Ὁ κλῆρος τοῦ ἀνθρώπου

 Ὁ «σταυρός», ἡ δοκιμασία εἶναι ὁ κλῆρος τοῦ ἀνθρώπου. Ἐπειδή «διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Πραξ. ιδ΄22) ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει νὰ δοκιμαζόμαστε ὅσο διαρκεῖ ἡ παραμονή μας στὴν γῆ, γιὰ νὰ γίνουμε, μὲ τὸ ἔλεός Του, ἄξιοι τῆς σωτηρίας. Τὸ μαργαριτάρι, λένε, δὲν εἶναι παρά ἕνας κόκκος ἄμμου στὸ σῶμα κάποιου ὄστρακου. Τὸ αἷμα, τὰ δάκρυα, ὁ ἱδρῶτας καὶ οἱ τοξίνες τοῦ ὄστρακου, ποὺ περιτυλίγουν τὸν κόκκο αὐτὸν τῆς ἄμμου, τὸν μεταβάλλουν σὲ μαργαριτάρι, ποὺ ἐν τέλει εἶναι δημιούργημα τοῦ πόνου κάποιου ὄστρακου!

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΚΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

 «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

Ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ αἴσθησις τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ στήν ζωή μας. Δι᾿ αὐτῆς τῆς ἀοράτου θείας δυνάμεως ὁ Θεός ἐνεργεῖ τά θαυμάσιά του ἔργα στόν κόσμο, μέ πρώτιστο ἔργο τήν ψυχική σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Ἐάν δέν ὑπῆρχε ἡ Θεία Χάρις θά ἦτο ἄγνωστος στόν κόσμο ὁ Χριστός. Ἀλλά καί τό μέγα ἐπί τῆς γῆς ἔργον του τῆς ἀνακεφαλαιώσεως τῶν πάντων, θά ὑπῆρχε μόνον σάν μία ἀπό τίς πολλές ἱστορίες τοῦ παρελθόντος. Ἡ Θεία Χάρις ὅμως ἐνεργεῖ μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Ἐνεργεῖ διά τῶν ἁγίων Μυστηρίων της, διά τῶν ἀρετῶν τοῦ Χριστοῦ καί διά τῶν χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ο δύσκολος χαρακτήρας του/της συζύγου σας δεν αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο για τη σωτηρία ή τη δημιουργία μιας ισχυρής οικογένειας.

Ο δύσκολος χαρακτήρας του/της συζύγου σας δεν αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο για τη σωτηρία ή τη δημιουργία μιας ισχυρής οικογένειας.

Κατά τη διάρκεια του Μυστηρίου του Γάμου, ο ιερέας ζητά από τον Κύριο να ευλογήσει τους νεόνυμφους: «Ευλόγησε αυτούς τους δούλους Σου, οι οποίοι με την Πρόνοιά Σου ενώθηκαν στην κοινωνία του Γάμου».

Μάλιστα, αυτά τα λόγια ειπώθηκαν και πριν, όταν συχνά δεν ήταν το ίδιο το νεαρό ζευγάρι που έπαιρνε την απόφαση να παντρευτεί, αλλά οι γονείς του. Συχνά, ο μελλοντικός σύζυγος συναντιόταν σε ένα πάρτι αρραβώνων και δεν επέλεγε κανέναν. Αλλά η Εκκλησία εξακολουθούσε να πιστεύει ότι αυτή ήταν η πρόνοια του Θεού. Είναι πολύ πιο δύσκολο να δημιουργήσεις οικογένεια με αυτόν τον τρόπο από το να επιλέξεις τον εαυτό σου και να περάσεις από τη διαδικασία του ερωτευμένου. Παρ 'όλα αυτά, αν κάποιος εμπιστεύεται τον Θεό και αγκαλιάζει τη δύναμη του Μυστηρίου, τότε ο Θεός θα δώσει αγάπη. Και θα τον βοηθήσει να επιτύχει τον σκοπό για τον οποίο, ίσως, του έδωσε έναν τόσο δύσκολο σύζυγο.

Να βάλουμε αρχή για τη σωτηρία μας

Αγιολόγιο - Εορτολόγιο

08 Σεπτεμβρίου 2026

π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Παναγία

Απόψε γιορτάζουμε τη Γέννηση της Παναγίας, και αν εξαιρέσουμε τη Γέννηση του Χριστού που είναι κάτι άλλο, η Γέννηση της Παναγίας είναι η ιερότερη, η θαυμασιότερη και η σπουδαιότερη γέννηση που έγινε σ’ αυτόν τον κόσμο. Γεννήθηκε η Παναγία, γεννήθηκε αυτή που γέννησε τον Χριστό, τον Σωτήρα του κόσμου. Και με το να οικονομήσει ο Θεός έτσι τα πράγματα, ώστε να γεννηθεί η Παναγία, αρχίζει να τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο του Θεού, το οποίο βέβαια ο Θεός το προετοίμαζε από αιώνες, αλλά τώρα μπαίνει σε εφαρμογή.

