ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΟΥΜΕ.....

Όλα τα προβλήματά μας πηγάζουν από την υπερηφάνεια. Όταν η υπερηφάνεια δεν τρέφεται ή δεν καλλιεργείται, νιώθεις σαν όλοι να θέλουν να σε βλάψουν. 

Γίνεσαι επιλεκτικός, μικροπρεπής και προσβεβλημένος εύκολα. 

Και ούτω καθεξής, ακολουθώντας το μοτίβο: μελαγχολία - απελπισία - απελπισία - θυμός - δυσπιστία.

Ηγούμενος Βαλεριανός Γκολόφτσενκο

ΕΧΕΙΣ ΜΙΑ ΘΛΙΨΗ;;

« ...Η θλίψη είναι το αποτέλεσμα μιας συμπιέσεως, μιας συγκρούσεως.

Θλίβω σημαίνει πιέζω.

Τί πιέζεται;

Το ΕΓΩ με κάτι άλλο.

Συγκρούονται δύο πράγματα και το αποτέλεσμα αυτής της συγκρούσεως είναι η θλίψη μου, το ώχ! που θα πεί η ψυχή μου...

Είναι ο κατώτερος άνθρωπος μέσα μου, τα ορμέμφυτά μου, το είναι μου, που θέλει να επιβιώσει, και το οποίο κάποιος ή κάτι άλλο το βασανίζει.

Επιβάλλεται, λόγου χάρη, να κοιμηθώ, αλλά εγώ θέλω να συζητήσω.

Αμέσως νοιώθω θλίψη μέσα μου.

Τα δύο αντίθετα με τρικυμίζουν.

...Άν έχεις μία θλίψη, πρέπει να την πεις στον Γέροντά σου.

Γιατί;

Ὁ ὑπερήφανος ἄνθρωπος, ὅ,τι κι ἄν τοῦ συμβαίνει, κατηγορεῖ τόν Θεό.

❈ Ὁ ὑπερήφανος ἄνθρωπος, ὅ,τι κι ἄν τοῦ συμβαίνει, κατηγορεῖ τόν Θεό. Ὁ ταπεινός ἄνθρωπος, ὅ,τι καί ἄν τοῦ συμβαίνει, κατηγορεῖ τόν ἑαυτόν του καί λέει:
- Ἐγώ φταίω... οὔτε οἱ ἄλλοι φταῖνε, οὔτε ὁ Θεός.
Ἐνῶ ὁ ὑπερήφανος, "φταίει ὁ Θεός καί φταῖνε καί οἱ ἄλλοι". Ποτέ ὁ ἴδιος δέν φταίει!

Ὑπερηφανεύτηκες; Ἀμέσως μετά θά ἔχεις πτώση...

❈ Ὑπερηφανεύτηκες; Ἀμέσως μετά θά ἔχεις πτώση. Ἐπειδή μᾶς ἀγαπάει ὁ Θεός, κάπου θά ἔρθει νά μᾶς ταπεινώσει, πρόσωπο, κατάσταση... Γιατί ξέφυγε ὁ λογισμός καί ὑπερηφανεύτηκες. Εἶναι πνευματικός νόμος αὐτός. Τό ἐπιτρέπει ὁ Θεός, γιατί ἀκριβῶς δέν θέλει νά χαθοῦμε. Γιατί ἔτσι καί μείνουμε στήν ὑπερηφάνεια, χαθήκαμε.
Θά πεῖ κανείς: "μέ ἕναν λογισμό χάνεσαι;". Βέβαια!
Ὁ Διάβολος ἕναν λογισμό ἔκανε καί χάθηκε. Ὑπερηφάνεια. "Νά βάλω τόν θρόνο μου πάνω ἀπό τόν θρόνο τοῦ Θεοῦ".
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Αυτό που σε εμποδίζει να απελευθερωθείς από ένα πάθος είναι η υπερηφάνεια ...

«Πώς μπορεί κανείς να διακρίνει τις πράξεις του διαβόλου μέσα του;»
Ο ερημίτης απάντησε: «Ένας άνθρωπος έρχεται στην εξομολόγηση και μιλάει για τη σοβαρή του αμαρτία. Περνάει λίγος καιρός. Πηγαίνει ξανά στο αναλόγιο με την ίδια αμαρτία. Έπειτα έρχεται για τρίτη, πέμπτη φορά και επ' άπειρον...

