ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΓΚΟΥΜΑΣ — 16 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Σαν σήμερα, 12 Αυγούστου 2010, στη Χειμάρρα της Βορείου Ηπείρου, ο Αριστοτέλης Γκούμας έπεφτε νεκρός επειδή αρνήθηκε να απαρνηθεί κάτι τόσο απλό και ταυτόχρονα τόσο ιερό

τη γλώσσα και την ελληνική του ταυτότητα.

Είχε προηγηθεί λεκτική επίθεση εναντίον του από τρεις Αλβανούς, με αφορμή το γεγονός ότι μιλούσε ελληνικά. Ο Γκούμας δεν υπέκυψε. Λίγες ώρες αργότερα, οι ίδιοι άνθρωποι επέστρεψαν. Τον καταδίωξαν με αυτοκίνητο και τον χτύπησαν θανάσιμα ενώ επέβαινε στη μοτοσικλέτα του. Η δολοφονία του συγκλόνισε τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό και ολόκληρη την Ελλάδα.

Το «έγκλημά» του;

Μιλοῦσαν ξένες γλῶσσες οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες;

 

Γωνιά της Γλώσσας 199 – Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη: Μιλοῦσαν ξένες γλῶσσες οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες;

Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη

Μιλοῦσαν ξένες γλῶσσες οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες;

Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες εἶχαν συνεχεῖς ἐμπορικές, πολιτισμικὲς καὶ διπλωματικὲς ἐπαφές, ὄχι μόνο μὲ τὰ ὅμορα κράτη, ἀλλὰ καὶ μὲ λαοὺς ποὺ κατοικοῦσαν σὲ ἀκτῖνα πολλῶν χιλιάδων χιλιομέτρων. Πῶς ἐπικοινωνοῦσαν; Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες δὲν γνώριζαν ξένες γλῶσσες· ἦσαν μονόγλωσσοι. Ἡ διγλωσσία ἢ ἡ πολυγλωσσία μάλιστα ἐθεωρεῖτο ἐλάττωμα, διότι τὸ νὰ μαθαίνῃ ὁ ἀρχαῖος Ἕλληνας μιὰ ἐπιπλέον γλῶσσα πέρα ἀπὸ τὴν δική του δαπανοῦσε ἄσκοπα τὸν χρόνο του, ἀντὶ νὰ ἀφοσιώνεται στὴν δική του γλῶσσα (R. Mairs, Translator, traditor: the interpreter as traitor in classical tradition, 2011, Greece & Rome 58, 64- 81).

«"Πίσω ἔχει ἡ ἀχλάδα τὴν οὐρά"

«“Πίσω ἔχει ἡ ἀχλάδα την ουρά"
Οἱ Ενετοί, πού ἄλλοτε κυριαρχοῦσαν στις θάλασσες, ἐγκαινίασαν πρῶτοι τά ἱστιοφόρα μεταγωγικά. Αὐτά ἦταν πλοῖα καί εἶχαν σχῆμα αχλαδιοῦ. Ἔσερναν δέ πίσω τους ἕνα μικρό καραβάκι, ὅπου ἔβαζαν μέσα ὁπλισμό, πολεμοφόδια και διάφορα πολεμικά σύνεργα. Οἱ Ἕλληνες τά εἶχαν βαφτίσει "ἀχλάδες" ἀπό τό σχῆμα τους, Ἔτσι ὅταν στό πέλαγος παρουσιαζόταν ἄγνωστο καράβι, οἱ νησιῶτες (βιγλάτορες) ἀνέβαιναν πάνω στούς βράχους καί παρακολουθοῦσαν μέ ἀγωνία τίς κινήσεις του. Ἄν ἦταν ἁπλῶς ἱστιοφόρο, δέν ἀνησυχοῦσαν καί τόσο, διότι ὑπῆρχε πιθανότητα να συνεχίση τό δρόμο του.

