(«ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ὁ π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης
στήν Κοζάνη» -ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ-, (μέρος 77), σελ. 206
‘Aθῆναι τῇ 10-1-1950
Ἀγαπητέ μου Γιῶργο, ἀναχωρῶ αὔριο διὰ τὸ νησί μου, Δια μέσου τοῦ αγαπητοῦ στρατιώτου-θεολόγου Δραλία Ι. Θὰ μάθετε λεπτομερίας-
Ἐπὶ τοῦ Μασονικοῦ νικῶμεν. Ἀλλὰ δύο Μητροπολῖται-Κοζάνης καὶ Θεσσαλονίκης- μὲ ἐμήνυσαν εἰς τὴν Σύνοδον, ἀλλὰ μὴ φοβεῖσθε.―
Ἐδῶ ἄναψε φωτιὰ μεγάλη. Pίπτομεν νέον σύνθημα:
― Ψηλὰ τὰ λάβαρα…
Zητῶ τὰς προσευχὰς ὅλων σας.
Δίδομεν τὴν μεγάλυτέραν μάχην. Δὲν θὰ μᾶς ἀφήση ὁ Κύριος―
Χαιρετισμοὺς εἰς ὅλους καὶ στὸν ἀγαπητὸν Στέργιον Τέγον κ.λ.π.
Μὲ ἀδελφικὴν ἀγάπην
Αὐγουστῖνος Ν. Kαντιώτης
Αγαπητὲ Γιῶργο,
Μὲ τὸν ἀγαπητὸ Νίκον ποὺ θέλω πάντοτε νὰ παρηγορητε, σας στέλλω ἐγκαρδίους χαιρετισμούς.
―Τί κάνετε διὰ τὴν ἀνέγερσι τῆς αἰθούσης;
Σὲ παρακαλῶ νὰ μοῦ γνωρίσης…
Ἐδῶ ἔχομεν ἀγῶνας―Πρέπει νὰ
ἀγωνισθῶμεν μέχρι τέλους. Νὰ προσεύχεσαι πολύ-πολύ Γιῶργο, ὡς καὶ ἡ κα
Σουλτάνα καὶ ὁ παπα Δημήτρης, διότι πολὺς ὁ ἀγὼν καὶ πολλοὶ οἱ
ἀντικείμενοι.
Μὲ πολλὴν ἀγάπην
Αὐγουστῖνος
