Γιατί να εξομολογηθώ σε έναν ιερέα; Δεν μπορώ να τα πω απευθείας στον Θεό;

Μία από τις συχνότερες ενστάσεις που ακούω, ιδιαίτερα από αδελφούς προτεσταντικής προελεύσεως, είναι η εξής:
«Γιατί χρειάζομαι έναν ιερέα για να εξομολογηθώ; Δεν μπορώ να γονατίσω μόνος μου στο δωμάτιό μου και να ζητήσω συγχώρηση απευθείας από τον Θεό; Μόνο ο Θεός συγχωρεί αμαρτίες.»
Η πρώτη μου απάντηση ίσως εκπλήξει κάποιους:
Βεβαίως και μπορείς. Και όχι μόνο μπορείς· πρέπει.
Κάθε Χριστιανός πρέπει καθημερινά να ανοίγει την καρδιά του στον Θεό, να αναγνωρίζει τα λάθη του και να ζητά το έλεός Του. Ο τελώνης δεν είχε δίπλα του ιερέα όταν έλεγε: «Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» (Λουκ. 18,13). Ο άσωτος επιστρέφει λέγοντας: «Πάτερ, ἥμαρτον εἰς τόν οὐρανόν καί ἐνώπιόν σου» (Λουκ. 15,21).

Το πραγματικό ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν μπορούμε να ζητήσουμε συγχώρηση απευθείας από τον Θεό.
Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο:

Περί τοῦ ἀξιώματος τῆς ἱερωσύνης καί περί τιμωρίας τῶν ἱερέων πού δίνουν τά Ἅγια Μυστήρια στούς ἀναξίους

 

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

Ὑπό Ρουμάνου Γέροντος π. Κλεόπα Ἠλίε.

Ἀδελφοί καί Πατέρες,

Γιά δύο πράγματα θά ὁμιλήσω στόν παρόντα λόγο μου: Πρῶτον γιά τό μεγάλο ἀξίωμα τῆς ἱερωσύνης καί δεύτερον γιά τήν μεγάλη ἐνοχή καί τιμωρία πού περιμένει ἐμᾶς τούς ἱερεῖς, ἐάν δίνουμε μέ εὐκολία καί χωρίς πολλή ἐξέτασι τά Μυστήρια στούς ἀναξίους. Καί ἀφοῦ τά ἀντικείμενα τοῦ λόγου μας εἶναι δύο, διπλή θά εἶναι καί ἡ ὠφέλειά μας, ἐάν προσέξουμε στά ὅσα θά ἐπακολουθήσουν.

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ σύμφωνα μέ τίς Διδαχές τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ

 ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ

 (Στίς 24 Αὐγούστου τιμᾶται ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ)

  ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ  ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ σύμφωνα μέ τίς Διδαχές τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ

   Ὁ ἅγ. Κοσμᾶς, λοιπόν, θέτει ὡς πρώτη προϋπόθεση τὴν ἀγγελικὴ καθαρότητα τοῦ ὑποψηφίου: «Λέγω μόνον διὰ ἐσένα, παιδί μου, ὅπου μέλλεις νὰ γένης παπᾶς, πρέπει πρῶτον νὰ εἶσαι καθαρὸς ὡσὰν τὸν ἄγγελον». 

Σκεψου να πεσης στα χερια του Θεου…

Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 26…

Κυριακὴ ἑσπέρας
Δεκαπενταύγουστος 2026

Σκεψου να πεσης στα χερια του Θεου…

«Φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος» (Ἑβρ. 10,31)

Δόξα τῷ Θεῷ, ὅλοι ὅσοι βρισκόμαστε ἐδῶ, δὲν εἴμαστε ζῷα, εἴμαστε ἄν­θρωποι. Μεγάλο πρᾶγμα νά ᾽νε κανεὶς ἄνθρωπος. Καὶ παραπάνω ἀπὸ ἄν­θρωποι εἴμαστε Ἕλληνες. Μεγάλο πρᾶγμα νά ᾽νε κανεὶς Ἕλληνας. Μὰ παρα­πά­νω ἀπὸ Ἕλληνες εἶνε κάτι ἄλλο, ἀ­στέ­­ρι φωτεινό. Ποιός θὰ τὸ πῇ; Χριστιανοὶ Ὀρ­θόδοξοι. Ἅμα σβήσῃ αὐτό, σβήνουν τὰ πάντα. Αὐτὸ πρέπει νὰ φωτίζῃ πάν­τοτε τὸ λαό μας.

