Για τους 5 λόγους που πρέπει να εκκλησιάζονται οι Χριστιανοί

Γι’ αυτό κι εγώ μέσα από την αγάπη που τρέφω για σας, αποφάσισα να υποδείξω σ’ αυτόν το λόγο αυτά:

Αδελφοί μου χριστιανοί, θα πρέπει για πέντε λόγους να πηγαίνουμε στο Ναό του Θεού, στην Εκκλησία του Χριστού:

Οι απροσκύνητοι απαντούν: «Ὕπαγε ὀπίσω μου Σατανᾶ... »

 

Οι απροσκύνητοι απαντούν: «Ὕπαγε ὀπίσω μου Σατανᾶ

γέγραπται γάρ, Κύριον τόν Θεόν σου προσκυνήσεις

καί αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις»

(Ματ. 4,10)

Ένας ορειβάτης μετά την κατάκτηση μιας ορεινής περίοπτης κορυφής, που δεσπόζει αγέρωχη, επιτηρώσα τον ανιαρό μονότονο κάμπο, καλείται μελαγχολικά να επιστρέψει εις τα ίδια της ανθρώπινης βάσης· στα χαμηλά.

Επίσκοπος Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης (επέμβαση του Θεού εκεί που δεν υπάρχει ελπίδα)

 

Τί είναι ο ανθρώπινος νους χωρίς τον Χριστό; (Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς)

Χωρίζεται ο άνθρωπος από τον Χριστό; Τότε χωρίζεται από την μοναδική λογική έννοια του «όντος» του, της ζωής του, της υπάρξεώς του. Χωριζόμενος ο άνθρωπος από τον Χριστό, χωρίζεται και από την μόνη λογική έννοια της ψυχής του, του «νοός» του, της συνειδήσεώς του, του θελήματός του, του σώματός του.

Τί είναι ο ανθρώπινος νους χωρίς τον Χριστό;

Είναι ένας μαρτυρικός, βασανιστικός θρήνος.

Τί είναι η ψυχή του ανθρώπου χωρίς τον Χριστό; Είναι ένα ομιλούμενο σκιάχτρο.

Τί είναι η συνείδησή του, ή βούλησή του; Είναι ένας απελπισμένος τυφλός.

Οι Δρόμοι της Μετάνοιας - Ὁ τελώνης καί ὁ Φαρισαῖος

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Τρίτος δρόμος μετάνοιας

Ἔχεις, ὅμως, καί τρίτο δρόμο μετάνοιας. Πολλούς δρόμους ἀναφέρω, γιά νά σοῦ κάνω, μέ τήν ποικιλία τους, πιό εὔκολη τή σωτηρία. Ποιός, λοιπόν, εἶναι τοῦτος ὁ τρίτος δρόμος;

Ἡ ταπεινοφροσύνη. Γίνε ταπεινός, καί θά ἐξαφανίσεις τίς πολλές σου ἁμαρτίες. Σοῦ τό ἀποδεικνύει ἡ Γραφή μέ τήν παραβολή τοῦ τελώνη καί τοῦ Φαρισαίου (Λουκ. 18, 10-14): Ἀνέβηκαν, λέει, ἕνας Φαρισαῖος κι ἕνας τελώνης στόν ναό, γιά νά προσευχηθοῦν. Καί ἄρχισε ὁ Φαρισαῖος ν’ ἀπαριθμεῖ μιά-μιά τίς ἀρετές του.

Διάλογοι στην Αφρική (Μέρος 6ο).

 

 

-Και γιατί κρεμάτε σταυρό στο λαιμό σας;

- Γιατί δεν τολμώ να τον περάσω στην πλάτη μου.

Ιεραποστολή στην Επισκοπή Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης

 

Ο πολλαπλασιασμός των άρτων από τον Τίμιο Πρόδρομο

 

Τον περασμένο χρόνο (1939) – μου διηγήθηκε ο Γέροντας Χρύσανθος Διονυσιάτης – ήμουν ένα διάστημα Τραπεζάρης.

Πλησίαζε η εορτή της Δεξιάς του Τιμίου Προδρόμου, την 4η Κυριακή των Νηστειών, κατά την οποία συνήθως μικροπανηγυρίζουμε. Εγώ από την παραμονή μέτρησα το ψωμί και ήταν όλο 250 πίτες (μικρά στρογγυλά ψωμιά). Μ’ αυτό έπρεπε να κάμω 4 τράπεζες. Γνωρίζεις δε ότι για κάθε τράπεζα ξοδεύεται 70-80 πίτες ψωμί.

Μήν αφήσετε κανέναν πειρασμό, να σας υπερνικήσει...

Μήν αφήσετε κανέναν πειρασμό, να σας υπερνικήσει. Μήν αφήσετε κανένα σύννεφο να σκοτεινιάσει την πορεία σας, και όποια δοκιμασία σας βρεί, στραφείτε αμέσως στον Χριστό, τον Φιλεύσπλαγχνο Θεό μας, ο Οποίος έχει ποδοπατήσει τον θάνατο και έχει καταργήσει τη δύναμη του διαβόλου.

+Ιερομόναχος Σεραφείμ Ρόουζ.

Ο ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΡΗΓΙΝΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΚΟΠΕΛΟΥ

 25 Φεβρουαρίου

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Α΄ Ἰωάν. α΄ 8 – β΄ 6

     8 Ἐὰν εἴπωμεν ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς πλανῶμεν καὶ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν. 9 ἐὰν ὁμολογῶμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστι καὶ δίκαιος, ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας καὶ καθαρίσῃ ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀδικίας. 10 ἐὰν εἴπωμεν ὅτι οὐχ ἡμαρτήκαμεν, ψεύστην ποιοῦμεν αὐτόν, καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν.

