Η «ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» ΣΑΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΣΗΣ ΟΜΩΝΥΜΗΣ ΕΟΡΤΗΣ

 

Απολογητικά Ετεροδιδασκαλίες

Σημ.entaksis: Στη μνήμη του μακαριστού αδελφού και συνεργάτη της ιστοσελίδας μας Κωνσταντίνου Ναυπλιώτη, επαναδημοσιευουμε το εξαιρετικό  κείμενο του κ. Βασιλειαδη το οποίο το 2018 είχε επιλέξει ο αείμνηστος αδελφός μας να αναρτήσει.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. ΘΕΟΛΟΓΟΣ-ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ

Η «ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» ΣΑΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

ΚΑΙ Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΣΗΣ ΟΜΩΝΥΜΗΣ ΕΟΡΤΗΣ

Σε παλαιότερο άρθρο1μας για την «Κοίμησιν της Θεοτό­κου», είχαμε γράψει ότι οι παπικοί την 1η Νοεμβρίου τού 1950 ανεκήρυξαν σε δόγμα την Ανάληψη της Παναγίας μας, δηλαδή τη διδασκαλίαν ότι η Θεο­τόκος, επειδή – όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι – συνελήφθη υπό της μητρός της ασπίλως και επειδή, χωρίς να δεχθούμεν ότι οπωσδήποτε απέθανεν, ηρπάγη κατά κάποιον θαύμα- στον τρόπον εκ της γης, ευρίσκεται εις τον ουρανόν με ενδοξασμένην την ψυχήν και το σώμα της.

ΔΙΑΛΟΓΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ Τ0Υ ΙΩΗΛ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ –ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ.

 

 ΔΙΑΛΟΓΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ

Τ0Υ ΙΩΗΛ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ –ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ Π.ΠΟΥΡΝΑΡΑ – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ  

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς απαντά σε Ραβίνο: «Ο Ιησούς είναι ο αληθινός Μεσσίας» (Οπτικοακουστικό υλικό)

 

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς απαντά σε Ραβίνο: «Ο Ιησούς είναι ο αληθινός Μεσσίας»

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ ομιλεί με θέμα: "Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΕΣΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ Ο ΝΕΟΣ ΙΣΡΑΗΛ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ".

Δείτε το βίντεο του Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ, που αποτελεί σχόλιο - απάντηση σε βίντεο Ραβίνου.

Διάλογος σχολαστικού προς Συμεών τον Νέο Θεολόγο

ΦΩΤΟ: web

[Από το βιβλίο: Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου – Έργα (Νεοελληνική απόδοση). Εκδόσεις: “Περιβόλι της Παναγίας”. Μάιος 2017]

1.-Τι υπήρχε στον κόσμο, πριν να δημιουργηθεί ο κόσμος;

-Υπήρχε ο Θεός, που δημιούργησε τον κόσμο.

2. – Πώς υπήρχε στον κόσμο, όταν ακόμη δεν υπήρχε ο κόσμος;

– Διότι, και πριν να δημιουργηθεί ο κόσμος, υπήρχε οπωσδήποτε για τον Θεό σαν να είχε γίνει, όπως και οι άνθρωποι, που ακόμη δεν έχουν δημιουργηθεί στον κόσμο, είναι μπροστά στον Θεό σαν να έχουν πια δημιουργηθεί. Διότι υπήρχαν στην εξουσία του Θεού τα πάντα, και εκείνοι, που δεν είχαν δημιουργηθεί, αν και δεν γίνονται αντιληπτά από μας.

Ορθόδοξος Ιερέας Απαντάει στις πιο Δύσκολες Ερωτήσεις των Προτεσταντών - Orthodox Priest Responds to Protestant's Toughest Questions

 youtube

Ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος καταρρίπτει τά ἐπιχειρήματα τῶν ἐχθρῶν της Ἀνάστασης

 

Ἕνα πρωινό συζητᾶ ὁ γέροντας μέ δύο-τρεῖς ἐπισκέπτες στό σπίτι του. Ὁ ἕνας εἶναι ἰδεολόγος κομμουνιστής...

 Ὅλο τό οἰκοδόμημα τοῦ Χριστιανισμοῦ στηρίζεται στό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως. Αὐτό δέν τό λέω ἐγώ. Τό λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Εἰ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, ματαῖα ἤ πίστις ἠμῶν» (Α' Κορ. ιε' 17). "Ἄν ὁ Χριστός δέν ἀνέστη, τότε ὅλα καταρρέουν. Ὁ Χριστός ὅμως ἀνέστη, πράγμα τό ὁποῖο σημαίνει ὅτι εἶναι Κύριος τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου, ἄρα Θεός.