Ὁ ἄνθρωπος σκοτίζεται ὡς πρός τήν ἀλήθεια καί ἀκολουθεῖ τήν πλάνη σάν κάτι τό καλό...

Ὑπάρχει ἕνα ἐχθρικό πνεῦμα, τό ὁποῖον κατοικεῖ στόν νοῦ πολλῶν ἀνθρώπων καί τούς ξεσηκώνει ἐναντίον τῶν ἀνθρωπίνων ἀδυναμιῶν τῶν ἱερέων μας, δίδοντάς τους τήν ἐντύπωσι ὅτι δέν εἶναι πλέον ὑποχρεωμένοι νά ὑπακούουν τούς ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τους. Εἶναι ἀλήθεια, ὅτι, ἐάν δέν ὑπακούουν στήν διδασκαλία τῆς ἀληθινῆς Πίστεώς μας καί δέν ἀκολουθοῦν τήν ἐν Χριστῷ ζωή, ὁ νοῦς τους αἰχμαλωτίζεται ἀπό τούς λογισμούς τους. Στήν συνέχεια τούς ρίχνει σέ ἁμαρτίες, πού τίς κάνουν ἀπό τήν ἀνυπακοή καί τόν ἐγωϊσμό τους. Ὁ ἄνθρωπος σκοτίζεται ὡς πρός τήν ἀλήθεια καί ἀκολουθεῖ τήν πλάνη σάν κάτι τό καλό.

«Εἶναι περισσότερες οἱ φουρτοῦνες πού ταράζουν τήν ψυχή τοῦ ἱερέως, ἀπό τά κύματα πού κτυποῦν τήν θάλασσα»

Οἱ ἱερεῖς εἶναι οἰκονόμοι τῶν Μυστηρίων τοῦ Θεοῦ καί προστατεύουν τούς συνανθρώπους τους ἀπό τά πάθη τοῦ κόσμου παρέχοντας τους στήν ἐξομολόγησι τήν συγχώρησι τῶν ἁμαρτημάτων τους. Γι᾿ αὐτό ὁ Ἑωσφόρος, ἐγείρει μέγα πόλεμο ἐναντίον τους ἡμέρα καί νύκτα, ἀκόμη προκαλεῖ σέ ἐπανάστασι καί ἀνθρώπους δικούς του γιά νά κτυπήσουν τόν ποιμένα καί νά διασκορπισθοῦν τά πρόβατα, οἱ Χριστια­νοί.­ Ὅμως οἱ ἱερεῖς μας ἄς μένουν ἀκλόνητοι ἀπό τίς ἐπιθέσεις τοῦ σατανᾶ καί τίς διαβολές τῶν ἀνθρώπων ἐλπίζοντες στόν Ἰησοῦ Χριστό μας. Ἰδού τί μᾶς λέγει καί ὁ συγγραφεύς τῆς Ἀποκαλύψεως: «Καί αὐτοί ἐνίκησαν αὐτόν διά τό αἷμα τοῦ ἀρνίου καί διά τόν λόγον τῆς μαρτυρίας αὐτῶν, καί οὐκ ἠγάπησαν τήν ψυχήν αὐτῶν ἄχρι θανάτου» (Ἀποκ.12,11).

Ἡ ἀνθρώπινη φύσις καί τῶν ἱερέων μας μᾶς δίνει ἐνίοτε τήν ἀφορμή νά σκανδαλισθοῦμε...