Ἡ ὥρα τῆς προσευχῆς: τό Ψαλτήριον (78)

Ψαλμός 78

Ψαλμὸς τῷ ᾿Ασάφ. - Ο ΘΕΟΣ, ἤλθοσαν ἔθνη εἰς τὴν κληρονομίαν σου, ἐμίαναν τὸν ναὸν τὸν ἅγιόν σου, ἔθεντο ῾Ιερουσαλὴμ ὡς ὀπωροφυλάκιον. 2 ἔθεντο τὰ θνησιμαῖα τῶν δούλων σου βρώματα τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ, τὰς σάρκας τῶν ὁσίων σου τοῖς θηρίοις τῆς γῆς· 3 ἐξέχεαν τὸ αἷμα αὐτῶν ὡσεὶ ὕδωρ κύκλῳ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἦν ὁ θάπτων. 4 ἐγενήθημεν ὄνειδος τοῖς γείτοσιν ἡμῶν, μυκτηρισμὸς καὶ χλευασμὸς τοῖς κύκλῳ ἡμῶν. 5 ἕως πότε, Κύριε, ὀργισθήσῃ εἰς τέλος, ἐκκαυθήσεται ὡς πῦρ ὁ ζῆλός σου; 6 ἔκχεον τὴν ὀργήν σου ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ μὴ γινώσκοντά σε καὶ ἐπὶ βασιλείας, αἳ τὸ ὄνομά σου οὐκ ἐπεκαλέσαντο, 7 ὅτι κατέφαγον τὸν ᾿Ιακώβ, καὶ τὸν τόπον αὐτοῦ ἠρήμωσαν. 8 μὴ μνησθῇς ἡμῶν ἀνομιῶν ἀρχαίων· ταχὺ προκαταλαβέτωσαν ἡμᾶς οἱ οἰκτιρμοί σου, Κύριε, ὅτι ἐπτωχεύσαμεν σφόδρα.

Γράμμα στόν ἱερέα τῆς ἑνορίας μου

Πάτερ μου ἅγιε,

Μετά τή συζήτησή μας, περί μολυσμοῦ ἑντός τοῦ ἱεροῦ ναοῦ καί τῆς φθορᾶς στήν ὁποία αὐτός ὑπόκειται, ἦρθαν στό μυαλό μου τά ἐξῆς:

Γέροντας Μάξιμος: «Ε! Πανα(γ)ία μου! Ένα λόγο σου είπα εγώ και Εσύ τι μου έδωσες! Μεγάλη η Χάρη Σου!»

 

«Γέροντας Μάξιμος (1904 - 1999), ο πνευματικός και προσμονάριος της Παναγίας Πορταΐτισσας, Ι.Μ. Ιβήρων»

Μπαλδιμτσής Νικόλαος, Ιατρός

 Η Παναγία Πορταΐτισσα είναι η προστάτις και έφορος του Αγίου Όρους. Κάθε προσκυνητής που αξιώνεται να επισκεφτεί αυτόν τον άγιο τόπο, απαραίτητα θα προσκυνήσει τη Χάρη Της. Έτσι και εγώ από την πρώτη φορά που αξιώθηκα να επισκεφτώ το Άγιον Όρος, πήγα στο Μοναστήρι των Ιβήρων και προσκύνησα την αγία εικόνα Της.

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας: Λόγος εις την Κυριακή του Ασώτου

Με έναν πολύ σοφό τρόπο η αγία μας Εκκλησία μας προετοιμάζει για να μπούμε στο στάδιο της νηστείας και της μετανοίας. Την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου μας διδάσκει πώς πρέπει να προσευχόμαστε. Τη Κυριακή του ασώτου μας φανερώνει την ευσπλαχνία του Θεού και την σημασία της μετάνοιας για την σωτηρία μας. Την Κυριακή της Απόκρεω μας παρουσιάζει τα γεγονότα τα οποία θα συμβούν κατά την Φοβερά Κρίση. Και, τέλος, την τελευταία Κυριακή πριν αρχίσει η Μεγάλη Τεσσαρακοστή, την Κυριακή της Τυρινής, μας αποκαλύπτει το πραγματικό νόημα της νηστείας, προτρέποντάς μας να συγχωρήσουμε όλους.

Το μυστήριον της μετανοίας (Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου)

Ευλογημένα μου παιδιά, 

Όπως γνωρίζουμε ο καλός μας Θεός μας χάρισε το Μέγα Μυστήριον, της Ιεράς Εξομολογήσεως, αυτό το Ιερόν Βαπτιστήριον, εις το οποίον πλένεται ο άνθρωπος ψυχικά και γίνεται ολόλευκος, καινούριος κατά Χριστόν άνθρωπος.

Πόση ευχαριστία πρέπει να προσφέρουμε στον Θεό συνεχώς γι’ αυτό το μεγάλο καλό, που μας άφησε! Δηλαδή μας άφησε την καρδιά Του ανοιχτή, οσάκις θελήσουμε να καθαρισθούμε, να εισερχώμεθα άνετα. 

Όσο και να αμαρτήση ο άνθρωπος, όσο και να κυλισθή στην αμαρτία, όσο και να μαυρίση την ψυχή του, ημπορεί άνετα σε μία στιγμή, σε λίγη ώρα να γίνη κατάλευκος σαν το περιστέρι και σαν το χιόνι. 

«Ο σταυρός που φορούσες, να ξέρεις, σε έσωσε από τον κεραυνό».

 Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης

 Από το χωριό Μικρομηλιά, οκτώ ώρες δρόμος με τα πόδια ήταν τό μοναστήρι, ξεκίνησε μία γυναίκα μέ τόν σύζυγό της. Είχε επτά παιδιά και περίμενε το όγδοο. Στον δρόμο σκεφτόταν νά μή το αφήσει να ζήσει, γιατί δεν θα μπορούσε να το μεγαλώσει και αυτό. Μετά από λίγο όμως σάν νά μετάνοιωσε γι' αυτά πού σκεφτόταν. 

