Αυτός που έχει συνηθίσει να δίνει λόγο για τη ζωή του στην εξομολόγηση εδώ, δεν θα φοβάται να δώσει απάντηση στη φοβερή κρίση-έδρα του Χριστού.

"Αυτός που έχει συνηθίσει να δίνει λόγο για τη ζωή του στην εξομολόγηση εδώ, δεν θα φοβάται να δώσει απάντηση στη φοβερή κρίση-έδρα του Χριστού...
Όσο παραμένουμε χωρίς να εξομολογηθούμε, τόσο χειρότερο είναι για μας, τόσο πιο πολύ μπλεγμένοι γινόμαστε στα δεσμά της αμαρτίας...
Οι αμαρτίες είναι μυστικά φίδια, που ροκανίζουν την καρδιά ενός ανθρώπου και όλη του την ύπαρξη· δεν τον αφήνουν να ξεκουραστεί, ρουφάνε συνεχώς την καρδιά του...
Η εξομολόγηση πρέπει να είναι ειλικρινής, βαθιά και πλήρης.”
Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης,

ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ...

  Στην Τελική Κρίση, όλα όσα δεν παρατηρήσαμε ή δεν θέλαμε να παρατηρήσουμε στον εαυτό μας θα αποκαλυφθούν στο φως της Αλήθειας. Όπως μου είπε κάποτε ένας φίλος μου στην εξομολόγησή του:

"Ξαφνικά συνειδητοποίησα: θα υπάρξει η Τελική Κρίση και εκείνη τη στιγμή θα μου δείξουν ένα άτομο που δεν γνώριζα ποτέ πριν. ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ...

Ηγούμενος Νεκτάριος Μορόζοφ

«Δεν υπάρχει φόβος Θεού μπροστά στα μάτια τους». (Ρωμαίους 3:18)

 

«Δεν υπάρχει φόβος Θεού μπροστά στα μάτια τους». (Ρωμαίους 3:18)

Για τους Χριστιανούς, ο φόβος του Θεού σημαίνει να έχουν ευλάβεια, δέος, ταπεινότητα και σεβασμό γι' Αυτόν. Κατανοώντας ότι Αυτός είναι «μέγας» και εμείς όχι. Αυτός είναι ο Δημιουργός και εμείς είμαστε το δημιούργημά Του.

Θὰ εἶναι παρὼν τότε, στὴν Κρίση, ὁ Τριαδικὸς Θεός...

«Ὁ Θεὸς θὰ κρίνῃ τὰ κρυφὰ τῶν ἀνθρώπων διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ».

        (Ρωμ. β΄16)

   «Θὰ εἶναι παρὼν τότε, στὴν Κρίση, ὁ Τριαδικὸς Θεός, ὁ Πατέρας, ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Ἀγγελικὴ σάλπιγγα θὰ προσκαλέσῃ ὅλους ἐμᾶς, ποὺ ἔχουμε σὰν ἔνδυμά μας ὅλα μας τὰ ἔργα. Μήπως λοιπὸν καὶ μόνο μ΄ αὐτὴ τὴν εἰκόνα, δὲν εἶναι φυσικὸ ἀπὸ τώρα νὰ ἔχουμε κάποια αἴσθηση ἀγωνίας; Μὴν τὸ θεωρήσεις, ἄνθρωπε, ὅτι εἶναι μικρὴ καταδίκη, τὸ νὰ ἔρθουν στὸ φῶς ὅλα τὰ φανερὰ ἔργα σου μπροστὰ στὰ ἄπειρα πλήθη ὅλων τῶν ἀνθρώπων καὶ ὅλων τῶν Ἀγγέλων. Μήπως δὲν ἔρχονται στιγμὲς στὴ ζωή μας ποὺ προτιμᾶμε νὰ πεθάνουμε πολλοὺς θανάτους, παρὰ νὰ μάθουν κάποιοι φίλοι μας τὰ μυστικά μας, γιὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἀποδοκιμάσουν;»

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΥΡΙΝΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ στην εικόνα της Κρίσης.