Τό νά δικάσης τούς ἱερεῖς εἶναι πολύ εὔκολο, ἀλλά καί ἄσκοπο ἔργο. Ἄς εἴμεθα δίκαιοι: Ἡ διακονία τῶν ἱερέων εἶναι ἁγία καί τό δῶρο τους προερχόμενο ἀπό τόν Θεό, εἶναι ἅγιο. Ἡ ἀνθρώπινη φύσις καί τῶν ἱερέων μας μᾶς δίνει ἐνίοτε τήν ἀφορμή νά σκανδαλισθοῦμε, ἀλλά ἄς εἴμεθα δίκαιοι: Ἐφ᾿ ὅσον καί αὐτοί γεννήθηκαν, ὅπως ὅλοι μας, ἔχοντες τήν ἴδια ἀνθρώπινη φύσι, ἔχουν τήν ροπή πρός τό κακό καί τά πάθη τά ὁποῖα σάν σκουλήκια ἐπιθυμοῦν νά ἐνοχλοῦν τήν ψυχή. Ὁπότε, καί νά θέλουν, δέν ἠμποροῦν, χωρίς ἀδυναμίες καί ἐλλείψεις νά ἐπιτελέσουν τήν ἀποστολή πού τούς ἐμπιστεύθηκε ὁ Θεός.

Διά τῆς φωνῆς τῶν ἱερέων, σοῦ ὁμιλεῖ ὁ Θεός...

 Οἱ ἱερεῖς φέρουν τήν ἱερωσύνη τοῦ Χριστοῦ· διά τῶν εὐχῶν τῆς συγχωρήσεως σέ συγχωρεῖ ὁ Θεός, διά τῆς φωνῆς των, σοῦ ὁμιλεῖ ὁ Θεός, δι᾿ αὐτῶν σέ καλεῖ ὁ Θεός, ὅσο ἁμαρτωλός καί νά εἶσαι.

ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ  ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ 

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ: ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ (63)

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»  

362. Πάταγος στήν ζωή καί φασαρία γιά τίς ἀπερίσκεπτες φροντίδες κράζουν δυνατώτερα στά αὐτιά τῶν ἀνθρώπων γιά τίς ἐπίγειες ἀνάγκες τους, παρά νά τούς κράζουν οἱ φωνές τῆς συνειδήσεώς τους γιά τίς ἀναγκαῖες φροντίδες τους γιά τήν αἰωνιότητα. Οἱ ἄνθρωποι δέν θέλουν ν᾿ ἀκούουν γι᾿ αὐτά τά  ἐπέκεινα τῆς ζωῆς, τά ὁποῖα τούς φαίνονται ὅτι εἶναι πολύ μακριά. Ἡ κουφότης τους ἐνισχύεται περισσότερο καί τό λεπτό κάλεσμα τῆς ψυχῆς τους δέν ἀκούγεται πλέον. Ἀλλά ὁ Ἐλεήμων Θεός, γιά νά μή χαθοῦν οἱ ἄνθρωποι μέσα στίς ἀνομίες τους, τούς ὑπενθυμίζει τήν ἐξωτερική αὐτή πρόσκλησι μέ τήν φωνή τῶν λειτουργῶν Του. Διά τῶν Ἱερέων δέν σέ καλεῖ ὁ ἄνθρωπος γιά νά θέσης τήν ἐλπίδα τῆς ζωῆς σου σέ ἄνθρωπο, ἀλλά σέ καλεῖ ὁ Κύριος καί Θεός γιά νά σέ μετοικίση ἀπ᾿ αὐτή τήν ἀνθρώπινη ζωή σου στήν αἰώνια.

Ἀναγκη ἱερεων

Κυριακὴ Γ΄ τῶν Νηστειῶν (Ἑβρ. 4,14 – 5,6)
15 Μαρτίου 2026 (2004)

«Οὐχ ἑαυτῷ τις λαμβάνει τὴν τιμήν, ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, καθάπερ καὶ Ἀαρών» (Ἑβρ. 5,4)