Παραμορφώνοντας το πρόσωπο του Χριστού (Πρωτοπρ. Βασίλειος Γεωργόπουλος, Επίκ. Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ)

Ἡ ἀμφισβήτηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς διδαχῆς καί ἐμπειρίας σχετικά μέ τό πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου εἶναι ἕνα φαινόμενο μόνιμο στήν ἱστορική πορεία τῆς Ἐκκλησίας. Μαρτυρεῖται ἤδη ἀπ’ αὐτά τά ἀποστολικά χρόνια (Ά. Ἰωαν. 22-26. Β ́ Ἰωάν, 7). Πλῆθος αἱρέσεων καί θεωριῶν ἄλλοτε εὐθέως καί ἄλλοτε συγκεκαλυμμένως ἐπιχείρησαν καί ἐπιχειροῦν μέχρι σήμερα νά παραχαράξουν ἤ καί νά ἀντικαταστήσουν τήν ἐκκλησιαστική αὐτοσυνειδησία καί τό ἐν Ἁγίω Πνεύματι φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας σχετικά μέ τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Ἀπό τά μέσα τοῦ δεκάτου ἐνάτου αἰώνα ἀλλά καί κατά τή διάρκεια τοῦ εἰκοστοῦ δημιουργήθηκαν αἱρετικά καί παραχριστιανικά συστήματα ἀλλά καί ἀποκρυφιστικές θεωρίες οἱ ὁποῖες ὑπάρχουν μέχρι σήμερα καί συνεχίζουν νά παραμορφώνουν καί νά ἀκρωτηριάζουν τήν ἐξ Ἀποκαλύψεως διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας.

Ομολογίες για την «προ Χριστού» ζωή μου

 

Δημήτριος Παναγόπουλος

Ο Θεός – έλεγε ο Δημήτριος Παναγόπουλος – έκανε σκανδαλωδώς έλεος σε μένα, διαφορετικά θα είχα ταρταρωθεί εδώ και καιρό. Έπρεπε στα χρόνια της κατοχής και στο Αλβανικό μέτωπο να είχα πεθάνει 7 φορές. Εντούτοις ακόμα ζω, όχι εξαιτίας της δικής μου δικαιοσύνης, αλλά εξαιτίας του ελέους του Θεού, γιατί γνώριζε, ότι θα επιστρέψω και θα μετανοήσω και με προστάτευε, για να μπορέσω έτσι να σωθώ και να μην πάει χαμένο το ποσοστό αίματος που έχυσε ο Χριστός και για τη δική μου ψυχή.

Ἀνησυχητικόν: Ἡ κατάπτωσις τοῦ κλήρου «χτυπᾶ κόκκινο»!

ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ἐτοῦτο τὸ ἐπιτυχημένο σχόλιο, γιὰ τὴν συνεχιζόμενη κατάπτωση τοῦ κλήρου καὶ ἰδιαίτερα τῶν Ἐπισκόπων: «Τὸ ποτήρι τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ εἶναι ἕτοιμο νὰ ξεχειλίσει καὶ μεγάλοι ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν καταστροφὴ ποὺ θὰ ἐπακολουθήσει δὲν θά’ ’ναι μόνο ὁ ἁπλὸς πιστός, ἀλλὰ μεγάλοι ὑπεύθυνοι θὰ εἶναι ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ Ἱεράρχες ποὺ παίρνουν τὶς μεγάλες ἀποφάσεις, αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν δείχνουν τὸ μέγεθος τῆς σήψης ποὺ ἔχει εἰσχωρήσει στὸ σῶμα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Διαβάστε τί εἶπαν κάποιοι Ἱεράρχες Ὀρθόδοξοι:

 

Ἐκκλησία Πολωνίας: «Ὁ λεγόμενος “Μητροπολίτης Κιέβου” Ἐπιφάνιος εἶναι λαϊκὸς »

Σταθερὴ καὶ ἀμετακίνητος παραμένει ἡ στάσις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Πολωνίας, ποὺ θεωρεῖ τὸν ψευδοΚιέβου Ἐπιφάνιον ὡς μὴ ἔχοντα ἱερωσύνην. Συμφώνως πρός τὴν ἱστοσελίδα «spzh.news» τῆς 19ης Δεκεμβρίου 2020:

«Τὸ γραφεῖο τοῦ Μακαριώτατου Μητροπολίτη Σάββα δήλωσε ὅτι ἡ στάση τῆς Πολωνικῆς Ἐκκλησίας ἀπέναντι στὴν Οὐκρανία δὲν ἀλλάζει σὲ τίποτα.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΡΙΣΤΗΣ

 24 Φεβρουαρίου

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Β΄ Κορ. δ΄ 6-15

     6 Ὃτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ. 7 Ἔχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν, ἵνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως ᾖ τοῦ Θεοῦ καὶ μὴ ἐξ ἡμῶν, 8 ἐν παντὶ θλιβόμενοι ἀλλ᾿ οὐ στενοχωρούμενοι, ἀπορούμενοι ἀλλ᾿ οὐκ ἐξαπορούμενοι, 9 διωκόμενοι ἀλλ᾿ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι, καταβαλλόμενοι ἀλλ᾿ οὐκ ἀπολλύμενοι, 10 πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι ἡμῶν φανερωθῇ. 11 ἀεὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εἰς θάνατον παραδιδόμεθα διὰ Ἰησοῦν, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ φανερωθῇ ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ἡμῶν. 12 ὥστε ὁ μὲν θάνατος ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖται, ἡ δὲ ζωὴ ἐν ὑμῖν. 13 ἔχοντες δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως κατὰ τὸ γεγραμμένον, ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα, καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν, 14 εἰδότες ὅτι ὁ ἐγείρας τὸν Κύριον Ἰησοῦν καὶ ἡμᾶς διὰ Ἰησοῦ ἐγερεῖ καὶ παραστήσει σὺν ὑμῖν. 15 τὰ γὰρ πάντα δι᾿ ὑμᾶς, ἵνα ἡ χάρις πλεονάσασα διὰ τῶν πλειόνων τὴν εὐχαριστίαν περισσεύσῃ εἰς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ.

