Ὁμιλία τοῦ ὁσίου γέροντος Κλεόπα Ἠλίε, σέ φοιτητές τῆς θεολογίας, μελλοντικούς ἱερεῖς
-Ποιος ἦλθε; Ἐρώτησα.
-Εἶμαι ὁ διευθυντής τοῦ οἰκουμενικοῦ Συμβουλίου τῆς Γενεύης. Ἦλθα νά ὁμιλήσουμε γιά διάφορα θέματα.
Καί ἔμεινα μαζί του ἐπί δυόμισυ ὧρες μέχρι τό πρωΐ. Καί πόσες ἐρωτήσεις εἶχε αὐτός ὁ ἄνθρωπος!
Κι ἐγώ ἐπειδή δέν εἶμαι μορφωμένος ἄνθρωπος, τοῦ εἶπα, ὅπως μέ βοήθησε ὁ Θεός. Ἀπ᾿ αὐτά τά κείμενα πού ἐδιάβαζα, ὅταν ἐπήγαινα στό δάσος μέ τά πρόβατα τῆς Μονῆς μας.
Καί μοῦ ἔθεσε δύσκολες καί πονηρές ἐρωτήσεις. Καί ἐάν δέν γνωρίζεις τήν ἰδιαιτερότητα τῆς Ἐκκλησίας μας καί τίς διαφορές μέ τίς ἄλλες θρησκευτικές κοινότητες, γίνεται σύγχυσις (κομφούζιο).
Μ᾿ ἐρώτησαν γιά τήν ἕνωσι τῶν Ἐκκλησιῶν, διότι θέλουν νά ἑνωθοῦν οἱ Ἐκκλησίες γιά νά ἐκπληρωθῆ ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ μας «μία ποίμνη καί ἕνας ποιμήν».
-Κύριε Διευθυντά, τοῦ εἶπα, ἡ δική σας ἐκκλησία εἶναι σκορπισμένη, ὅπως ἡ σκόνη, στόν ἀέρα. Δέν ἔχει θεμέλια.
-Ἀλλά γιατί τό λέγεις, αὐτό, Πάτερ;
-Ποῦ εἶναι στήν ἐκκλησία σας ἡ Ἱερά Παράδοσις; Ποῦ εἶναι οἱ Ἱεροί Κανόνες; Ποῦ εἶναι ἡ ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας σας, πρίν ἀπό 2000 χρόνια, ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Χριστοῦ; Διαλυθήκατε σέ χιλιάδες κομμάτια καί τώρα θέλετε νά μᾶς πλησιάσετε καί νά γίνουμε ἕνα μέ ἐσᾶς; Εἶναι ἀδύνατον αὐτό.
Ἐμεῖς ἔχουμε περισσότερα κοινά σημεῖα μέ τούς παπικούς, παρά μέ ἐσᾶς τούς προτεστάντες, ἐάν ποτέ θελήσουμε νά φθάσουμε στήν ἕνωσι, ἡ ὁποία δέν εἶναι καθόλου εὔκολη. Οἱ προτεστάντες εἶναι σέ πολύ μεγάλη ἀπόστασι ἀπό ἐμᾶς. Αὐτοί ἔχουν μόνο δύο μυστήρια καί σ᾿ αὐτά ἀρνοῦνται τήν θεία Χάρι καί τά δέχωνται μόνο σάν συμβολικές τελετές. Εἶναι τό βάπτισμα καί ἡ Θεία Εὐχαριστία. Τήν θεία Εὐχαριστία τήν κάνουν σέ ἑορταστική τράπεζα μέ ψωμί καί κρασί πρός τιμήν καί μνήμην τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά δέν πιστεύουν ὅτι μετατρέπεται τό ψωμί καί τό κρασί σέ Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ! Ἔχω πολλά νά εἰπῶ γι᾿ αὐτό τό θέμα, ἀλλά δέν ἔχουμε χρόνο.
Καί σκέφθηκα: Ἀπό ἐδῶ καί ἐμπρός νά δίνω κανόνα (ἐντολή) στούς μοναχούς καί δοκίμους τῆς Μονῆς μου νά μαθαίνουν 5-6 χωρία ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, ὅσον ἀφορᾶ γιά τόν Τίμιο Σταυρό, γιά τήν Κυρία Θεοτόκο, γιά τήν προσκύνησι τῶν ἁγίων Λειψάνων καί τῶν ἱερῶν εἰκόνων, γιά τήν τιμή τῶν Κυριακῶν καί ἑορτῶν, γιά τήν Ἱερά Παράδοσι….διότι ξέρετε; Μᾶς ἐρωτοῦν γι᾿ αὐτά τά θέματα συνεχῶς.
