Δρ. Ειρήνη Αρτέμη: Η κανονική θεμελίωση του θεσμού του αναδόχου (Μέρος Γ΄ – Προϋποθέσεις και Υποχρεώσεις Πνευματικού Αναδόχου σε Ορθόδοξη Βάπτιση)

της Ειρήνης Αρτέμη

Η εκκλησιαστική παράδοση δεν αντιμετωπίζει την αναδοχή ως απλή λειτουργική πράξη ή ως κοινωνικό έθιμο, αλλά ως θεσμό με βαθιά εκκλησιολογική και κανονική θεμελίωση. Η σημασία του αναδόχου απορρέει από την ίδια τη θεολογία του Βαπτίσματος, καθώς η είσοδος του ανθρώπου στο Σώμα του Χριστού συνεπάγεται την ανάληψη ευθύνης από ολόκληρη την εκκλησιαστική κοινότητα για τη διαρκή πνευματική του καλλιέργεια. Μέσα στο πλαίσιο αυτό, η κανονική παράδοση προσδιόρισε με σαφήνεια τόσο τις προϋποθέσεις όσο και τις υποχρεώσεις του αναδόχου, προκειμένου να διαφυλαχθεί η ιερότητα του Μυστηρίου και η αυθεντικότητα της πνευματικής πατρότητας.

Δρ. Ειρήνη Αρτέμη: Η λειτουργική και πνευματική διακονία του αναδόχου (Μέρος Β΄ – Προϋποθέσεις και Υποχρεώσεις Πνευματικού Αναδόχου σε Ορθόδοξη Βάπτιση)

της Ειρήνης Αρτέμη

Η σημασία του αναδόχου αναδεικνύεται με ιδιαίτερη σαφήνεια κατά την τέλεση του Ιερού Μυστηρίου του Βαπτίσματος. Η παρουσία του δεν αποτελεί τυπικό ή διακοσμητικό στοιχείο της ακολουθίας, αλλά ουσιώδες λειτουργικό γεγονός, το οποίο εκφράζει την ευθύνη της εκκλησιαστικής κοινότητας για την ένταξη του νεοφωτίστου στο Σώμα του Χριστού. Η Εκκλησία δεν βαπτίζει απομονωμένα πρόσωπα, αλλά εντάσσει νέα μέλη στη ζώσα κοινωνία της, γι’ αυτό και ο ανάδοχος λειτουργεί ως ορατός εκφραστής της εκκλησιαστικής αυτής μέριμνας.

Δρ. Ειρήνη Αρτέμη: Το Μυστήριο του Βαπτίσματος και ο θεσμός του αναδόχου (Μέρος Α΄ – Προϋποθέσεις και Υποχρεώσεις Πνευματικού Αναδόχου σε Ορθόδοξη Βάπτιση)

της Δρ. Ειρήνης Αρτέμη,

Το Ιερό Μυστήριο του Βαπτίσματος αποτελεί το θεμέλιο της χριστιανικής ζωής και τη θύρα εισόδου του ανθρώπου στο σώμα της Εκκλησίας. Διά του Βαπτίσματος ο άνθρωπος αναγεννάται «ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος» (Ιω. 3,5), αποβάλλει τον παλαιό άνθρωπο, ενδύεται τον Χριστό και ενσωματώνεται στο εκκλησιαστικό σώμα ως μέλος της νέας εν Χριστῷ δημιουργίας. Πρόκειται για γεγονός βαθύτατα σωτηριολογικό και εκκλησιολογικό, καθώς δεν σηματοδοτεί απλώς την έναρξη της χριστιανικής ζωής, αλλά τη συμμετοχή του ανθρώπου στο μυστήριο του θανάτου και της Αναστάσεως του Χριστού και την είσοδό του στη ζωή της Βασιλείας του Θεού.

Γιατί είναι απαραίτητο το δεύτερο βάπτισμα

Μαρτυρία και διδαχή

01 Νοεμβρίου 2018

π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Μυστήρια εκκλησίας

Η θανάσιμη αμαρτία σε αποκόπτει από την Εκκλησία, και παύεις να είσαι ζωντανό μέλος της Εκκλησίας. Όπως, όταν κόβεις ένα δάχτυλο και το πετάς, αυτό είναι καταδικασμένο σε θάνατο –αν προλάβουμε να το ξανακολλήσουμε, καλώς· αλλιώς είναι καταδικασμένο σε θάνατο, εφόσον το κόβεις από τη ζωή που είναι το όλο σώμα– έτσι, όταν αμαρτήσει κανείς θανάσιμα, αποκόπτει τον εαυτό του από το σώμα της Εκκλησίας και πεθαίνει. Αυτό κάνει η θανάσιμη αμαρτία.