 

Save Madagascar

One child, one teacher, one pen, and one book can change the world. A good education is a foundation for a better future.

Ἡ ὥρα τῆς προσευχῆς: τό Ψαλτήριον (77)

Ψαλμός 77

Συνέσεως τῷ ᾿Ασάφ. - ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ, λαός μου, τῷ νόμῳ μου, κλίνατε τὸ οὖς ὑμῶν εἰς τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου· 2 ἀνοίξω ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου, φθέγξομαι προβλήματα ἀπ᾿ ἀρχῆς. 3 ὅσα ἠκούσαμεν καὶ ἔγνωμεν αὐτὰ καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν διηγήσαντο ἡμῖν, 4 οὐκ ἐκρύβη ἀπὸ τῶν τέκνων αὐτῶν εἰς γενεὰν ἑτέραν, ἀπαγγέλλοντες τὰς αἰνέσεις Κυρίου καὶ τὰς δυναστείας αὐτοῦ καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ, ἃ ἐποίησε. 5 καὶ ἀνέστησε μαρτύριον ἐν ᾿Ιακὼβ καὶ νόμον ἔθετο ἐν ᾿Ισραήλ, ὅσα ἐνετείλατο τοῖς πατράσιν ἡμῶν τοῦ γνωρίσαι αὐτὰ τοῖς υἱοῖς αὐτῶν, 6 ὅπως ἂν γνῷ γενεὰ ἑτέρα, υἱοὶ οἱ τεχθησόμενοι, καὶ ἀναστήσονται καὶ ἀπαγγελοῦσιν αὐτὰ τοῖς υἱοῖς αὐτῶν·

Η παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου. Τα δύο άρματα του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

 

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος ΚαθηγητήςΘεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

1. Ἀνεξάντλητος ὁ πλοῦτος τῆς πατερικῆς σοφίας

Ἀνεξάντλητος εἶναι ὁ πλοῦτος τῆς πατερικῆς σοφίας, γιατί αὐξάνει ἀπό τήν ἀμείωτη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Πολλές φορές βρισκόμαστε οἱ κληρικοί στή δύσκολη θέση κατά τό κήρυγμα τοῦ θείου λόγου μέσα στούς ναούς νά ἐπαναλαμβάνουμε τά ἴδια πράγματα κάθε χρόνο, κατά τίς σταθερά ἐπαναλαμβανόμενες ἑορτές καί τίς σταθερά ἀναγινωσκόμενες εὐαγγελικές καί ἀποστολικές περικοπές. Αὐτό δέν πρέπει νά μᾶς ἀποθαρρύνει, διότι ἐκτός τοῦ ὅτι ἡ μνήμη τῶν ἀνθρώπων ἐξασθενεῖ καί λησμονεῖ τό πλεῖστον τῶν λεγομένων, καί γι᾽ αὐτό εἶνα ἀπαραίτητη ἡ ὑπόμνηση, τό ξαναζωντάνεμα ὅσων ἔχουν ἀτονήσει, ἔχουμε ἐπιπλέον οἱ Ὀρθόδοξοι τόν ἀνεκτίμητο καί μοναδικό πλοῦτο τῶν πατερικῶν ἑρμηνευτικῶν συγγραμμάτων ὡς πηγή ἀνεφοδιασμοῦ, ὅταν οἱ δικές μας πενιχρές δυνάμεις φαίνεται ὅτι ἔχουν ἐξαντληθῆ καί δέν ἐπαρκοῦν γιά νέες ἑρμηνευτικές ἤ ποιμαντικές προσεγγίσεις.

Μία ὑστερική παραθρησκεία μέ προδιαγεγραμμένο μέλλον…

 

του Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ιστορίας

       Συνεχίζεται και κλιμακώνεται ο καιρός τῶν ἀποκαλυπτηρίων. Κλιμακώνονται οἱ μέρες τοῦ διωγμοῦ τῆς πίστης μας, τῶν κλειστῶν ἐκκλησιῶν, τῶν χυδαίων διακρίσεων, τῶν βιαίως κατηργημένων δικαιωμάτων, τῶν ἀπαγορευμένων ἐλευθεριῶν, τοῦ ξεδιάντροπου ἐμπαιγμοῦ τῆς νοημοσύνης μας. Οἱ μέρες ὅπου οὔτε τα προσχήματα δέν τηροῦνται πιά, ἀπό ἕνα καθεστώς πού ἔχει πετάξει ὅλες τίς μάσκες καί μᾶς πνίγει σε ἕνα δύσοσμο βοῦρκο ἀκραίου φασισμοῦ καί ἀπροκάλυπτου ὁλοκληρωτισμοῦ.

Ὁ πόνος στὴν ζωή μας

 

Τοῦ μακαριστοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου πατρός Γεωργίου Καψάνη, Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἁγίου Ὄρους

Εἶναι εὔκολο κάποιος νὰ φιλοσοφεῖ ἢ νὰ θεολογεῖ γιὰ τὸν πόνο. Ἀλλὰ εἶναι δύσκολο νὰ ἀντιμετωπίζει σωστὰ τὸν πόνο, ὅταν ὁ ἴδιος περνᾶ ἕνα δυνατὸ πόνο στὴν ζωή του. Θεωρῶ πολὺ τολμηρὸ νὰ μιλᾶ κανεὶς γιὰ τὸν πόνο, ὅταν ὁ ἴδιος δὲν πονᾶ. Σκέπτομαι ὅλους τοὺς ἀδελφούς μας ἁπανταχοῦ τῆς γῆς, ποὺ πονοῦν σωματικὰ ἢ ψυχολογικὰ ἢ πνευματικά.

