Γιατί η εξομολόγηση πρέπει να γίνεται στον ιερέα;

 

Μαρίνα Λέμπεντεβα

Γιατί πηγαίνουμε για εξομολόγηση στον ιερέα; Δεν μπορούμε να ομολογούμε τις αμαρτίες μας απευθείας στον Θεό; Άλλωστε, ο Θεός είναι πανταχού παρών· σίγουρα τις γνωρίζει ήδη.

Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, ας ρίξουμε πρώτα μια ματιά στο Ευαγγέλιο, αφού αυτό αποτελεί την κύρια κατευθυντήρια γραμμή για τους χριστιανούς. Ο ίδιος ο Χριστός, καθιερώνοντας το μυστήριο της Εξομολόγησης, δεν είπε: απλώς ομολογήστε τις αμαρτίες σας αφηρημένα στο κενό, και θα σας συγχωρεθούν. Αντίθετα, δίνει την εξουσία να συγχωρούν τις αμαρτίες σε συγκεκριμένους ανθρώπους, τους αποστόλους: «Ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται» (Ιω. 20:23). Αυτό είναι ένα σημείο-κλειδί.

Ὁ Σταυρὸς...

Ὁ Σταυρὸς εἶναι μεγάλο καὶ σωτήριο ἀγαθὸ καὶ φανερή ἀπόδειξι τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ.

   Ὁ Σταυρὸς κατήργησε τὴν ἁμαρτία, ἔγινε πηγὴ μεγάλων δωρεῶν καὶ ἐγκατέστησε τὴν ἀνθρώπινη φύσι μας στὰ δεξιὰ τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ.

Τὸ φάρμακο τοῦ Θεοῦ

Ἡ δική σου ἁμαρτία ἔχει κάποιο ὅριο, ἐνῶ τὸ φάρμακο τοῦ Θεοῦ δὲν ἔχει. Ὅποια καὶ νὰ  ΄ναι ἡ κακία σου, εἶναι ἀνθρώπινη, ἐνῶ ἡ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀνέκφραστη καὶ ἀπερίγραπτη· καὶ κράτα τὸ θάρρος σου, διότι ἡ φιλανθρωπία Του νικάει τὴν κακία σου.

   Ὅση δύναμη ἔχει ἕνας σπινθῆρας μπροστὰ στὸ πέλαγος, τόση δύναμη ἔχει ἡ ἀνθρώπινη κακία μπροστὰ στὴν φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ... ἡ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπεριόριστη.

     ἱ. Χρυσόστομος

(Ἀπεσταλμένα ἀπὸ Δημήτριο Φ.)

Τὸ θεραπευτικὸ φάρμακο

Ἡ μετάνοια ἀνοίγει τὸν οὐρανό, εἰσάγει τὸν ἁμαρτωλὸ στὸν Παράδεισο· ἀκόμη νικάει τὸν διάβολο· ὅμως ἡ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στὸ θάρρος μας, μᾶς κάνει νὰ χάνουμε στὴν μάχη ποὺ δίνουμε ἐναντίον του. Εἶσαι λοιπὸν ἁμαρτωλός; Μὴν πέφτεις στὴν ἀπόγνωσι. Δὲν θὰ πάψω ποτὲ νὰ σοῦ δίνω αὐτὸ τὸ θεραπευτικὸ φάρμακο τῆς ἐλπίδας· γιατὶ γνωρίζω τὶ σπουδαῖο ὅπλο εἶναι κατὰ τοῦ διαβόλου τὸ νὰ μὴ σὲ πιάνει ἀπελπισία... Κι΄ ἄν ἁμαρτάνης κάθε μέρα, κάθε μέρα νὰ μετανοῆς.

     ἱ. Χρυσόστομος

Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς: Δεν υπάρχει μεγαλύτερη φρίκη από την αιωνιό­τητα δίχως Χριστό...