Ἡ περιπέτεια τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας σὲ παγκόσμια ψηφιακὴ ἐφαρμογὴ

Ἀπόψεις καὶ Κρίσεις

Πρόσφατη ἀπόφαση τῆς κολοσσιαίας ἑταιρείας ψηφιακῶν ἐφαρμογῶν «Amazon» νὰ ἀποκλείσει τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα ἀπὸ παγκόσμια εἰδικὴ ψηφιακὴ βάση προκάλεσε ἔντονες ἀντιδράσεις καὶ ἕνα διεθνὴ ἐγκωμιασμὸ τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας ἀπὸ ἀνθρώπους τοῦ πνεύματος. Ἡ σχετικὴ δημοσίευση στάθηκε ἐξόχως ἐνδιαφέρουσα:

Οι νέοι ξέχασαν να γράφουν

Εχουν χάσει οι μαθητές μέρος της κινητικής δεξιότητας που απαιτεί η χειρόγραφη γραφή – Πόσο επηρεάζει την τελική βαθμολογία ένα δυσανάγνωστο γραπτό; Τι λένε εκπαιδευτικοί και παιδιά.

Εδώ γράφει “διάσταση” ή μήπως “διάσπαση”;» αναρωτιέται η φιλόλογος Μαρίνα Α., διορθώτρια επί χρόνια στο μάθημα της Εκθεσης για τις πανελλαδικές εξετάσεις. Σταματά για λίγα δευτερόλεπτα πάνω από τη σελίδα, φέρνει το γραπτό πιο κοντά στο φως και προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει τη λέξη ανάμεσα σε βιαστικές καμπύλες, κολλημένα γράμματα και μουντζουρωμένες γραμμές από μπλε στιλό.

Με τη γλώσσα δεν επικοινωνούμε απλά για να συνεννοηθούμε, αλλά ενώνουμε τις ψυχές μας.

Σε μία περίοδο κρίσεως, επικρίσεως και κατακρίσεως, πτώσεων, καταπτώσεων, επιπτώσεων και εκπτώσεων, ζάλης, παραζάλης, πάλης κι αιθάλης πάσχει η μοναδική λαλιά μας, η εγχώρια πλούσια γλώσσα. Μαζί της μπορείς να πεις και να εκφράσεις τα πιο δύσκολα, τα πιο κούφια, τα πιο υψηλά.
Όπως λέει o ποιητής Οδυσσέας Ελύτης, η ελληνική γλώσσα είναι η πιο παλιά και η …πιο πλούσια του κόσμου.

Γλωσσικὴ αὐθεντικότης καὶ Δογματικὴ ἀκρίβεια εἰς τὴν Λατρείαν

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου

  Ἡ γλώσσα τῆς λατρείας ἀποτελοῦσε ἀνέκαθεν ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ πολυσυζητημένα ζητήματα στοὺς κόλπους τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἰσορροπώντας ἀνάμεσα στὴν ἀνάγκη γιὰ πνευματικὴ κατανόηση καὶ τὸν σεβασμὸ πρὸς τὴν ἱερὴ παράδοση. Στὸ ἐπίκεντρο αὐτοῦ τοῦ διαλόγου βρίσκεται τὸ ἐρώτημα: Γιατί ἡ Ἐκκλησία ἐπιμένει στὴν χρήση τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς —συγκεκριμένα τῆς ἑλληνιστικῆς κοινῆς— ἔναντι τῆς νέας ἑλληνικῆς, τὴν ὁποία μιλᾶ καὶ ἀντιλαμβάνεται ἄμεσα ὁ σύγχρονος πιστός;

Ελληνική Γλώσσα, τεράστια η προσφορά της στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