Διάλογοι στην Αφρική.

Ιεραποστολή στην Επισκοπή Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης
Φίλος Ιεραποστολής: Θα ήθελα να στείλω μερικά καινούρια παιδικά παπούτσια για τα παιδάκια, τι νούμερο περίπου φοράνε;
Ιεραπόστολος: Όσο το δυνατόν μεγαλύτερο.
Φίλος Ιεραποστολής: Μα, πώς είναι δυνατόν;

Αυτή είναι η κατάντια του ανθρώπου από την αμαρτία

-Ποιο είναι το φάρμακο γέροντα;
-Η Αγία Κοινωνία με την ιερά Εξομολόγηση και μετάνοια παιδί μου. Θα έρθει μέρα που δε θα έχετε μέρος να θάβετε τους νεκρούς και θα τους θάβετε ομαδικά σε λάκκους από τα ατυχήματα και τις αρρώστιες. Αυτή είναι η κατάντια του ανθρώπου από την αμαρτία. Ξέχασε το Θεό, τις νηστείες. Δεν προσέχει τίποτα ιερό.

Ιερομόναχος Σίμων Αρβανίτης

Ἀποστάτες, ἄπιστοι καὶ ἀντίχριστοι.

 

Γεώργιος Τζανάκης,  Ἀκρωτήρι Χανίων

«Πήγα δυὸ φορές στὴν ἐκκλησία κατὰ τὶς 9, γιατὶ ἔχω ἄρρωστο στὸ σπίτι καὶ δὲν μπορῶ πιὸ πρίν, ἀλλὰ εἶχαν κλείσει τὶς πόρτες, γιατί -μοῦ εἶπαν- εἶχε συμπληρωθεῖ ὁ ἀριθμὸς. Ἔχω τρεῖς βδομάδες νὰ πάω σὲ ἐκκλησία...»

Να θυμάσαι τον θάνατο και τις αιώνιες τιμωρίες

 

Αββάς Ησαΐας

Είναι τρία πράγματα που δύσκολα τα αποκτά ο άνθρωπος, και αυτά φυλάγουν όλες τις αρετές: το πένθος, το να κλαίει κανείς για τις αμαρτίες του και το να έχει τον θάνατό του μπροστά στα μάτια του.

Εκείνος που καθημερινά συλλογίζεται και λέει στον εαυτό του: «Ακόμη σήμερα και φεύγω από τον κόσμο», ποτέ δεν θα αμαρτήσει στον Θεό· ενώ εκείνος που ελπίζει να ζήσει πολλά χρόνια, θα μπλεχτεί σε πολλές αμαρτίες.

Λύσσαξε ο διάβολος κι άνοιξε το στόμα του σαν άδης...(Γέροντας Εφραίμ)

 Ο χρόνος μας είναι μετρημένος. Περιμένουμε χρόνια δύσκολα, χρόνια επικίνδυνα και γι αυτήν την ζωή μας. Λύσσαξε ο διάβολος κι άνοιξε το στόμα του σαν άδης να μας καταπιή όλους μέσα.
 Μακάριος ο άνθρωπος, που θα ξεφύγη από τα δόντια του και θα πετάξη στον ουρανό και θα σωθή. Κάθε χρόνο και χειρότερη γίνεται η κατάστασις. Η αμαρτωλότης και η γυμνότης έχει φθάσει σε τέτοιο σημείο, που φωνάζει από μόνο του το πράγμα, ότι θα επέμβη η θεια δικαιοσύνη.

Ο Τελώνης χτυπούσε το στήθος του και όχι το κεφάλι του, σαν να έλεγε: ''φταίει η καρδιά μου''

 

Στην παραβολή του Τελώνη και του Φαρισαίου, ο Τελώνης χτυπούσε το στήθος του και όχι το κεφάλι του, σαν να έλεγε: ''φταίει η καρδιά μου''.
Είναι λοιπόν λάθος, αυτό που λένε πολλοί:

Υπέρ θείας βοηθείας: Αλεξίας (όγκος), Αικατερίνης (λευχαιμία), Λυδίας (σπάνιο σύνδρομο) και οικογενείας: Δημητρίου, Σοφίας και Ιωάννου

 

Ο πόνος γύρω μας είναι μεγάλος. Όλοι μας κουβαλάμε έναν σταυρό, αλλά ο σταυρός ορισμένων αδερφών μας μοιάζει ασήκωτος. Δεν θα πρέπει να βάλουμε κι εμείς ένα χεράκι βοηθείας;

