Εἶναι ἀδύνατον νά νιώθεις τό
ἔλεος τοῦ Θεοῦ, νά εἶσαι μέσα στό φῶς τοῦ Χριστοῦ καί νά μήν
ταπεινώνεσαι, ἀλλά νά ξεχωρίζεις τόν ἑαυτό σου, νά καυχᾶσαι, νά
ἀπαξιώνεις καί νά ἐξουδενώνεις τούς ἄλλους. Ἀντίθετα, σκέφτεσαι: «Θεέ
μου, ποῦ μέ βρῆκες κι ἐμένα καί μέ πρόσεξες!»
Ὅταν, στή σχέση σου μέ τόν Θεό, ξεπερνᾶς τά τυπικά καί πλησιάζεις οὐσιαστικά τόν Θεό καί ἔχεις ἀληθινή κοινωνία μαζί του, τότε προσέχεις περισσότερο καί τά τυπικά· δέν τά καταργεῖς. Ἔλεγε ἕνας θεολόγος καθηγητής πώς, ὅταν κάποιος φθάσει, γιά παράδειγμα, σέ μέτρα πού δέν τοῦ χρειάζεται πλέον ἡ νηστεία, εἶναι ἀδύνατον αὐτός νά μή νηστεύει. Τό ἴδιο καί μέ τά ἄλλα.
Βάζω ἀρχή τί σημαίνει; Ἀρχίζω τή σωστή ζωή, τήν πνευματική ζωή ἀνά πᾶσαν στιγμήν. Δέν μέ ἐπηρεάζει ἡ ὅποια ἀποτυχία.
Ὅταν, στή σχέση σου μέ τόν Θεό, ξεπερνᾶς τά τυπικά καί πλησιάζεις οὐσιαστικά τόν Θεό καί ἔχεις ἀληθινή κοινωνία μαζί του, τότε προσέχεις περισσότερο καί τά τυπικά· δέν τά καταργεῖς. Ἔλεγε ἕνας θεολόγος καθηγητής πώς, ὅταν κάποιος φθάσει, γιά παράδειγμα, σέ μέτρα πού δέν τοῦ χρειάζεται πλέον ἡ νηστεία, εἶναι ἀδύνατον αὐτός νά μή νηστεύει. Τό ἴδιο καί μέ τά ἄλλα.
Βάζω ἀρχή τί σημαίνει; Ἀρχίζω τή σωστή ζωή, τήν πνευματική ζωή ἀνά πᾶσαν στιγμήν. Δέν μέ ἐπηρεάζει ἡ ὅποια ἀποτυχία.