20220117

Η γλώσσα κάθε λαού αποτελεί ένα από τα στοιχεία της ταυτότητός του. Η γλώσσα, εκτός από στοιχείο της ταυτότητος, είναι και εργαλείο επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Η γλώσσα βοηθά στην δημιουργία του πολιτισμού, του λεγόμενου πνευματικού, σε αντίθεση με τον υλικό (γλυπτική, ζωγραφική κλπ). Για να μπορούν οι άνθρωποι να  συνεννοούνται θα πρέπει η γλώσσα να είναι ακριβής, να περιγράφει με συντομία και επακριβώς το μήνυμα, το σημαίνον και το σημαινόμενο να ταυτίζονται. Θα πρέπει να είναι εύκολη για να γίνεται κτήμα του λαού, να μπορούν να τη μαθαίνουν όλοι. Στην Κίνα π.χ., η οποία χρησιμοποιεί ιδεογράμματα για να παραστήσει λέξεις και έννοιες τα σύμβολα είναι πάρα πολλά με αποτέλεσμα ακόμα και οι ακαδημαϊκοί της χώρας (οι θεωρούμενοι ως οι πιο μορφωμένοι) δεν τα γνωρίζουν όλα. Δηλαδή οι πνευματικές κορυφές της δεν μπορούν να διαβάσουν όλα τα κείμενα που έχουν γραφεί στη γλώσσα της χώρας τους. Για την αξία της γλώσσας σημειώνει ο «δικός μας» Κωνσταντίνος Τσάτσος, ακαδημαϊκός, φιλόσοφος, πρώην Υπουργός, πρώην Πρόεδρος Δημοκρατίας και συγγραφέας: «Όσο πιο προηγμένος είναι ο πολιτισμός ενός έθνους, τόσο πιο πλούσιες σε προϊστορία, και συνεπώς και σε ουσία, είναι οι λέξεις της γλώσσας… Με την γλώσσα μεταδίδομε λογικούς συνειρμούς και διεγείρομε συναισθήματα… Κάθε λαός έχει την γλώσσα που του αξίζει. Στην γλώσσα, όπως και στα τραγούδια του, εναποθηκεύεται ο πολιτισμός του… είναι ο πιο αδιάψευστος μάρτυρας της ιστορικής του συνείδησης και της ιστορικής του συνέχειας.»

Ἡ καταιγίς

Τῆς κας Αἰκατερίνης Παπαθωμᾶ – Μαστοροπούλου

  Ἂν καὶ ὁ χειμώνας ἔχει παρέλθει ἡμερολογιακά, τὸ σκηνικό τοῦ καιροῦ ἐξακολουθεῖ, γιὰ καλή μας τύχη, νὰ εἶναι χειμωνιάτικο. (Γνωστὸ ἄλλωστε καὶ ἀπὸ τὶς παροιμίες τοῦ Μάρτη). Ἑπομένως τὸ σχόλιό μου παραμένει ἐπίκαιρο. Ὁ λόγος γιὰ τὴν λέξη καταιγίδα. Δὲν ὑπάρχει ἄνθρωπος μικρὸς ἢ μεγάλος, γραμματισμένος ἢ μή, ποὺ νὰ μὴ προφέρει τὴν ἐν λόγῳ λέξη ἀναμεταδίδοντάς την μετὰ τὸ Δελτίο Καιροῦ καὶ φυσικὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνες. «Βροχὲς καὶ καταιγίδες», «θύελλες καὶ καταιγίδες κ.ἄ. παρόμοια. Λέξη παν­άρχαια, ποὺ τὴν ὁμιλοῦμε ἀγνοώντας τὴν προέλευσή της. Ὅπως γνωρίζομε ὅλοι, σημαίνει θύελλα ὁρμητικὴ καταβαίνουσα ἄνωθεν. Σύνθετη ἀπὸ τὴν πρόθεση κατά, ποὺ σημαίνει κίνηση ἐκ τῶν ἄνω πρὸς τὰ κάτω, καὶ τὸ αἰγὶς-ίδος ποὺ σημαίνει: Ἡ ἀσπὶς τοῦ Διός, ἡ ὁποία ἐκπέμπει τρόμον καὶ ἔκπληξιν, ὅπως περιγράφεται διὰ μακρῶν στὴν Ἰλιάδα τοῦ Ὁμήρου καὶ ἔτσι πιθανὸν νὰ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἴδια ρίζα ἀπὸ τὴν ὁποίαν  καὶ τὸ ρῆμα ἀΐσσω =κινοῦμαι ὁρμητικά. Σὲ ἔργα τέχνης ἡ αἰγὶς φαίνεται ἐπὶ τῶν ἀγαλμάτων τῆς Ἀθηνᾶς, ὄχι ὡς ἀσπίς, ἀλλὰ ὡς βραχὺς ἐπενδύτης κεκαλυμμένος διὰ λεπίδων καὶ ἔχων κεφαλὴν Γοργόνος καὶ θυσσάνους ἐξ ὄφεων, ἐξ οὗ καὶ τὸ ἐπίθετο θυσσανόεσσα ποὺ τῆς ἀποδίδεται.

