«Όταν οι άνθρωποι απομακρύνονται από τον Θεό,
.JPG)
Ὅταν ὁ Μωϋσῆς ρώτησε τή φωνή πού ἄκουσε μέσα ἀπό τήν βάτο «ποιός εἶσαι ἐσύ πού μοῦ μιλᾶς;», πῆρε τήν ἀπάντηση «Ἐγώ εἰμί ὁ Ὤν», δηλαδή εἶμαι Αὐτός πού πραγματικά εἶναι. Ὁ Ὤν ἤθελε νά δείξει στούς ἀνθρώπους ὅτι ἐκεῖνοι δέν εἶναι πραγματικά· εἶναι, ἐπειδή τό θέλει Ἐκεῖνος νά εἶναι. Σάν νά ἤθελε νά μᾶς πεῖ ὅτι ὑπάρχετε, ἐπειδή Ἐγώ θέλησα νά ὑπάρχετε. Αὐτό εἶναι τό κρίσιμο σημεῖο ἀφετηρίας πού συνιστᾶ τήν τοποθέτησή μας πρός τόν Θεό. Νά καταλάβουμε δηλαδή ὅτι εἴμαστε, ἐπειδή ὁ Θεός θέλει νά ὑπάρχουμε. Ἀπό μόνοι μας δέν εἴμαστε.
Γράφει ὁ κ. Ἀνδρέας Κεφαλληνιάδης,
Δάσκαλος Γ΄ Ἀρσακείου – Τοσιτσείου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἑκάλης
Πρόσφατα στὸ νησὶ τῆς Σαντορίνης μετὰ τὸ αἰφνιδιαστικὸ ξέσπασμα τῆς συνεχοῦς σεισμικῆς δραστηριότητας, ἱερεῖς τοῦ νησιοῦ καὶ οἱ πιστοὶ ἔκαναν λιτανεία, παρακαλώντας τὸ Θεὸ νὰ καταπαύσει τοὺς σεισμούς. Μὲ τὸ ἄκουσμα τῆς εἴδησης ἔσπευσαν καὶ πάλι οἱ ὀρθολογιστὲς νὰ περιγελάσουν τὴν πράξη αὐτὴ ὡς…μεσαιωνική, σκοταδιστική, ἀντιεπιστημονικὴ καὶ ἄλλα ἠχηρὰ παρόμοια. «Οἱ σεισμοί», μᾶς εἶπαν μὲ ὕφος χιλίων καρδιναλίων, «ἀποτελοῦν φυσικὰ φαινόμενα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐξηγηθεῖ ἀπὸ τὶς φυσικὲς ἐπιστῆμες. Δὲν προκαλοῦνται ἀπὸ τὸ Θεό, ἀλλὰ ἀπὸ διάφορες γεωλογικὲς ἀναστατώσεις ποὺ συμβαίνουν στὸ ἐσωτερικὸ τῆς γῆς, ἐξαιτίας τῆς μετακίνησης τῶν λιθοσφαιρικῶν πλακῶν κ.λπ. κ.λπ.»… Τί ἔχουμε λοιπὸν νὰ ἀπαντήσουμε σ΄ αὐτὴν τὴν αἰτίαση;
Τίς ἡ αἰτία [τῶν σεισμῶν]; Ἂς εἴπωμεν, ἂς κηρύξωμεν τὴν ἀλήθειαν, τὴν πικρὰν ἀλήθειαν. Αἰτία εἶνε ἡ ἐκ νέου σταύρωσις τοῦ Ἰησοῦ ἐν μέσῳ τοῦ ἔθνους μας, τοῦ περιουσίου λαοῦ τῆς Ἑλλάδος! Σταύρωσις, ἡ ὁποία λαμβάνει χώραν καθημερινῶς ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν μας…
(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
Σε κλίμα βαθιάς κατάνυξης και πίστης, δεκάδες κάτοικοι του χωριού Εμπορείο στη Σαντορίνη βγήκαν στους δρόμους συμμετέχοντας σε μεγάλη λιτανεία με αφορμή τον εορτασμό του Αγίου Χαραλάμπους, αλλά και ως έκφραση δέησης ώστε να σταματήσουν οι σεισμοί που έχουν αναστατώσει το νησί το τελευταίο διάστημα.
Βλέπουμε τον ουρανό, αδελφοί, ερμητικά κλεισμένο, γυμνό, χωρίς σύννεφα. Είναι αίθριος, αλλά μας είναι μισητός. Είναι καθάριος, αλλά μας προκαλεί λύπη. Αν και, όταν κάποτε ήταν γεμάτος με σύννεφα και μας έκανε σκοτεινούς και ανήλιους, επιθυμούσαμε την καθαρότητά του. Και η γη από την άλλη καταξεράθηκε. Στεναχωριέσαι να τη βλέπεις. Κατάντησε άκαρπη και άγονη. Γέμισε με ρήγματα από την ξέρα, έτσι που οι ακτίνες του ηλίου φθάνουν στα κατάβαθά της. Και οι πηγές, που πρώτα έδιναν άφθονο τρεχούμενο νερό, τώρα πια στέρεψαν. Και στα μεγάλα ποτάμια το νερό λιγόστεψε, τόσο που και τα μικρά παιδιά μπορούν να τα περάσουν και γυναίκες φορτωμένες πράγματα. Σε πολλούς από εμάς και το πόσιμο νερό λιγόστεψε και κινδυνεύουμε να πεθάνουμε από τη δίψα…
Ἀγαπῶνται! καὶ θέλουν νὰ κοινωνήσουν τὴν ἀγάπην τους!!
Κολυμβάριον: “Ἱστορικαί Ἐκκλησίαι” οἱ Αἱρετικοί!
“ΙΕΡΑΙ” ΑΠΟΚΛΙΣΕΙΣ = ΕΘΝΙΚΑΙ ΠΑΝΩΛΕΘΡΙΑΙ
“Σκύλα” ἐν “Ὀργασμῷ” ἀποτίκτει τέρατα “Νέας Τάξεως”-“Οἰκουμενισμοῦ”
Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Κοσμίδης
Οὔτε χαῖρε αἱρεσιάρχας
Στο ίδιο έργο θεατές είμαστε τα τελευταία εικοσιτετράωρα με τις πυρκαγιές, αλλά αυτή τη φορά δεν υπάρχει κανένα άλλοθι, ούτε η παραμικρή δικαιολογία. Η ευθύνη της κυβέρνησης, πρωταρχικά, είναι ολοκληρωτική και πλήρης. Μάλιστα, δεν κατανέμεται απλώς στους συναρμόδιους υπουργούς και σε άλλους αξιωματούχους, αλλά προσωποποιείται στον ίδιο τον επικεφαλής της, τον Κυριάκο Μητσοτάκη.