Ο φόβος της κολάσεως

Πατερικό ανθολόγιο

Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος

 Σε καθένα που αρχίζει να ζει κατά Θεόν, είναι ωφέλιμος ο φόβος της κολάσεως και ο πόνος που γεννιέται από αυτόν. Εκείνος που φαντάζεται ότι μπορεί να βάλει αρχή χωρίς αυτόν τον πόνο και το δεσμό, δε θεμελιώνει μόνο πάνω στην άμμο τις πράξεις του, αλλά και νομίζει ότι μπορεί να χτίσει σπίτι στον αέρα χωρίς θεμέλια, πράγμα τελείως αδύνατο. Γιατί ο πόνος αυτός σε λίγο γεννά κάθε χαρά, και ο δεσμός αυτός συντρίβει τα δεσμά όλων των αμαρτημάτων και των παθών, και ο δήμιος αυτός προξενεί όχι θάνατο, αλλά ζωή αιώνια.

Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος (25/8): Απάνθισμα παρηγορητικών λόγων

ΜΕΤΑΝΟΙΑ 

Η σελήνη η οποία μεγαλώνει και πάλι μικραίνει, είναι τύπος του ανθρώπου, ο οποίος άλλοτε πράττει καλά και άλλοτε αμαρτάνει, και κατόπιν με την μετάνοια επανέρχεται στην ενάρετη ζωή. Λοιπόν δεν χάθηκε ο νους όποιου αμάρτησε, καθώς νομίζουν μερικοί, όπως της σελήνης το σώμα δεν λιγόστεψε, αλλά μόνο το φως της. Αποκτά λοιπόν πάλι ο άνθρωπος τη λαμπρότητά του με την μετάνοια, όπως η σελήνη μετά το λιγόστεμά της ξαναντύνεται πάλι το φως. Γιατί λέει η Γραφή: «Εκείνος που πιστεύει στον Χριστό, κι αν πεθάνει θα ζήσει»(Ιω.11,26) «και θα γνωρίσει ότι Εγώ ο Κύριος μίλησα και θα το κάνω»(Ιεζ. 17,24).

Όσιος Ιωάννης Καρπάθιος – Η δύναμη της προσευχής και της ευχαριστίας

 

Από τη Φιλοκαλία

Προσευχή, Συμβουλευτικοί λόγοι

Άκουσα μερικούς αδελφούς που αρρωσταίνουν ακατάπαυστα και δεν μπορούν να κρατήσουν νηστεία και μου είπαν: «Πώς μπορούμε χωρίς νηστεία να απαλλαγούμε από τον διάβολο και τα πάθη;» Προς αυτούς πρέπει να πούμε ότι, όχι μόνον με την αποχή από τροφή, αλλά και με την κραυγή της καρδιάς θα μπορέσετε να βγάλετε και να εξορίσετε και τα κακά και αυτούς που υποβάλλουν τα κακά. Γιατί λέει η Γραφή: «Φώναξαν στον Κύριο όταν ήταν σε θλίψη και τους γλύτωσε» (Ψαλμ. 106:6), και πάλι: «Μέσα από την κοιλιά του Άδη κραύγασα και άκουσες τη φωνή μου· ας ανεβεί η ζωή μου από τη φθορά» (Ιωνά 2:3-7). Γι’ αυτό λέει: «Έως ότου περάσει η ανομία – δηλαδή η ενόχληση της αμαρτίας – θα φωνάζω προς τον Ύψιστο Θεό» (Ψαλμ. 56:1-2), για να μου κάνει την πιο μεγάλη ευεργεσία και να εξαφανίσει την προσβολή της αμαρτίας με την εξουσία Του και να εξαλείψει τις εικόνες της εμπαθούς διάνοιας.

Ὅ,τι κάνεις, νά τό κάνεις σάν νά τό κάνεις μπροστά στόν Θεό.

Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου,

Κατηχήσεις

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Είτε λοιπόν κάποιος καλλιγραφεί, είτε κάνει κάτι άλλο, να το κάνει σαν να το κάνει μπροστά στον Θεό και όχι στους ανθρώπους, και τότε το έργο του θα είναι καθαρό και θα μετρηθεί ανάλογα με τη δύναμη που έχει μέσα του από τον καρδιογνώστη Θεό.

Μεταχειριζόμενοι κάθε τι που ταπεινώνει…

 

Πατερικά

ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ Ο ΣΙΝΑΪΤΗΣ

Έχομε ανάγκη από πολλή ταπείνωση, εφ’ όσον με την χάρη του Κυρίου φροντίζομε για τη φύλαξη του νου. Ταπείνωση πρώτα απέναντι στο Θεό και έπειτα απέναντι στους ανθρώπους.