Σε αυτή την περίπτωση, ο άνθρωπος πρέπει να καταλάβει ότι αυτό που τον εμποδίζει να απελευθερωθεί από αυτό το πάθος είναι η υπερηφάνεια που δεν βλέπει ακόμα στον εαυτό του, αλλά την οποία βλέπει ο Θεός σε αυτόν. Άλλωστε, η υπερηφάνεια αναγνωρίζεται μόνο από τους πικρούς καρπούς της».

Πώς μπορούμε να αποφύγουμε να συγχέουμε το αίσθημα της αμαρτίας και της αδυναμίας με την απλή χαμηλή αυτοεκτίμηση;

Πώς μπορούμε να αποφύγουμε να συγχέουμε το αίσθημα της αμαρτίας και της αδυναμίας με την απλή χαμηλή αυτοεκτίμηση;

Μου φαίνεται ότι αυτά όχι μόνο δεν είναι ταυτόσημα, αλλά και εντελώς αντίθετα πράγματα. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση, κατά κανόνα, είναι η άλλη όψη μιας εξαιρετικά διογκωμένης εικόνας για τον εαυτό. Ένα άτομο θέλει να βλέπει τον εαυτό του πολύ καλύτερο από ό,τι είναι στην πραγματικότητα ή ακόμα και από ό,τι μπορεί να είναι. Η εικόνα του για τον εαυτό του είναι σημαντικά υποτιμημένη επειδή οι προσδοκίες του από τον εαυτό του είναι αρχικά πολύ υψηλές. Αυτή είναι η υπερηφάνεια που έχει γυρίσει ανάποδα.

Ἑωσφορικὸς Ἐγωϊσμὸς

Τοῦ κ. Δημητρίου Λογοθέτη, θεολόγου

 Στὴν χριστιανικὴ γραμματεία καὶ τὴν πατερικὴ παράδοση, ὁ ἐγωισμὸς δὲν προσεγγίζεται ἁπλῶς ὡς μιὰ ἠθικὴ ἀτέλεια ἢ ἕνα ψυχολογικὸ ἐλάττωμα τῆς ἀνθρωπίνης συμπεριφορᾶς. Ἀποτελεῖ μιὰ βαθειὰ ὀντολογικὴ διαστροφή, τὴν ρηξικέλευθη ἀλλοίωση τῆς ἴδιας τῆς φύσεως τοῦ κτίσματος. Ἡ ἀπαρχὴ αὐτῆς τῆς πνευματικῆς ἀσθένειας ἐντοπίζεται στὴν πτώση τοῦ Ἑωσφόρου, τοῦ πρώτου τῶν ἀγγέλων, ὁ ὁποῖος τυφλωμένος ἀπὸ τὴν ἴδια του τὴν λαμπρότητα, ἐπεδίωξε τὴν αὐτονομία του ἀπὸ τὸν Κτίστη. Δὲν θέλησε ἁπλῶς νὰ εἶναι ἐλεύθερος· θέλησε νὰ γίνει ὁ ἴδιος θεὸς στὴ θέση τοῦ Θεοῦ, ἐγκαθιδρύοντας τὴν ἀπόλυτη ἐξουσία του πάνω στὸ σύμπαν.

Ο γάμος δεν χαλάει από τις δυσκολίες!!!!!

Ο γάμος, παιδιά μου, δεν χαλάει όταν μπει μέσα η δυσκολία. Χαλάει όταν βγει έξω το φιλότιμο. Γιατί δυσκολίες θα έρθουν σε κάθε σπίτι. Θα έρθει κούραση, θα έρθει σιωπή, θα έρθει φτώχεια, θα έρθει αρρώστια, θα έρθει η στενοχώρια του παιδιού που δεν ήρθε ή του παιδιού που ήρθε και γέμισε το σπίτι αγωνία. Αυτά δεν γκρεμίζουν μόνα τους τον γάμο. Τον γκρεμίζει ο εγωισμός που κάθεται ανάμεσα στον άντρα και στη γυναίκα και τους λέει: «Μην κάνεις εσύ το πρώτο βήμα. Ας το κάνει ο άλλος».

«Γονείς, η κόλαση είναι γεμάτη υπερήφανους»

Είδαμε αυτήν την εικόνα στο χθεσινό Gay Pride της Θεσσαλονίκης και μας ήρθε στο μυαλό μια ιστορία από την Παλαία Διαθήκη.