Ὑπάρχει...

Ὅσο ἄρρωστοι κι΄ ἄν εἴμαστε πνευματικὰ ἤ σωματικά, ὑπάρχει γιατρειά: Ἡ Παναγία μας.

   Προβληματίζομαι στὴν ζωή μου; Ὑπάρχει λύση: Ἡ Παναγία.

   Καταποντίζομαι στὴν θάλασσα τῆς ζωῆς; Ὑπάρχει σωσίβιο: Ἡ Παναγία.

   Μὲ τυλίγει τὸ σκοτάδι; Ὑπάρχει φῶς: Ἡ Παναγία.

   Ἔχασα τὸν δρόμο μου στὴ ζωήν μου: Ὑπάρχει πυξίδα: Ἡ Παναγία.

   Ἐκείνη θὰ μᾶς ὁδηγήση στὸν Χριστό, ποὺ εἶναι ἡ σωτηρία μας.

Πόσοι τρόποι σωτηρίας ὑπάρχουν καί συγχωρήσεις ἁμαρτιῶν ἀπό τόν Θεό, ἐξομολογούμενες σ' αὐτόν;

Πόσοι τρόποι σωτηρίας ὑπάρχουν καὶ συγχωρήσεις ἁμαρτιῶν ἀπὸ τὸν Θεό, ἐξομολογούμενες σ' αὐτόν;
Τρεῖς τρόποι ὑπάρχουν.
Ὁ πρῶτος τὸ νὰ μὴ ἁμαρτήσει ποτὲ πιά.
Ὁ δεύτερος νὰ μετανοήσει επάξια.

Ὑπάρχουν τρεῖς τρόποι γιά νά σωθεῖ κανείς...

❈ Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέει ὅτι ὑπάρχουν τρεῖς τρόποι γιά νά σωθεῖ κανείς.
Ὁ ἕνας τρόπος εἶναι νά μήν ἁμαρτάνεις. Ποιός δέν ἁμαρτάνει; Ὅλοι ἁμαρτάνουν.
Ὁ δεύτερος τρόπος εἶναι νά μετανοεῖς. Νά εἶσαι δηλαδή στήν τάξη τῶν καθαιρομένων καί νά πολεμᾶς τά πάθη σου.

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (57)

 Aπο το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ. 113-114

Δεν θα σωθείτε

Ας κοινωνάτε, ας εξομολογείστε, δε θα σωθείτε εάν δεν ανοίγετε και το στόμα σας για το Χριστό. Ο χριστιανισμός έφθασε μέχρι σε εμάς δια της διαδόσεως του Ευαγγελίου, η οποία είναι ιερά υποχρέωσις παντός Χριστιανού. Και είναι ψευτοχριστιανός αυτός ο οποίος δεν ανοίγει το στόμα του να μιλήσει για το Χριστό.

Φωτίζει ο Θεός τους πιστούς

Φωτίζει ο Θεός και τον πιο αγράμματο άνθρωπο να αποστομώσει τον πιο αυθάδη επιστήμονα. Εγώ δεν θα ξεχάσω στο χωριό μου έναν παπά αγράμματο, που έβαλε στη θέση του έναν αυθάδη φοιτητή.

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (56)

 

 Aπο το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου
«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ», εκδοση Β΄, 2008, σελ.106

ΕΙΜΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ, ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΑ

Μα εγώ είμαι ο ίδιος, δεν αλλάζω. Επί επαναστάσεως είπα το «όχι», διαμαρτυρήθηκα. Πέρσυ – πρόπερσι, που φτειάσανε αυτοί το αυτόματο διαζύγιο, δεν υπέγραψα, και ήθελαν να με δικάσουν στο Ρούφ, στο στρατοδικείο. Και πάλι σηκωθήκατε και διαμαρτυρηθήκατε, και με τις υπογραφές σας και με τούτο και μ’ εκείνο ματαιώθηκε η δίκη: αναγκάστηκαν να βγάλουν βούλευμα απαλλακτικό. Εγώ ήθελα να δικαστώ, να καθίσω στο εδώλιο του κατηγορουμένου και ν’ απολογηθώ, για τα ιερά και τα όσια της πατρίδος μας. Δεν είχα την χάριν αυτήν. Λοιπόν, και πάλι εσείς με υποστηρίξατε: Συνεπώς, κάνατε κάποιον αγώνα. Και τώρα κάτω στην Αθήνα υπάρχουν μερικοί οι οποίοι πνέουν μένεα εναντίον του Αυγουστίνου, ενώ βλέπουν ότι κρατώ την ίδια πάντοτε γραμμή.