Θέμα τῆς ὁμιλίας μας, ἀγαπητοί μου, θὰ εἶνε οἱ ἱερεῖς. Δὲν θ᾿ ἀπευθύνω κατηγο­ρῶ ἐναντίον τους. Θὰ προσπαθήσω νὰ ὑπερ­ασπίσω τοὺς ἱερεῖς ἢ μᾶλλον τὸ θεσμὸ τῆς ἱερωσύνης. Διότι ἄλλο ἱερεὺς καὶ ἄλλο θεσμὸς τῆς ἱερωσύνης.
Ἀκούγονται φωνὲς διαβολικές· Δὲν χρειαζόμαστε παπᾶδες· γιατρούς, δασκάλους, τεχνῖτες χρειαζόμαστε… Τὸ φωνάζουν αἱρετικοί, ἄθεοι, μασόνοι. Ἐμεῖς τί γνώμη ἔχουμε;

ΤΟ ΑΓΙΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ

   «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

ὑπό τοῦ Γέροντος Ἀρσενίου, ρουμάνου ἀσκητοῦ.

1. Τί μπορείτε νά μάς πήτε γιά τό μυστήριο τής Ίερωσύνης;

Ή Ίερωσύνη είναι ένα πολύ μεγάλο έργο τοῦ Θεού. Ό ιερεύς ευρίσκεται στήν θέσι τοῦ Θεοῦ επί τής γης. Ό Θεός έδημιούργησε δύο εξαιρετικά έργα, τά όποια δέν μποροῦν νά άντικατασταθοῦν, έστω καί σέ μιά ενδεχόμενη νέα δημιουργία: Ήγέννησε μία γυναίκα, πού ήτο προορισμέ­νη νά γεννήση τόν Υιό τοῦ Θεοῦ καί τήν ίερωσύνη, ἡ οποία κατεβάζει τόν Θεό στήν γή, υπό τήν μορφή τοῦ άρτου καί τοῦ οίνου έπί τοῦ ορθοδόξου άγιου Θυσιαστηρίου. Τί λέ­γετε γιά τό έργο αύτό; Τό άντιλαμβάνεσθε; Ό Αγιος Αμνός έπάνω στήν Άγια Τράπεζα κατά τήν ώρα τής Θείας Λει­τουργίας! Τό Ἱερό Βήμα είναι γεμάτο άπό άγγέλους, διό­τι ό Χριστός είναι παρών έν μέσω αύτών. Τό λέγει άκόμη καί ή εύχή: «Κύριε, ποίησον σὺν τῇ εἰσόδῳ ἡμῶν, εἴσοδον αγίων αγγέλων γενέσθαι, συλλειτουργούντων ήμῖν». Υπάρ­χει καί μία άλλη εύχή πού λέγει: «Σύ γάρ εἶ ὁ προσφέρων καί προσφερόμενος, καί προσδεχόμενος καί διαδιδόμενος, Χριστέ ὁ Θεός ημών!». 

ΤΟ ΜΕΓΑ ΑΞΙΩΜΑ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ

  «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

 ΥΠΟ ΓΕΡ. ΚΛΕΟΠΑ

Μετά άπ' αύτά είναι καιρός νά ομιλήσουμε γιά τόν μεγάλο κίνδυνο τών ιερέων πού προσφέρουν τά Μυστή­ρια σέ άπροετοίμαστους ψυχικά χριστιανούς. Καί φαίνε­ται περισσότερο σήμερα άπό άλλοτε αύτή ἡ άδιαφορία καί άθεοφοβίά πολλών ιερέων τής επαρχίας, άκόμη καί μερικών μοναστηριών. Εφθασαν σέ σημείο μερικοί άπό τούς πνευματικούς άδελφούς μας νά θεωρούν τόν έαυτό τους περισσότερο έλεήμονα άπό τόν Δεσπότη Χριστό καί νά μή ύπολογίζουν καθόλου τήν σημασία καί άκρίβεια τών Ιερών Κανόνων, εφαρμόζοντας πάντοτε τήν οικονο­μία αύτών χωρίς πνευματική διάκρισι καί άποτολμούν νά συγχωρούν τά άσυγχώρητα άπό τούς Αποστολικούς καί τούς άλλους κανόνες τών συνόδων καί μέ ιδική των πρω­τοβουλία προσπαθούν νά παρερμηνεύσουν καί άλλοιώ σουν τίς άποφάσεις αύτές. Άλλά κάθε ένας άπό τούς Πνευματικούς πατέρας πρέπει νά γνωρίζη καί κατανοή τό έξής έργο:

Απόψεις και σχόλια σε άρθρο του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ με τίτλο «Ποιος ευθύνεται για τον ευτελισμό του Ιερατικού Σχήματος»

Κυκλοφόρησε πρόσφατα στο διαδίκτυο άρθρο του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ με τίτλο «»Ποιος ευθύνεται για τον ευτελισμό του Ιερατικού Σχήματος», με αφορμή τα σχετικά με τον Βεζυρέα.(https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/73074-peiraios-serafeim-poios-efthynetai-gia-ton-eftelismo-tou-ieratikoy-sximatos)

Με τρόπο, δυστυχώς, παραπλανητικό, αποκρύπτοντας ιστορικά στοιχεία, προσπαθεί ο Μητροπολίτης να εξάγει το δικό του τελικό  συμπέρασμα, ότι «…δια την περίπτωση του κ. Βεζυρέα και των «ομοηθών» υπάρχει ένοχος. Είναι η Ελληνική Πολιτεία». Σχολιάζοντας τις απόψεις του Μητροπολίτη σημειώνουμε τα εξής:

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΕΡΩΣΥΝΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΜΑΣ

ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ 

ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΕΡΩΣΥΝΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

            Πρέπει, χωρίς δισταγμό, νά τονίσουμε ὅτι ἡ «ἱερωσύνη» τῶν Παπικῶν εἶναι ἄκυρος. Ἀφ᾿ ὅτου ἀπεσχίσθησαν ἀπό τήν Μία Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἔχασαν τήν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Οἱ ἱερεῖς τους ἔπαυσαν νά λαμβάνουν ὡσάν μία ἀνεξάντλητη πηγή τήν Χάρι τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία  πηγάζει ἀπό τήν Ἐκκλησία του καί ἀπό τήν Ἱερωσύνη τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Κεφαλή της. Ὁ Μέγας Βασίλειος στόν Α΄Κανόνα του (Πηδάλιο, σελ. 587) λέγει ὅτι οἱ «ἀπορραγέντες» ἐπέστρεψαν στήν τάξι τῶν λαϊκῶν, ἔχασαν τό δικαίωμα καί τήν ἐξουσία νά χειροτονοῦν καί νά μεταδίδουν τήν Χάρι τοῦ Θεοῦ. Τό ὅτι ἔχουν οἱ παπικοί ἐπίσκοποι ἀποστολική διαδοχή, δηλαδή συνδέονται χρονικῶς καί ἀλληλοδιαδόχως μέ τούς Ἀποστόλους, δέν σημαίνει τίποτε γι᾿ αὐτούς, ἐφ᾿ ὅσον δέν ἔχουν τήν ἀποστολική διδαχή. Ἀφοῦ ἐνόθευσαν τήν πίστι, πού παρέλαβαν ἀπό τούς Ἁγίους Ἀποστόλους καί ἀλλοίωσαν στήν συνέχεια τήν ἀλήθεια τῆς χριστιανικῆς διδασκαλίας, ἔπαυσαν πλέον ν᾿ ἀνήκουν στήν Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία. Κακῶς λέγεται καί ἡ ἐκκλησία τους Καθολική, διότι μόνο ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι Καθολική, δηλαδή ἔχει τό πλήρωμα (καθ᾿ὅλου) τῆς ἀληθείας καί κατ᾿ ἐντολή τοῦ Χριστοῦ ὀφείλει νά ἐξαπλωθῆ σέ ὁλόκληρο (καθ᾿ ὅλον) τόν κόσμο.

Περί ἱερωσύνης κατά τήν Παλαιά καί τήν Καινή Διαθήκη καί περί τῶν καθηκόντων τοῦ Ἱερέως.

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

Ὑπό Ρουμάνου Γέροντος π. Κλεόπα Ἠλίε.

«Σύ εἶ ἱερεύς εἰς τόν αἰῶνα κατά τήν τάξιν Μελχισεδέκ» (Ψάλμ. 109,4).

