Ὁ Κολοκοτρώνης ὡς ἥρωας καὶ στρατιωτικὸς καί τά ὅρια τῆς ἐθνικῆς ἀποδομήσεως – 1ον

Γράφει ὁ κ. Ἀλέξιος Π.Παναγόπουλος,

Καθηγητὴς καὶ Ἀκαδημαϊκὸς (DDDr., Dr.Habil.).

1ον

   Ὁ στρατηγὸς Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, δὲν χρειάζεται ἁγιοποίηση γιὰ νὰ παραμείνει ἥρωας τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης. Χρειάζεται, ὅμως, μία ἐθνογραφική, γεωπολιτικὴ ἱστορικὴ δικαιοσύνη. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτο ποὺ πρέπει νὰ ξεκαθαρίσουμε. Τὶς τελευταῖες ἡμέρες ἐπανῆλθε στὴ δημόσια συζήτηση ὁ χαρακτηρισμὸς «Καπετὰν Λαφύρας», ὁ ὁποῖος ἀποδίδεται στὸν Κολοκοτρώνη. Ἡ ἱστορικὸς κυρία Μαρία Εὐθυμίου ἔχει ἀναφέρει σὲ δημόσια διάλεξή της ὅτι «τὸ παρατσούκλι τοῦ Κολοκοτρώνη στὴν περίοδο τῆς Ἐπανάστασης ἦταν ὁ καπετὰν Λαφύρας». Ἡ σχετικὴ ἀναφορὰ ὑπάρχει σὲ βίντεο ποὺ ἔχει δημοσιοποιηθεῖ.

Άλωση Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 1821)‧ μεγαλειώδης επιτυχία των επαναστατημένων Ελλήνων.

20250516 

Η Τρίπολη λόγω της γεωγραφικής θέσης αποτελούσε στρατηγικό σημείο της Πελοποννήσου και της νότιας Ελλάδας γενικότερα. Σήμερα αλλά και τότε. Αναφερόμαστε στην περίοδο της παλιγγενεσίας του Γένους. Αποτελούσε διοικητικό, στρατιωτικό κέντρο το οποίο ήλεγχε τους δρόμους που ενώνανε τις μεγαλύτερες πόλεις της Πελοποννήσου. Από το 1786 ήταν η έδρα του βιλαετιού του Μοριά. Το έτος 1820 είχε πληθυσμό μεγαλύτερο των είκοσι χιλιάδων. Έλληνες ήταν οι δεκατρείς χιλιάδες, οι υπόλοιποι Τούρκοι επτά χιλιάδες ήταν Τούρκοι. Υπήρχαν και τετρακόσιοι εβραίοι. Η πόλη ήταν ισχυρά οχυρωμένη με τείχος μήκους τριών χιλιάδων και μέτρων, ύψους πέντε έως έξι μέτρα και είχε πύλες επτά με διπλές πολεμίστρες.

Iσλάμ και Δύσις B΄

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

(Oι μεγάλες δυνάμεις κατά το παρελθόν συμπορεύθηκαν με το Iσλάμ. Δεν δυσκολεύθηκαν να ανεχθούν π.χ. την Tουρκία να κακουργεί εμπρός στα μάτια τους εις βάρος ενός αδυνάτου λαού, όπως οι Aρμένιοι. Όταν οι Tούρκοι ενεργούσαν εις βάρος των Aρμενίων γενοκτονία, η στάσι των ισχυρών ήταν γι’ αυτούς σκανδαλωδώς μεροληπτική, αφήνοντας τους δράστες ατιμώρητους, όπως είδαμε στο προηγούμενο φύλλο της «Σπίθας». Mέχρι ποιου σημείου όμως θα φθάσει το κακό, το οποίο, όπως θα δούμε τώρα, είχε και άλλη συνέχεια;)

Γενοκτονία

ΠEPNOYN TΑ XPONIA. Eρχόμεθα στο 1909. Tότε που εψηφίσθη το σύνταγμα, ο νέος καταστατικός χάρτης, το νέο σύνταγμα των Nεοτούρκων. Tότε λοιπόν νέα σφαγή!