Εξομολόγηση. Το απαραίτητο μυστήριο για κάθε Χριστιανό

 

ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ
Τι είναι η Εξομολόγηση;

Η Εξομολόγηση είναι ένα από τα βασικά μυστήρια της Εκκλησίας. Μας δίνει τη δυνατότητα να «συμφιλιωθούμε» με τον Θεό, να εξετάσουμε την πίστη και τη ζωή μας και να εξασφαλίσουμε πνευματική υγεία. Είναι πράξη μετανοίας. Και μετάνοια σημαίνει αλλαγή του εαυτού μας, στροφή, μεταμόρφωση. Όταν αμαρτάνουμε απομακρυνόμαστε από τον Θεό. Όταν όμως μετανοούμε, ομολογούμε τις αμαρτίες μας και ζητάμε συγχώρεση, επιστρέφουμε σ’ Αυτόν.

Το μυστήριο της εξομολογήσεως και οι διανοούμενοι

  Πολλοί δυστυχώς από τους αυτοαποκαλούμενους «καλούς ανθρώπους» απορρίπτουν το Μυστήριο της ιεράς Εξομολογήσεως και εκφράζονται πολλές φορές και βλάσφημα εναντίον των ιερωμένων και με μία χαρακτηριστική αποστροφή μιλούν γι’ αυτούς λέγοντας: 

«Τι είναι αυτά που μας λέτε, να εξομολογηθούμε; Να πάμε εμείς σε παπά να πούμε τις αμαρτίες μας; Εμείς γνωρίζουμε καλύτερα από τον παπά.Εμείς είμαστε διανοούμενοι άνθρωποι. Τι μπορεί, άλλωστε, να μας προσφέρει ένας παπάς, και μάλιστα πολλές φορές κατώτερης μορφώσεως από εμάς; Εμείς πηγαίνουμε και κοινωνούμε έτσι.Λέμε, Χριστέ μας ή Παναγία μας, συγχώρεσέ μας, και είμαστε εντάξει» κτλ. Και δυστυχώς, αυτοί που τα λένε αυτά δεν είναι λίγοι, αλλά πολλοί. Και παρότι θεωρούν τους εαυτούς τους ανώτερους πνευματικά και ότι δεν έχουν ανάγκη εξομολογήσεως, αφέσεως, νουθεσίας, εντούτοις πέφτουν σε λάκκο μεγάλο, από αμάθεια και εγωισμό. Γι’ αυτό, αν θέλουν, ας προσέξουν τις παρακάτω διαφωτιστικές συμβουλές.

Η «ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΠΑΝΤΟΣ ΜΟΛΥΣΜΟΥ ΣΑΡΚΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»: ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΣΧΕΣΕΩΣ ΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ ΕΥΧΕΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

 

Απολογητικά

Γ. Ν. ΦΙΛΙΑ

Διδάκτορος Θεολογίας τῶν Πανεπιστημίων Σορβόννης καὶ Ἀθηνῶν.

 

Η «ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΠΑΝΤΟΣ ΜΟΛΥΣΜΟΥ ΣΑΡΚΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»:

ΠΤΥΧΕΣ ΤΗΣ ΣΧΕΣΕΩΣ ΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

ΕΥΧΕΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

            Εἰς τὴν πρώτην, ἤδη, εὐχολογιακήν της μαρτυρίαν (Βαρβερινὸν Ἑλληνικὸν Εὐχολόγιον 336, τέλος η’ μ.Χ. αἰ.), ἡ εὐχὴ τοῦ Μυστηρίου τοῦ Εὐχελαίου «Κύριε, ἐν τῷ ἐλέει καὶ τοῖς οἰκτιρμοῖς σου…» περιέχει τὸ ἀκόλουθον αἴτημα: Αὐτὸς Δέσποτα ἁγίασον καὶ τὸ ἔλαιον τοῦτο, ὥστε γενέσθαι τοῖς χριομένοις ἐξ αὐτοῦ εἰς θεραπείαν, εἰς ἀπαλλαγὴν παντὸς … μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος¹. Τὸ μνημονευόμενον ἀποτέλεσμα τῆς χρίσεως τοῦ ἀσθενοῦς διὰ τοῦ ἡγιασμένου ἐλαίου εἶναι διττόν: πρόκειται περὶ τῆς σωματικῆς καί, ταὐτοχρόνως, τῆς πνευματικῆς ἰάσεως. Ἀλλὰ καὶ ἡ εὐχὴ «Ὁ πολὺς ἐν ἐλέει καὶ πλούσιος ἐν ἀγαθότητι…»² ἐπαναλαμβάνει τὸ θέμα τῆς διπλῆς ἰάσεως, ὅταν τονίζει ὅτι τὸ ἡγιασμένον ἔλαιον δὲν ἐπιφέρει μόνον τὴν σωματικὴν ἀνάκαμψιν, ἀλλὰ ὁδηγεῖ εἰς ἀπόλαυσιν τῶν ἀπεκδεχομένων τὴν παρὰ σοῦ (τοῦ Θεοῦ) σωτηρίαν (ρξστ’, 17-20).

Η θεία Κοινωνία

 Πατερικό ανθολόγιο

27 Ιανουαρίου 2026

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Μυστήρια εκκλησίας

Όταν έρθει η στιγμή της θείας Κοινωνίας και πρόκειται να πλησιάσεις την αγία Τράπεζα, πίστευε ακλόνητα πως εκεί είναι παρών ο Χριστός, ο Βασιλιάς των όλων. Όταν δεις τον ιερέα να σου προσφέρει το σώμα και το αίμα του Κυρίου, μη νομίσεις ότι ο ιερέας το κάνει αυτό, αλλά πίστευε ότι το χέρι που απλώνεται είναι του Χριστού. Αυτός που λάμπρυνε με την παρουσία Του την τράπεζα του Μυστικού Δείπνου, Αυτός και τώρα διακοσμεί την Τράπεζα της θείας Λειτουργίας. Παραβρίσκεται πραγματικά και εξετάζει του καθενός την προαίρεση και παρατηρεί ποιος πλησιάζει με ευλάβεια ταιριαστή στο άγιο Μυστήριο, ποιος με πονηρή συνείδηση, με σκέψεις βρωμερές και ακάθαρτες, με πράξεις μολυσμένες.

ΤΟ ΑΓΙΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ

   «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

ὑπό τοῦ Γέροντος Ἀρσενίου, ρουμάνου ἀσκητοῦ.

1. Τί μπορείτε νά μάς πήτε γιά τό μυστήριο τής Ίερωσύνης;

Ή Ίερωσύνη είναι ένα πολύ μεγάλο έργο τοῦ Θεού. Ό ιερεύς ευρίσκεται στήν θέσι τοῦ Θεοῦ επί τής γης. Ό Θεός έδημιούργησε δύο εξαιρετικά έργα, τά όποια δέν μποροῦν νά άντικατασταθοῦν, έστω καί σέ μιά ενδεχόμενη νέα δημιουργία: Ήγέννησε μία γυναίκα, πού ήτο προορισμέ­νη νά γεννήση τόν Υιό τοῦ Θεοῦ καί τήν ίερωσύνη, ἡ οποία κατεβάζει τόν Θεό στήν γή, υπό τήν μορφή τοῦ άρτου καί τοῦ οίνου έπί τοῦ ορθοδόξου άγιου Θυσιαστηρίου. Τί λέ­γετε γιά τό έργο αύτό; Τό άντιλαμβάνεσθε; Ό Αγιος Αμνός έπάνω στήν Άγια Τράπεζα κατά τήν ώρα τής Θείας Λει­τουργίας! Τό Ἱερό Βήμα είναι γεμάτο άπό άγγέλους, διό­τι ό Χριστός είναι παρών έν μέσω αύτών. Τό λέγει άκόμη καί ή εύχή: «Κύριε, ποίησον σὺν τῇ εἰσόδῳ ἡμῶν, εἴσοδον αγίων αγγέλων γενέσθαι, συλλειτουργούντων ήμῖν». Υπάρ­χει καί μία άλλη εύχή πού λέγει: «Σύ γάρ εἶ ὁ προσφέρων καί προσφερόμενος, καί προσδεχόμενος καί διαδιδόμενος, Χριστέ ὁ Θεός ημών!». 

ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΥΧΕΛΑΙΟΥ

 «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

Ὑπό Γέροντος Κλεόπα Ἠλίε. 