Στην Παλαιά Διαθήκη υπάρχει η ιστορία του ιερέα Ηλεί. Ήταν ένας ευσεβής άνθρωπος, αλλά τα παιδιά του διέπρατταν βαριές αμαρτίες μέσα στον ναό. Ο Ηλεί τα αγαπούσε, αλλά δεν τα ήλεγξε με την πρέπουσα αυστηρότητα, έκλεισε τα μάτια από μια αδύναμη, εγωιστική αγάπη. Το αποτέλεσμα ήταν ο Θεός να αποστραφεί όλη την οικογένεια.

 Αυτό δείχνει ότι η ευθύνη των γονέων είναι τεράστια, καλούνται να γίνουν η πύλη για τον Παράδεισο των παιδιών τους, όχι οι συνοδοιπόροι τους προς την απώλεια.

Δεν δύναται κανείς να πέση στη λάσπη της αμαρτίας, εάν δεν πέση πρώτον στον κρημνό της υπερηφάνειας.

Η υπερηφάνεια προσκολλάται στους δυνατούς, ευδοκίμους και δήθεν εναρετους και, αφού τους απομυζηση κάθε καλό, τους ξηραίνει. Και στους σκληρόκαρδους προσκολλάται. Γι' αυτό ας έχουμε σπλάχνα οικτιρμών. Γι' αυτό ας μη σκεφθούμε ότι έχουμε ποτέ κάτι καλό επάνω μας. Κι αν έχουμε και καμία αρετή να πιστεύουμε ότι δεν είναι ανόθευτες και δεν είναι αρεστές στο Θεό και να κατηγορουμε τον εαυτό μας και να μην υπερηφανευωμεθα. Και να πιστεύουμε ότι έχουμε όλα τα κακά και να αγωνισθούμε να τα ξεριζώσουμε, διότι από τα πολλά χρόνια είναι βαθειά ριζωμένα μέσα μας και μας έχουν κυριεύσει.

Πιστοί χωρίς υπακοή. Το θαύμα της αυτοκατασκευασμένης πίστης

ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΟΛΕΥΕΙ

Ζήσε με τον Θεό που σε δημιούργησε και όχι με τον Θεό που δημιούργησες.

Υπάρχει μια παράξενη συνήθεια που συνοδεύει τον άνθρωπο από τότε που απέκτησε αρκετή ευφυΐα για να δικαιολογεί τα λάθη του και αρκετή αλαζονεία για να τα βαφτίζει αρετές. Η συνήθεια του να μην απορρίπτει τον Θεό, αλλά να τον ανακατασκευάζει.

Δεν είναι ο άθεος το πιο ενδιαφέρον φαινόμενο της εποχής μας. Ο άθεος, τουλάχιστον, είναι ειλικρινής. Δηλώνει ότι δεν πιστεύει και αναλαμβάνει την ευθύνη της θέσης του. Πολύ πιο αξιοπερίεργος είναι εκείνος που δηλώνει πιστός, αλλά αφιερώνει τη μισή ζωή του στο να μετατρέπει τον Θεό σε προσωπικό του υπάλληλο.

Η ὑπερηφάνεια τοῦ νοῦ εἶναι ἡ σατανικὴ ὑπερηφάνεια

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

 Η ὑπερηφάνεια τοῦ νοῦ εἶναι ἡ σατανικὴ ὑπερηφάνεια, ἡ ὁποία ἀρνεῖται τὸ Θεὸ καὶ βλασφημεῖ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, γί’ αὐτὸ καὶ πολὺ δύσκολα θεραπεύεται. 

 Εἶναι ἕνα βαθὺ σκοτάδι, τὸ ὁποῖο ἐμποδίζει τὰ μάτια τῆς ψυχῆς νὰ δοῦν τὸ φῶς ποὺ ὑπάρχει μέσα της καὶ ποὺ ὁδηγεῖ στὸ Θεό, στὴν ταπείνωση, στὴν ἐπιθυμία τοῦ ἀγαθοῦ.

ΟΙΗΣΗ...Η ΨΕΥΤΙΚΗ ΙΔΕΑ ΠΟΥ ΠΕΊΘΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ..!!

"Η ψεύτικη μεγάλη ιδέα που έχει ο άνθρωπος για τον εαυτό του, τρέφεται από τους επαίνους, και ονομάζεται από τους Πατέρες οίηση. Και είναι η βαθιά ρίζα του εγωισμού και της υπερηφάνειας. Αυτή η ρίζα είναι η ρίζα κάθε κακού. Και αν δεν ξεριζωθεί αυτή η ρίζα (δηλαδή να βγει από την ψυχή του ανθρώπου), δεν ελευθερώνεται ο άνθρωπος, όσες εξομολογήσεις κι όσες θείες κοινωνίες και αν κάνει.