Οι ήρωες της ΠΕΑΝ ανατινάζουν το κτίριο της ΕΣΠΟ. Είκοσι Σεπτεμβρίου 1942

 

20240916

Ο Λαός ο οποίος λησμονεί την Ιστορία του ή την μαθαίνει λανθασμένη είναι υποχρεωμένος να διαπράξει τα ίδια λάθη ή και χειρότερα. Η μελέτη της Ιστορίας βοηθά τους Λαούς. Όχι, δεν καλλιεργεί μίση και αντιπαλότητες. Αντίθετα, οδηγεί σε συμμαχίες και συμφιλίωση.

Σε εποχές φτωχές σε πρότυπα και ιδέες οι οποίες θα εμπνεύσουν τους Λαούς σε κάτι ωραίο και την νεότητα να γνωρίσει ιδανικά και πρότυπα πατριωτικά και προσφοράς ανιδιοτελούς, είναι ανάγκη να ανατρέξουμε εις την πλούσια ιστορική δεξαμενή του έθνους μας.

Εις το κείμενο το οποίο ακολουθεί θα αναφερθούμε εις το πρόσφατο ηρωικό παρελθόν. Εις την εποχή της εθνικής αντίστασης της πραγματικής και ηρωικής. Σε εν πολλοίς άγνωστη μεν αλλά με πλούσια δράση και αγώνα εναντίον των κατακτητών.

ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΣ Ή ΔΙΑΣΚΟΤΙΣΜΟΣ;

  Οποίος μελετά ιστορία θα έχει διαπιστώσει σε πολλές περιπτώσεις ότι δεν κινείται πάντοτε προς το φως αλλά πολλές φορές κινείται προς εκείνο που κάθε εποχή ονομάζει «φως» και ακριβώς εκεί ελλοχεύει ο μεγάλος κίνδυνος. Διότι όταν το φως αποκόπτεται από την αλήθεια, όταν παύει να είναι μέθεξη και γίνεται ιδεολογία, τότε μετατρέπεται σε δύναμη αλλοίωσης. Έτσι συνέβη και με τον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό ένα ιστορικό ρεύμα που γεννήθηκε ως αντίδραση, ωστόσο αυτοανακηρύχθηκε καθολική σωτηρία που πολέμησε την πλάνη, έτσι αντί γι'αυτό θεμελίωσε μια νέα που επαγγέλθηκε την ελευθερία και εγκατέστησε έναν ακόμη χειρότερο αόρατο και πολύ πιο ύπουλο δεσποτισμό.

Το τουρκικό πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης: Πρέπει να θυμόμαστε

Σάββας Ιακωβίδης

«Εις την ζωήν μου δεν έχω ξαναδή τέτοιο κακό (…). Χωρίς να το καταλάβω, ευρέθην μεταξύ αγριανθρώπων, οίτινες έσπαζαν τας προθήκας ελληνικών καταστημάτων, έθετον πυρ και ελεηλάτουν. Εκτύπων γυναίκας, γέροντας και μικρά παιδία με λύσσαν προδίδουσαν μαύρην ψυχήν»

Πώς η Ιστορία επαναλαμβάνεται, συχνά ως ανείπωτη και ανήκουστη αιμοσταγής τραγωδία… Οι Γάλλοι, με τη «Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου» στιγματίζονται για τη σφαγή των Προτεσταντών από τους Καθολικούς. Οι Ναζί, με τη «νύχτα των κρυστάλλων» καταγγέλλονται για το πογκρόμ εναντίον των Εβραίων. Οι Τούρκοι επιβεβαιώνουν τη δική τους βαρβαρότητα: Τα «Σεπτεμβριανά» του 1955 εναντίον της ανθούσας και ευημερούσας ελληνικής μειονότητας της Κωνσταντινούπολης.