 

Α.ΚΑΛΟΜΟΙΡΟΥ*
“..O πύρινος αυτός ποταμός είναι εκείνος ο αρχαίος που “εκπορεύεται εξ Εδέμ ποτίζειν τον παράδεισον” (Γεν. β ́ 10). Είναι ο ποταμός της χάρης του Θεού που πότιζε τους αγίους του Θεού από την αρχή. Με μια λέξη, είναι το ξεχείλισμα της αγάπης του Θεού γιά τα πλάσματά Του. Η αγάπη είναι φωτιά. Όποιος αγαπάει το γνωρίζει αυτό. Ο Θεός είναι Αγάπη. Επομένως, ο Θεός είναι Φωτιά. Και η φωτιά καταναλώνει όλους εκείνους που δεν είναι οι ίδιοι φωτιά και κάνει λαμπερούς και φωτεινούς όλους εκείνους που είναι οι ίδιοι φωτιά (παράβ. Εβρ. ιβ ́ 29). Πολλές φορές ο Θεός εμφανίστηκε σαν φωτιά: στον Αβραάμ, στό Μωυσή στη φλεγόμενη βάτο, στό λαό του Ισραήλ, δείχνοντάς τους στην έρημο το δρόμο, σαν μια πύρινη στήλη τη νύχτα και σαν φωτεινή νεφέλη την ημέρα, όταν κάλυπτε τη σκηνή του μαρτυρίου με τη δόξα Του (Έξοδος, μ ́ 28,32), και όταν έβρεχε φωτιά στην κορυφή του όρους Σινά. Ο Θεός αποκαλύφθηκε σαν φωτιά στό όρος της Μεταμορφώσεως και είπε ότι ήρθε “βαλείν πύρ επί την γήν” (Λουκ. ιβ ́ 49), δηλαδή αγάπη, γιατί όπως λέει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος “η αγάπη είναι πηγή πυρός” (ομιλία λ ́ 18).

Ποιος είναι ο Κριτής;

 Μαρτυρία και διδαχή

16 Φεβρουαρίου 2026

π. Δημήτριος Μπόκος

Η επάνοδος του Υιού του Ανθρώπου (Δευτέρα Παρουσία) θα σημάνει το συγκλονιστικό γεγονός της τελικής κρίσης. Ποιος έχει όμως το δικαίωμα να κρίνει; Μα φυσικά, ο τέλειος, ο αναμάρτητος. Αυτός που είναι υπογραμμός, πρότυπο για όλους. Ποιος είναι αυτός;

Ο ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ

κύρ Φώτης Κόντογλου.

Οι παλαιοί ζωγράφοι, που ζωγραφίζανε τη Δευτέρα Παρουσία, παριστάνουνε στον ουρανό τον Χριστό καθισμένον στον θρόνο του για να κρίνει τον κόσμο, και από τις δυο μεριές καθισμένους τους Δώδεκα Απόστολους.

Από το υποπόδιο του θρόνου βγαίνει ο πύρινος ποταμός,που μέσα σ' αυτόν καίγουνται οι αμαρτωλοί, που τους καταπίνει ο βύθιος δράκων.

Οι αρχάγγελοι κράζουνε με τις σάλπιγγες,και σηκώνουνται από τα μνήματα οι νεκροί τρομαγμένοι.

«… τους αδελφούς μου, τους ελαχίστους…»

 Μαρτυρία και διδαχή

15 Φεβρουαρίου 2026

Αρχιμανδρίτης Δωρόθεος Τζεβελέκας (†)

Τρίτη Κυριακή του Τριωδίου, και μετά το Ευαγγέλιο του Τελώνου και του Φαρισαίου και του Ασώτου, σήμερα ακούσθηκε το Ευαγγέλιο της Ημέρας της Κρίσεως. Τα Έσχατα είναι παρόντα και ο Χριστιανός που ζει το μυστήριο της Εκκλησίας ζει με την αναμονή αλλά και την παρουσία της Ημέρας της Κρίσεως.