Διαβαζουμε.....

Σε όλες τις περιστάσεις της ζωής (και ιδιαίτερα στις δύσκολες), πρέπει να θυμόμαστε ότι ζούμε μαζί όχι για να καταλάβουμε ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, ή για να επανεκπαιδεύσουμε ο ένας τον άλλον, αλλά για να σώσουμε τους εαυτούς μας μαζί. Για να αγωνιζόμαστε για την ειρήνη, την αγάπη και την ευτυχία.

Πατήρ  Πάβελ Γκουμέροφ

Γέροντες

19 Ιουνίου 2026

Συνομιλία με τον Γέροντα Παΐσιο (Γ’)

Συμβουλευτικοί λόγοι

– Γέροντα, τι πρέπει να κάνουμε για να σωθούμε;

– Προσευχή. Σήμερα άναψε μια μεγάλη φωτιά και τα πάντα καίγονται. Γι’ αυτό μόνο η προσευχή απομένει. Προ ετών είχε ανάψει μεγάλη φωτιά εδώ στο Άγιον όρος. Άρχισε από τη Μονή Βατοπαιδίου και έφθασε στη Μονή Ιβήρων. Εκεί ήταν πολλοί μοναχοί και λαϊκοί, οι οποίοι έκαναν μεγάλες προσπάθειες για να τη σβήσουν χωρίς να κατορθώσουν τίποτε. Η φωτιά προχώρησε στη Μονή Φιλοθέου. Εκεί ήταν μόνο μερικά γεροντάκια (μοναχοί), τα οποία είπαν: Αφού τόσοι άνθρωποι δεν μπόρεσαν να την σβήσουν, εμείς τι να κάνουμε; Γι’ αυτό πήραν την εικόνα της Παναγίας της Γλυκοφιλούσης. Έκαναν Παράκληση και η φωτιά ως εκ θαύματος υπεχώρησε.

Ο γάμος είναι η οδός προς την ανθρώπινη σωτηρία.

Ο γάμος είναι η οδός προς την ανθρώπινη σωτηρία. Αν το δούμε με το πνεύμα της Εκκλησίας, τότε πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ο πρωταρχικός σκοπός του γάμου δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από την ανθρώπινη σωτηρία. Δηλαδή, ο σκοπός του γάμου δεν μπορεί να είναι η ευτυχία, η τεκνοποίηση ή, για παράδειγμα, η εύρεση ενός συντρόφου ζωής, επειδή όλα αυτά είναι δευτερεύοντα.

Ο γάμος είναι ένα πολύ σημαντικό γεγονός στη ζωή μας και η ίδια η Εκκλησία τον ευλογεί και τον προστατεύει. Ξέρετε, στα πρώτα χρόνια της Εκκλησίας, υπήρχαν Χριστιανοί -φυσικά αιρετικοί- που δίδασκαν ότι ο γάμος ήταν κάτι το απαράδεκτο, κατώτερο από την παρθενία και ότι δεν ήταν καλό για κάποιον να παντρεύεται. Αλλά ο άγιος Απόστολος Παύλος λέει: «Υπάρχουν μερικοί ανάμεσά σας που σας προτρέπουν να μην παντρεύεστε και να καταφρονείτε τον γάμο, αν και ο γάμος είναι έντιμος μεταξύ όλων, και η κλίνη του γάμου καθαρή» (βλ. Εβραίους 13:4).

Γάμος, Ἡ ρίζα τῆς ὑπάρξεώς μας! Ἐμποδίζει νά μολύνωμεν τήν ἁγιότητα!