Αὐτοί εἶναι μεγάλες κατά κόσμον ἐκκλησίες. Οἱ προτεστάντες εἶναι κἄπου 500 ἑκατομμύρια καί οἱ παπικοί περί τό ἕνα δισεκατομμύριο. Καί ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι πλησιάζουμε τά 500 ἑκατομμύρια, ἀλλά εἴμεθα ἡ ἀληθινή Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Σέ ἐμᾶς δέν ἀπουσιάζει καμμία διδασκαλία. Ἐμεῖς δέν ἔχουμε ἀνάγκη νά δανεισθοῦμέ κάτι ἀπό τούς προτεστάντες, οὔτε ἀπό τούς παπικούς. Τίποτε! Ἀπολύτως τίποτε!
Ἡ ὈρθόδοξηἘκκλησία μας ἔχει ὅλα τά ἀληθινά δόγματα, ὅλη τήν ἀρχαία ἀποστολική Παράδοσι καί τήν παράδοσι τῶν Ἁγίων Πατέρων μας. Τήν πιστεύουμε καί τήν ἀποδεχόμεθα ὁλόκληρη, ὅπως μᾶς παρεδόθη. Ἔχει ὅλους τούς Κανόνες, ὅλη τήν λειτουργική, τήν κανονική, τήν δογματική καί τήν ἱστορική παράδοσι. Ὅ,τι μᾶς χρειάζεται γιά τήν ζωή μας καί τήν σωτηρία μας ὑπάρχει στήν Ὀρθοδοξία μας. Εἶναι Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἐβάδισε βῆμα πρός βῆμα σύμφωνα μέ τήν εὐαγγελική, ἀποστολική καί καθολική παράδοσι μέχρι τίς ἡμέρες μας. Κι αὐτοί οἱ αἱρετικοί τά γνωρίζουν αὐτά. Γι᾿ αὐτό καί θέλουν νά ἑνωθοῦν μαζί μας, ἀλλά ὄχι διά τῆς εὐθείας ὁδοῦ. Τῆς ἀποκηρύξεως τῶν αἱρετικῶν τους διδασκαλιῶν, τῆς μετανοίας των, τῆς κατηχήσεώς των καί τέλος τῆς βαπτίσεώς των στήν Ἁγία μας Ἐκκλησία.
-Ἀλλά ἡ πρωτοβουλία μας εἶναι καλή, μοῦ εἶπε αὐτός.
-Εἶναι καλή στήν ἀρχή. Καί θέλετε νά εἴμεθα ἕνα ποίμνιο μέ ἕνα ποιμένα! Ἔεεε! Πόσα βουνά εἶναι ἀνάμεσά μας καί μᾶς χωρίζουν, μέχρι πού νά φθάσουμε σ᾿ αὐτή τήν ἕνωσι, πού λέγετε!
Μοῦ λέγει: Ἐπιθυμοῦμε νά ἔλθουμε κοντά σας.
-Ἀλλά ποῦ εἶναι ἡ ἱερά Παράδοσίς σας; Ποῦ εἶναι ἡ διδασκαλία σας περί προκυνήσεως Ἁγίων Λειψάνων καί ἁγίων Εἰκόνων; Ποῦ εἶναι οἱ Ἅγιοι καί οἱ Ἄγγελοί σας καί οἱ ἑορτές τους; Ποῦ εἶναι ὁ πανσεβάσμιος καί Τίμιος Σταυρός τοῦ Χριστοῦ μας; Ποῦ εἶναι ὁ σεβασμός τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου; Ποῦ εἶναι τά ἑπτά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας; Ποῦ εἶναι ἡ ἐκκλησιαστική ἱεραρχία; Ποῦ εἶναι οἱ ἀρετές τοῦ Χριστοῦ καί τῶν Ἁγίων; Γιά τήν δική σας σωτηρία ἀρκεῖ μόνο ἕνα πράγμα, ἡ πίστις στόν Χριστό. Καί δέν διαβάσατε τί λέγει ὁ Ἀπόστολος Ἰάκωβος ὅτι ἡ πίστις χωρίς τά ἔργα εἶναι νεκρά;
Πῶς εἶναι δυνατόν νά σωθοῦμε μόνο μέ τήν θεία Χάρι, χωρίς τά ἔργα; Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος λέγει ὅτι ὅλοι θά σταθοῦμε ἐνώπιον τοῦ θρόνου τῆς κρίσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καί ἐκεῖ ὁ καθένας θά ἀπολογηθῆ γιά τά καλά καί τά κακά του ἔργα. Κι ἔτσι νά πάρη τόν μισθό του, ἀνάλογα μέ τά ἔργα του. Καί στό ἅγιο Εὐαγγέλιο ὁ Χριστός ζητεῖ τά καλά ἔργα γι᾿ αὐτό καί μᾶς ἔδωσε ἐντολές. Νά φυλάξετε, δηλ. νά ἐφαρμόσητε τίς ἐντολές καί θά μπῆτε στήν αἰώνια ζωή».
