Μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ἡ Ὀρθοδοξία δὲν μιλᾶ γιὰ «ἠθική», προσαρμογὴ δηλαδὴ σὲ νομικούς-ἠθικοὺς κανόνες, ἀλλὰ γιὰ «ἦθος», ὡς καρπὸ τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στὸν ἄνθρωπο (Γαλ. 5, 22)

 

"Μὲ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Διαφωτισμοῦ στὴ Δύση, κλονίσθηκαν τὰ θεμέλια τοῦ ἀμετάβλητου στὴ μεταφυσικὴ ὀντολογία. Διότι ἡ ἐπιστήμη βεβαίωσε ὅτι αὐτὸ τὸ ἀμετάβλητο δὲν ὑπάρχει. Μὲ τὴν πτώση δὲ τῆς Μεταφυσικῆς ἔπεσε καὶ ἡ ἠθική, ἀφοῦ διαλύθηκαν τὰ δῆθεν μεταφυσικὰ θεμέλιά της..

Ἡ Ὀρθοδοξία γι᾿ αὐτὸ δὲν μιλᾶ γιὰ «ἠθική», προσαρμογὴ δηλαδὴ σὲ νομικούς-ἠθικοὺς κανόνες, ἀλλὰ γιὰ «ἦθος», ὡς καρπὸ τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στὸν ἄνθρωπο (Γαλ. 5, 22 ε.). Ὁ εὐρωπαϊκὸς διαφωτισμὸς συνιστᾶ πάλη ἐμπειρισμοῦ καὶ μεταφυσικῆς (ἀριστοτελικῆς). Οἱ διαφωτιστὲς εἶναι philosophes, ἀλλὰ καὶ rationalistes.

Οἱ Ἕλληνες διαφωτιστές, μὲ πρῶτο τὸν πατριάρχη τους Ἀδ. Κοραῆ, ἦσαν στὴ θεολογία μεταφυσικοὶ καὶ μετέφεραν τὴ σύγκρουση ἐμπειριστῶν-μεταφυσικῶν στὴν Ἑλλάδα. Οἱ ὀρθόδοξοι ὅμως ἡσυχαστὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, οἱ Κολλυβάδες, παρέμεναν στὴ θεολογική τους μέθοδο ἐμπειριστές.

Βλέπουν οι νέοι μας την Ορθοδοξία σαν… ούφο; - Απαντήσεις στους ισχυρισμούς του π. Βασιλείου Θερμού

 

Ελευθέριος Ανδρώνης · 20 July 2026

Ισχύει πράγματι ότι οι ορθόδοξοι ναοί μας, αδειάζουν και ότι οι σημερινοί νέοι βλέπουν την Εκκλησία σαν… ούφο; Αυτά υποστηρίζει σε ένα – μάλλον καταστροφολογικό άρθρο του - ο γνωστός ιερέας, π. Βασίλειος Θερμός, προκαλώντας έντονες συζητήσεις στο διαδίκτυο.

Πραγματικά, εάν κανείς προσγειωνόταν με… ούφο για πρώτη φορά στην Ελλάδα, διαβάζοντας το συγκεκριμένο άρθρο θα σχημάτιζε την εντύπωση ότι η Ορθοδοξία έχει σχεδόν ξοφλήσει! Είκοσι αιώνες πολέμων, διωγμών, επιδρομών, αιρέσεων και κατακτητικών ζυγών δεν κατάφεραν να στερήσουν ούτε δράμι από την αιώνια δόξα της Ορθοδοξίας και ξαφνικά τώρα ανακαλύψαμε ότι… χανόμαστε!

“…η δε του Πνεύματος βλασφημία ουκ αφεθήσεται τοις ανθρώποις…ούτε εν τω νυν αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι”

 

Μη κατηγοριοποιημένο

Του Πρωτοπρεσβυτέρου  και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων  Ταξιαρχών  Ιστιαίας Στεφάνου Στεφόπουλου

“Σώσον ημάς Παράκλητε Αγαθέ”

Με την ευκαιρία της εορτής της Πεντηκοστής και του Αγίου Πνεύματος (Αγίας Τριάδος) και την αυστηρή προειδοποίηση του Κυρίου ότι (Ματθ. ιβ’ 31-32) “η δε του Πνεύματος βλασφημία ουκ αφεθήσεται τοις ανθρώποις…ούτε εν τω νυν αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι”,στο κείμενο αυτό θα γίνει με τη χάρη του Χριστού μας μιά ελάχιστη προσπάθεια συμβολής στην διάδοση της αλήθειας.