Άδελφοί καί Πατέρες,

Επειδή καί έγώ ὁ άμαρτωλός καί τελείως άνάξιος έ­λαβα έπάνω μου τόν βαρύ ζυγό τῆς ἱερωσύνης καί Πνευ­ματικής πατρότητος, σκέφθηκα, μετά άπό τούς λόγους περί τών αιτιών καί τών βαθμίδων τῆς ἁμαρτίας, τά ό­ποία πρέπει νά γνωρίζουν οἱ ιερείς γιά νά οδηγούν, στήν έκάστοτε περίπτωσι, σωστά τούς πιστούς, νά ομιλήσω τώ­ρα γιά τήν ίερωσύνη τοῦ Νόμου καί τῆς Χάριτος καί μερι­κά άπό τά καθήκοντα πού έπιβάλλονται στούς ιερείς τῆς ἱερωσύνης τῆς Χάριτος. Καί ιδού τί έχω νά σάς ειπώ:

«Πρός τόν ἱερέα συμπεριφέρονται οἱ ἄνθρωποι, ὡς καί πρός τόν Θεόν (Αγ.Σωφρόνιος)

Πολλές φορές, δυστυχῶς, τά πνευματικά παιδιά μέ μεγάλη εὐκολία ἐγκαταλείπουν τόν Πνευματικό τους Πατέρα.
«Πρὸς τὸν ἱερέα», παρατηρεῖ ὁ π. Σωφρόνιος, ''συμπεριφέρονται οἱ ἄνθρωποι, ὡς καὶ πρὸς τὸν Θεόν: Ἀπορρίπτουν αὐτὸν μετὰ φοβερᾶς εὐκολίας ὡς τι τὸ ἄχρηστον, μετὰ τῆς βεβαιότητος ὅτι εὐθὺς ὡς θὰ ἔχουν τὴν ἀνάγκην αὐτοῦ, θὰ καλέσουν αὐτὸν καὶ οὗτος δὲν θὰ ἀρνηθῇ νὰ ἔλθῃ.''

Ὅταν, μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ, βροῦμε τόν καλό Πνευματικό ἄς μήν τόν ἀλλάξουμε, ὅσο αὐτός βρίσκεται στή ζωή αὐτή. Ποτέ δέν ὠφελοῦνται ἐκεῖνοι πού γυρίζουν ἀπό Πνευματικό σέ Πνευματικό. Εἴτε ἀπό ἄγνοια τό κάνουν, εἴτε ἀπό ἐγωισμό. Μόνο ὅταν ἕνας Πνευματικός μᾶς παρακολουθεῖ συστηματικά, μᾶς γνωρίζει καλά, ὁπότε καί μπορεῖ νά μᾶς βοηθήσει οὐσιαστικά στόν ἀγῶνα γιά τήν κάθαρση καί στήν πορεία πρός τή σωτηρία. Οὔτε βέβαια εἶναι σωστή ἡ πρακτική νά ἔχουμε δύο Πνευματικούς καί νά λέμε κάποια ἁμαρτήματα στόν ἕνα καί κάποια στόν ἄλλο.

ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ» 

Ὑπό Γέροντος Κλεόπα Ἠλίε

Σπουδαστής: Ἡ ἱερωσύνη εἶναι πράγματι ἕνα Μυ­στήριο; ὑπάρχουν μερικοί χριστιανοί πού δέν πιστεύουν σ' αὐτό τό θεῖο ἔργο.

Ἱερεύς: Ἄκουσε τόν λόγο τοῦ Σωτῆρος: «ἀμήν λέ­γω ύμίν, ὅσα ἐάν δήσητε ἐπί τῆς γῆς, έσται δεδεμένα ἐν τῶ οὐρανω καί ὅσα ἐάν λύσητε ἐπί τῆς γῆς, έσται λελυμένα ἐν τῶ οὐρανω» (Ματθ. 18,18 καί Ίωάν. 2,25). ἐνῶ ὁ Παῦλος γράφει στόν Τιμόθεο: «Δι' ήν αίτίαν ἀναμιμνήσκω σε ἀναζωπυρεῖν τό χάρισμα τοῦ Θεοῦ, ὁ έστιν έν σοι διά τῆς έπιθέσεως τῶν χειρῶν μου» (Β' Τιμ. 1,6).