Σπουδαστής: Ἀπέμεινε, Πάτερ, νά μοῦ ὁμιλήσης γιά τό Μυστήριο τοῦ Εὐχελαίου. Τί θεμέλια ἔχει στήν Νέα Διαθήκη;

Ἱερεύς: Ὁ ἀπόστολος Ἰάκωβος μᾶς δίνει τήν ἑπόμενη προτροπή: «ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν; προσκαλεσάσθω τούς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας, καί προσευξάσθωσαν ἐπ' αὐτόν ἀλείψαντες αὐτόν έλαίω ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου" καί ἡ ευχή τῆς πίστεως σώσει τόν κάμνοντα, καί ἐγερεῖ αὐτόν ὁ Κύριος" κἄν ἁμαρτίας ἦ πεποιηκώς, ἀφεθήσεται αὐτῷ» (5, 14-15).

Καταλαβαίνουμε λοιπόν ὅτι τό Εὐχέλαιο εἶναι Μυ­στήριο μέ τό ὁποῖο ὁ ἀσθενής χριστιανός, πού άλείφεται μέ ἁγιασμένο λάδι, ἀποκτᾶ μέ τίς εὐχές τῶν ἱερέων τήν χάρι τῆς θεραπείας τῶν σωματικῶν καί ψυχικῶν ἀσθενειῶν.

Χάρη δέν παίρνεις, ἄν δέν ἀλλάξεις ζωή, ἄν δέν ζήσεις Ὀρθόδοξα.

❈ Πολλοί δυστυχῶς Ὀρθόδοξοι ἔχουν μιά μαγική ἀντίληψη γιά τήν Ἐκκλησία. Θά πῶ ἕνα παράδειγμα. Λέει κάποιος:
- Πάτερ ἔλα στό σπίτι μου νά μοῦ κάνεις Εὐχέλαιο.
- Νά σοῦ κάνω Εὐχέλαιο. Γιατί θά σοῦ κάνω Εὐχέλαιο;
- Ἔ, γιά τό καλό, λέει.
- Ποιό καλό;
- Γιά νά πᾶνε καλά τά πράγματα.
- Μέ συγχωρεῖς, τοῦ λές, ἐξομολογεῖσαι;
- Ὄχι, πάτερ, λέει, δέν θέλω, ἁπλῶς θέλω ἕνα Εὐχέλαιο. Καί ξέρεις, μοῦ εἶπαν ὅτι πρέπει νά κάνω ἑφτά εὐχέλαια γιά νά πιάσει...

Χριστοῦ τὴν Μεταμόρφωσιν προϋπαντῶμεν ἀεί!

Τί εἴμαστε καὶ μεῖς οἱ Ἱερεῖς ἂν ζοῦμε τὴν Ἱερωσύνη μας; Μεταμορφωμένοι! Τί ἦταν ἡ χειροτονία μας; Μεταμόρφωση!

Τί εἶναι τὰ ἐγκαίνια τοῦ Ναοῦ ποὺ μόνος ὁ Ἐπίσκοπος τελεῖ; Τὸ Βάπτισμα καὶ τὸ Χρῖσμα καὶ τὸ Ὄνομα ἑνὸς κτηρίου ποὺ τὸ μεταμορφώνει σὲ Ναό, σὲ φλεγόμενη Κιβωτό, στοὺς αἰῶνες!

Πότε ἐπιτρέπεται μόνον τὸ Χρῖσμα

Πατερικαί Διδαχαί

  «Ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς σωθήσεται, ὁ δὲ ἀπιστήσας κατακριθήσεται» (Μᾶρκ. ιστ΄, 16). (: Ἐκεῖνος, ποὺ θὰ πιστεύσῃ εἰς τὸ κήρυγµά σας καὶ θὰ βαπτισθῇ, θὰ σωθῇ, ἐκεῖνος ὅµως ποὺ θὰ ἀπιστήσῃ, θὰ κατακριθῇ).

  Δὲν μπορεῖ κανένας ἄνθρωπος νὰ σωθῆ, ἂν δὲν βαπτισθῆ.

• Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος διευκρινίζει γιὰ τὸ βάπτισμα:

Γιατί τελείται το Μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου τη Μεγάλη Τετάρτη

Πρωτοπρ. Θεμιστοκλή Στ. Χριστοδούλου

Η Ορθόδοξος Ελλαδική Εκκλησία έχει ορίσει το ιερό Μυστήριο του Ευχελαίου να τελείται δημόσια για όλους τους χριστιανούς κάθε Μ. Τετάρτη της Μ. Εβδομάδος.