Επιθετικός «ἀγαπισμός»

Ἔχουμε ἕνα ἐπιθετικὸ «ἀγαπισμό», γιατί εἶναι ἰδέα ποὺ κατοχυρώνει πάθη, δὲν εἶναι βίωμα ποὺ ἀποκρυπτογραφεῖ ἐσωτερικὴ ἀναγέννηση...

Ἄλλο ἀγάπη ἔστω, σὰν ἔμπνευση ἀσκητικῆς προσπάθειας νὰ προσλάβω ἀπαθῶς τὸν συνάνθρωπο σὰν ἀδελφό, σὰν εἰκόνα Θεοῦ... καί ἄλλο ἀγαπολογία ποὺ δείχνει ἀνασφάλεια καὶ ψυχικὴ ἀνισορροπία.

Καὶ ἐπιβάλλει μὲ ἕνα σπασμωδικὸ τρόπο τὸν περὶ ἀγάπης νόμο, ἀκριβῶς γιὰ νὰ κατοχυρώσει ἰδεολογικὰ ,τὸ ἀσταύρωτο τῆς νοσηρῆς ἀνθρώπινης παθολογίας..."

Πρός τους χρεωκοπημένους "θεολόγους" της Μεταπατερικής θεολογίας

Eάν κάποιος από παραφροσύνην έχη εκτραπή εις τόσον προχωρημένον σημείον τολμηρότητος, ώστε να αντιτάσσεται εις τους λόγους των Πατέρων, αυτός ευρίσκεται οπωσδήποτε μακράν της ασφαλούς θεολογίας των Χριστιανών.

Και εάν αυτός, δεν θεωρεί σεβαστήν και θαυμαστήν την διδασκαλίαν των Πατέρων, πώς τότε εμείς θα επαινέσωμεν, έστω και μετρίως, την ιδικήν του;

Από πού θα γίνη αυτός αξιόπιστος, αφού δεν θεωρεί τους Αγίους Πατέρες αξιόπιστους;

Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν 04.02.2025: «Μεταπατερικη θεολογία: Οἱ Ἅγιοι στὸ περιθώριο»

youtube

Η θεωρία της εξελίξεως και η … “εξέλιξη” πολλών θεολόγων!

 

Λέων Μπράνγκ, Θεολόγος

    Όταν απευθύνεται κανείς στον σύγχρονο άνθρωπο σχετικά με το θέμα της προέλευσης της ζωής κάνοντας  λόγο για τη Δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου από το Θεό συναντάει κυριολεκτικά έναν τοίχο. Χαρακτηριστικό στις μέρες μας είναι η σχεδόν απόλυτη ισχύ και αποδοχή της θεωρίας της εξέλιξης. Όποιος τολμάει να την αμφισβητήσει, ιδίως μέσα από την προβολή της Αγίας Γραφής και της Δημιουργίας, θεωρείται φονταμενταλιστής, προσκολλημένος στο παρελθόν και στη μυθολογία, ξένος απόλυτα προς το χώρο της επιστήμης και προς την επιστημονική μεθοδολογία.

Ἰωάννης Δαμασκηνὸς – Λίβελλος περὶ Ὀρθοδόξου Φρονήματος

 PG 94, 1421-1432

Γράφει ὁ κ. Παντελεήμων Τομάζος, ὑπ. δρ. Δογματικῆς Θεολογίας

  Στὸ παρὸν κείμενο θὰ συνοψίσουμε τὸν Λίβελλο περὶ Ὀρθοδόξου Φρονήματος, ἔργο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ. Ὅπου κρίνουμε ἀπαραίτητο, θὰ προχωρήσουμε σὲ σχόλια καὶ παρεμβάσεις ποὺ σχετίζονται μὲ τὴ σύγχρονη θεολογικὴ πραγματικότητα. Τὸ κείμενο διαρθρώνεται σὲ τέσσερις ἑνότητες γιὰ τὴν εὐκολότερη κατανόησή του: 1) στὴν τριαδολογία, 2) στὴ χριστολογία, 3) στὸ φυσικὸ καὶ γνωμικὸ θέλημα, καὶ 4) στὴν ταυτότητα τῆς ὑπόστασης παρότι ὑπάρχουν δύο θελήσεις καὶ ἐνέργειες στὸ Χριστό.