«ΠΙΣΤΙΣ ΔΙ’ ΑΓΑΠΗΣ ΕΝΕΡΓΟΥΜΕΝΗ» (Γαλ.5,6)

(Θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή της Απόκρεω- ερμηνευτική προσέγγιση των κριτηρίων της Μεγάλης Κρίσεως)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Η Αγία μας Εκκλησία όρισε η τρίτη Κυριακή του Τριωδίου να είναι αφιερωμένη στην ένδοξη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και στην Μεγάλη Κρίση. Σκοπός της να κατανοήσουμε ότι, μετά την διδαχή μας για το πάθος της υπερηφάνειας (Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου) και την ανάγκη της μετάνοιας (Κυριακή του Ασώτου), θα υπάρξει κρίση για τις όποιες επιλογές μας. Να συνειδητοποιήσουμε πως η επί γης ζωή μας δε θα μείνει άκριτη, αλλά θα δώσουμε λόγο για ό, τι κάναμε και για ό, τι δεν κάναμε, «εν ημέρα κρίσεως» (Ματθ.12,36).

      Στους ναούς διαβάζεται η σχετική περικοπή (Ματθ.25,31-46), μέσω της οποίας ο Κύριος μας περιγράφει, κατά τρόπο σαφή και δραματικό, την δεύτερη και μεγαλειώδη έλευσή Του στη γη και την επακολουθήσασα αδέκαστη και δικαία κρίση Του. Η Δευτέρα Παρουσία Του, θα είναι παρουσία άφατης δόξας, σε αντίθεση με την πρώτη παρουσία Του, που ήταν «κένωση» της θεότητάς Του. Στην πρώτη παρουσία Του ήρθε ως σωτήρας και λυτρωτής μας (Ιωάν.12,47), ως ταπεινός, πράος, συμπονετικός δάσκαλος, διδάσκοντάς μας τη σωτηρία δίνοντάς μας την δυνατότητα ελεύθερης αποδοχής της. Στην δεύτερη παρουσία Του θα έρθει ως ένδοξος και κραταιός κριτής, για να κρίνει την αποδοχή, ή όχι της σωτηρίας μας.

ΤΟ ΥΨΙΣΤΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ

(θεολογικό σχόλιο στην Κυριακή των Απόκρεω)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

      Η τρίτη Κυριακή του Τριωδίου είναι αφιερωμένη στο πιο φοβερό γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας, στη μέλλουσα Κρίση, ως απαραίτητος προβληματισμός των πιστών αυτή την αγωνιστική περίοδο. Με την ανάμνηση της Μεγάλης Κρίσεως, με την ανάγνωση της σχετικής ευαγγελικής περικοπής, και με τη σχετική υμνολογία της ημέρας, μπορούμε να συναισθανθούμε τη μεγάλη ευθύνη μας απέναντι στον ευαγγελικό νόμο, του οποίου η τήρηση είναι προϋπόθεση για την προσωπική μας κρίση. Να συνειδητοποιήσουμε πως η επί γης ζωή μας δε θα μείνει άκριτη, αλλά θα δώσουμε λόγο για ό,τι κάναμε και για ό,τι δεν κάναμε με τη βιωτή μας, αφού θα αποδώσουμε «περί αυτού λόγον εν ημέρα κρίσεως» (Ματθ.12,36) μας διαβεβαίωσε ο Κύριος. Τότε «εκπορεύσονται οι τα αγαθά ποιήσαντες εις ανάστασιν ζωής, οι δε τα φαύλα πράξαντες εις ανάστασιν κρίσεως» (Ιωάν.5,29).    

Στην ουράνια Βασιλεία θα μπουν όσοι μετέχουν στην καθολικότητα της αγάπης (ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΠΟΚΡΕΩ)

Η αναβάθμιση του σύμπαντος κτιστού κόσμου, που θα λάβει χώρα κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και την τελική κρίση των ανθρώπων, θα συγκλονίσει τους πάντες. Στο κοσμοϊστορικό αυτό γεγονός θα πρωταγωνιστήσει όχι μόνο ο Θεός, αλλά και ο άνθρωπος (Κυριακή της Απόκρεω).