Για τα 27.000.000 θύματα της Σοβιετικής Ένωσης

Τις τελευταίες ημέρες λόγω της επετείου της Τελικής Νίκης του Ελληνικού Στρατού στον Γράμμο, οι κομμουνιστές της Ελλάδος πρόβαλαν πάλι το παραμύθι ότι η Ευρώπη (και η Ελλάδα) ελευθερώθηκε από τους μπολσεβίκους της Σοβιετικής Ένωσης (ΣΕ) που είχε στον αγώνα με τον Ναζισμό 27.000.000 θύματα.

Αυτός ο αριθμός προέκυψε στατιστικά γιατί υπολογίστηκε ότι ο πληθυσμός της ΣΕ μεταξύ 1941 (196.716.000) και 1946 (170.548.000) ελαττώθηκε κατά 26.6 εκατομμύρια.

Ποιά όμως είναι η αλήθεια; Γιατί ελαττώθηκε ο πληθυσμός;

Ο δρόμος προς την αθανασία

 

Του Θοδωρή Σπηλιώτη 

 

    Σαν σήμερα 5 Σεπτεμβρίου 1944, εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στρατιώτες, η 17 Χρόνη μαθήτρια της αντίστασης Ηρώ Κωνσταντοπούλου. 

 

 Η Ηρώ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1927 και είχε καταγωγή από την Λακωνία. Όταν ήταν  14 χρόνων οι Γερμανοί στρατιώτες εισέβαλαν στην Αθήνα. Ο βασιλιάς Γεώργιος μαζί με Έλληνες πολιτικούς εγκατέλειψαν την Ελλάδα. Οι Γερμανοί εγκατέστησαν  στην διοίκηση της Ελλάδας  δοσίλογους, Έλληνες που υποστήριζαν την δικτατορία τους.

Η θυσία της Ελένης Γκατζογιάννη αποτελεί φάρο μνήμης και υπενθύμιση της βαρβαρότητας που έζησε ο λαός μας.

Στις 28 Αυγούστου 1948, η Ελένη Γκατζογιάννη, μια Ελληνίδα μάνα πρότυπο από το χωριό Λια της Θεσπρωτίας, εκτελείται από τις δυνάμεις του λεγόμενου «Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος»... Κομμουνιστές.

Εν τη απουσία του συζύγου της, που εργαζόταν στην Αμερική, η Ελένη σήκωσε μόνη της το βάρος της οικογένειας και την ανατροφή των τριών παιδιών της.

“Δεν υποχωρούμε άνδρες, οφείλετε να πεθάνετε εδώ”, μόνο οι Τούρκοι λάκισαν!

«Η Λεπτή Κόκκινη Γραμμή» αποτελεί έναν από τους θρύλους της ιστορίας των πολέμων. Αν και προϋπήρχε του γεγονότος που γέννησε τον θρύλο, εντούτοις ήταν σε μια συγκεκριμένη περίπτωση που ο αληθής θρύλος άνθισε.

Ιστορική διερεύνηση των λόγων του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού «Τον Πάπα να καταράσθε» (Οπτικοακουστικό υλικό)

Εισαγωγικά

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός (1714–1779) είναι μια από τις πλέον λαοφιλείς μορφές της νεότερης Ορθοδοξίας. Η διδασκαλία του, όπως διασώζεται στις Διδαχές του, χαρακτηρίζεται από ποιμαντική μέριμνα, ορθόδοξη ευσέβεια και πατριωτικό φρόνημα. Παράλληλα, όμως, κυκλοφορούν πλήθος «προφητειών» που του αποδίδονται, οι οποίες —όπως επισημαίνει ο καθηγητής του ΑΠΘ Στέργιος Σάκκος— χρήζουν διαχωρισμού από την αυθεντική διδασκαλία του.

Η ρήση «Τον Πάπα να καταράσθε» εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο αμφισβήτησης. Αν και ευρέως διαδεδομένη σε λαϊκά αναγνώσματα και διαδικτυακές πηγές, η ιστορική της τεκμηρίωση παραμένει ελλιπής.

