ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Ἑβρ. ιγ΄ 7-16
7 Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν. 8 Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. 9 διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε· καλὸν γὰρ χάριτι βεβαιοῦσθαι τὴν καρδίαν, οὐ βρώμασιν, ἐν οἷς οὐκ ὠφελήθησαν οἱ περιπατήσαντες. 10 ἔχομεν θυσιαστήριον ἐξ οὗ φαγεῖν οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ τῇ σκηνῇ λατρεύοντες· 11 ὧν γὰρ εἰσφέρεται ζῴων τὸ αἷμα περὶ ἁμαρτίας εἰς τὰ Ἅγια διὰ τοῦ ἀρχιερέως, τούτων τὰ σώματα κατακαίεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς· 12 διὸ καὶ Ἰησοῦς, ἵνα ἁγιάσῃ διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος τὸν λαόν, ἔξω τῆς πύλης ἔπαθε. 13 τοίνυν ἐξερχώμεθα πρὸς αὐτὸν ἔξω τῆς παρεμβολῆς τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντες· 14 οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν. 15 δι᾿ αὐτοῦ οὖν ἀναφέρωμεν θυσίαν αἰνέσεως διὰ παντὸς τῷ Θεῷ, τοῦτ᾿ ἔστι καρπὸν χειλέων ὁμολογούντων τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. 16 τῆς δὲ εὐποιΐας καὶ κοινωνίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε· τοιαύταις γὰρ θυσίαις εὐαρεστεῖται ὁ Θεός.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Μτθ. ε’ 14-19
14 Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· 15 οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. 16 οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 17 Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι, ἀλλὰ πληρῶσαι. 18 ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται. 19 ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.
ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΤΥΣ ΘΕΟΔΟΥΛΗ
Στίς 18 Ἰανουαρίου ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ τήν μνήμη τῆς ἁγίας μάρτυρος Θεοδούλης. Ἡ ἁγία Θεοδούλη ἔζησε στούς χρόνους τοῦ ρωμαίου αὐτοκράτορα Διοκλητιανοῦ καί καταγόταν ἀπό τήν περιοχή τῆς Κιλικίας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ὅταν συνελήφθηκε ἀπό τόν ἄρχοντα Πελάγιο, λόγῳ τῆς πίστης της στόν Χριστό, ὁμολόγησε μέ παρρησία ὅτι ὁ Κύριος εἶναι ὁ μόνος καί ἀληθινός Θεός. Τότε οἱ εἰδωλολάτρες τόν ὑπέβαλαν σέ φρικτά βασανιστήρια. Ἀφοῦ τῆς τρύπησαν τούς μαστούς μέ πυρωμένα σουβλιά, τήν ὁδήγησαν στόν ναό τοῦ εἰδώλου τοῦ Ἀδριανοῦ, ὅπου ἐκεῖ ἡ μακαρία Θεοδούλη, ἀφοῦ προσευχήθηκε, γκρέμισε τό εἴδωλο, τό ὁποῖο καί πάλι ἀποκατέστησε μέ τήν προσευχή της. Ἐπειδή ὁ ἡγεμόνας δέν κατάφερε νά κάμψη τό φρόνημά της τήν παρέδωσε στούς εἰδωλολάτρες Ἑλλάδιο τόν Κομενταρήσιο καί Βοηθό, γιά νά τήν ὑποβάλουν σέ νέα καί σκληρότερα βασανιστήρια. Ὅμως ἡ ἁγία μέ τούς λόγους της τούς ἡμέρωσε, τούς ἐλευθέρωσε ἀπό τήν ἀγνωσία καί τούς παρέδωσε σωφρονισμένους στόν Χριστό. Κατόπιν παρουσιάσθηκαν στόν ἄρχοντα Πελάγιο, ὁ ὁποῖος τῶν μέν Ἑλλάδιου καί Βοηθοῦ τούς ἀπέκοψε τήν τιμία κεφαλή, τήν δέ ἁγία Θεοδούλη μαζί μέ τούς ἁγίους Εὐάγριο, Μακάριο καί πολλούς ἄλλους ἁγίους τούς ἔβαλε σέ ἕνα μεγάλο ἀναμμένο καμίνι, ὅπου ἔλαβαν οἱ ἀοίδιμοι τούς ἀμαράντινους στεφάνους τοῦ μαρτυρίου καί ἔτσι ἀξιώθηκαν τῆς Οὐρανίου Βασιλείας.