*Δίχως τον γλυκύτατο Κύριο και Χριστό είναι δί­χως νόημα, φοβερός και σύντομος ό επίγειος βίος, πο­λύ δε περισσότερο η αιωνιότητα πού είναι ατελείωτη και απεριόριστη. Όπου υπάρχει ό θάνατος εκεί αλη­θινή χαρά δεν υπάρχει. Μέσα στην βοή και τον χαλα­σμό της αμαρτίας, μέσα στην μέθη από την γλυκύτη­τα της αμαρτίας, οι άνθρωποι αναγορεύουν σε χαρές της ζωής πλείστες ανοησίες και ασήμαντα πράγματα. Γιατί είναι ανόητα και ασήμαντα όλα εκείνα που απο­μακρύνουν τον άνθρωπο από τον Κύριο και Χριστό, όσα δεν του εξασφαλίζουν την αθανασία και την αγιό­τητα του Χριστού.

Πειρασμὸ ἐδῶ ἐννοεῖ τὸ νόμο τῆς ἁμαρτίας...

«Καὶ μὴ εἰσενέγκης ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ρῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ».

              (Ματθ. στ΄13)

   Πειρασμὸ ἐδῶ ἐννοεῖ τὸ νόμο τῆς ἁμαρτίας, τὸν ὁποῖο δὲν εἶχε ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ποὺ δημιουργήθηκε. Πονηρὸ ἐννοεῖ τὸ διάβολο ποὺ εἰσήγαγε τὸ νόμο τῆς ἁμαρτίας στὴν ἀνθρώπινη φύση, καὶ ἔπεισε μὲ ἀπάτη τὸν ἄνθρωπο νὰ τραπῇ στὴν παράβαση τῆς θείας ἐντολῆς. Ἤ ἀλλιῶς, πειρασμὸ λέει τὴ θεληματικὴ κλίση τῆς ψυχῆς πρός τὰ πάθη καὶ πονηρὸ τὸν τρόπο ποὺ μεταχειρίζεται ὁ ἄνθρωπος γιὰ νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἐμπαθῆ του κλίση.

    Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ

Μὲ τὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ...

«Ἔδωσε στοὺς Ἀποστόλους ἐξουσία ἐπάνω στὰ ἀκάθαρτα πνεύματα, νὰ τὰ βγάζουν καὶ νὰ θεραπεύουν κάθε ἀσθένεια καὶ κάθε ἀδυναμία».

         (Ματθ. ι΄ 1)

   Κάθε ψυχὴ ποὺ ἔχει μέσα της τὸ ἀθεράπευτο τραῦμα τῆς ἁμαρτίας, τὴν πηγὴ τῶν ἀκαθάρτων καὶ πονηρῶν σκέψεων, ἄν προσέλθῃ στὸ Χριστὸ καὶ τὸν παρακαλέσει μὲ πίστη ἀληθινή, γιατρεύεται ἀπὸ τὴν ἀσθένειά της. Μὲ τὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ ξεραίνεται καὶ ἐξαφανίζεται ἡ πηγὴ ἐκείνη, ποὺ βγάζει τοὺς ἀκάθαρτους λογισμούς.

          Ἁγίου Μακαρίου τοῦ Αἰγυπτίου

Ὑπάρχουν τρεῖς τρόποι γιά νά σωθεῖ κανείς...

❈ Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέει ὅτι ὑπάρχουν τρεῖς τρόποι γιά νά σωθεῖ κανείς.
Ὁ ἕνας τρόπος εἶναι νά μήν ἁμαρτάνεις. Ποιός δέν ἁμαρτάνει; Ὅλοι ἁμαρτάνουν.
Ὁ δεύτερος τρόπος εἶναι νά μετανοεῖς. Νά εἶσαι δηλαδή στήν τάξη τῶν καθαιρομένων καί νά πολεμᾶς τά πάθη σου.

Σκεψου να πεσης στα χερια του Θεου…

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 26…

Κυριακὴ ἑσπέρας
Δεκαπενταύγουστος 2026

Σκεψου να πεσης στα χερια του Θεου…

«Φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος» (Ἑβρ. 10,31)

Δόξα τῷ Θεῷ, ὅλοι ὅσοι βρισκόμαστε ἐδῶ, δὲν εἴμαστε ζῷα, εἴμαστε ἄν­θρωποι. Μεγάλο πρᾶγμα νά ᾽νε κανεὶς ἄνθρωπος. Καὶ παραπάνω ἀπὸ ἄν­θρωποι εἴμαστε Ἕλληνες. Μεγάλο πρᾶγμα νά ᾽νε κανεὶς Ἕλληνας. Μὰ παρα­πά­νω ἀπὸ Ἕλληνες εἶνε κάτι ἄλλο, ἀ­στέ­­ρι φωτεινό. Ποιός θὰ τὸ πῇ; Χριστιανοὶ Ὀρ­θόδοξοι. Ἅμα σβήσῃ αὐτό, σβήνουν τὰ πάντα. Αὐτὸ πρέπει νὰ φωτίζῃ πάν­τοτε τὸ λαό μας.