6 Απριλίου 1935: Η αγάπη για την ένδοξη μητρική μας γλώσσα έφερε το Δικαστήριο της Χάγης

   Ήταν  τα απαιτητικά σχέδια της Ιταλίας να αποικήσει, με τους τρόπους της, και την Αλβανία, που προσχεδίαζε από καιρό την ιταλοποίηση του χώρου, τόσο με την παρουσία τους, όσο και με την προσέγγιση της ιταλικής γλώσσας στα σχολικά προγράμματα.  Εντωμεταξύ και ο βασιλέας Ζώγκου, με παντοίους τρόπους, μέχρι και την φυλάκιση δασκάλων, προσπάθησε να αλβανοποίησει τα προγράμματα διδασκαλίας στα σχολεία της Ελληνικής Μειονότητας. Για δύο χρόνια στη σειρά έπαψε ελληνοδιδασκάλους και τους αντικατέστησε με αλβανοδασκάλους, για να διδάξουν την αλβανική. Βρήκαν, όμως, την σθεναρή αντίσταση των γονέων, των μαθητών και των δασκάλων. Οι μαθητές δεν πήγαιναν στο σχολείο. Οι χωροφύλακες παρόντες. Τα πρόστιμα σε καθημερνή βάση, ώσπου, οι δεκάδες-εκατοντάδες υπογραφές που συγκεντρώθηκαν με μεγάλη μυστικότητα και με πολλούς κινδύνους, φτάσανε στο Δικαστήριο της Χάγης, το οποίο την 6 Απριλίου του 1935, αποφάσισε:

ΟΥΝΕΣΚΟ: Η ελληνική Γλώσσα για έξι ολόκληρους αιώνες η πρώτη διεθνής γλώσσα.

20250511  

Η διεθνής κοινότητα έκανε ένα πολύτιμο δώρο εις την Ελλάδα. Η διεθνής οργάνωση ΟΥΝΕΣΚΟ για τον πολιτισμό, για την ειρήνη κ.λπ. με ομόφωνη απόφαση  του Εκτελεστικού Συμβουλίου  της  έκανε το δώρο- πρόκληση σε μας τους Έλληνες. Μας έκαναν υπερήφανους, αλλά συγχρόνως, μας έφεραν σε δύσκολη θέση μας επιφόρτισαν με ευθύνες.

Συγκεκριμένα την 14^η Απριλίου 2025 το Εκτελεστικό Συμβούλιο    του διεθνούς οργανισμού αποφάσισε να καθιερώσει την 9^η Φεβρουαρίου κάθε έτους ως παγκόσμια ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας. Μέχρι τώρα αυτό ήταν με απόφαση της πατρίδας μας. Τώρα η εορτή θα γίνεται με την σφραγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ και σε όλο τον πλανήτη.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΟ ΚΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ.

20210215

Οι παγκόσμιες ημέρες εορτασμού διαφόρων γεγονότων, δίδουν την ευκαιρία εκτός της τιμής να ασχοληθούμε όλοι με αυτό και να προβληματιστούμε.