- Ἐσεῖς τά εἴδατε ὅλα αὐτά; Πῶς τά πιστεύετε;

- Ὄχι, ἐγώ δέν τά εἶδα. Τά εἶδαν ὅμως ἄλλοι, οἱ Ἀπόστολοι. Αὐτοί στή συνέχεια τά γνωστοποίησαν καί μάλιστα προσυπέγραψαν τή μαρτυρία τους μέ τό αἷμα τους. Κι ὅπως ὅλοι δέχονται, ἡ μαρτυρία τῆς ζωῆς εἶναι ἡ ὑψίστη μαρτυρία.

Μέ βάση ἕναν πολύ ὡραῖο συλλογισμό τοῦ Πασκάλ λέμε ὅτι μέ τούς Ἀποστόλους συνέβη ἕνα ἀπό τά τρία: Ἤ ἀπατήθηκαν... 

ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΧΡΙΣΜΑΤΟΣ

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ» 

ὑπό Γέροντος Κλεόπα Ἠλίε.

Σπουδαστής: Αραγε τό χριστιανικό βάπτισμα δέν εἶναι αρκετό γιά τήν σωτηρία; Γιατί ἡ Ἐκκλησία καθιέ­ρωσε καί τό Μυστήριο τοῦ Χρίσματος;

Ἱερεύς: Ακουσε τί λέγει ὁ ἅγιος Εὐαγγελιστής Ἰωάννης: «Καί ύμεῖς χρίσμα ἔχετε ἀπό τοῦ ἁγίου καί οἴδατε πάντα» (Α' Ίωάν. 2,20).

Τό μυστήριο τοῦ ἁγίου Χρίσματος εἶναι μία ἱερά πρᾶξις πού καθιερώθηκε ἀπό τόν Ἰησοῦ Χριστό, μέ τό ὁποῖο ἀλείφοντας μέ ἁγιασμένο μύρο τά μέλη τοῦ βαπτισθέντος καί ἀπαγγέλλοντας τά καθιερωμένα λόγια: «Σφραγίς δω­ρεᾶς Πνεύματος ἁγίου. ἀμήν», λαμβάνει ὁ χριόμενος τήν τελειωτική χάρι τῆς πνευματικῆς ζωῆς πού ἄρχισε ἤδη ἀπό τό βάπτισμα.

Πατήρ Ἐπιφάνιος μέ κομμουνιστή (μέρος πρώτο)

Διάλογος δεύτερος (μέρος πρώτο)

Ἕνα πρωϊνό συζητᾶ ὁ Γέροντας μέ δυό-τρεῖς ἐπισκέπτες στό σπίτι του. Ὁ ἕνας εἶναι ἰδεολόγος κομμουνιστής. Σέ μιά στιγμή ἔρχεται κάποιος ἀπ’ ἔξω καί τούς πληροφορεῖ ὅτι ἡ Ἀθήνα ἔχει γεμίσει ἀπό φωτογραφίες τοῦ Μάο Τσέ Τούγκ μέ τήν ἐπιγραφή: «Δόξα στόν μεγάλο Μάο». Ἦταν ἡ ἡμέρα κατά τήν ὁποία εἶχε πεθάνει ὁ Κινέζος δικτάτορας.

Γέροντας: Ἔτσι εἶναι, παιδάκι μου. Δέν ὑπάρχουν ἄθεοι. Εἰδωλολάτρες ὑπάρχουν, οἱ ὁποῖοι βγάζουν τόν Χριστό ἀπό τόν θρόνο Του καί στή θέσι Του τοποθετοῦν τά εἴδωλά τους. Ἐμεῖς λέμε: «Δόξα τῷ Πατρί καί τῷ Υἱῷ καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι». Αὐτοί λένε: «Δόξα στόν μεγάλο Μάο». Διαλέγεις καί παίρνεις.

ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΥΧΕΛΑΙΟΥ

 «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

Ὑπό Γέροντος Κλεόπα Ἠλίε. 