Τόσον τίς «ἐν γνώσει» ὅσο καί τίς «ἐν ἀγνοίᾳ» ἁμαρτίες μας τίς ρίχνουμε στό πέλαγος τοῦ ἐλέους τοῦ Χριστοῦ.

 Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ

Ἔργα Τόμος 11, σελ. 290, Ἐπιστολές (ἀπάνθισμα), Ἐπιστολὴ 43η

Προσέξτε! Πρὶν ἀπὸ τὴν Ἐξομολόγηση, ἀνάμεσα στους ἄλλους καλοὺς λογισμούς σας εἴχατε καὶ τὸν ἑξῆς: Νὰ πεῖτε τὰ πάντα μὲ κάθε λεπτομέρεια, ἔτσι ὥστε νὰ ἐξοφλήσετε ὅ,τι χρωστούσατε στὸν Χριστὸ καὶ νὰ μὴν εἶστε πιὰ ὀφειλέτης Του!

Ὡστόσο, μετὰ τὴν Ἐξομολόγηση δὲν ἤσασταν ἱκανοποιημένος. “Δὲν τὰ εἶπες ὅλα”, παραπονεθήκατε στὸν ἑαυτό σας.

Πρέπει νὰ ξέρετε, ὅμως, τοῦτο: 

Ποῦ ἔγκειται ἡ ἁμαρτωλότητα τοῦ ἀνθρώπου...

ΕΙΠΕ ΓΕΡΩΝ: 

Ποῦ ἔγκειται ἡ ἁμαρτωλότητα τοῦ ἀνθρώπου, ἄν δέν ἔχη ψυχή ξεχωριστή; 

Ἄν μόνο στο σῶμα, τότε εἶναι καί τά ζῶα ἁμαρτωλά!

Αμαρτήματα θανάσιμα και συγγνωστά

Μαρτυρία και διδαχή

29 Ιουλίου 2026

Πολλές φορές ακούμε να γίνεται λόγος, τόσο για θανάσιμα, όσο και για συγγνωστά αμαρτήματα, και είναι αλήθεια ότι λίγοι από εμάς γνωρίζουμε να κάνουμε την διάκριση αυτή.

Επειδή, λοιπόν, η διάκριση της αμαρτίας είναι απαραίτητη για κάθε άνθρωπο, θα αναφέρουμε λίγα πράγματα για τα δύο αυτά αμαρτήματα, θανάσιμα και συγγνωστά, για να γνωρίζουμε πού βαδίζουμε. Διότι πολλοί από εμάς υποπίπτουμε σε θανάσιμα αμαρτήματα και λέμε, α, δεν είναι τίποτε αυτό! Και το αντίθετο, υποπίπτουμε σε συγγνωστά και νομίζουμε ότι έχουμε αμαρτήσει θανάσιμα και απελπιζόμαστε.

Γιατί είναι απαραίτητο το δεύτερο βάπτισμα

Μαρτυρία και διδαχή

01 Νοεμβρίου 2018

π. Συμεών Κραγιόπουλος (†)

Μυστήρια εκκλησίας

Η θανάσιμη αμαρτία σε αποκόπτει από την Εκκλησία, και παύεις να είσαι ζωντανό μέλος της Εκκλησίας. Όπως, όταν κόβεις ένα δάχτυλο και το πετάς, αυτό είναι καταδικασμένο σε θάνατο –αν προλάβουμε να το ξανακολλήσουμε, καλώς· αλλιώς είναι καταδικασμένο σε θάνατο, εφόσον το κόβεις από τη ζωή που είναι το όλο σώμα– έτσι, όταν αμαρτήσει κανείς θανάσιμα, αποκόπτει τον εαυτό του από το σώμα της Εκκλησίας και πεθαίνει. Αυτό κάνει η θανάσιμη αμαρτία.