Μια τέτοια ημέρα (παγκόσμιος) είναι αφιερωμένη και στη ελληνική γλώσσα. Στη δική μας μητρική γλώσσα. Μεγάλη τιμή και ημέρα που ο καθένας μας πρέπει  να αναλογιστεί. Γιατί γίνεται τέτοια τιμή σε μια γλώσσα που την ομιλούν μόνο μερικά εκατομμύρια άνθρωποι;; Κάτι το ξεχωριστό θα έχει η ελληνική λαλιά.

Ελληνική Γλώσσα τεράστια η προσφορά της στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

20220117

Η γλώσσα κάθε λαού αποτελεί ένα από τα στοιχεία της ταυτότητός του. Η γλώσσα, εκτός από στοιχείο της ταυτότητος, είναι και εργαλείο επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Η γλώσσα βοηθά στην δημιουργία του πολιτισμού, του λεγόμενου πνευματικού, σε αντίθεση με τον υλικό (γλυπτική, ζωγραφική κλπ). Για να μπορούν οι άνθρωποι να συνεννοούνται θα πρέπει η γλώσσα να είναι ακριβής, να περιγράφει με συντομία και επακριβώς το μήνυμα, το σημαίνον και το σημαινόμενο να ταυτίζονται. Θα πρέπει να είναι εύκολη για να γίνεται κτήμα του λαού, να μπορούν να τη μαθαίνουν όλοι. Στην Κίνα π.χ., η οποία χρησιμοποιεί ιδεογράμματα για να παραστήσει λέξεις και έννοιες τα σύμβολα είναι πάρα πολλά με αποτέλεσμα ακόμα και οι ακαδημαϊκοί της χώρας (οι θεωρούμενοι ως οι πιο μορφωμένοι) δεν τα γνωρίζουν όλα.

Μιλᾶς τὴν ἴδια γλῶσσα, τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ, ἐδῶ καὶ 3.000 χρόνια!

Ῥωτᾶνε συνεχῶς, «τί σχέσιν ἔχομεν ἐμεῖς μὲ τοὺς ἀρχαίους;» Πέρασαν 3.000 χρόνια το λιγότερο (καὶ 4 μὴ σοῦ πῶ) καὶ ἀκόμα ὁμιλεῖται ἡ ἴδια γλῶσσα χωρὶς νὰ τὸ ξέρετε. Δὲν συμβαίνει σὲ καμία ἄλλη γλῶσσα αὐτὸ παγκοσμίως.
Στὴν καθημερινότητά σου λές:

1. Ἕνα χελιδόνι (ἢ ἕνας κούκος) δὲν φέρνει τὴν ἄνοιξη.
   Μία χελιδὼν ἔαρ οὐ ποιεῖ — Εἰπώθηκε ἀπὸ τὸν Αἴσωπο καὶ ἔμεινε ὡς παροιμία ποὺ χρησιμοποιούσαν συχνὰ ὁ Ἀριστοτέλης, ὁ Στοβαῖος καὶ ὁ Ἀριστοφάνης. Ἐπικράτησε ἡ ἐκδοχὴ μὲ τὸν κούκο.

2. Τὸ ἕνα χέρι νίβει τὸ ἄλλο
   ἁ δὲ χεὶρ τὰν χεῖρα νίζει — στίχος τοῦ Πυθαγόρειου φιλοσόφου καὶ ποιητῆ Ἐπίχαρμου

Η βόρεια γειτονιά μας κατοικείται από ταλαιπωρημένους λαούς που αναζητούν εναγωνίως ταυτότητα.

Θεόφιλος Παπαδόπουλος

Τα πάντα σχεδόν είναι θέμα παιδείας….

