Βλέπουμε,
κατεξοχήν, γυναίκες να ξεματιάζουν και να υποκαθιστούν την Εκκλησία,
που έχει ειδική ευχή για την βασκανία. Πίσω από αυτήν την ενέργεια του
ξεματιάσματος, κρύβεται ο διάβολος.
Κανένα
αγκρίστρι δεν πιάνει ψάρι χωρίς δόλωμα. «Πάτερ ημών» θέλει ο διάβολος
να του βάλεις, μα είναι δικό του το αγκίστρι. Μετά το «Πάτερ ημών» της
κ. Κατίνας, φεύγει ο διάβολος από τον ματιασμένο, για να φανεί στον
άλλον ότι η Εκκλησία δεν έχει δύναμη και έχει δύναμη η κυρία Κατίνα, που
είναι όργανο του σατανά, χωρίς να το καταλαβαίνει.
Έτσι
η κυρία Κατίνα γίνεται «αγία» στα μάτια του κόσμου, αυτός που
«θεραπεύτηκε» απ' αυτήν την βλέπει σαν σωτήρας της, ενώ η ίδια πιστεύει
ότι είναι κάποια.
Όλα είναι τέχνασμα του σατανά!
Όμως,
ο διάβολος, με αυτόν τον πονηρό τρόπο, μπορεί να λύνει τα μάγια του
σώματος (π.χ. πονοκέφαλος) εκείνου που ματιάστηκε, αλλά σκλαβώνει την
ψυχή του.
Αντίθετα
η Εκκλησία, δια της ειδικής ευχής που διαβάζει ο ιερέας, «λύνει» τα
μάγια της ψυχής και του σώματος και ο άνθρωπος απελευθερώνεται.