Πώς θα γίνει όμως αυτό;
 Ο άνθρωπος όχι μόνο θα συμβάλει στη νέα μορφή της άψυχης κτίσης, αλλά κυρίως θα καθορίσει τη δική του θέση στο γίγνεσθαι του νέου κόσμου. Καταλύτης στις διεργασίες αυτές θα είναι η άσκηση της αγάπης. Ο άνθρωπος έχει μέσα του ένα στοιχείο εκρηκτικής σημασίας, που ίσως ούτε καν το υποπτεύεται. Μπορεί να είναι άνθρωπος καθολικός. Να έχει καθολικότητα. Δηλαδή;
 Οι Εβραίοι, πορευόμενοι προς Χαναάν, αμάρτησαν καθ’ οδόν βαριά πολλές φορές. Ο Θεός αποφάσισε να τους εξαφανίσει από προσώπου της γης. «Θα κάνω εσένα μεγάλο έθνος», είπε στον Μωυσή. Εκείνος όμως ζητούσε πάντα από τον Θεό να αλλάζει απόφαση. «Αν δεν τους συγχωρήσεις, έλεγε, εξάλειψε μαζί με αυτούς και εμένα από το βιβλίο σου, όπου με έχεις γραμμένο» (Εξ. 32, 9-11. 32).

Παράδεισος και Κόλαση

Παράδεισος και Κόλαση

στην Ορθόδοξη Παράδοση

Πρωτ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός

Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών

Την Κυριακή της Απόκρεω «μνείαν ποιούμεθα της δευτέρας και αδεκάστου παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού». Η φράση «μνείαν ποιούμεθα» του Συναξαρίου βεβαιώνει, ότι η Εκκλησία, ως σώμα Χριστού, βιώνει στη λατρεία της τη Β’ Παρουσία του Χριστού μας ως «γεγονός» και όχι ως κάτι το ιστορικά αναμενόμενο. Και αυτό, διότι με τη Θεία Ευχαριστία μεθιστάμεθα στην ουράνια βασιλεία, στη μεταϊστορία. Σ’ αυτή την προοπτική προσεγγίζεται ορθόδοξα και το θέμα: παράδεισος-κόλαση.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ Η΄ ΤΗΣ ΜΕΛΛΟΥΣΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ (15-02-2026)

Τήν τρίτη Κυριακή τοῦ Τριωδίου θέσπισαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες νά ἐνθυμούμαστε τό γεγονός τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου καί τῆς Μελλούσης Κρίσεως. Ἐπειδή, μέ τά θέματα τῶν δύο προηγουμένων Κυριακῶν, πού ἀκούσαμε τίς παραβολές τοῦ Τελώνου καί τοῦ Φαρισαίου καί τοῦ Ἀσώτου Υἱοῦ, μπορεῖ οἱ ἀμελεῖς ἄνθρωποι νά ἐπαναπαυθοῦν στή φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ καί νά μή συνεργήσουν γιά τή σωτηρία τους, ἡ Ἐκκλησία θυμίζει μέ τό σημερινό Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα ὅτι ὁ Θεός δέν εἶναι μόνον ἀγαθός καί φιλάνθρωπος, ἀλλά εἶναι καί δίκαιος.

Κατά τήν πρώτη παρουσία Του ὁ Χριστός ἦλθε στή γῆ ἄσημος καί κήρυξε τό Εὐαγγέλιό του. Μᾶς ἔδωσε νόμους καί ἐντολές, ὑποσχέσεις καί προειδοποιήσεις καί ἔδειξε ἀπεριόριστη ἀγάπη καί εὐσπλαγχνία πρός ὅλους. Προειδοποίησε τούς ἀνθρώπους γιά τή Μέλλουσα Κρίση καί προσπάθησε νά σώσει τούς ἀνθρώπους μέ τήν φρίκη τῆς Κολάσεως καί τήν ὑπόσχεση τῆς Βασιλείας του.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«... ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοί ἐποιήσατε».

Ἀληθινά σᾶς λέγω, ὅτι κάθε τί  πού ἐκάματε εἰς ἕνα ἀπό τούς πτωχούς ἔχοντας ἀνάγκη ἀδελφούς μου, τό ἐκάματε εἰς ἐμένα.