Σπουδαστής: Ἀπέμεινε, Πάτερ, νά μοῦ ὁμιλήσης γιά τό Μυστήριο τοῦ Εὐχελαίου. Τί θεμέλια ἔχει στήν Νέα Διαθήκη;

Ἱερεύς: Ὁ ἀπόστολος Ἰάκωβος μᾶς δίνει τήν ἑπόμενη προτροπή: «ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν; προσκαλεσάσθω τούς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας, καί προσευξάσθωσαν ἐπ' αὐτόν ἀλείψαντες αὐτόν έλαίω ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου" καί ἡ ευχή τῆς πίστεως σώσει τόν κάμνοντα, καί ἐγερεῖ αὐτόν ὁ Κύριος" κἄν ἁμαρτίας ἦ πεποιηκώς, ἀφεθήσεται αὐτῷ» (5, 14-15).

Καταλαβαίνουμε λοιπόν ὅτι τό Εὐχέλαιο εἶναι Μυ­στήριο μέ τό ὁποῖο ὁ ἀσθενής χριστιανός, πού άλείφεται μέ ἁγιασμένο λάδι, ἀποκτᾶ μέ τίς εὐχές τῶν ἱερέων τήν χάρι τῆς θεραπείας τῶν σωματικῶν καί ψυχικῶν ἀσθενειῶν.

ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ

 

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ» 

Ὑπό Γέροντος Κλεόπα Ἠλίε 

Σπουδαστής:  Ποιά εἶναι τά θεμέλια τοῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος στήν ἁγία Γραφή;

Ἱερεύς: Ὁ Σωτήρ εἶπε: «ἀμήν, ἀμήν λέγω σοι, ἐάν μή τίς γεννηθῆ ἐξ ὕδατος καί Πνεύματος, οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Ίωάν. 3, 5).

Σπουδαστής: Τί σημαίνει πράγματι αὐτό τό Μυστή­ριο;

Ἱερεύς: Βάπτισμα εἶναι τό Μυστήριο στό ὁποῖο, μέ τήν τριττή κατάδυσι στό νερό καί τήν τριττή ἀνάδυσι άπ' αὐτό στό Ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὁ βαπτιζόμενος καθαρίζεται ἀπό τήν προπατορική ἁμαρτία καί ἀπ' ὅλες τίς προσωπικές του ἁμαρτίες πού ἔκανε μέχρι τοῦ βαπτί­σματος, ἀναγεννᾶται σέ μία πνευματική καί νέα ζωή καί γίνεται μέλος τοῦ Μυστικοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας Του.

ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΧΙΛΙΕΤΟΥΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ» 

Ὑπό Γέροντος Κλεόπ Ἠλίε

Σπουδαστής: Μερικοί ὑποστηρίζουν ὅτι μεταξύ τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου καί τοῦ τέλους τοῦ κόσμου, ὁ Χριστός θά βασιλεύση στήν γῆ, στήν ὁποία θά κυβερνᾶ Αὐτός μέ τούς ἐκλεκτούς Του, περί τά χίλια χρόνια. Ποιά  εἶναι ἡ ἀλήθεια ὅσον ἀφορᾶ αὐτή τήν διδα­σκαλία;

Ἱερεύς: Ἡ ιδέα αὐτή εἶναι παλαιά. Στούς πρώτους αιώνας τοῦ χριστιανισμοῦ ὑποστηρίχθηκε ἀπό τούς λεγομένους καί τώρα χιλιαστάς. Ἐναντίον τους ξεσηκώθηκε ὅλη τότε ἡ παλαιά Ἐκκλησία καί κατεπολέμησε τούς σπουδαιοτέρους έκπροσώπους της.

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΛΑΤΙΝΟΥ ΜΙΣΙΟΝΑΡΙΟΥ ΜΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΙΕΡΕΑ!

 Κάποιος Λατίνος ιερέας, απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής της Ρώμης, κάτοχος όμως και άλλων επιστημών και ελληνομαθής στο έπακρο, περνώντας από την Μικρά Ασία με σκοπό να προσηλυτίσει Ορθοδόξους, έφθασε και στην Νέα Έφεσο, την γνωστή ως Κουσάντασι εκεί παρατήρησε πλήθος Χριστιανών να επιβιβάζονται σε ένα τρικάταρτο καράβι, για να ταξιδεύσουν στα Ιεροσόλυμα και να προσκυνήσουν τον Πανάγιο Τάφο. Θεωρώντας την περίσταση πολύ ευνοϊκή για τον σκοπό του, αποφάσισε να ταξιδεύσει και αυτός μαζί τους, ευελπιστώντας πως θα προσηλυτίσει πολλούς και θα επιτύχει τον σκοπό που έθεσε. Αφού επιβιβάστηκε, πρώτο μέλημα του θεώρησε να κερδίσει με ύπουλα μέσα και κολακείες την καρδιά των ακροατών του, και ακολούθως να ενσπείρει και να τους μεταδώσει τις κακοδοξίες του.

ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

 «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ» 

Ὑπό Γέροντος Κλεόπα Ἠλίε

Σπουδαστής: Τί εἴδους Μυστήριο  εἶναι ἡ Μετάνοια;

Ἱερεύς: Ή Μετάνοια ἤ ἐξομολόγησις εἶναι Μυστή­ριο μέ τό ὁποῖο ὁ Θεός συγχωρεῖ, μέσῳ τοῦ Πνευματικού, τίς ἁμαρτίες τῶν χριστιανῶν, πού μετανοούν εἰλικρινά καί έξομολογοῦνται ἐνώπιον τοῦ ἐξομολόγου ἱερέως.

Μετάνοια, κατά τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό,  εἶναι ἡ ἐπιστροφή ἀπό τό παρά φύσι στό κατά φύσι καί ἀπό τόν διάβολο στόν Θεό διά τῆς ἀσκήσεως καί τῶν πνευματικών ἀγώνων. "Ετσι λέγει ὅτι  εἶναι ἡ ἐπιστροφή μέ καλή προαίρεσι ἀπό τήν έμπάθεια στήν κατάστασι τῆς άγνότητος. Ή Μετάνοια εἶναι τεσσάρων εἰδῶν: 1) ή μετα­μέλεια, 2) ή έξαγόρευσις τῶν ἁμαρτιῶν μέ ζῶσα φωνή, 3) ή έκπλήρωσις τοῦ διορισμένου κανόνος ἀπό τόν Πνευμα­τικό καί 4) ή λύσις τῶν ἁμαρτιῶν. Κανείς Πνευματικός δέν μπορεῖ νά λύση τίς ἁμαρτίες κάποιου, ὁ ὁποῖος δέν α­ναλαμβάνει νά κάνη τόν κανόνα πού τού ἔχει έπιβληθῆ.

ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

 «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ» 

Ὑπό Γέροντος Κλεόπα Ἠλίε 

Σπουδαστής: Σέ παρακαλῶ τώρα Πάτερ, νά μοῦ μιλήσης γιά τό Μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας.

Ἱερεύς: Ὁ Σωτήρ λέγει: «ἐάν μή φάγητε τήν σάρκα τοῦ υίοῦ τοῦ ἀνθρώπου καί πίητε αὐτοῦ τό αἷμα οὐκ ἔχετε ζωήν έν ἑαυτοῖς» (Ίωάν. 6,53).

Ἡ θεία Κοινωνία (Εὐχαριστία ή Μετάληψις) εἶναι Μυστήριο στό ὁποῖο ὑπό τήν μορφἡ τοῦ ψωμιού καί τού κρασιού κοινωνεί ὁ χριστιανός τόἴδιο τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Ίησοῦ Χριστοῦ γιά τήν ἄφεσι τῶν ἁμαρτιῶν καί τήν αἰώνιο ζωή, ἀπεικονίζοντας ταὐτόχρονα τήν πραγμα­τική θυσία τοῦ Σωτῆρος ἐπί τού Σταυροῦ.

ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

Ὑπό Γέροντος Κλεόπα Ἠλίε

Σπουδαστής: Πιστεύω ὅτι ἡ Ἐκκλησία ὁμιλεῖ ξεχω­ριστά γιά τό κάθε Μυστήριο. ἀλλά ποιό εἶναι τό ἔργο τοῦ Μυστηρίου μέσα στήν Ἐκκλησία;

Ἱερεύς: Κατ' άρχάς τό Μυστήριο εἶναι ἕνα θεῖο ἔργο, πού συνεστήθηκε ἀπό τόν σαρκωθέντα Θεό, μέ τό ὁποῖο, κατά τρόπο ὁρατό, συμμετέχει ὁ πιστός στήν θεία καί άὁρατη χάρι.

Τά ἑπτά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ εἶναι τά ἑπόμενα:

ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ» 

Ὑπό Γέροντος Κλεόπα Ἠλίε

Σπουδαστής: Ἡ ἱερωσύνη εἶναι πράγματι ἕνα Μυ­στήριο; ὑπάρχουν μερικοί χριστιανοί πού δέν πιστεύουν σ' αὐτό τό θεῖο ἔργο.