Σημεία τῶν καιρῶν – Ἀδογμάτιστος Χριστιανισμός

Γράφει ὁ κ. Δήμητριος Ἐμμανουήλ

«Προφητεύω· Ἄνδρον Πλήθωνος θὰ καταντήση ἡ Ἑλλὰς» (Φωνὴ π. Αὐγουστίνου Καντιώτη)

[Μὲ ἀφορμὴ «τὸ νέο ἐφεύρημα τοῦ Μητροπολίτη Περιστερίου, ὁ ὁποῖος μεριμνᾶ περισσότερο γιὰ συνέδρια καὶ διαλόγους “ἀγάπης καὶ ἑνότητας” μὲ αἱρετικοὺς»]

Ἀγαπητοί, μεγάλη παρηγοριὰ βρίσκουμε μέσα ἀπὸ τὴν μελέτη τῶν πάλαι ποτὲ δημοσιευμένων ἄρθρων τοῦ π. Αὐγουστίνου Καντιώτη, τῶν τεθησαυρισμένων ἐντὸς τοῦ περιοδικοῦ «Χριστιανικὴ Σπίθα».  Μπορεῖ οἱ καιροί μας, «καιροὶ ἀποκαλύψεως» νὰ εἶναι πονηροί, ἀλλ’ ὅμως οἱ ἀποκαλύψεις τοῦ π. Αὐγουστίνου γιὰ τὴν κατάσταση τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας πρὶν ἀπὸ 46 χρόνια ἔρχονται νὰ φωτίσουν τὸ σκοτεινὸ παρόν μας καὶ νὰ διαλύσουν τὸν ἱστὸ τῆς πλάνης ποὺ σήμερα, δυστυχῶς, ὑφαίνεται ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ «ὁμοιάζουν» μὲν μὲ Ἀρνίο, ἔχουν δὲ «ΦΩΝΗ» θηρίου.

Μακαριστὸς π. Ἰωάννης Ρωμανίδης: Ἐπίτομη ἐποπτικὴ ἀνασκόπηση τῆς Ὀρθοδόξου Πατερικῆς καὶ τῆς ἑτεροδόξου μεταπατερικῆς θεολογίας

 Μία σπάνια ὁμιλία τοῦ μακαριστοῦ π. Ἱωάννη Ρωμανίδη youtube

Μιά μικρή απορία. (6)

 

Ερωτήσεις Αδαούς

π.Στέφανος Στεφόπουλος

Μιά μικρή απορία. (6)

Λένε πολλοί πως στους θεολογικούς διαχριστιανικούς διαλόγους δεν υποχωρούμε στις δογματικές αλήθειες της Εκκλησίας μας.

Πως είναι δυνατόν να τους εμπιστευθούμε όταν αυτοί οι ίδιοι αποκαλούν τις χριστιανικές ομολογίες, που συνιστούν αιρέσεις, ως “Εκκλησίες με την ιστορική τους σημασία”;

Μιά μικρή απορία. (5)

 

Ερωτήσεις Αδαούς

π.Στέφανος Στεφόπουλος

Μιά μικρή απορία. (5)

Πριν κάποια χρόνια, στο Θεολογικό Συμπόσιο στο Ρέγκενσμπουργκ της Γερμανίας, επιφανής ορθόδοξος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών είχε ισχυριστεί πως οι ενδοτριαδικές σχέσεις είναι θεολογούμενο και όχι δογματικό θέμα!!!

Να ρωτήσω.

Μιά μικρή απορία. (4)

 

Ερωτήσεις Αδαούς

π.Στέφανος Στεφόπουλος

Μιά μικρή απορία. (4)

Κάποιοι αφιερώνουν τεράστιες ποσότητες μελανιού, και όχι μόνο, γιά να τιμήσουν τα 1700 χρόνια από τη σύγκληση της Α’ Οικουμενικής Συνόδου.

