τα εμβόλια της γρίπης έχουν συγκεκριμένους αποδέκτες. Αυτοί είναι άνθρωποι μιας ηλικίας, καρδιοπαθείς με σοβαρές καρδιοπάθειες, πνευμονοπάθειες, ανοσολογικές ανεπάρκειες με αυτοάνοσα και άνθρωποι με καρκίνους υπό θεραπεία. Ο τριαντάχρονος και σαραντάχρονος υγιής δεν έχει κανέναν λόγο επιστημονικό να εμβολιαστεί. Είναι λοιπόν στο πλαίσιο του πάρε δώσε με τις γνωστές φαρμακευτικές εταιρείες και τα κυκλώματα που πάλι οι dealers των προϊόντων τους εμφανίστηκαν να τρομοκρατήσουν τους ανθρώπους.
Αυτό το οποίο θα έπρεπε να συμβαίνει γιατί πραγματικά από αυτές τις απλές ιώσεις, τις άκακες στην πραγματικότητα, ένα πράγμα μονάχα μπορεί να φοβίσει το σύστημα υγείας, το να πάνε πολλές χιλιάδες ανθρώπων τρομοκρατημένων μαζί και υπό το κράτος της πίεσης να διαλύσουν το ήδη διαλυμένο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Θα έπρεπε λοιπόν οι ταγοί της υγείας να καθησυχάζουν τους ανθρώπους αντί να τους τρομοκρατούν, γιατί αυτή τη στιγμή αυτό που συμβαίνει είναι χαρακτηριστικό της κακής οργάνωσης του συστήματος υγείας.
Γρίππη και Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Αντί για οργανωμένη ΠΦΥ, ο προσωπικός ιατρός.
Βλέπουμε τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς να εγκαινιάζουν κτίρια. Πάντα ήμασταν καλοί στην κατασκευή, άσχετα του πως στελεχώνουμε τελικά τα κατασκευαζόμενα, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις αυτή τη στιγμή ρημάζουν. Όμως το σύστημα υγείας μας όπως έχουμε γράψει άπειρες φορές έχει ένα τεράστιο κενό, μια τεράστια τρύπα, την απουσία πρωτοβάθμιας περίθαλψης.
Κάθε ασθενής, ο οποίος έχει πρόβλημα με την γρίπη θα μπορούσε εάν υπήρχε ουσιαστικά προσωπικός γιατρός που θα μπορούσε να τον δει και να τον εξετάσει να παραμείνει ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου στο σπίτι του με απλές μεθόδους υγιεινής, ζεστά και ροφήματα ανάλογα και σε κάποιες περιπτώσεις που θα χρειαζόταν να πάρει και αντίστοιχη φαρμακευτική αγωγή.
Στη χώρα μας λοιπόν, δεν φτάνει μόνο το ότι δεν έχουμε πρωτοβάθμια περίθαλψη, συμβαίνει εκείνο που μας χαρακτηρίζει στα περισσότερα, η μεγαλοστομία. Έχουμε ονομάσει ένα εξάμβλωμα πρωτοβάθμια περίθαλψη και με αυτό πορευόμαστε εφησυχασμένοι. Τι κάναμε δηλαδή; Υπό την πίεση των Ευρωπαίων να φτιάξουμε πρωτοβάθμια υγεία, εμείς φτιάξαμε τον προσωπικό γιατρό, έναν άνθρωπο δηλαδή ο οποίος πολλές φορές μέσω γραμματείας μας γράφει τα φάρμακα εξ αποστάσεως και τηλεφωνικά και ποτέ σχεδόν δεν τον έχουμε δει πολλές δε χιλιάδες συνανθρώπων μας ομολογούν ότι δεν ξέρουν καν ποιος είναι.