Πλήρης ἀλλοίωσις τοῦ τριπλοῦ σκοποῦ τοῦ γάμου

Τοῦ κ. Δημητρίου Β. Ἐμμανουὴλ

«Στὴν ἀρχὴ λοιπόν, ὅπως εἶπα, εἶχε τοὺς δύο σκοποὺς ὁ γάμος (τὴν τεκνογονία καὶ τὴν ἱκανοποίηση τῆς φιληδονίας)· ὕστερα ὅμως, ὅταν γέμισε ἀπὸ ἀνθρώπους καὶ ἡ γῆ καὶ ἡ θάλασσα καὶ ὁλόκληρη ἡ οἰκουμένη, ἀπομένει ἕνας μόνον σκοπός, ἡ ἐξουδετέρωση τῆς ἀκολασίας καὶ τῆς ἀσέλγειας…» (Ἱερὸς Χρυσόστομος)

(Δεύτερη ἀπάντηση στὴν «χλιαρὴ» Ἀπόφαση τῆς Δ.Ι.Σ. μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀπόφαση τῆς Ὁλομέλειας τοῦ ΣτΕ ποὺ «ἔκρινε συνταγματικὸ τόσο τὸν γάμο μεταξὺ προσώπων τοῦ ἴδιου φύλου ὅσο καὶ τὸ δικαίωμά τους στὴν τεκνοθεσία».)

Ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς μας

   ΣΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ἑορτές, καὶ ἐν προκειμένῳ τὴν Ἁγία Πεντηκοστή, θὰ πρέπει νὰ στοχαζόμαστε ποιὸς θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς μας, ποῦ εἶναι ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς μας! Ὁ ἅγιος Νικόλαος Ἀχρίδος μᾶς συμβουλεύει: «Ποιὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς πίστεως; Ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς. Ποιὸς εἶναι ὁ καρπὸς τῆς πίστεως; Ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς. Ἑπομένως, δὲν προσ­κολλώμεθα στὴν πίστη γιὰ τὴν πίστη, ἀλλὰ γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ψυχῶν μας. Κανεὶς δὲν ταξιδεύει χάριν τοῦ δρόμου, ἀλλὰ ἐπειδὴ κάποιος ἢ κάτι τὸν περιμένει στὴν ἄλλη ἄκρη τοῦ δρόμου. Κανεὶς δὲν πετάει ἕνα σχοινὶ στὸ νερό, μέσα στὸ ὁποῖο κάποιος πνίγεται, χάριν τοῦ σχοινιοῦ, ἀλλὰ χάριν ἐκείνου ὁ ὁποῖος πνίγεται. Ὁ Θεὸς μᾶς ἔδωσε τὴν πίστη σὰν ἕνα δρόμο, στὸ τέλος τοῦ ὁποίου οἱ ταξιδιῶτες θὰ λάβουν τὴ σωτηρία τῶν ψυχῶν τους. 

Πώς μπορούμε να σωθούμε;

 Πνευματική ζωή

01 Μαΐου 2026

Γέροντας Ευστράτιος Γκολοβάνσκι

Το πώς θα σωθούμε το γνωρίζουμε, αλλά εξαιτίας της ραθυμίας μας χάνουμε τη σωτηρία. Πρώτα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα ας φυλάξουμε την παραγγελία του Κυρίου: «Ν’ αγαπάς τον Κύριο, τον Θεό σου, μ’ όλη σου την καρδιά, μ’ όλη σου την ψυχή και μ’ όλο σου το νου» και «ν’ αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου» (Ματθ. 22:37,39). «Σ’ αυτή τη διπλή εντολή συνοψίζονται όλος ο νόμος και οι προφήτες» (Ματθ. 22:40). Σ’ αυτή τη διπλή αγάπη βρίσκεται η σωτηρία.

Ὑπάρχει ἡ ἀγαθή περιέργεια καί ἡ σατανική.

Ὑπάρχει ἡ ἀγαθὴ περιέργεια καὶ ἡ σατανική.
Ἡ ἀγαθὴ περιέργεια, ἔχει σχέση μὲ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς, ἐνῷ ἡ σατανικὴ ἔχει σχέση μὲ τὴν περιέργεια σὲ περιττὰ πράγματα.
Στοὺς 100 ἀνθρώπους οἱ 98 εἶναι περίεργοι, ἔχουν σατανικὴ περιέργεια. Ρωτοῦν νὰ μάθουν τὰ τοῦ ἄλλου, κρυφακοῦν, κρυφοβλέπουν... Εἶναι αὐτὴ ἡ περιέργεια ἐκ τοῦ Θεοῦ; Ὄχι! Εἶναι τοῦ σατανᾶ καὶ ἐργάζονται γιὰ τὸν σατανᾶ. Εἶναι εἰδικὸς σατανᾶς τῆς περιεργείας. Γύρω ἀπὸ αὐτὴν τὴν περιέργεια ὑπάρχει φθόνος. Ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ εἶναι τελείως ἀφοσιωμένος στὸ Θεὸ καὶ νὰ μὴν ἔχει περιέργεια. Ἂν θέλει ὁ Θεὸς νὰ τὸν φωτίσει καὶ νὰ τὸν πληροφορήσει κάτι, ἔχει τὸν τρόπο. Νὰ μάθουμε τὰ σωστὰ καὶ τὰ ὠφέλιμα καὶ ὄχι τὰ περιττά. Νὰ ἔχουμε τὴν περιέργεια τί λέει ὁ Χριστὸς τώρα γιὰ ἐμᾶς καὶ πῶς νὰ σώσουμε τὴν ψυχή μας, αὐτὸ νὰ μᾶς ἐνδιαφέρει καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ἀγαθό.
​(Δημήτριος Παναγόπουλος +Ἱεροκήρυκας)