   Στη Ρωσία το Ευχέλαιον τελείται κατά τη Μ. Πέμπτη. Η συνήθεια αυτή της τελέσεως του Ευχελαίου θεμελιώνεται στην πίστη της Εκκλησίας ότι αυτό βοήθα στην ψυχική ανόρθωση των ασθενών ανθρώπων για τους όποιους τελείται το μυστήριο και όλων όσων συμπαρίστανται στην ασθένειά των, συγγενών και φίλων. Εξυπακούεται ότι της τελέσεως του ιερού μυστηρίου του Ευχέλαιου, προηγείται το μυστήριο της εξομολογήσεως, όταν αυτό είναι δυνατό. Αλλά και οι παρευρισκόμενοι, για να δεχθούν το μυστήριο του Ευχελαίου, πρέπει να εξομολογούνται, ώστε να αποβαίνει γι’ αυτούς μέσο θεϊκής ενισχύσεως στο έργο τους που είναι η μέριμνα και η φροντίδα των ασθενούντων.

Περί Εὐχελαίου

❈ Τό Εὐχέλαιο δέν εἶναι γιά τό καλό, πού λένε μερικοί:
- Κάνε μας παπά ἕνα Εὐχέλαιο γιά τό καλό… γιά νά ἁγιαστεῖ τό σπίτι.
Γιά νά ἁγιαστεῖ τό σπίτι ἔχουμε τήν ἀκολουθία τοῦ Ἁγιασμοῦ. Τό Εὐχέλαιο εἶναι γιά τούς ἀσθενεῖς καί μέσα στήν ἀκολουθία τοῦ Εὐχελαίου ἔχουμε εὐχές συγχωρητικές, εὐχές μετανοίας. Πού σημαίνει τί; Ὅτι αὐτός πού εἶναι ἄρρωστος καί γιά χάρη του κάνουμε τό Εὐχέλαιο, ὁπωσδήποτε ἔχει ἐξομολογηθεῖ καί τοῦ διαβάζουμε καί τίς συγχωρητικές εὐχές. Πάντοτε τό Εὐχέλαιο δηλαδή πρέπει νά συνδυάζεται μέ ἐξομολόγηση τοῦ ἀσθενοῦς καί πολύ καλύτερο καί ὅλων πού εἶναι μαζί του στό σπίτι, ὅλων τῶν οἰκείων του.
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

http://hristospanagia3

Το μυστήριο του Γάμου

Χ.Φ.Δ.

Ο γάμος ως μυστήριο είναι πράξη ιερή και αγία. Στηρίζεται στο φυσικό δεσμό, τον οποίο δημιουργεί η αμοιβαία συγκατάθεση εκείνων (άνδρα και γυναίκας), οι οποίοι έρχονται σε κοινωνία γάμου. Αυτός ο φυσικός δεσμός αποβαίνει ιερός και πνευματικός δεσμός, όταν αγιάζεται και εξυψώνεται στην αξία του μυστηρίου με την ιερολογία και τις ευχές της Εκκλησίας. Ο φυσικός δεσμός —η φυσική ένωση άνδρα και γυναίκας— και αυτός είναι εκ Θεού, για να αυξάνεται και πληθύνεται το ανθρώπινο γένος, όπως λέει και μία ευχή του γάμου, ότι “σον θέλημα, Θεέ μου, είναι η έννομος συζυγία και η εξ αυτής παιδοποιΐα”. Αλλά αυτό κατανόησε ευθύς εξ αρχής και ο πρώτος άνθρωπος, ο Αδάμ, όταν είδε την πρώτη γυναίκα, την Εύα, η οποία μάλιστα ήταν αναπλασμένη από τον ίδιο το Θεό από την πλευρά του Αδάμ. Τότε φωτιζόμενος από το Πνεύμα του Θεού ο Αδάμ είπε· “Τοῦτο νῦν (η γυναίκα δηλαδή είναι) ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου· αὕτη κληθήσεται γυνή, ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἐλήφθη αὕτη· ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν” (Γενέσ. β’ 23, 24). Και βέβαια πρώτος ο Θεός ένωσε το πρώτο ανδρόγυνο και ο Θεός ιερούργησε τρόπον τινά το γάμο τους μέσα στον Παράδεισο με την ευχή που έδωσε και στους δύο, τον άνδρα και τη γυναίκα· “αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς” (Γενέσ. α’ 28).

