Προέρχεται ἀπὸ τὸν προφήτη Ἡσαΐα αὐτὸ ποὺ ἀκοῦμε τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα στὸ Ἀλληλούια, Εἶναι ὅμως ἐντολὴ καὶ δὲν πρόκειται γιὰ μιὰ παρότρυνση. Μάλιστα, ὁ Κύριος τοῦ άρέσει ἡ δικαιοσύνη, μιὰ ματιὰ στὸ ψαλτήρι βεβαιώνει ὅτι πράγματι ὁ Κύριος εἶναι δίκαιος. Παράδειγμα στὸν ψαλμὸ 10,7 : ὅτι δίκαιος Κύριος, καὶ δικαιοσύνας ἠγάπησεν, εὐθύτητας εἶδε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ. Ἐξάλλου καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος λέει στὴν Α΄ πρὸς Κορινθίους 6,9 : ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι;
Ἔρχομαι στὸ προκείμενο, πρόκειται γιὰ τὸν μητροπολίτη Πάφου Τυχικὸ μὲ ὅλες τις περιπέτειες του. Ἀρχικὰ δικάστηκε ἀπὸ τὴν Ἱερά σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆε Κύπρου. Στὶς 22 Μαΐου 2025 βγῆκε ἡ καταδικαστικὴ ἀπόφαση ἀπὸ τὴν ἐκκλησία τῆς Κύπρου λόγῳ ὅτι ἦταν ὀρθόδοξος ἱεράρχης. Δὲν δέχτηκε τὴν κάρα τοῦ ἀποστόλου Παύλου καὶ δὲν δεχόταν νὰ τελέσει μεικτοὺς γάμους. Παύθηκε ἀπὸ τὴν θέση του καὶ ὅλα ἠρέμησαν. Ἄρχοντες λαῶν συνήχθησαν κατὰ τοῦ δικαίου.
Στὶς 5 Ἰουνίου, ὁ Μητροπολίτης Τυχικὸς κατέθεσε αἴτηση ἐκκλήτου (ἔφεσης) στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ ἡ Ἁγία καἰ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ ὁποίου ἐπικύρωσε ὁμόφωνα τὴν συνοδικὴ ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου. Παρότι ἀναγνώρισε ὅτι ἡ ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου εἶχε νομικὰ κενὰ σὰν ἄλλος Πόντιος Πιλᾶτος ὁ Βαρθολομαῖος εἶπε ἀθῶος εἰμι ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ δικαίου τοῦτου.
Στὶς 17 Ὀκτωβρίου ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ἀποφάσισε τὴν παύση του ἀπὸ τὴν θέση τοῦ μητροπολίτη λόγῳ σοβαρῶν παραπτωμάτων ὀρθοδοξίας ἀκραιφνοῦς. Στὴν ἀπόφαση ἀναφέρεται ὅτι παραμένει μέλος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Ἐπέλεξε τὸν ἀρχιεπίσκοπο Γεώργιο ἀντὶ τοῦ Τυχικοῦ στὴν θέση τοῦ μητροπολίτη Πάφου. Ἐπελέξαν τὸν Βαρραβᾶ ἀντὶ τοῦ δικαίου Τυχικοῦ.
Κλήθηκε ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου νὰ ὑπογράψει ὁμολογία πίστεως ποὺ νὰ καταδικάζει τὴν ἀποτείχιση καὶ ἀναγνωρίζει ὅλες τὶς Οἰκουμενικές Συνόδους, περιλαμβανομένης καὶ τῆς Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (Κρήτη 2016), ἀλλὰ αὐτὸς προσέφυγε στὴ κοσμικὴ δικαιοσύνη μὲ αἴτημα τὴν τοποθέτησή του ἐκ νέου στὸν Μητροπολιτικὸ θρόνο τῆς Πάφου. Ὑπὲρ τῆς κήρυξης του σὲ ἀργία τάχθηκαν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος, ὁ Ἐπίσκοπος Μεσαορίας, Γρηγόριος, ὁ Ἐπίσκοπος Χύτρων Λεόντιος, ὁ Ἐπίσκοπος Καρπασίας Χριστοφόρος, ὁ Μητροπολίτης Τριμιθοῦντος καὶ Λευκάρων Βαρνάβας, ὁ Μητροπολίτης Ταμασοῦ καὶ Ὁρεινής Ἡσαΐας, ὁ Μητροπολίτης Κύκκου Νικηφόρος, ὁ Μητροπολίτης Κυρηνείας Χρυσόστομος, ὁ Μητροπολίτης Κιτίου Νεκτάριος, ὁ Μητροπολίτης Κωνσταντίας καὶ Ἀμμοχώστου Βασίλειος κι ὁ Ἐπίσκοπος Ἀρσινόης Παγκράτιος. Αὐτοὶ τὸν ἔριξαν στὸ ἀναθέμα σὰν νὰ ἦταν ὁ Ἄρειος. Σὰν νὰ μὴν ἦταν ὀρθόδοξος ἐπίσκοπος τοῦ ζήτησαν νὰ ἀναγνωρίσει ὅλες τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους καὶ ὡς αἱρετικὸς τοῦ ζήτησαν νὰ ἀναγνωρίσει τὴν ψευδο-σύνοδο τῆς Κρήτης. Ποῦ φτάσαμε, νὰ μὴν βρίσκεις τὸ δίκαιό σου στὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοσύνη καὶ νὰ καταφεύγεις στὴν κοσμικὴ δικαισύνη. Ὁ Νόμος ἠσθένησεν, ἀργεῖ τὸ Εὐαγγέλιον, Γραφὴ δὲ πᾶσα, ἐν σοὶ παρημέληται, Προφῆται ἠτόνησαν, καὶ πᾶς δικαίου λόγος. (ἀπὸ τὴν ἀκολουθία τοῦ Μεγάλου Κανόνος).
Κατόπιν αὐτοῦ, στῖς 8 Ἱανουαρίου 2026 ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου τὸν ἔθεσε σὲ ἐπ’ ἀόριστο ἀργία μέχρι τὴν πλήρη ἀποδοχὴ τῶν ὅρων ποὺ τοῦ ἐτέθησαν.
Συμπέρασμα : Οἱ ἡμέρες μας εἶναι πονηρὲς. Πᾶς ὀρθόδοξος διώκεται ἀπηνῶς καὶ κυνηγιέται. Οὶ αἱρετικοὶ πάσης ἀπόχρωσης θεωροῦνται ὡς καλοὶ Χριστιανοί. Οἰ παπικοὶ ἰδίως ἐξυψώνονται καὶ διαφημίζονται. Οἱ ἄλλες θρησκεῖες δὲν χρειάζεται νὰ ἐπιστρέψουν στὴν ὀρθοδοξία γιὰ νὰ σωθοῦν. Καλὰ εἶναι ἐκεῖ πού βρίσκονται. Ὁ Χριστός, ὁ Κύριὸς μας καὶ Θεὸς μάταια ἦλθε καὶ δίδαξε καὶ σταυρώθηκε γιὰ μᾶς. Ὅταν δοῦν κανέναν Ὀρθόξοδο τὸν καταδιώκουν. Λένε : ἐνεδρεύσωμεν δὲ τὸν δίκαιον, ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστι καὶ ἐναντιοῦται τοῖς ἔργοις ἡμῶν καὶ ὀνειδίζει ἡμῖν ἁμαρτήματα νόμου καὶ ἐπιφημίζει ἡμῖν ἁμαρτήματα παιδείας ἡμῶν·(Σοφία Σολομώντος 2,12).
Στῶμεν καλῶς
Χριστὸς Ἀνέστη.