Χαρακτηριστικά τοῦ ἀσθενοῦς πνευματικά ἀνθρώπου κατά τόν Ἅγιο Πορφύριο. Ἀρχ. Σάββας ὁ Ἁγιορείτης

 Χαρακτηριστικά τοῦ ἀσθενοῦς πνευματικά ἀνθρώπου κατά τόν Ἅγιο Πορφύριο, π. Σάββας 2-7-2011

Είχαμε αρχίσει να εξετάζουμε τον ασθενή άνθρωπο, τον ασθενή πνευματικά άνθρωπο, με βάση τον γέροντα Πορφύριο, και στην συνέχεια αν θέλει ο Θεός θα πούμε και για τα θεραπευτικά μέσα, πως θεραπεύεται, ο ασθενής πνευματικά άνθρωπος.

Ένα πρώτο που είχαμε πει, ο άνθρωπος που είναι ασθενής πνευματικά, είναι φυσικά, μπερδεμένος, όπως έλεγε ο Γέροντας Πορφύριος, δηλαδή εγωιστής. Αυτή η λέξη είναι τεχνικός όρος, θα λέγαμε, για τον Γέροντα και αυτός ο εγωισμός είναι η ρίζα όλων των παθών, η υπερηφάνεια- και ένα επίσης, που είχαμε αναφέρει είναι ότι, ο άνθρωπος πρέπει να μην απωθεί αυτό το γεγονός της αμαρτίας, στα βάθη της ψυχής του όπως συμβαίνει αλλά να το βγάζει και θα πούμε στην συνέχεια πως γίνεται αυτό, με την διαδικασία της μετάνοιας και της εξομολόγησης. Ο Γέροντας ξεκάθαρα λέει ότι αν κανείς δεν αγωνίζεται να γεμίσει με τον Θεό, γεμίζει με το κακό, δεν μπορείς να είσαι άδειος ή θα είσαι με το ένα ή θα είσαι με το άλλο ή θα είσαι με το φως ή θα είσαι με το σκοτάδι. Όποιος δεν γεμίζει με το φως, γεμίζει με το κακό, γεμίζει με την κατάθλιψη, γεμίζει με την μελαγχολία- είναι λόγια του Γέροντα αυτά. Όταν ο άνθρωπος δεν προσπαθεί να αγαπήσει τον Θεό, αρρωσταίνει και είχαμε μιλήσει για την λεγόμενη ανασφάλεια, η οποία ο Γέροντας έλεγε ότι είναι δαιμονική επήρεια και όχι μόνο αυτό και όλα τα λεγόμενα ψυχολογικά. Έλεγε χαρακτηριστικά, ότι πίσω από όλα αυτά τα οποία τα λένε ψυχικές νόσους, κρύβονται δαιμόνια.

Ἡ τεχνητὴ νοημοσύνη αὐξάνει τὸν ἐγωκεντρισμό μας!

 Φωτογραφία Pexels

   Στὴν ἐποχή μας, καλοὶ μου φίλοι, ποὺ οἱ τάσεις πλέον καθορίζονται ἀπὸ τοὺς ἀλγόριθμους τῶν κοινωνικῶν δικτύων, πῶς θὰ μποροῦσαν νὰ ἀπουσιάζουν καὶ οἱ ἀλγόριθμοι τῆς τεχνητῆς νοημοσύνης;1  Εἶναι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἀλγόριθμοι ποὺ διαμορφώνουν σήμερα καὶ αὐτὴν ἀκόμη τὴν «κουλτούρα τῆς αὐτολατρείας», ὅπως θὰ τὴν λέγαμε, καὶ τὴν τάση τῆς ἐν γένει ἐμμονῆς στόν… ἑαυτό μας! Στὸ θέμα αὐτὸ ἔχουμε καὶ πάλι ἀναφερθεῖ,2 γι’ αὐτὸ καὶ τούτη τὴ φορὰ θὰ περιοριστοῦμε στὰ συμβαίνοντα μὲ τὴν Τ.Ν. Δὲν εἶναι τυχαῖο ποὺ ἡ σύγχρονη κοινωνία ἔχει κατακλυσθεῖ ἀπὸ ἕνα «ὑπερτονισμένο ἀτομικισμό», ὅπως παρατηροῦν οἱ εἰδικοί.

Ένα από τα σημεία του εγωισμού είναι η παρουσία κάποιου αισθήματος ζήλιας μέσα μας...