Το παρόν άρθρο εξετάζει την ιστορική τεκμηρίωση και τη φιλολογική γνησιότητα της ρήσης, αναλύοντας τα διαθέσιμα χειρόγραφα, την παράδοση των εκδόσεων και τη στάση της σύγχρονης θεολογικής έρευνας

Οι Έλληνες εξεγέρθηκαν πάνω από 100 φορές πριν από το ’21 – Όταν απελευθέρωσαν και τη Χειμάρρα

Οι πολλές ελληνικές εξεγέρσεις που οδήγησαν στην Ελληνική Επανάσταση ξεκίνησαν ήδη από το 1481, με τους Έλληνες να παίρνουν τα όπλα εναντίον των Οθωμανών 123 φορές πριν από το 1821.

Η πρώτη εξέγερση έγινε στη χερσόνησο της Μάνης το 1481, όταν ο Κροκόδειλος ή Κροκόνδειλος ή Ακροκόδυλος ή Κορκόντυλος Κλαδάς και οι γενναίοι Μανιάτες αγωνιστές ξεσηκώθηκαν κατά των Οθωμανών.

Ἀπό τόν ἐθνομάρτυρα Πατριάρχην Γρηγόριον Ε΄ ἡ μυσταγωγική ἄρσις τοῦ ἀφορισμοῦ τῆς ἐπαναστάσεως1821

    Σύμφωνα μὲ ἐξιστόρησιν τοῦ Φιλικοῦ Κων/νου Ράμφου.

Μεταφορὰ εἰς τὴν νεοελληνικὴν γλῶσσαν  ἀπὸ τὸν Εὐάγγελον Γριβάκον, Ἀντιστράτηγον ἐ.ἀ – Νομικὸν

  Ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ (κατὰ κόσμο Γεώργιος Ἀγγελόπουλος) γεννήθηκε στὴν Δημητσάνα τὸ ἔτος 1745. Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἐκάρη Μοναχὸς στὴν Μονὴ τῆς Μεταμορφώσεως Στροφάδων καὶ ἔλαβε τὸ ὄνομα «Γρηγόριος». Ἀργότερα χειροτονήθηκε ἀρχιδιάκονος καὶ πρεσβύτερος. Περὶ τὰ μέσα τοῦ 1818 μυήθηκε στὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία ἀπὸ τὸν Ἰωάννη Φαρμάκη, στὸ Ἅγ. Ὄρος. Τὸν Αὔγ. 1785 ἐκλέγεται Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ παραμένει στὸν θρόνο μέχρι τὸν Δεκ. 1798, ὁπότε καὶ καθαιρεῖται ὡς ἀνίκανος νὰ διατηρήσει τὴν ὑποταγὴ τῶν χριστιανικῶν λαῶν ὑπὸ τὸν ὀθωμανικὸ ζυγό. Τὸ 1818 καλεῖται γιὰ τρίτη φορὰ στὸν Οἰκουμενικὸ θρόνο ὅπου καὶ παραμένει μέχρι τὸν θάνατό του.

Ο Σολωμός Σολωμού έπεσε, η Ελλάδα όμως τον μετρά ακόμα όρθιο (Οπτικοακουστικό υλικό)

Σολωμός Σολωμού και το κατέβασμα της τουρκικής σημαίας- Photo:Alphanews

 

 Γρηγόρης Γαλάνης-Δημοσιογράφος

Ο Σολωμός Σολωμού ανεβαίνει στον ιστό. Εκεί τον περιμένουν όσοι θυσιάστηκαν για την Ελλάδα πριν από αυτόν.