Με κάθε τρόπο και από παντού οφείλομε να συντρίβομε την καρδιά μας, μεταχειριζόμενοι κάθε τι που ταπεινώνει.

Συντρίβει και ταπεινώνει την καρδιά η ανάμνηση της παλιάς μας ζωής στον κόσμο, αν τη θυμόμαστε λεπτομερώς.

Ἀπόρριψη τῆς ἀπογνώσεως

Αγίου Πέτρου του Δαμασκηνού

Δεν πρέπει όμως ν' απελπιζόμαστε, όταν δεν είμαστε όπως πρέπει να είμαστε. Κακό είναι βέβαια, άνθρωπε, που αμάρτησες. Γιατί όμως αδικείς το Θεό και από άγνοιά σου τον νομίζεις αδύνατο;

ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΘΕΛΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΩΘΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟ

 

Πατερικά

ΑΓΙΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ Ο ΑΙΓΥΠΤΙΟΣ

Επιλογές αποφθεγμάτων του Αγίου από το Βιβλίο

“Η ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ”

      Εκείνος που προσήλθε στο Χριστό, πρέπει ακόμη και με τη βία να ωθεί τον εαυτό του προς το καλό, και ας μη θέλει η καρδιά. Γιατί λέει ο αψευδής Κύριος: «Η βασιλεία των ουρανών κερδίζεται με την βία και την ιδιοποιούνται όσοι βιάζουν τον εαυτό τους» (Ματθ. 11, 12), και πάλι: «Αγωνίζεστε να μπείτε από τη στενή πύλη» (Λουκ. 13, 24).

«Ἡ ἀμέλεια καὶ ἡ ραθυμία, τὰ μόνα ἐμπόδια γι’ αὐτὸν ποὺ θέλει νὰ σωθεῖ», Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

«Ἡ ἀμέλεια καὶ ἡ ραθυμία, τὰ μόνα ἐμπόδια γι’ αὐτὸν ποὺ θέλει νὰ σωθεῖ»

ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ-ΠΑΡΑΙΝΕΣΕΙΣ ΠΕΡΙ ΗΘΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΧΡΗΣΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ, Φιλοκαλία τόμος Α’

Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου

Κήρυγμα 23/06/21

Ἐὰν μετερχόμεθα κάθε φροντίδα καὶ μέσο γιὰ τὴν ἀποφυγὴ τοῦ σωματικοῦ θανάτου, πολὺ περισσότερο ὀφείλουμε νὰ φροντίσουμε γιὰ τὴν ἀποφυγὴ τοῦ ψυχικοῦ θανάτου, λέγει ὁ Μέγας Ἀντώνιος στὶς Παραινέσεις του Περὶ ἤθους ἀνθρώπων καὶ χρηστῆς πολιτείας καὶ μάλιστα στὴν 45η του Παραίνεση. «Εἰ πάσῃ σπουδῇ, καὶ μηχανῇ χρώμεθα, πρὸς τὸ ἀποφυγεῖν τῆς σωματικῆς ἀπονεκρώσεως· πολλῷ μᾶλλον σπουδάζειν ὀφείλομεν πρὸς τὴν ἀποφυγὴν τῆς ψυχικῆς ἀπονεκρώσεως». Πόσα καὶ πόσα δὲν κάνουμε γιὰ νὰ συντηρήσουμε τὸ σῶμα στὴν κατάσταση τῆς ὑγείας, τῆς δυνάμεως, τῆς εὐρωστίας! Πόσο δὲν προσέχουμε νὰ μὴν βλαφτεῖ, νὰ μὴν τραυματισθεῖ καὶ ἔτσι, νὰ μὴ χαθεῖ ἡ βιολογική μας ζωή!

Ο άγιος Μάξιμος Ομολογητής για την αγάπη προς το Θεό και τον πλησίον

Πατερικό ανθολόγιο

Από τη Φιλοκαλία

Όποιος αγαπά το Θεό, δεν μπορεί να μην αγαπήσει και κάθε άνθρωπο σαν τον εαυτό του, αν και τον δυσαρεστούν τα πάθη εκείνων που δεν έχουν ακόμα καθαριστεί. Γι’ αυτό και χαίρεται με αμέτρητη και ανέκφραστη χαρά για τη διόρθωσή τους.

Εκείνος που βλέπει και ίχνος μόνο μίσους μέσα στην καρδιά του, προς οποιονδήποτε άνθρωπο για οποιοδήποτε φταίξιμό του, είναι εντελώς ξένος από την αγάπη προς τον Θεό. Γιατί η αγάπη προς το Θεό δεν ανέχεται διόλου το μίσος κατά του ανθρώπου.