Άγιος Σωφρόνιος: Ένα από τα σημεία του εγωισμού είναι η παρουσία κάποιου αισθήματος ζήλιας μέσα μας. Πρέπει να αποφεύγουμε το αίσθημα αυτό σαν μαύρο θάνατο. Η γνήσια Χριστιανική ζωή, μας ελευθερώνει από τη ζήλια.

+Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης: η Ζήλεια
Άλλη μορφή σχέσεώς μας με τους ανθρώπους, η οποία διαταράσσει την ειρήνη και την ενότητα, είναι η ζήλεια με όλες τις έννοιες. Ζηλεύω κάποιον από αγάπη, τον θεωρώ δικό μου και ενώνομαι αναπόσπαστα μαζί του. Η ένωση αυτή δεν είναι εν τω σώματι του Χριστού, είναι μία υποβίβαση του σώματος του Χριστού σε ανθρώπινη σχέση. Είναι επίσης μία πλήρης μοιχική εσωτερική ενέργεια.

«Ἡ ὑπερηφάνεια ἀναγκάζει ἐπινοεῖν καινοτομίας μὴ ἀνεχομένη τὸ ἀρχαῖον»

Ὑπάρχει φανερὴ ὑπερηφάνεια, ὑπάρχει καὶ κρυφὴ ὑπερηφάνεια. Τὴν κρυφὴ ὑπερηφάνεια ἐννοεῖ ὁ ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος, λέγοντας: «Ἡ ὑπερηφάνεια ἀναγκάζει ἐπινοεῖν καινοτομίας μὴ ἀνεχομένη τὸ ἀρχαῖον».

Αὐτὴ τὴν ὑποχθόνια ὑπερηφάνεια, ποὖναι κρυμμένη κάτω ἀπὸ τὴν ταπεινολογία καὶ τὴν ταπεινοφάνεια, ἔχουνε ὅσοι δὲν σέβουνται τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας στὴ λατρεία καὶ στὶς ἐκκλησιαστικὲς τέχνες, καὶ θέλουνε νὰ εἰσάξουνε σ᾿ αὐτὴ κάποιους νέους τρόπους ποὺ εἶναι ὁλότελα ξένοι πρὸς τὴν οὐσία τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως. Ὄχι μοναχὰ ξένοι πρὸς τὸν πνευματικὸν χαρακτήρα τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀλλὰ ὁλότελα ἀντιορθόδοξοι. 

Η υπερηφάνεια των αμαρτωλών

«Όπως οι Άγιοι όταν εκτελούν τις εντολές του Θεού,

συνηθίζουν να είναι μετριόφρονες,

έτσι και οι κακοί όταν διαπράττουν την αμαρτία,

υπερηφανεύονται»

(Ιερός Χρυσόστομος)

fotodotes

Ποιός δεν ζητά συγγνώμη;

«Δύσκολα ζητά συγγνώμη, όποιος είναι υπερήφανος.

Και ο διάβολος επίσης δεν ξέρει και δεν αρέσκεται να ζητά συγγνώμη»

(Άγιος Ανατόλιος της Όπτινα)

fotodotes

Η Θρησκευτική υπερακρίβεια

''ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ''

ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ π. ΣΥΜΕΩΝ ΚΡΑΓΙΟΠΟΥΛΟΥ
Ἁμαρτία καί ψυχοπαθολογικές καταστάσεις Ε1 

Β΄ έκδοση ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η Θρησκευτική υπερακρίβεια
Ἡ ὑπερακρίβεια στο βάθος κρύβει μεγάλο ἐγωισμό, μεγάλη ὑπερηφάνεια κρύβει μεγάλο αἴσθημα ἐνοχῆς.
Καὶ μὲ τὸ νὰ κατατρίβεται κανείς με μηδαμινά καὶ ἀνύπαρκτα πράγματα, εἶναι σαν να λέει: «Τι ἀνώτερος ἄνθρωπος εἶμαι ἐγώ! Τι μεγάλος ἅγιος ποὺ εἶμαι!»
Μπορεί κανείς να θεραπευθεί, να γλιτώσει ἀπὸ τὴν ὑπερακρίβεια, ἄν καλλιεργήσει την ταπείνωση καί γενικότερα ἄν καλλιεργήσει πνευματικά την ψυχή του.
Χρειάζεται ὅμως νὰ ἐμπιστευθεῖ κανείς στον Χριστό.
Ὄχι να νομίζει ὅτι θά σωθεῖ μέ τό να ζυγίζει τα πράγματα καὶ νὰ κάνει λογαριασμούς, ἀλλὰ νὰ ἔχει ἐλπίδα στο ἔλεος, στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.