Ταυτόχρονα προβάλλουν το αίτημα του οικουμενισμού (να αντιδιαστέλλεται από την οικουμενικότητα της Εκκλησίας παρακαλώ) για “ορατή ενότητα” μεταξύ των χριστιανικών “Εκκλησιών”.

Τι σχέση έχει η Α’ Οικουμενική Σύνοδος με τον διάλογο μεταξύ Ορθοδόξου Εκκλησίας και λοιπών χριστιανικών ομολογιών και κοινοτήτων;

Έτσι θα γιορτάσουμε και θα τιμήσουμε τους θεόπτες και εμπειρικούς θεολόγους της Εκκλησίας μας;

Μιά μικρή απορία. (3)

 

Ερωτήσεις Αδαούς

π.Στέφανος Στεφόπουλος

Μιά μικρή απορία. (3)

Τι ακριβώς εννοείτε μερικοί επικαλούμενοι το ιδεολογικό πλαίσιο της “μεταπατερικής θεολογίας” ;

Τι θα πει “μεταπατερική”;

Μετά τους Πατέρες; Πως ακριβώς; Χρονικά;

Μα τότε θα παραδεχόσασταν ότι το Άγιο Πνεύμα σταμάτησε να αναδεικνύει αγίους ως φορείς της Αποκαλύψεως και της Παραδόσεως της Εκκλησίας αντικαθιστώντας τους από την ακαδημαϊκή θεολογία.

Ή μήπως εννοείτε το “ξεπέρασμα” του ύφους των Πατέρων, οπότε να μιλήσουμε για κάποιου είδους θεολογικό σκοτασμό του νοός;

Μπρος γκρεμός και πίσω χάος!

Μιά μικρή απορία. (2)

Μη κατηγοριοποιημένο

π.Στέφανος Στεφόπουλος

Μιά μικρή απορία. (2)

α) Είναι δυνατόν να τηρεί κάποιος τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας αλλά να απορρίπτει την διαχρονικότητα και θεοπνευστία των διδασκαλιών των Πατέρων της Εκκλησίας;

β) Οι ίδιοι Πατέρες και Διδάσκαλοι δεν συνέταξαν, με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος τους Ιερούς Κανόνες;

γ) Πως, λοιπόν, διαστέλλουν μερικοί μεταξύ Ι. Κανόνων και Πατερικής Διδασκαλίας;

Μιά μικρή απορία. (1)

 

Ερωτήσεις Αδαούς

π.Στέφανος Στεφόπουλος

Μιά μικρή απορία. (1)

Οι αγιοπνευματοφώτιστες νουθεσίες και διδασκαλίες των Πατέρων της Εκκλησίας έχουν καιρική ισχύ;

Κι αν ναι, αυτό δεν αποτελεί κορυφαία ύβρη κατά αυτού του ιδίου του Αγ. Πνεύματος;

VINCIT OMNIA VERITAS: Ο ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΓΟΝΤΙΚΑΚΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΥΜΝΩΔΩΝ…

ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΔΑΠΕΡΓΟΛΑΣ

Καθώς συνεχίζονται οἱ ἐκτεταμένες καί φορτωμένες μέ ἀπίστευτες ὑπερβολές (καί μέ ἀκόμη μεγαλύτερες ἀνακρίβειες) ὑμνωδίες ἀπό διάφορους νεωτεριστές «θεολόγους», «προοδευτικούς» ἀθέους, Φαναριῶτες καί Ἑλλαδικούς οἰκουμενιστές καί πλεῖστα συστημικά ΜΜΕ γιά τόν ἀρχιμανδρίτη Βασίλειο Γοντικάκη, πού ἐγκατέλειψε πρό ὀλίγων ἡμερῶν τά ἐγκόσμια, εἶναι ὁλοφάνερα καιρός νά εἰπωθοῦν καί κάποια πράγματα ἀπό τήν...ἀντίθετη πλευρά τῆς Ἱστορίας.