Διάλογος περί νοεράς προσευχής

Πατερικό ανθολόγιο

Από τη Φιλοκαλία

Οι άγιοι συντάκτες της Φιλοκαλίας Νικόδημος ο Αγιορείτης και Μακάριος Κορίνθου έδωσαν ιδιαίτερη σημασία στην προβολή τής νοεράς προσευχής. Προς το τέλος της Φιλοκαλίας παρέθεσαν και το κείμενο που ακολουθεί, απόσπασμα από τον βίο του αγίου Μαξίμου του Καψοκαλύβη († 13 Ιαν.), το οποίο περιέχει τον διάλογο περί νοεράς προσευχής με τον άγιο Γρηγόριο τον Σιναΐτη.

ΠΕΡΙ ΕΟΡΤΩΝ: Πως δηλαδή πρέπει να εορτάζονται

Πατερικά

 

ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

ΛΟΓΟΣ ΙΔ’

 ΠΕΡΙ ΕΟΡΤΩΝ

 Πως δηλαδή πρέπει να εορτάζονται, ποιων είναι σύμβολα τα τελούμενα σ’ αυτές και εναντίον εκείνων που υψηλοφρονούν κατ’ αυτές. Επίσης γι’ αυτούς που αξίως ή αναξίως κοινωνούν και ποια είναι η διαφορά σ’ αυτούς. Προς το τέλος, πως συνάπτεται κάποιος δια της κοινωνίας με τον Θεό και πως δεν συνάπτεται.

ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΕ ΑΦΥΠΝΙΣΗ: ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ - ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

  ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΕ ΑΦΥΠΝΙΣΗ: ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

Ἀγαπητά μου παιδιά, μέ ρωτᾶτε νά σχολιάσω τά τεκταινόμενα σήμερα στήν πατρίδα μας καί στόν κόσμο. Ἀντί ἀπαντήσεως καί σχολιασμοῦ σᾶς παραθέτω ἀπό τόν Δ΄ τόμο τῆς Φιλοκαλίας καί πιό συγκεκριμένα ἀπό τήν Γ’ ἑκατοντάδα τῶν κεφαλαίων τοῦ ὁσίου Νικήτα τοῦ Στηθάτου, ἔκδ. 1987,σελ.115,τά κεφάλαια 19 καί 22, ὅπως ἐπίσης καί μικρό ἀπόσπασμα ἀπό τό συναξάρι τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, στό μηναῖον τῆς Ἀποστολικῆς διακονίας τῆς Ἑλλάδος, ἔκδ. 1973, σελ.97:

Η ανάγκη για υποταγή σε απλανή δάσκαλο

Πατερικό ανθολόγιο

Από τη Φιλοκαλία

Στο όνομα του μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, που είπε: «Εγώ είμαι το φως, η ζωή και η αλήθεια, η οδός και η θύρα που οδηγεί προς το Θεό Πατέρα, κι όποιος περάσει από μένα θα σωθεί και θα μπαίνει και θα βγαίνει και θα βρίσκει βοσκή σωτηριώδη» (Ιω. 8:12, 14:6, 10:9), πρόσεξε σε κείνα που λέμε και σε συμβουλεύομε ειλικρινά. Προπάντων να εκλέξεις για τον εαυτό σου υποταγή άδολη και τέλεια. Να φροντίσεις δηλαδή πολύ να βρεις οδηγό και διδάσκαλο απλανή.

Αρρώστια και υγεία της ψυχής

Πατερικό ανθολόγιο

Από τη Φιλοκαλία

Όπως οι άρρωστοι χρειάζονται τις εγχειρίσεις και τις καυτηριάσεις για την υγεία που έχασαν, έτσι κι εμείς χρειαζόμαστε τους πειρασμούς, τους κόπους της μετάνοιας και το φόβο του θανάτου και των κολάσεων για να ξαναποκτήσουμε την αρχική υγεία της ψυχής και να διώξουμε την αρρώστια που μας προξένησε η ανοησία μας.

Οι εχθροί δαίμονες και τα ακάθαρτα πάθη

Από τη Φιλοκαλία

Πάθη, Πειρασμοί

Ξαναζωντανεύουν μέσα μας τα ακάθαρτα πάθη οι πονηροί δαίμονες, και τα ανανεώνουν και τα ανεβάζουν ψηλά και τα πολλαπλασιάζουν. Η προσεκτική μελέτη του θείου λόγου, και μάλιστα όταν γίνεται με χύσιμο δακρύων, νεκρώνει και αφανίζει τα πάθη, ακόμη και αν έχουν πολυκαιρίσει. Και σιγά-σιγά φέρνει στην ανυπαρξία τις ολέθριες αμαρτωλές ενέργειες της ψυχής και του σώματος· μόνο εμείς να μην αμελήσουμε με προσευχή και ελπίδα επίμονη και χωρίς ντροπή να καθόμαστε κοντά στον Κύριο.