 Ὁ Κύριος ὁρίζει στόν καθένα τό μέρος πού τοῦ ἁρμόζει σύμφωνα μέ τά χριστιανικά του γνωρίσματα καί κυρίως σύμφωνα μέ τήν ἁγία εὐαγγελική του ἀγάπη καί τήν ἐλεήμονα καρδία τήν ὁποία ἑκουσίως καλλιεργεῖ καί ἐδραιώνει στόν ἑαυτό του. Σ’ αὐτήν τήν ἑνότητα ὁ καθένας οἰκοδομεῖ τόν ἑαυτό του μέ τήν βοήθεια ὅλων καί αὐτό ἐν ἀγάπῃ ἐνῶ οἱ πάντες βοηθοῦν ὁ ἕνας τόν ἄλλον· γι’ αὐτό καί οἱ προσευχές τῶν ἐλαχίστων μελῶν τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἀπαραίτητες ἀκόμη καί σ’ ἕνα Ἀπόστολο.

Τίποτα ἀπ' ὅσα ἔπραξε σέ τοῦτον τόν κόσμο δέν ξεχνᾶ ἡ ψυχή

❈ Ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων λέει, ὅτι θά παρασταθοῦμε μπροστά στό βῆμα τοῦ Θεοῦ καί τί θά φορᾶμε ὁ καθένας μας; Τό ροῦχο μας θά εἶναι οἱ πράξεις μας. Θά ξεχωρίζουμε ἀπ' τό ροῦχο μας.
Ἄν οἱ πράξεις εἶναι καλές, θά εἶσαι πρόβατο. Ἄν εἶναι κακές, θά εἶσαι κατσίκι. Ἄλλο εἶναι τό τρίχωμα τοῦ προβάτου καί ἄλλο τοῦ κατσικιοῦ. Αὐτόματα δηλαδή θά γίνει ὁ διαχωρισμός ἀνάλογα μέ τό τί θά φορᾶς.
Δέν χάνεται, λοιπόν, τίποτα ἀπό αὐτά πού κάνουμε εἴτε καλό εἴτε κακό. Τίποτα ἀπ' ὅσα ἔπραξε σέ τοῦτον τόν κόσμο δέν ξεχνᾶ ἡ ψυχή.
Γιά σκεφτεῖτε ἕνας ἄνθρωπος πού δέν ἔχει τακτοποιήσει τή συνείδησή του καί ἔχει τύψεις, σ' αὐτή τή ζωή, ἀφῆστε τήν ἄλλη ζωή πρός τό παρόν, πόσο βασανίζεται. Καί λέει:

Στοχασμοί για την Αθάνατη Ψυχή / Αρχιμ. Ιωάννης (Κρεστιάνκιν). (11)

Τρεις περίοδοι της ζωής της ψυχής

Από τις Άγιες Γραφές γνωρίζουμε ότι η ζωή της ψυχής μας έχει τρεις περιόδους (με δύο μεταβατικά όρια από τη μία περίοδο στην άλλη).

1η περίοδος - η ζωή της ψυχής στο ανθρώπινο σώμα.

Η 2η περίοδος είναι η ζωή της ψυχής, απελευθερωμένη από το σώμα, η αρχή της αιώνιας ζωής.

Η ψυχή, έχοντας αποσπαστεί από το σώμα τη στιγμή του θανάτου, εισέρχεται σε μια νέα μορφή ύπαρξης. Γίνεται ικανή να βλέπει τα πάντα όχι πλέον με τα μάτια της, αλλά με μια νέα αίσθηση, και να βλέπει τον εαυτό της. Τώρα κινείται με τη δύναμη της θέλησης και διασχίζει τεράστιες αποστάσεις σε μια στιγμή (όλα τα φυσικά εμπόδια δεν την εμποδίζουν πλέον). Στοχάζεται τη μετά θάνατον ζωή. Και σε αυτή τη θαυμαστή πνευματική μετά θάνατον ζωή, βρίσκει τη θέση της - τον τόπο στον οποίο έχει αναπτυχθεί πνευματικά κατά τη διάρκεια της γήινης ζωής της. Και σε αυτόν τον τόπο, πρέπει να παραμείνει μέχρι την Τελική Κρίση του Θεού.

Την ημέρα της κρίσεως...