1. Ας μάθουμε τι γλώσσα μιλούσαν ο Αριστοτέλης, ο Φίλιππος, ο Αλέξανδρος, ο Αντίοχος κ.ά.
2. Ας μάθουμε τι σημαίνουν ετυμολογικά οι λέξεις: Μακεδνός, Μακεδονία, Θεσσαλονίκη, Φίλιππος, Αλέξανδρος, Αντίπατρος, Ολυμπιάδα, Ευριδίκη, Κλεοπάτρα κ.ά.
3. Ας μάθουμε την έκφραση του Στράβωνα: (Ζ΄ 9: «Ἔστι μεν ουν Ἑλλὰς και η Μακεδονία»).
4. Ας μάθουμε ότι στο 16,9 του βιβλίου ‘’Πράξεις των Αποστόλων’’ που έγραψε ο ευαγγελιστής Λουκάς γράφει: ’’Και όραμα δια της νυκτός ώφθη τω Παύλω, ανήρ τις ην Μακεδών εστώς, παρακαλών αυτόν και λέγων, διαβάς εις Μακεδονίαν βοήθησον ημίν’’.

Η ΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ – Ὄχι σὲ ἰσοπεδωμένες εὐχές!

 ΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη

Ὄχι σὲ ἰσοπεδωμένες εὐχές!

Φίλτατοι ἀναγνῶστες καὶ ἀκροατές, συνεορταστὲς καὶ συμπροσκυνητὲς τοῦ θείου βρέφους, λίγες μέρες μᾶς χωρίζουν ἀπὸ τὴν μητρόπολη τῶν ἑορτῶν, τὰ Χριστούγεννα. Εὐκαιρία λοιπὸν νὰ ἀπευθύνουμε τὶς εὐχές μας, εὐχὲς μὲ περιεχόμενο καὶ οὐσία, εὐχὲς προσωπικὲς καὶ ὄχι ἀπρόσωπες καὶ ἰσοπεδωμένες, εὐχὲς ποὺ θὰ ἀποτελοῦν ἀφετηρία προβληματισμοῦ. Ἂς ἀφήσουμε λοιπὸν τὴν ἄχρωμη εὐχὴ: «Καλὲς γιορτὲς» καὶ νὰ προτιμᾶμε:

Γλωσσική αναπηρία

 Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη, Θεολόγου - Δημοσιογράφου -

Συγγραφέως - Ἐκδότου (ὅπως ἐτίμησεν αὐτὸν ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν)

Ἀκατανόητον τοῦτο. Ἡ ἀλλοίωσις καὶ παραφθορὰ τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης ἐγένετο ὑπὸ Ἑλλήνων μετὰ τὴν λεγομένην μεταπολίτευσιν. Ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα Νέα Δημοκρατία κατήργησε τὴν διδασκαλίαν τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν καὶ τὴν λογίαν γλωσσικὴν μορφήν, τὴν καθαρεύουσαν, ἡ ὁποία ἦτο ἡ ἐπίσημος γλῶσσα τοῦ Κράτους. Ἡ δὲ κυβέρνησις τοῦ Ἀνδρέου Παπανδρέου ἐπέφερε τὸ ὁριστικὸν πλῆγμα τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης μὲ τὴν αὐθαίρετον ἐπιβολὴν τοῦ μονοτονικοῦ συστήματος γραφῆς.

Γνήσιο ελληνικό Χαλογουίν

Οι φωτό με τις ταμπέλες ελήφθησαν στο Μαρούσι. Τα καταστήματα βρίσκονται, όλα, σε απόσταση μικρότερη των 200 μέτρων

Εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

30|10|2025 | 16:45

Κολοκύθες έχουμε. Μάσκες έχουμε. Φαντάσματα και βουρβούλακες έχουμε. Ολα τα ’χουμε για να γίνουμε μια θλιβερή κόπια των ΗΠΑ

Περπατάς στον δρόμο και ακούς όλη την ώρα «μπρο» και «μπρο», και νομίζεις ότι είναι κάνα παλιό «παπί» 50άρι, που ξέμεινε από τη δεκαετία του ’80 κι ετοιμάζεται να τινάξει τα πέταλα. Κι όμως, δεν είναι.

Σαράντος Ι. Καργάκος: ο μεγάλος Ρωμιός (Οπτικοακουστικό υλικό)

Δύσκολες λέξεις του Παπαδιαμάντη: ~ ασκαρδαμυκτί ~

https://trelogiannis.blogspot.com