Αύγουστος στην Κύπρο. Ζέστη, χώμα, φωνές, κόσμος αναστατωμένος και απέναντι τα φυλάκια. Τρεις ημέρες έχουν περάσει από τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, είναι η ημέρα της ταφής του και η οργή δεν έχει καταλαγιάσει. Είναι 14 Αυγούστου 1996, παραμονή της Παναγίας. Μέσα σε όλο αυτό βρίσκεται ένας 26χρονος από το Παραλίμνι, ο Σολωμός Σολωμού. Φορά μαύρο μπλουζάκι, έχει ένα τσιγάρο στο στόμα και προχωρά προς τον ιστό της τουρκικής σημαίας. Γύρω του ακούγονται φωνές. Η ένταση είναι μεγάλη. Εκείνος συνεχίζει, φτάνει στον ιστό και αρχίζει να ανεβαίνει. Τα χέρια τραβούν το σώμα προς τα πάνω, τα πόδια σφίγγουν τον ιστό και το τσιγάρο παραμένει στα χείλη του. Είναι ένας άνθρωπος μέσα στον κυπριακό Αύγουστο, ιδρωμένος, αποφασισμένος, εκτεθειμένος μπροστά στα όπλα. Και τότε ακούγονται οι πυροβολισμοί. Ο Σολωμού πέφτει νεκρός.

Νιαζί για Ισαάκ-Σολωμού: «Ένιωσα ντροπή»-Ζητά συγγνώμη από την Αναστασία

Το καλοκαίρι που δολοφονήθηκαν ο Τάσος και ο Σολωμός ένιωσα μεγάλη ντροπή!

Εκείνο το καλοκαίρι, πρώτα δολοφονήθηκε ο Κουτλού Ανταλί. Στη συνέχεια, οι φρικτές πράξεις βίας που διαδέχονταν η μία την άλλη έκαναν τον καυτό, κιτρινισμένο Αύγουστο του 1996 να μείνει στην ιστορία ως ένας κατάμαυρος μήνας.

Εκείνον τον Αύγουστο, Ελληνοκύπριοι μοτοσικλετιστές στην περιοχή της Δερύνειας κατάφεραν να ξεφύγουν από τους στρατιώτες του ΟΗΕ και μπήκαν στη νεκρή ζώνη. Άρχισαν να προχωρούν προς τους στρατιώτες, τους αστυνομικούς και τους «πλήρως εξοπλισμένους πολίτες» που βρίσκονταν απέναντί τους.

Αγνοούμενοι: Η πιο σκληρή μορφή απουσίας

Γράφει ο Γεώργιος Κ. Τασούδης

1. Η τραγωδία που δεν τελείωσε

Υπάρχουν τραγωδίες που κάποτε τελειώνουν. Τελειώνουν όταν πέσει η αυλαία του πολέμου, όταν σιγήσουν τα όπλα, όταν οι άνθρωποι επιστρέψουν στα σπίτια τους, όταν οι νεκροί ταφούν και οι ζωντανοί αρχίσουν, αργά και δύσκολα, να ξαναχτίζουν τη ζωή τους. Υπάρχουν όμως και τραγωδίες που αρνούνται να τελειώσουν. Όχι επειδή συνεχίζονται τα γεγονότα που τις προκάλεσαν, αλλά επειδή δεν επιτρέπουν ούτε στο πένθος να ολοκληρωθεί.

Τριάντα χρόνια από τις άνανδρες δολοφονίες Ισαάκ-Σολωμού

 

Συμπληρώνονται φέτος 30 χρόνια από την άνανδρη δολοφονία του Τάσου Ισαακ και οι ένοχοι παραμένουν ακόμα ατιμώρητοι.

Ο 24χρονος Τάσος Ισαάκ δολοφονήθηκε στις 11 Αυγούστου του 1996 κατά τη διάρκεια αντικατοχικής εκδήλωσης στη νεκρή ζώνη στη Δερύνεια.

Ο Ισαάκ συμμετείχε στην πορεία μοτοσικλετιστών που είχε ξεκινήσει από το Βερολίνο με προορισμό την κατεχόμενη Κερύνεια. Στις 11 Αυγούστου 1996, όταν ομάδα μοτοσικλετιστών έφτασε στη νεκρή ζώνη στη Δερύνεια, σημειώθηκαν συγκρούσεις μεταξύ των διαδηλωτών και Τουρκοκυπρίων, καθώς και Τούρκων εθνικιστών, μεταξύ των οποίων ήταν και μέλη των «Γκρίζων Λύκων».