κάνετε κλικ στην εικόνα

Ο ΑΓΙΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ

 23 Φεβρουαρίου

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Β΄ Πέτρ. β΄ 9-22

     9 Οἶδε Κύριος εὐσεβεῖς ἐκ πειρασμοῦ ῥύεσθαι, ἀδίκους δὲ εἰς ἡμέραν κρίσεως κολαζομένους τηρεῖν, 10 μάλιστα δὲ τοὺς ὀπίσω σαρκὸς ἐν ἐπιθυμίᾳ μιασμοῦ πορευομένους καὶ κυριότητος καταφρονοῦντας. τολμηταί, αὐθάδεις! δόξας οὐ τρέμουσι βλασφημοῦντες, 11 ὅπου ἄγγελοι, ἰσχύϊ καὶ δυνάμει μείζονες ὄντες, οὐ φέρουσι κατ᾿ αὐτῶν παρὰ Κυρίῳ βλάσφημον κρίσιν. 12 οὗτοι δέ, ὡς ἄλογα ζῷα φυσικὰ γεγεννημένα εἰς ἅλωσιν καὶ φθοράν, ἐν οἷς ἀγνοοῦσι βλασφημοῦντες, ἐν τῇ φθορᾷ αὐτῶν καταφθαρήσονται, 13 κομιούμενοι μισθὸν ἀδικίας, ἡδονὴν ἡγούμενοι τὴν ἐν ἡμέρᾳ τρυφήν, σπίλοι καὶ μῶμοι, ἐντρυφῶντες ἐν ταῖς ἀπάταις αὐτῶν, συνευωχούμενοι ὑμῖν, 14 ὀφθαλμοὺς ἔχοντες μεστοὺς μοιχαλίδος καὶ ἀκαταπαύστους ἁμαρτίας, δελεάζοντες ψυχὰς ἀστηρίκτους, καρδίαν γεγυμνασμένην πλεονεξίας ἔχοντες, κατάρας τέκνα!

Διότι οι Άγιοι έγιναν Άγιοι με το Ευαγγέλιο

«Παρατηρήσατε, ότι κατά την Θεία Λειτουργία, προτού να αναγνωστεί το Ευαγγέλιο, λέγονται τα απολυτικία των Αγίων; Γιατί άραγε; Διότι οι Άγιοι έγιναν Άγιοι με το Ευαγγέλιο. Επομένως και εμείς με το Ευαγγέλιο θα αποκτήσουμε την απαραίτητα αγιότητα και θα κερδίσουμε την Βασιλεία του Θεού».

Αρχ. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος

Ἡ ὥρα τῆς προσευχῆς: τό Ψαλτήριον (76)

Ψαλμός 76

Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ ᾿Ιδιθούν· ψαλμὸς τῷ ᾿Ασάφ. - 2 ΦΩΝῌ μου πρὸς Κύριον ἐκέκραξα, φωνῇ μου πρὸς τὸν Θεόν, καὶ προσέσχε μοι. 3 ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς μου τὸν Θεὸν ἐξεζήτησα, ταῖς χερσί μου νυκτὸς ἐναντίον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἠπατήθην· ἀπηνήνατο παρακληθῆναι ἡ ψυχή μου. 4 ἐμνήσθην τοῦ Θεοῦ καὶ εὐφράνθην· ἠδολέσχησα, καὶ ὠλιγοψύχησε τὸ πνεῦμά μου. (διάψαλμα). 5 προκατελάβοντο φυλακὰς οἱ ὀφθαλμοί μου, ἐταράχθην καὶ οὐκ ἐλάλησα. 6 διελογισάμην ἡμέρας ἀρχαίας, καὶ ἔτη αἰώνια ἐμνήσθην καὶ ἐμελέτησα· 7 νυκτὸς μετὰ τῆς καρδίας μου ἠδολέσχουν, καὶ ἔσκαλλε τὸ πνεῦμά μου. 8 μὴ εἰς τοὺς αἰῶνας ἀπώσεται Κύριος καὶ οὐ προσθήσει τοῦ εὐδοκῆσαι ἔτι; 9 ἢ εἰς τέλος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἀποκόψει; συνετέλεσε ρῆμα ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν; 10 μὴ ἐπιλήσεται τοῦ οἰκτειρῆσαι ὁ Θεός; ἢ συνέξει ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ τοὺς οἰκτιρμοὺς αὐτοῦ; (διάψαλμα).

Οι άγιοι μιλάνε για αυτά που είδαν

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
Καθένας μας μπορεί να κρίνει για τον Θεό κατά το μέτρο της χάριτος του Αγίου Πνεύματος που γνώρισε. Γιατί πώς είναι δυνατό να σκεφτόμαστε και να κρίνουμε για πράγματα που δεν είδαμε η δεν ακούσαμε και δεν ξέρουμε;
Οι άγιοι λένε πως είδαν τον Θεό. Αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που λένε ότι δεν υπάρχει Θεός. Είναι φανερό πως μιλούν έτσι γιατί δεν Τον γνώρισαν αυτό όμως δεν σημαίνει καθόλου πως ο Θεός δεν υπάρχει.
Οι άγιοι μιλούν για πράγματα που πραγματικά είδαν και γνωρίζουν. Δεν λένε, για παράδειγμα, πως είδαν ένα άλογο μήκους ενός χιλιομέτρου ή ένα πλοίο δέκα χιλιομέτρων, που δεν υπάρχουν.

Οι Δρόμοι της Μετάνοιας: Τό πένθος

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Δεύτερος δρόμος μετάνοιας

Ὑπάρχει, ὅμως, κι ἕνας ἄλλος δρόμος, τό πένθος. Οὔτε καί γι’ αὐτό χρειάζεται κόπος. Δέν σοῦ ζητάω νά ταξιδέψεις στά πέλαγα, νά φτάσεις σέ μακρινά λιμάνια, νά κάνεις ὁδοιπορία, νά ξοδέψεις χρήματα, νά παλέψεις μέ τ’ ἄγρια κύματα. Ἀλλά τί; Νά πενθήσεις γιά τήν ἁμαρτία. Καί ἀπό ποῦ ξέρω, θά μέ ρωτήσεις πάλι, πώς, ἄν πενθήσω, σβήνω τήν ἁμαρτία; Ἔχεις καί γι’ αὐτό ἀπόδειξη ἀπό τή Γραφή.Ἦταν ἕνας βασιλιᾶς

Η βλασφημία του Αγίου Πνεύματος

 

Νικόλαος Ξιώνης, Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, μιλάει και εξηγεί τι σημαίνει η βλασφημία του Αγίου Πνεύματος.

Δύο Κύπριοι προσπαθούν να σώσουν την Μαδαγασκάρη-«Είναι τάμα στον παππού μου»

 

«Μάθαμε να παραπονιόμαστε για τον κόσμο που ζούμε, αλλά δεν προσπαθήσαμε ποτέ να γίνουμε η αλλαγή του κόσμου που ζούμε».