Καί αὐτό ὄχι βεβαίως ἀπό ἐμπάθεια ἀπέναντι στόν ἐκλιπόντα, οὔτε ἐπειδή θέλουμε νά ὑποκαταστήσουμε τόν Θεό στήν κρίση Του, ὅπως μέ τήν γνωστή ὑποκριτική ἐλαφρότητα καί ἀκρισία θά σπεύσουν νά ποῦν κάποιοι, ἀλλά πολύ ἁπλᾶ ἀπό χρέος ἀπέναντι στήν ἀλήθεια.

Ὁ πατερικὸς ἀναλφαβητισμὸς τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ – 2ον

Γράφει ὁ κ. Παντελεήμων Τομάζος, ὑπ. διδάκτωρ Δογματικῆς Θεολογίας

2ον.-Τελευταῖον

  Σύγχυση φυσικῶν καὶ ὑποστατικῶν ἰδιωμάτων. Ὁ Χρ. Γιανναρᾶς φαίνεται νὰ συγχέει τὰ φυσικὰ ἰδιώματα μὲ τὰ ὑποστατικὰ (στὴν προκειμένη περίπτωση μόνο μὲ αὐτὰ τοῦ Πατρὸς – πατρομονισμὸς) [14]. Πιὸ συγκεκριμένα, ἀναφέρει ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ἄκτιστος, ἄχρονος, ἄπειρος καὶ ἀπεριόριστος, ὄχι γιατί ἡ οὐσία του ὀφείλει νὰ εἶναι αὐτὰ τὰ πράγματα, ἀλλὰ γιατί εἶναι ὄντως Πρόσωπον – ὕπαρξη προσωπική. Οὐδείς, ὅμως, Ἕλληνας Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας ὑποστήριξε ὅτι ὁ Θεὸς ἔχει τὶς φυσικὲς ἢ οὐσιώδεις του ἰδιότητες, ἐπειδὴ εἶναι Πρόσωπο ἤ, κάλλιον εἰπεῖν, ἐπειδὴ εἶναι Πατήρ. Ὅποιος ἀποδίδει τὰ προσωπικὰ στὴν οὐσία καὶ τὰ οὐσιώδη στὰ πρόσωπα δὲν κάνει κάτι τίποτε ἄλλο πέραν ἀπὸ τὸ νὰ βρίσκεται σὲ θεολογικὴ πλάνη καὶ σύγχυση, διότι φαίνεται νὰ ἀγνοεῖ τὸ πατερικὸ ἀξίωμα ὅτι ὁ Πατὴρ ὡς ὑπόσταση εἶναι αἴτιος τῶν ὑποστάσεων ἢ προσώπων τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγ. Πνεύματος (πηγὴ καὶ ρίζα τῆς θεότητας), ἐνῶ ἡ ὑπερούσια οὐσία – ἄκτιστη θεία φύση εἶναι ἡ θεοπρεπὴς αἰτία ὅλων τῶν ἀκτίστων φυσικῶν της προσόντων (βούληση, δύναμη, ἐνέργεια καὶ ὅλα τὰ περὶ τὴ θεία οὐσία οὐσιώδη ἰδιώματα) [15]. Ὁ Πατήρ, ὅμως, δὲν εἶναι αἴτιος τῶν φυσικῶν προσόντων, εἰδάλλως τὰ φυσικὰ θὰ ἦταν ἄλλη ὑπόσταση, ὅπως καὶ ἡ οὐσία δὲν εἶναι ἡ αἰτία τῶν αἰτιατῶν ὑποστάσεων, εἰδάλλως αὐτὲς θὰ ἦταν φυσικὰ προσόντα [16] καὶ ὄχι ὑποστάσεις.