Ἱερεύς: Ἄκουσε τόν λόγο τοῦ Σωτῆρος: «ἀμήν λέ­γω ύμίν, ὅσα ἐάν δήσητε ἐπί τῆς γῆς, έσται δεδεμένα ἐν τῶ οὐρανω καί ὅσα ἐάν λύσητε ἐπί τῆς γῆς, έσται λελυμένα ἐν τῶ οὐρανω» (Ματθ. 18,18 καί Ίωάν. 2,25). ἐνῶ ὁ Παῦλος γράφει στόν Τιμόθεο: «Δι' ήν αίτίαν ἀναμιμνήσκω σε ἀναζωπυρεῖν τό χάρισμα τοῦ Θεοῦ, ὁ έστιν έν σοι διά τῆς έπιθέσεως τῶν χειρῶν μου» (Β' Τιμ. 1,6).

Συνομιλία με τον άγιο Παΐσιο

Μαρτυρία και διδαχή

'Αγιος Παΐσιος

Όλοι γνωρίζουμε τον αγώνα του αγίου Γέροντος Παϊσίου για την αναγέννηση του αγιορειτικού μοναχισμού και την πνευματική ανάπαυση και παρηγορία πολλών Χριστιανών. Στα πολλά που γράφτηκαν για την προσωπικότητα και το πνευματικό του έργο προσθέτουμε και εμείς εις μνήμην του την κατωτέρω συνομιλία με ένα ευλαβή Χριστιανό, ο οποίος με την απλοϊκή θεολογία του Γέροντος Παϊσίου ξέφυγε από τα δίχτυα των προτεσταντικών αιρέσεων και ξαναβρήκε τον χαμένο του εαυτό στην αγκάλη της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΝΤΙ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ

 «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ» 

Ὑπό Γέροντος Κλεόπα Ἠλίε.

Σπουδαστής: Ἐάν ἡ Καινή  Διαθήκη  εἶναι ἡ συνέχεια τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, γιατί δέν ἀκολουθοῦμε ἐμεῖς καί τήν ἑορτή τοῦ Σαββάτου;

Ἱερεύς: Ἀπό τοῦ Ἀδάμ μέχρι τό τέλος τοῦ Ἀβραάμ ἐπέρασαν, σύμφωνα μέ μερικούς χρονογράφους, 3678 χρόνια (Χρονογραφία Γεωργίου Κεδρηνοῦ), στά ὁποῖα προσθέτοντας 430, κατά τά ὁποῖα παρέμειναν οἱ Ἑβραῖοι ὡς αἰχμάλωτοι τῆς Αἰγύπτου, γίνονται 4108 χρόνια. Σ' αὐτή τήν χρονική περίοδο ἀπό τοῦ Ἀδάμ μέχρι τοῦ Μωυσέως, οὔτε ή Γραφή δέν ἦταν γραμμένη, οὔτε τό Σάββατο ἐτηρεῖτο ὡς ἑορτή κάποιου λαοῦ. Τόσες χιλιάδες χρόνια, οί τότε πατριάρχαι καί οἱ πιστοί τοῦ Θεοῦ ώδηγοῦντο στήν ὁδό τῆς σωτηρίας μόνο ἀπό τήν Ἱερά Παράδοσι καί μόλις μετά τήν πολυχρόνια αὐτή περίοδο καθιερώθηκε ἀπό τόν Θεό ἡ ἑορτή τοῦ Σαββάτου, στόν καιρό τῆς διαβά­σεως τοῦ Ἰσραηλιτικού λαοῦ ἀπό τήν ἔρημο τῆς Ἀραβίας, εις ἀνάμνησιν τῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου σέ ἑπτά ἡμέρες, μετά τίς ὁποῖες τήν ἑβδόμη ἡμέρα ὁ Θεός ἀναπαύθηκε, καί πρός ἀνάμνησι τῆς ἐξόδου τοῦ λαοῦ ἀπό τήν δουλεία τῆς Αἰγύπτου. Διότι στήν ἁγία Γραφή εἶναι γραμμένο: «καί εὐλόγησεν ὁ Θεός τήν ἡμέραν τήν έβδόμην καί ἡγίασεν αὐτήν" ὅτι ἐν αὐτῆ κατέπαυσεν ἀπό πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ών ήρξατο ὁ Θεός ποιήσαι» (Γέν. 2,3). Καί πάλι, ἀναφορικά μέ τήν ἔξοδο τῶν Ἰσραηλιτῶν, εἶναι τό ἑξῆς γραμμένο: «καί μνησθήση ὅτι οἰκέτης ήσθα έν γή Αίγύπτω καί ἐξήγαγέ σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐκεῖθεν έν χειρί κραταιά καί έν βραχίονι ύψηλω, διά τοῦτο συνέταξέ σοι Κύριος ο Θεός σου, ὥστε φυλάσσεσθαι τήν ἡμέραν τῶν Σαββάτῶν καί ἁγιάζειν αὐτήν» (Δευτερ. 5,15).

ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΠΕΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

 «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ» 

Ὑπό Γέροντος Κλεόπα Ἠλίε

Σπουδαστής: Γιά τήν ἀκριβή χρονολογία τῆς Δευτέ­ρας παρουσίας τοῦ Κυρίου, τί μπορεῖτε νά μᾶς εἰπῆτε;

Ἱερεύς: Ἡ ἀληθινή ἐκκλησία Του μᾶς παρέχει ἱκανό ἀριθμό μαρτυριῶν ἀπό τήν ἁγία Γραφή μέ τίς ὁποῖες ἀποδεικνύεται ὅτι αὐτή τήν χρονολογία δέν τῆν ἐμπιστεύθηκε σέ κανέναν ὁ Θεός, οὔτε στούς ἀγγέλους, οὔτε στούς ἀνθρώπους οὔτε ἀκόμη καί στόν Υἱό Του, ὡς ἄνθρωπο. ἰδού ποιά εἶναι τά θεία λόγια τῆς Γραφῆς: «Περί δέ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καί ὥρας ούδείς οίδεν, ούδέ οί ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν, εί μἤ ὁ Πατήρ μου μόνος, ὥσπερ δέ αί ἡμέραι τοῦ Νῶε, οὕτως έσται καί ἡ παρουσία τοῦ υιού τοῦ ἀνθρώπου. ὡσπερ γάρ ήσαν έν ταῖς ἡμέραις ταῖς προ τοῦ κατακλυσμοῦ τρώγοντες καί πίνοντες, γαμοΰντες καί έκγαμίζοντες, άχρι ής ἡμέρας εἰσῆλθε Νῶε εἰς τήν κιβωτόν, καί οὐκ έγνωσαν έως ἦλθεν ὁ κατακλυσμός καί ήρεν ἅπαντας, οὕτως έσται καί ἡ παρουσία τού Υιού τοῦ ἀνθρώπου... γρηγορεῖτε ούν, ὅτι οὐκ οίδατε ποία ὥρα ὁ Κύριος ὑμῶν ἔρχεται. ἐκεῖνο δέ γινὡσκετε ὅτι εί ήδει ὁ οικοδεσπότης ποία φυλακή ὁ κλέπτης ἔρχεται, έγρηγόρησεν άν καί ουκ άν έίασε διορυγήναι τήν οικίαν αὐτοῦ. διά τοῦτο καί ὑμεῖς γίνεσθε ἕτοιμοι, ὅτι ἡ ὥρα οὐ δοκεῖτε ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται» (Ματθ. 24, 36-51).

ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΠΕΡΙ ΤΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΩΝ

 «Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ» 

ὑπό Γέροντος Κλεόπα Ἠλίε.

Σπουδαστής: Λέγουν μερικοί ὅτι στίς ἀκολουθίες μας ὠφελοῦν πάντοτε οἱ παντός εἴδους κινήσεις, προσκυ­νήσεις καί σημεῖα, τά ὁποῖα ἀντιφάσκουν πρός τήν Γρα­φή. Τί ἔχετε Νά μοῦ πῆτε;

Ἱερεύς: Τό σύμβολο εἶναι ἕνα σημεῖο τό ὁποῖο ἀπεικονίζει κάτι ἤ ἕνα αντικείμενο πού συμβολίζει κάτι ἄλλο χωρίς νά εἶναι αὐτό τό ἴδιο. Στά ὅσα ἀκολουθοῦν θά σοῦ εἰπῶ γιά τά συμβολικά σημεῖα τά ὁποῖα συνοδεύουν τήν δημόσια λατρεία καί προσευχή μας.