Μπορώ να σου δώσω μια συμβουλή;

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: "Μπορώ να σου δώσω μια συμβουλή; Σε κάθε θλίψη σου, σε κάθε αποτυχία σου να συγκεντρώνεσαι στον εαυτό σου και να λες σιγά-σιγά το τροπάριο: “Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν…”. Θα βλέ­πεις ότι το μεγαλύτερο πράγμα στη ζωή σου -και στη ζωή του κόσμου όλου- έγινε. Η Ανάσταση του Χρι­στού, η σωτηρία μας! Και θα συνειδητοποιήσεις ότι η αναποδιά που σου συμβαίνει είναι πολύ μικρή για να χαλάσει τη διάθεσή σου."

Δέν μπορεῖς νά σωθεῖς ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία, δέν μπορεῖς νά σωθεῖς ἔξω ἀπό τόν Χριστό

❈ Ὁ Κύριος ἵδρυσε τήν Ἐκκλησία καί μένει διαπαντός σ’ αὐτήν, στό θεανθρώπινο σῶμα Του, τοῦ ὁποίου εἶναι κεφαλή. Γι’ αὐτό ὅταν κανείς πηγαίνει στήν Ἐκκλησία καί ζεῖ σωστά, σύμφωνα μέ τούς κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, αὐτός ζεῖ μέσα στόν Χριστό, ζεῖ μέσα στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ.
Γι’ αὐτό εἶναι ἀναγκαιότατο καί εἶναι ἀπόλυτο αὐτό πού λέμε, ὅτι δέν μπορεῖς νά σωθεῖς ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία, δέν μπορεῖς νά σωθεῖς ἔξω ἀπό τόν Χριστό. Δέν μπορεῖς νά σωθεῖς, ἄν δέν ἐνταχθεῖς σ’ αὐτό τό σωτηριῶδες θεανθρώπινο σῶμα.
Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου 

(Ὁμιλία 24 – 9 – 2017)

hristospanagia3

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ: Η ΣΩΤΗΡΙΑ (46)

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

269. Ἡ σωτηρία εἶναι ἔργο τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ, διά τοῦ ὁποίου μᾶς βγάζει ἀπό τήν ἁμαρτία, ἐάν θέλουμε καί κοπιάσουμε καί ἐμεῖς οἱ ἴδιοι. Ἐάν ὅμως δέν θέλουμε, μέ τήν βία δέν σώζεται κανείς. Ἔτσι εὐδοκεῖ ὁ Θεός, διότι τό δῶρο τῆς σωτηρίας (Ἑφεσ.2,8) Του νά εἶναι ταυτόχρονα καί καρπός τῆς γνώσεως, τῆς θελήσεως καί τῆς ἀγάπης μας. Ὁ Θεός εἶναι τόσο ἐλεήμων, ὥστε πάντοτε Αὐτός μᾶς βοηθεῖ καί στό θέλημά μας καί στίς πράξεις μας.

Ὁ λόγος Σου εἶναι σωτηρία!

Ἴσως ἀκούγεται ὑπερβολικὸ αὐτό, καλοί μου φίλοι. Ὅτι δηλαδὴ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἴδια μας ἡ σωτηρία. Ἀλλὰ δὲν τὸ λέμε ἐμεῖς. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς εἶναι Ἐκεῖνος ποὺ εἶπε: «Τὰ λόγια ποὺ ἐγὼ σᾶς λέγω εἶναι πνεῦμα καὶ ζωὴ» (Ἰω.6,63). Εἶναι δηλαδὴ πνευματικὰ καὶ ζωοποιά. Ἑπομένως καὶ σωτήρια. Κάνουν πολλὰ πράγματα σὲ αὐτὸν ποὺ τὰ μελετᾶ καὶ τὰ δέχεται καὶ φθάνουν ὥς καὶ νὰ τὸν θεραπεύουν ἀκόμη! Γιατί σαφῶς ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ κατ’ ἐξοχὴν ἰατρὸς τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων μας. Ἀξίζει νὰ δοῦμε τί ἀκριβῶς συμβαίνει …