«Είμαι καλός άνθρωπος: δεν σκότωσα και δεν λήστεψα κανέναν»

Ζωγράφος: Λέσλι Όλντακερ

Ιερομόναχος Ρωμανός (Κρόποτοβ)

Πρόσφατα, κάτω από ένα από τα βίντεό μου (για την Τελική Κρίση), βρήκα το ακόλουθο σχόλιο:

«Τι δηλαδή, εκτός από τους αμαρτωλούς και τους αγίους, δεν υπάρχει τίποτα άλλο; Υπάρχει όμως και κάτι ενδιάμεσο: δηλαδή, άνθρωπος που δεν είναι ούτε άγιος, αλλά ούτε και πολύ αμαρτωλός: δεν εξαπάτησε κανέναν, δεν σκότωσε κανέναν, όμως ούτε καλό έκανε. Ζούσε λίγο για τον εαυτό του και λίγο για τους άλλους».

Ο σχολιαστής είναι φανερά δυσαρεστημένος με το γεγονός ότι οι αμαρτωλοί θα υποστούν αιώνια τιμωρία μετά θάνατον. Αυτή η ανησυχία φαίνεται να προδίδει βαθύ αίσθημα ενοχής και ανασφάλεια για την άποψή του. Σαν να συνδέει ασυνείδητα τον εαυτό του με τους καταδικασμένους – αλλιώς πώς να εξηγήσει κανείς μια τέτοια ανησυχία;..

Η ντροπή στο φοβερό δικαστήριο

 Πατερικό ανθολόγιο

Από το Γεροντικό

Ένας γέροντας διηγήθηκε ότι κάποιος ήθελε να γίνει μοναχός, αλλά δεν τον άφηνε η μητέρα του. Αυτός όμως δεν άλλαζε τον σκοπό του και έλεγε: «Θέλω να σώσω την ψυχή μου». Αφού λοιπόν εκείνη, παρά τις πολλές προσπάθειές της, δεν μπόρεσε να τον κρατήσει, τον άφησε να φύγει· και αυτός αναχώρησε από τον κόσμο και έγινε μοναχός, πέρασε όμως τη ζωή του με αμέλεια.

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ

 

Πατερικά

Όσιος Εφραίμ ο Σύρος

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ

     Πώς εγώ ο ελάχιστος και αμαρτωλός Εφραίμ και γεμάτος παραπτώματα, θα μπορέσω να διηγηθώ αυτά που είναι πάνω από τη δύναμή μου; Αλλά επειδή ο Σωτήρας μας, χάρη στη δική του ευσπλαχνία, δίδαξε τη σοφία στους αγράμματους και μ’ αυτούς φώτισε τους πιστούς που βρίσκονται σε όλο τον κόσμο, θα ενισχύσει πλούσια και τη δική μου γλώσσα για να έρθει ωφέλεια και οικοδομή και σε μένα που μιλώ, και σε όλους τους ακροατές μου. Θα μιλήσω μάλιστα με πόνο και θα πω με στεναγμούς, για τη συντέλεια του παρόντος κόσμου και για τον αδιάντροπο και φοβερό Δράκοντα, που πρόκειται να ταράξει όλη την οικουμένη, και να βάλει μέσα στις καρδιές των ανθρώπων δειλία και αμέλεια και φοβερή απιστία, και να κάνει θαύματα και τερατουργίες και φοβερά φαινόμενα, ώστε, αν μπορέσει, να πλανήσει ακόμη και τους εκλεκτούς, και να εξαπατήσει όλους με τα ψεύτικα θαύματα και τις φανταστικές τερατουργίες που θα γίνουν απ’ αυτόν. Διότι με παραχώρηση του αγίου Θεού θα λάβει εξουσία να εξαπατήσει τον κόσμο, διότι πλήθυνε η ασέβεια του κόσμου, και παντού θα προξενεί κάθε λογής συμφορές. Και γι’ αυτό ο άχραντος Δεσπότης παραχώρησε να πειραχθεί ο κόσμος με πνεύμα πλάνης, εξαιτίας της ασέβειας των ανθρώπων, επειδή έτσι ήθελαν οι άνθρωποι, να αποστατήσουν δηλαδή από τον Θεό και να αγαπήσουν τον Πονηρό.