Ήταν από εκείνες τις συνεντεύξεις που σε κάνουν να αναθεωρήσεις. Σε κάνουν να σκεφτείς πόσα έχεις, πόσα προσφέρεις και πόσα δεν έχουν κάποιοι άλλοι, που ζουν στον ίδιο πλανήτη μαζί σου. Μοιράζεσαι μαζί τους τον ίδιο ήλιο, τον ίδιο αέρα και την ίδια γη, αλλά εκείνοι δεν έχουν ούτε τα υποτυπώδη, ενώ εσύ έχεις τα πάντα.

Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΓΕΝΝΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ

Η Αγάπη για τον Θεό γεννά την Αγάπη για τις Εντολές Του.

Η Αγάπη για τις Εντολές Του γεννά την Αγάπη για τον αδελφό μου, όπως αγαπώ τον εαυτό μου, σαν Εικόνα Θεού.

Εικόνα Θεού σημαίνει, ότι νιώθω ότι Πατέρα μου έχω τον Θεό και εγώ είμαι παιδί Του.

«ΕΝ Τῌ ΚΟΙΜΗΣΕΙ...» (25)

Περίοδος Δεκαπενταύγουστου. Ἄλλη μιά παράκληση τῆς Παναγίας. Ἄλλη μιά μετάβαση στὴ Γεθσημανή. Μέσα στὴ ζέστη τοῦ Αὐγούστου αὐτὲς οἱ ἀκολουθίες στὸν ἅγιο Γεώργιο στὸ Διόνυσο ἔχουν κάτι ἀπὸ τὴν ἀνάσα τῶν πεύκων, κάτι ἀπὸ τὴν εὐχὴ τοῦ παπα– Μάρκου, κάτι ἀπὸ τὴν εὐλογία τῆς Παναγίας.

Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

 

Α΄. Ορισμός μετανοίας.

  ΠΡΙΝ δούμε τη διδασκαλία του ι. Χρυσοστόμου για την μετάνοια, ας παραθέσουμε ένα ορισμό της μετάνοιας που δίδει σε σχετική ομιλία του. «Η μετάνοια είναι», λέγει ο ιερός πατήρ, «θεραπευτικό ιατρείο της αμαρτίας· είναι δώρο ουράνιο, δύναμη θαυμαστή, χάρη που νικά τις συνέπειες των νόμων. Γι’ αυτό δεν απορρίπτει τον πόρνο, δεν διώχνει το μοιχό, δεν αποστρέφεται τον μέθυσο, δεν σιχαίνεται τον ειδωλολάτρη, δεν απομακρύνει τον κακολόγο, δεν διώχνει τον βλάσφημο, ούτε τον αλαζόνα, αλλ’ όλους τους μεταβάλλει· γιατί η μετάνοια είναι χωνευτήρι της αμαρτίας»1.

Θὰ γίνω ὀρθόδοξος!

 

Ἕνας ἀλλόθρησκος ἀποφάσισε νὰ γίνει χριστιανὸς καὶ θέλησε νὰ ἐξετάσει τὶς ἐκδοχὲς τοῦ Χριστιανισμοῦ γιὰ νὰ ἐπιλέξει. Βρίσκει λοιπὸν ἕναν ὀρθόδοξο, ἕναν προτεστάντη κι ἕναν παπικό. Τοὺς λέει τὶς προθέσεις του κι ἐκεῖνοι συμφωνοῦν νὰ τὸν «ξεναγήσουν» στὶς ἐκκλησίες τους.

Πάει ὁ ἀλλόθρησκος μὲ τὸν προτεστάντη μία Κυριακή, μπαίνει στὸ ναὸ καὶ βλέπει τοὺς ἀνθρώπους ταχτοποιημένους μὲ τὰ καλά τους ροῦχα, ὁ καθένας στὸ κάθισμά του, μπροστὰ ἀπὸ τὸν κάθε πιστὸ μία Καινὴ Διαθήκη, χορωδία νὰ λέει τοὺς ὕμνους ἁρμονικά, τὰ πάντα νὰ λάμπουν ἀπὸ καθαριότητα καὶ μετὰ τὸ τέλος ὅλοι του φέρθηκαν εὐγενικὰ μὲ πολὺ καλοὺς τρόπους.

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ο ΕΝ ΠΑΥΛΟΠΕΤΡΙῼ

 22 Φεβρουαρίου

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Β΄ Πέτρ. α΄ 20 – β΄ 9

     20 Τοῦτο πρῶτον γινώσκοντες, ὅτι πᾶσα προφητεία γραφῆς ἰδίας ἐπιλύσεως οὐ γίνεται. 21 οὐ γὰρ θελήματι ἀνθρώπου ἠνέχθη ποτὲ προφητεία, ἀλλ᾿ ὑπὸ Πνεύματος Ἁγίου φερόμενοι ἐλάλησαν ἅγιοι Θεοῦ ἄνθρωποι.