O αχτιναμές του Μωάμεθ για την Ι. Μονή Σινά

Τα του Αχτιναμέ του Προφήτου του Ισλάμ Μωάμεθ για την Μονή Σινά, τους εν αυτή ενασκουμένους μοναχούς και τους χριστιανούς

«Ἐν ὀνόματι τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἐλεήμονος, τοῦ Οἰκτίρμονος.

Οὗτος εἶναι ὁ Ἀχτιναμές (διαθήκη / συνθήκη), τὸν ὁποῖον ἔγραψεν ὁ Μωάμεθ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμπντουλλάχ, ὁ Ἀπόστολος τοῦ Θεοῦ, πρὸς πάντας τοὺς ἀνθρώπους ὡς διαθήκην καὶ ἀσφάλειαν διὰ τοὺς Χριστιανοὺς τοὺς κατοικοῦντας ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ Ἰσλάμ, εἴτε ἐγγὺς εἴτε μακράν.

Ἔδωκα εἰς τοὺς μοναχοὺς τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Ὄρους Σινᾶ καὶ εἰς πάντας τοὺς Χριστιανοὺς τὴν προστασίαν μου καὶ τὴν προστασίαν τοῦ Θεοῦ.

«Δεν ξεχνώ»: Ο Τάσος Ισαάκ δολοφονείται από Τουρκοκύπριους και «Γκρίζους Λύκους»

Το ημερολόγιο έγραφε 11 Αυγούστου 1996 όταν ο Κύπριος διαδηλωτής Τάσος Ισαάκ έχασε την ζωή του, όταν ένας όχλος από Τουρκοκύπριους και Γκρίζους Λύκους, δηλαδή Τούρκοι ακροδεξιοί, εθνικιστές φασίστες επιτέθηκαν στην ομάδα των διαδηλωτών που είχε εισέλθει στη λεγόμενη «Πράσινη ζώνη» με αφορμή την διαμαρτυρία κατά της τουρκικής εισβολής της νήσου.

Όμως η διεθνής διαμαρτυρία των μοτοσυκλετιστών μετεξελίχθηκε σε μια άνανδρη δολοφονία, με τον Τάσο Ισαάκ να πέφτει νεκρός έπειτα από την επίθεση των Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι τον ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου, ένα γεγονός που που προκάλεσε διεθνείς αντιδράσεις, καταδίκη και βύθισε την Κύπρο στο πένθος.

Μιλοῦσαν ξένες γλῶσσες οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες;

 

Γωνιά της Γλώσσας 199 – Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη: Μιλοῦσαν ξένες γλῶσσες οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες;

Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη

Μιλοῦσαν ξένες γλῶσσες οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες;

Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες εἶχαν συνεχεῖς ἐμπορικές, πολιτισμικὲς καὶ διπλωματικὲς ἐπαφές, ὄχι μόνο μὲ τὰ ὅμορα κράτη, ἀλλὰ καὶ μὲ λαοὺς ποὺ κατοικοῦσαν σὲ ἀκτῖνα πολλῶν χιλιάδων χιλιομέτρων. Πῶς ἐπικοινωνοῦσαν; Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες δὲν γνώριζαν ξένες γλῶσσες· ἦσαν μονόγλωσσοι. Ἡ διγλωσσία ἢ ἡ πολυγλωσσία μάλιστα ἐθεωρεῖτο ἐλάττωμα, διότι τὸ νὰ μαθαίνῃ ὁ ἀρχαῖος Ἕλληνας μιὰ ἐπιπλέον γλῶσσα πέρα ἀπὸ τὴν δική του δαπανοῦσε ἄσκοπα τὸν χρόνο του, ἀντὶ νὰ ἀφοσιώνεται στὴν δική του γλῶσσα (R. Mairs, Translator, traditor: the interpreter as traitor in classical tradition, 2011, Greece & Rome 58, 64- 81).