Τι γίνεται λοιπόν τώρα; Εάν κάποιος πάρει. τον προσωπικό του γιατρό, εκείνος ασυζητητί του γράφει τα αντιικά φάρμακα, τα οποία έχουν μια σειρά από παρενέργειες και τα οποία θα πρέπει να χορηγούνται όπως όλα τα φάρμακα μονάχα εκεί που η χρησιμότητα είναι μεγαλύτερη από τη βλάβη. Σε περίπτωση που επιμείνει ο ασθενής ότι δεν αισθάνεται καλά, εκείνο τον προτρέπουν να πάει στο νοσοκομείο. Πολλοί δε ασθενείς που δεν γνωρίζουν καν, όπως είπαμε τον προσωπικό τους γιατρό, πηγαίνουν απευθείας στο νοσοκομείο. Το να πηγαίνουν χιλιάδες ανθρώπων στα νοσοκομεία μόνο και μόνο επειδή παρουσίασαν συμπτώματα κάποιας ίωσης είναι φανερό ότι και τα καλύτερα συστήματα υγείας θα τα είχε γονατίσει, πόσο μάλλον δε ένα κακό οργανωμένο και κακά λειτουργών σύστημα, όπως το δικό μας.
Όταν τα νοσοκομεία γεμίζουν λόγω ανυπαρξίας ΠΦΥ.
Γεμίζουν λοιπόν οι αίθουσες αναμονών με ασθενείς μικρούς και μεγάλους, οι οποίοι τρομοκρατημένοι από όσα ακούν και από όσα φαντάζονται τρέχουν και απαιτούν πολλές φορές την παραμονή τους μέσα στο νοσοκομείο. Έτσι τα νοσοκομεία φτάνουν στα όριά τους και είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ η αύξηση αφορά τους χιλιάδες εξεταζόμενους και τους εκατοντάδες νοσηλευόμενους, ελάχιστοι είναι εξ αυτών εκείνοι που πρέπει να μπουν σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.
Ξεκινήσαμε το άρθρο μας με την παραδοχή ότι «Ουκ ανδρός σοφού το δις εξαμαρτείν» και είναι αλήθεια ότι δεν πήραμε κανένα μα κανένα μάθημα από την περίοδο του κορονοϊού. Δεν είδαμε τις ανάγκες του συστήματος υγείας μας. Δεν οργανώσαμε τίποτα. Μάλλον το ακριβώς αντίθετο αποδιοργανώσαμε ακόμη και κάποιες δομές που λειτουργούσαν καλά.
Ο κίνδυνος δεν είναι η γρίππη αλλά οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις.
Μια εξαιρετική μονάδα στη σύλληψη της για τη φροντίδα των ασθενών στο σπίτι για να μην χρειάζεται να πηγαίνουν άσκοπα στα νοσοκομεία όπως αυτή τoυ Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού αντί να ενισχυθεί και να επεκταθεί και στα άλλα νοσοκομεία μέσα από το σύστημα υγείας, έχει αφεθεί στην τύχη της χωρίς χρηματοδότηση και πλάνο ανάπτυξης. Και βέβαια την αγορά αναγκαστικά λυμαίνονται οι ιδιωτικές εταιρείες, οι οποίες καλά κάνουν και παίρνουν αυτό το μεγάλο κομμάτι της ανάγκης του ελληνικού λαού. Αρκεί να μην το κάνουν αισχροκερδώντας τη δεδομένη στιγμή που υπάρχει τέτοια μεγάλη πίεση.
Θα λύνονταν κατά τον ιδανικότερο τρόπο τα προβλήματα των ασθενών και του συστήματος αν μπορούσε ο προσωπικός ιατρός να επισκέπτεται τους βαρύτερα πάσχοντες στο σπίτι με κλιμάκιο έμπειρων νοσηλευτών και να κάνει εκεί τη νοσηλεία. Γιατί όπως λέγαμε και στον κορονοϊό, ο κίνδυνος δεν είναι η γρίπη αλλά οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις. Και μόνο φιλτραρισμένα όσοι δεν μπορούσαν να παραμείνουν σπίτι να παραπέμπονται στο νοσοκομείο. Οι λύσεις είναι απλές. Η βούληση δεν υπάρχει γιατί αντί να δουλεύουμε πολύ μάθαμε να μιλάμε πολύ.
Ν. Παναγιωτόπουλος – Καρδιολόγος