Τα στεφάνια της αγνότητας

Χ.Φ.Δ.

Καθώς οι μελλόνυμφοι προσέρχονται στο ναό του Θεού για το μυστήριο του γάμου τους, δύο λευκά στεφάνια του περιμένουν εκεί. Δεν είναι χωρίς νόημα τα στεφάνια αυτά. Είναι τα στεφάνια που προορίζονται για τους νικητές του αγώνα της αγνότητας. Η αγία μας Εκκλησία τους ενώνει επίσημα εκείνη την ώρα, στεφανώνοντας συγχρόνως τα παιδιά Της, που ως τότε αγωνίστηκαν και κράτησαν ψυχή και σώμα καθαρά από την αμαρτία. Το στεφάνι τους είναι βραβείο της αγνότητάς τους.

Τό μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως σήμερα

Πατήρ Στέφανος  Ἀναγνωστόπουλος

Ἀπό τήν πεῖρα μου ἔχω διαπιστώσει, ὅτι πολλοί ἀπό τούς ἐξομολογούμενους προσέρχονται μέ πνεῦμα ψυχαναλύσεων καί ὄχι γιά νά λάβουν τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ καί τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν. Γι’ αὐτό, ἀπαιτοῦν διάλογο, διάθεση πολλοῦ χρόνου γιά συζήτηση, μέ λεπτομέρειες, πού παίρνουν πολλές φορές τή μορφή κουτσομπολιοῦ, κατακρίσεως καί -τό κυριότερο- ἀποδίδουν εὐθύνῃ στούς ἄλλους.
Στήν ψυχανάλυση μπορεῖς νά ἀποδώσεις στούς ἄλλους εὐθύνῃ, γιατί τό αἰσθάνεται ὡς ἀνάγκη ἡ ψυχή σου. Στήν ἱερή ἐξομολόγηση, ὅμως, τήν εὐθύνῃ θά τήν πάρεις ἐσύ γιά νά ξαλαφρώσεις. Σημασία δέν ἔχει κάτω ἀπό ποιές συνθῆκες ἔγινε ἡ πτώση. Σημασία ἔχει ἡ ἀναγνώριση τοῦ λάθους. Μπορεῖ ὅλες οἱ συνθῆκες νά ἦταν ἀρνητικές, ἀλλά ὅταν ἀναγνωρίσεις ὅτι φταῖς, τότε ἀπαλλάσσεσαι ἀπό τό βάρος τῆς ἔνοχής, διαφορετικά τό παίρνεις μαζί σου.

Ο σωματικός γάμος, εικόνα τού μυστικού γάμου

Ορθόδοξη οικογένεια

π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Γάμος

Όταν λέω ότι ο γάμος είναι μυστήριο δεν εννοώ απλώς ότι τον ευλογεί η Εκκλησία, τον ευλογεί ο Θεός, αλλά εννοώ τη μυστική συνάντηση, το μυστικό δόσιμο, που αποκλείεται να υπάρχει αλλού στον κόσμο μεταξύ δύο ανθρώπων παρά μόνο στον γάμο. Υπάρχει βέβαια μεταξύ ψυχής και Θεού, και μάλιστα σε πολύ μεγάλο βαθμό. Και όταν ο Θεός θέλει να πει στους ανθρώπους πόσο τους αγαπά και πόσο θέλει να τον αγαπούν, παίρνει ως παράδειγμα αυτή την πραγματικότητα του γάμου.

Ο νους αποκτά τη χάρη με τα άγια μυστήρια και τις άγιες αρετές

  Ο νους αποκτά τη χάρη με τα άγια μυστήρια και τις άγιες αρετές. Έτσι η προσευχή με την αγία της δύναμη χαριτώνει το νου και ο νους που έλαβε την ποιότητα της προσευχής γεννά και κατευθύνει κάθε λογισμό του στους θείους δρόμους, για να μη συντριβεί ποτέ σε ζοφερά αδιέξοδα. 

  Το ίδιο και η αγάπη με την αγία της δύναμη χαριτώνει το νου και ο άνθρωπος ευαγγελίζεται και πραγματώνει τη χριστοειδή αγάπη σ’ όλους τους ανθρώπους και όλα τα πλάσματα και όλη την κτίση.