❈ Σήμερα παρατηροῦνται γεγονότα ἐκκοσμίκευσης τῆς Ἐκκλησίας μας. Γίνονται γιά παράδειγμα γλέντια καί συναυλίες μέσα στίς Ἐκκλησίες (ὅταν ἑορτάζει ὁ Ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας) καί χίλια δυό ἄλλα πράγματα, τά ὁποῖα εἶναι, ἄν ὄχι βλαπτικά, ἀμφίβολης ὠφέλειας.
Λένε, ὅτι κάποια τά κάνουνε γιά νά ἑλκύσουνε τόν κόσμο στήν Ἐκκλησία. Μακάρι νά ἑλκύεται ὁ κόσμος ἔτσι... Ὅμως ὁ Χριστός μας, δέν μᾶς δίδαξε αὐτά τά πράγματα.
Ὁ Χριστός ἔκανε κήρυγμα. Οἱ Ἀπόστολοι ἔκαναν κήρυγμα. Τό θεραπευτικό κατεξοχήν στοιχεῖο καί φάρμακο τῆς Ἐκκλησίας εἶναι τό κήρυγμα καί ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ἡ Θεία Κοινωνία. Αὐτά εἶναι τά δύο στοιχεῖα ποῦ πρέπει νά δώσουμε στόν λαό.
Ἐπαναλαμβάνω πρέπει νά ἀναρωτηθοῦμε:
Λένε, ὅτι κάποια τά κάνουνε γιά νά ἑλκύσουνε τόν κόσμο στήν Ἐκκλησία. Μακάρι νά ἑλκύεται ὁ κόσμος ἔτσι... Ὅμως ὁ Χριστός μας, δέν μᾶς δίδαξε αὐτά τά πράγματα.
Ὁ Χριστός ἔκανε κήρυγμα. Οἱ Ἀπόστολοι ἔκαναν κήρυγμα. Τό θεραπευτικό κατεξοχήν στοιχεῖο καί φάρμακο τῆς Ἐκκλησίας εἶναι τό κήρυγμα καί ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ἡ Θεία Κοινωνία. Αὐτά εἶναι τά δύο στοιχεῖα ποῦ πρέπει νά δώσουμε στόν λαό.
Ἐπαναλαμβάνω πρέπει νά ἀναρωτηθοῦμε:
Τά δίνουμε ἐμεῖς στόν ἑαυτόν μας ἤ εἴμαστε ἐκκοσμικευμένοι; Γιατί μετά ἐκκοσμικεύεται καί ὁ παπάς, οἱ ἐπίτροποι, τό ἐκκλησιαστικό συμβούλιο καί οἱ ἄνθρωποι πού ἔρχονται στήν Ἐκκλησία καί ἀποφασίζουν αὐτά τά ἐκκοσμικευμένα πράγματα. Γιατί ἐμεῖς οἱ ἴδιοι εἴμαστε πρῶτα ἐκκοσμικευμένοι.
Ἄν ἐμεῖς οἱ ἐνορίτες δέν ἤμασταν ἐκκοσμικευμένοι καί ζητούσαμε καθημερινή Θεία Λειτουργία καί κήρυγμα, τότε καί ὁ ἱερέας θά τό ἔκανε. Ἀλλά ἄν ὅλοι ζητᾶνε γλέντια καί ἀποκριάτικους χορούς, ὥστε νά μήν πᾶνε στήν Πάτρα, δῆθεν γιατί θά εἶναι σέ πιό ἐλαφριά μορφή στήν Ἐκκλησία, τότε τί θά κάνει ὁ παπάς; Θά σκεφτεῖ: "τέτοιους ἔχω, νήπια εἶναι, νά τούς οἰκονομήσω". Κακῶς βέβαια, δέν πρέπει νά τούς οἰκονομήσει.
Ἄν λοιπόν ὁ καθένας μας λειτουργεῖ σωστά, θά βοηθήσει καί τήν ἐνορία καί ὁλόκληρη τήν Ἐκκλησία. Ξέρω μία ψυχή πού ζήτησε ἀπό τόν Ἐπίσκοπο νά κάνει καθημερινά Θεία Λειτουργία σέ μία ἐνορία καί ὁ Ἐπίσκοπος τό ἔκανε, γιά χάρη αὐτῆς τῆς μίας ψυχῆς.
Γιατί λοιπόν νά μήν μποῦμε σέ αὐτήν τήν προσπάθεια νά βγάλουμε τήν ἐκκοσμίκευση πρῶτα ἀπό ἐμᾶς τούς ἴδιους; Νά βγάλουμε τόν κόσμο ἀπό μέσα μας.
Γιατί ὁ κύριος σκοπός τῆς Ἐκκλησίας εἶναι τό νά γυρίσει τούς ἀνθρώπους στή μετάνοια.
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἄν ἐμεῖς οἱ ἐνορίτες δέν ἤμασταν ἐκκοσμικευμένοι καί ζητούσαμε καθημερινή Θεία Λειτουργία καί κήρυγμα, τότε καί ὁ ἱερέας θά τό ἔκανε. Ἀλλά ἄν ὅλοι ζητᾶνε γλέντια καί ἀποκριάτικους χορούς, ὥστε νά μήν πᾶνε στήν Πάτρα, δῆθεν γιατί θά εἶναι σέ πιό ἐλαφριά μορφή στήν Ἐκκλησία, τότε τί θά κάνει ὁ παπάς; Θά σκεφτεῖ: "τέτοιους ἔχω, νήπια εἶναι, νά τούς οἰκονομήσω". Κακῶς βέβαια, δέν πρέπει νά τούς οἰκονομήσει.
Ἄν λοιπόν ὁ καθένας μας λειτουργεῖ σωστά, θά βοηθήσει καί τήν ἐνορία καί ὁλόκληρη τήν Ἐκκλησία. Ξέρω μία ψυχή πού ζήτησε ἀπό τόν Ἐπίσκοπο νά κάνει καθημερινά Θεία Λειτουργία σέ μία ἐνορία καί ὁ Ἐπίσκοπος τό ἔκανε, γιά χάρη αὐτῆς τῆς μίας ψυχῆς.
Γιατί λοιπόν νά μήν μποῦμε σέ αὐτήν τήν προσπάθεια νά βγάλουμε τήν ἐκκοσμίκευση πρῶτα ἀπό ἐμᾶς τούς ἴδιους; Νά βγάλουμε τόν κόσμο ἀπό μέσα μας.
Γιατί ὁ κύριος σκοπός τῆς Ἐκκλησίας εἶναι τό νά γυρίσει τούς ἀνθρώπους στή μετάνοια.
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
(Ὁμιλία 7 - 2 - 2016)