Ὁ πατερικὸς ἀναλφαβητισμὸς τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ

Γράφει ὁ κ. Παντελεήμων Τομάζος, ὑπ. διδάκτωρ Δογματικῆς Θεολογίας

  Σκοπὸς τοῦ παρόντος ἄρθρου εἶναι νὰ καταδείξει ὅτι ἡ θρησκευτικὴ σκέψη τοῦ Χρ. Γιανναρᾶ ὄχι μόνο ἀγνοεῖ τὴν πατερικὴ θεολογία —γεγονὸς ποὺ δὲν ἔχει ἐπαρκῶς ἐπισημανθεῖ ἀπὸ τοὺς σύγχρονους ἀκαδημαϊκοὺς θεολόγους καὶ θρησκευτικοὺς δια­νοητές— ἀλλὰ συχνὰ φθάνει στὸ σημεῖο νὰ διακηρύσσει τὰ ἐντελῶς ἀντίθετα ἀπὸ ὅσα ὑποστήριξαν οἱ Ἕλληνες Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ παρεκκλίσεις τοῦ Χρ. Γιανναρᾶ θὰ ἐξεταστοῦν σὲ ξεχωριστὲς παραγράφους, συνοδευόμενες ἀπὸ κατατοπιστικοὺς τίτλους ποὺ θὰ ὑποδεικνύουν τὰ σημεῖα διαφοροποίησης τοῦ ἐκλιπόντος καθηγητῆ φιλοσοφίας ἀπὸ τὴ θεολογία τῶν Ἑλλήνων Πατέρων.

Επισκοπική παρουσία σε εγκαίνια Εβραϊκής συναγωγής.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΥΘΗΡΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Ἐν Κυθήροις τῆ 16η Ἰουλίου 2025
Ἀρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Ὑπευθύνου τοῦ Γρ. Αἱρέσεων καί παραθρησκειῶν

Δέν χωράει ἀμφιβολία ὅτι ὁ παγκόσμιος Οἰκουμενισμός ἀποτελεῖ σήμερα τό σπουδαιότερο καί μεγαλύτερο ἐκφυλιστικό φαινόμενο τῆς ἐποχῆς μας καί ταυτόχρονα τήν μεγαλύτερη ἀπειλή κατά τῆς ἀνθρωπότητος. Πρόκειται γιά ἕνα παγκόσμιο κίνημα, γέννημα τῆς Μασονίας καί τοῦ Διεθνοῦς Σιωνισμοῦ, πού ἔχει σάν μοναδικό σκοπό τήν δημιουργία μιᾶς νέας τάξεως πραγμάτων, δηλαδή τήν πολιτική, οἰκονομική, πολιτισμική καί θρησκευτική κυριαρχία του πάνω σ’ ὅλο τόν πλανήτη, σ’ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα. Εἶναι πλέον κοινός τόπος, ἀφοῦ γίνεται ἀπό ὅλους ἀντιληπτό, ὅτι τό παγκόσμιο πολιτικοοικονομικό σύστημα, προωθεῖ πυρετωδῶς τήν παγκοσμιοποίηση. Πρός τήν ἴδια αὐτή κατεύθυνση τῆς ἑνοποιήσεως τῆς ἀνθρωπότητος σέ θρησκευτικό ἐπίπεδο κινεῖται καί ὁ Διαθρησκειακός Οἰκουμενισμός, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται πυρετωδῶς γιά τήν ἀνοικοδόμηση μιᾶς νέας παγκόσμιας θρησκείας, ἤ πανθρησκείας, πού θά εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ὁμογενοποιήσεως καί ἰσοπεδώσεως ὅλων τῶν θρησκειῶν. Ἡ πορεία τῆς ἀνθρωπότητος σέ μία παγκοσμίων διαστάσεων καί σέ ὅλα τά ἐπίπεδα ἑνοποίηση δέν εἶναι πλέον μυστικό τῶν ὀλίγων, ἀλλά μία πραγματικότητα, ἡ ὁποία γίνεται ὅλο καί πιό αἰσθητή. Στήν πραγματοποίηση αὐτοῦ τοῦ ὁράματος ἔχουν ἐνταχθεῖ σχεδόν ὅλοι οἱ θρησκευτικοί ἡγέτες ὅλων τῶν μεγάλων θρησκειῶν, μεταξύ τῶν ὁποίων δυστυχῶς καί μία πληθώρα «ὀρθοδόξων» ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν, μεγαλοσχήμων Κληρικῶν, Μοναχῶν καί Λαϊκῶν. Μαζί τους ἔχουν συστρατευτεῖ καί τά Μ.Μ.Ε., ἀλλά καί ὁ ἔντυπος καί ἠλεκτρονικός τύπος μέ ἕνα πλῆθος δημοσιευμάτων.