Ἡ ἱερωσύνη δὲν μολύνεται

Πατερικαί Διδαχαί      

  «Καὶ λαβὼν τὸ ποτήριον εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς, καὶ ἔπιον ἐξ αὐτοῦ πάντες. Καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τοῦτό ἐστι τὸ αἷµά µου τὸ τῆς καινῆς διαθήκης τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυνόµενον». (Καὶ ἀφοῦ ἐπῆρε τὸ ποτήριον, ηὐχαρίστησε καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτοὺς καὶ ἔπιον ἀπὸ αὐτὸ ὅλοι. Καὶ εἶπεν εἰς αὐτούς· Τοῦτο, ποὺ πίνετε, εἶναι τὸ αἷµα µου, µὲ τὸ ὁποῖον ἐπικυροῦται ἡ νέα Διαθήκη καὶ τὸ ὁποῖον χύνεται πρὸς σωτηρίαν πολλῶν).

Ἡ θεία Κοινωνία εἶναι αὐτὸ τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου. Ὁ ἴδιος τὸ εἶπε. Ὁ ἱερέας τί εἶναι; Ὁ ἀγωγός, ποὺ μεταφέρει τὴν Χάρη τοῦ Κυρίου καὶ μεταβάλλεται ὁ ἄρτος καὶ ὁ οἶνος σὲ Σῶμα καὶ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ.

• Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης παρατηρεῖ γιὰ τὴν ἀναξιότητα τοῦ λειτουργοῦ ἱερέως:

Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΕΥΣ ΤΙ;

«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ» Ιουλίου 1957, φ.196

Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστινου Καντιώτου

(Ύψος της Ιερωσύνης και κατάπτωση κάποιων κληρικών, που φιλούν στις μέρες μας τα χέρια και τις ποδιές των μασόνων, για να μπουν άπο τους φράχτες στην μάνδρα του ανωτέρου κλήρου και να αλώσουν την ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ).

Ἐκκλησιαστικὰ θέματα

Ἡ εἰκών, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται, ἡ εἰκών, τὴν ὁποίαν βλέπετε εἰς τὴν σελίδα αὐτὴν τοῦ παρόντος φύλλου, εἶνε δίπτυχος, ὡς ἀποτελούμενη ἐκ δύο εἰκόνων. Ἡ μία εἰκὼν Νο 1 δεικνύει τὸ ὕψος τῆς ἱερωσύνης, ἡ δὲ ἄλλη Νο 2 φέρει ἐπικεφαλῆς ἕνα ἐρωτηματικὸν καὶ ἀφήνει τοὺς φίλους ἀναγνώστας, ἀφοῦ μελετήσουν καὶ ὅλον τὸ ἄρθρον, νὰ ἐξαγάγουν τὰς κρίσεις, τὰ συμπεράσματά των καὶ νὰ ἀπαντήσουν ποίαν ἐκ τῶν δύο εἰκόνων προτιμοῦν νὰ βλέπουν κυριαρχοῦσαν ἐν τῶ ἔθνει ἡμῶν.

ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ

Σεβασμιώτατε, Πάτερ και Δέσποτα

Μητροπολίτα ΙΛΙΟΥ ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ

κ. Αθηναγόρα

Με βαθιά συγκίνηση και ταπεινή ευγνωμοσύνη, απευθύνω προς το σεβαστό σας πρόσωπο τις ειλικρινείς μου ευχαριστίες για την αγάπη, την πατρική στοργή και την εμπιστοσύνη που μου δείξατε από την πρώτη στιγμή.

Η σημερινή ημέρα αποτελεί για εμένα έναν ιερό σταθμό στη ζωή μου, και γνωρίζω καλά πως τίποτα από όσα ζω δεν θα ήταν δυνατό χωρίς τη δική σας στήριξη και ευλογία. Από την πρώτη στιγμή που βρέθηκα κοντά σας, αισθάνθηκα την αγάπη και το ενδιαφέρον σας να με περιβάλλουν και να με στηρίζουν.