Να προσευχόμαστε στον Κύριο και να ζητούμε το έλεός Του

 

Από τη Φιλοκαλία

Προσευχή

Ασφαλώς και η δωρεά του Αγίου Πνεύματος από το Θεό Πατέρα στους πιστούς και η επιφοίτησή Του χαρίζεται με τη δύναμη του Ιησού Χριστού και στο άγιο όνομά Του, όπως λέει ο ίδιος ο υπέρθεος και φιλόψυχος Κύριος Ιησούς Χριστός προς τους Αποστόλους: «Σας συμφέρει να φύγω εγώ. Γιατί αν δε φύγω, δε θα έρθει σε σας ο Παράκλητος. Αν όμως πάω εκεί, θα Τον στείλω σε σας» (Ιω. 16:7), και: «Όταν έρθει ο Παράκλητος, που θα σας τον στείλω εγώ από τον Πατέρα, το Πνεύμα της αλήθειας, που εκπορεύεται από τον Πατέρα»  (Ιω. 15:26), και πάλι: «Ο Παράκλητος, το Άγιο Πνεύμα, που θα στείλει στ’ όνομά μου ο Πατέρας μου» (Ιω. 14:26).

Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός: Η Δεύτερη Θεωρία

«Αλλοίμονο σε μένα τον άθλιο, τι θα κάνω; Τι θα γίνω; Πολλές οι αμαρτίες μου. Πολλές οι θείες ευεργεσίες. Πολλή η αδυναμία μου. Οι πειρασμοί πολλοί, η ραθυμία με κρατά, η λησμοσύνη με σκοτίζει και δεν με αφήνει να δω τον εαυτό μου και το πλήθος των αμαρτιών μου. Η άγνοια είναι κακή, η ενσυνείδητη παράβαση χειρότερη, η αρετή δυκολοκατόρθωτη, τα πάθη πολλά, οι δαίμονες πανούργοι, η αμαρτία πρόχειρη, ο θάνατος κοντά, η λογοδοσία πικρή. Αλλοίμονό μου, τι θα κάνω;

Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός: Η Πρώτη Γνώση

Πρώτη γνώση είναι εκείνη που μέσω της δίνονται και οι λοιπές σ' εκείνον που εχει την προαίρεση. Εκείνος λοιπόν που θα κριθεί άξιος να φτάσει σ' αυτήν, πρέπει να κάνει ως εξής: να καθήσει στραμμένος προς την ανατολή, όπως κάποτε ο Αδάμ, και να μελετά τα εξής:

Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός: Οι οκτώ νοητές θεωρίες

Οι πνευματικές θεωρίες, όπως γνωρίζω, είναι οκτώ: οι επτά είναι αυτού του κόσμου, ενώ η όγδοη είναι εργασία του μελλοντικού, όπως λέει ο άγιος Ισαάκ.

Πρώτη λοιπόν είναι η γνώση των θλίψεων και πειρασμών του βίου, όπως λέει ο άγιος Δωρόθεος, και η λύπη για κάθε ζημία που έπαθε η ανθρώπινη φύση από την αμαρτία.

Ὅσιος Πέτρος ὁ Δαμασκηνός: Περί ἀποφυγῆς τῶν θελημάτων, ὑποταγῆς καί ἡσυχίας

Ἄν θέλομε λοιπόν νά δοῦμε τούς ἑαυτούς μας, σέ ποιά θανατηφόρα κατάσταση εἴμαστε, αν ἀπαλλαγοῦμε ἀπό τά θελήματά μας καί τά πράγματα τοῦ κόσμου. Καί μέ τήν ἀποφυγή ὅλων ἄς σχολάσομε μέ φιλοπονία στή μακάρια καί κατά Θεόν σχολή, ζητώντας ὁ καθένας τήν ψυχή του μέσα στή μελέτη τῶν θείων Γραφῶν, εἴτε μέ τέλεια ὑποταγή τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος, εἴτε στήν πανύμνητη ζωή τῶν ἀγγέλων, τήν ἡσυχία, καί μάλιστα ὅσοι εἶναι ἀκόμη ἐμπαθεῖς καί ἀσυγκράτητοι στίς ὀρέξεις τους, μικρές καί μεγάλες. «Κάθισε, λένε στό κελί σου, καί αὐτό θά σέ διδάξει τά πάντα».