Ἡ ὥρα τῆς προσευχῆς: τό Ψαλτήριον (75)

Ψαλμός 75

Εἰς τὸ τέλος, ἐν ὕμνοις· ψαλμὸς τῷ ᾿Ασάφ, ᾠδὴ πρὸς τὸν ᾿Ασσύριον. - 2 ΓΝΩΣΤΟΣ ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ ὁ Θεός, ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ μέγα τὸ ὄνομα αὐτοῦ. 3 καὶ ἐγενήθη ἐν εἰρήνῃ ὁ τόπος αὐτοῦ, καὶ τὸ κατοικητήριον αὐτοῦ ἐν Σιών· 4 ἐκεῖ συνέτριψε τὰ κράτη τῶν τόξων, ὅπλον καὶ ρομφαίαν καὶ πόλεμον. (διάψαλμα). 5 φωτίζεις σὺ θαυμαστῶς ἀπὸ ὀρέων αἰωνίων· 6 ἐταράχθησαν πάντες οἱ ἀσύνετοι τῇ καρδίᾳ, ὕπνωσαν ὕπνον αὐτῶν καὶ οὐχ εὗρον οὐδὲν πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ πλούτου ταῖς χερσὶν αὐτῶν. 7 ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου, ὁ Θεὸς ᾿Ιακώβ, ἐνύσταξαν οἱ ἐπιβεβηκότες τοῖς ἵπποις. 8 σὺ φοβερὸς εἶ, καὶ τίς ἀντιστήσεταί σοι; ἀπὸ τότε ἡ ὀργή σου. 9 ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἠκούτισας κρίσιν, γῆ ἐφοβήθη καὶ ἡσύχασεν 10 ἐν τῷ ἀναστῆναι εἰς κρίσιν τὸν Θεὸν τοῦ σῶσαι πάντας τοὺς πραεῖς τῆς γῆς. (διάψαλμα). 11 ὅτι ἐνθύμιον ἀνθρώπου ἐξομολογήσεταί σοι, καὶ ἐγκατάλειμμα ἐνθυμίου ἑορτάσει σοι. 12 εὔξασθε καὶ ἀπόδοτε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν· πάντες οἱ κύκλῳ αὐτοῦ οἴσουσι δῶρα 13 τῷ φοβερῷ καὶ ἀφαιρουμένῳ πνεύματα ἀρχόντων, φοβερῷ παρὰ τοῖς βασιλεῦσι τῆς γῆς.

myriobiblos    

Το φρέαρ της ζωής

 

Επίσκοπος Τολιάρας Πρόδρομος

Δεν θα κουραστώ ποτέ να ομολογώ, διότι πρωτίστως με ξεκουράζει να βιώνω, ότι η του Ευαγγελίου ζωή λαμβάνει σάρκα και οστά κάθε μέρα, σε κάθε βήμα μας στην ιεραποστολή. Υπήρξα κι εγώ ένας αδιάφορος αναγνώστης της Αγίας Γραφής. Συναισθηματικός, χλιαρά πιστός ή βέβαια άπιστος. Με μια θολή αντίληψη ότι η απόσταση των αιώνων κάνει τις αφηγήσεις ιστορίες μακρινές, ενδιαφέρουσες και εν πολλοίς ανεφάρμοστες.

π. Παΐσιος Νεοσκητιώτης: ...είδαμε την Παναγία που βγήκε από την εικόνα Της με τη μορφή μοναχής υψηλού αναστήματος και εμφάνιση που δημιουργούσε δέος...

 

π. Παΐσιος Νεοσκητιώτης

Γράφει ο Μπαλδιμτσής Νικόλαος Ιατρός

 Σε μια επίσκεψή μου στο φιλόξενο κελί του Γέροντα Σπυρίδωνα στη Νέα Σκήτη, γνώρισα ένα γέροντα που ήταν κατάκοιτος, τον π. Παΐσιο. Οι πατέρες με παρακάλεσαν να τον εξετάσω και να τον βοηθήσω, όπως μπορούσα. Η γνωριμία μου με αυτόν τον όσιο Γέροντα, οι συζητήσεις και το απόσταγμα της εμπειρίας του, χαράχτηκαν στην μνήμη μου ανεξίτηλα.
Ο Γέροντας από ευγνωμοσύνη για την ιατρική βοήθεια που του πρόσφερα, μου άνοιξε την καρδιά του. Ας αναφέρω με λίγα λόγια αυτά που μου διηγήθηκε: 

 
 

Γράφει η Μάρω Σιδέρη

 Ξημερώνει η Κυριακή του τελώνου και του Φαρισαίου: η μια Κυριακή μέσα στο χρόνο κατά την οποία από τον άμβωνα θα ακουστεί η ιστορία με την οποία όσα γνώριζε και γνωρίζει η ανθρωπότητα για την αριστεία διαλύονται... δύο ανθρώπινοι χαρακτήρες στη σκηνή του κόσμου, με θεατές συνανθρώπους και στο εξώστη τον Κριτή... ο πρώτος τέλειος σε όλα, αναγνωρίσιμος, ισχυρός, άριστος.

Οι Δρόμοι της Μετάνοιας - Μέρος Πρώτον

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Πρώτος δρόμος μετάνοιας

Ἁμάρτησες; Δέν σοῦ ζητῶ τίποτ ἄλλο, παρά τοῦτο μόνο: “Μπές στήν ἐκκλησία καί πές μετανοημένος στόν Θεό τό “Ἁμάρτησα”. Γιατί εἶναι γραμμένο: «Λέγε πρῶτος ἐσύ τίς ἁμαρτίες σου, γιά νά δικαιωθεῖς» (Ἠσ. 43, 26). Πές τήν ἁμαρτία, γιά νά τήν ἐξαλείψεις. Δέν χρειάζονται γι’ αὐτό οὔτε κόπος, οὔτε πολλά λόγια, οὔτε ἔξοδα, οὔτε ἄλλο τίποτα παρόμοιο. Ἕνας λόγος μόνο: «Ἁμάρτησα».

Η δε επιμονή στην αμαρτία είναι πράγμα σατανικό! (7)

 

Του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

 «H αναισθησία που συνοδεύει την αμαρτία τον κάνει τον Θεό να αγανακτεί και να εξοργίζεται περισσότερο από ό,τι η ίδια η αμαρτία»

                            [Απ’ την ΙΔ΄ Ομιλία του «ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ»]

[Από το έργο «ΡΟΔΟΣΤΑΓΜΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΗΣ ΣΟΦΙΑΣ» του Κ.Γ.Παπαδημητρακόπουλου]