Δέν ὑπάρχει πίστις, δίχως τά καλά ἔργα, ὅπως λέγουν αὐτοί. Λέγουν τά ἔργα δέν εἶναι τίποτε. Ἡ νηστεία δέν εἶναι τίποτε!
«Ἐσεῖς μπορεῖτε νά κλείσετε τά μάτια σας χωρίς νά ἰδῆτε καί νά διαβάσετε ἱστορία 2000 χρόνων τῆς Ἐκκλησίας μας, ἡ ὁποία εἶναι συνεχής καί ἀδιάκοπη ἀπό τότε;»
Ἐγώ ἤμουν τό περασμένο ἔτος στίς κατακόμβες τῆς Ρώμης καί εἶδα ἐκεῖ μέσα τήν μητέρα τῆς βυζαντινῆς ἁγιογραφίας. Εἶναι ἁγιογραφίες καί εἰκονικές παραστάσεις ἀπό τούς πρῶτον, δεύτερον καί τρίτον αἰῶνας μέσα στίς κατακόμβες. Διότι ἀπό ἐκεῖ φαίνεται ξεκίνησε ἡ βυζαντινή ἁγιογραφία. Οἱ καθεδρικές ἐκκλησίες τῆς Ραβέννας, τῆς Βενετίας, τῆς Κωνσταντινοπόλεως καί τόσων ἄλλων τόπων πού ἱδρύθηκαν ἀπό τόν Μέγα Κωνσταντῖνο καί τούς διαδόχους του καί ἀπό ὅλους τούς ὀρθοδόξους βυζαντινούς βασιλεῖς εἶναι μία ἀψευδής μαρτυρία διά μέσου τῶν αἰώνων.
Ἠμπορεῖτε νά ὁμολογήσετε ἐσεῖς οἱ προτεστάντες ὅτι δέν εἴχατε ὅλα αὐτά μέχρι τό 1517, ὅταν ἀποχωρισθήκατε ἀπό τούς παπικούς; Ἐάν ἐξεχάσατε τίς ρίζες σας, νομίζετε ὅτι κι ἐμεῖς μποροῦμε νά ξεχάσουμε τήν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας μας; Ὅποιος ξεχνᾶ τήν ρίζα του, ξηραίνεται καί πεθαίνει. Ἐσεῖς ἠμπορεῖτε νά ἔλθετε πίσω στήν ρίζα σας. Καί σᾶς λέγω ἐπί 1517 χρόνια οἱ εἰκόνες ἦταν καλές στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μας. Ἠμπορεῖτε νά κλείσετε τά μάτια σας καί νά πεῖτε ὅτι ἡ Ἐκκλησία δέν εἶχε εἰκόνες ἀπό τήν ἀρχή, ἀπό τότε πού ὑπῆρχε;
Πρόσεχε, κύριε προτεστάντη, πελώριες καθεδρικές ἐκκλησίες στρωμμένες στό δάπεδό τους μέ μωσαϊκά καί χρυσό εἶναι φύλακες καί δεῖκτες πού φανερώνουν σ᾿ ὁλόκληρο τόν κόσμο ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἦταν στολισμένη μέ εἰκόνες ἀπό τούς πρώτους αἰῶνες. Καί γιατί ἤλθατε σέ μένα, σέ ἕνα τσιοπάνη προβάτων. Καί μέ ἐρωτοῦσαν τί σπουδές ἔκανα στό ἐξωτερικό. Κι ἐγώ, ἔξω ἀπό τά δάση τῆς Μολδαβίας δέν ἐπῆγα πουθενά νά σπουδάσω!
-Δέν ἤλθαμε, μοῦ εἶπαν, νά ἰδοῦμε ἕνα μορφωμένο ἄνθρωπο, ἀλλά ἤλθαμε νά ἰδοῦμε ἕναν ἅγιο.
-Ἅγιος εἶναι μόνον ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός! Δέν ἀκούετε τί λέγει ἡ Ἐκκλησία; Αὐτός εἶναι Ἅγιος. Καί ἐμεῖς εἴμεθα σκόνη καί στάκτη!
-Ἐμεῖς πιστεύουμε ὅτι ἔχετε μία ἀπό ψηλά ἔμπνευσι νά βλέπετε τά οἰκουμενικά προβλήματα, καί ἐμεῖς δαπανούμεθα τζάμπα ἤ σπουδάζουμε τζάμπα.
-Ἡ πρωτοβουλία σας εἶναι καλή κατά βάθος, τούς εἶπα ἐγώ. Ἀλλ᾿ ὅμως σκεφθῆτε. Γιά νά πλησιάσετε κοντά μας, προπαντός σέ μία παραδοσιακή Ἐκκλησία, ὅπως εἶναι ἡ Ὀρθόδοξος, πόσα πράγματα θά χρειασθῆ νά κάνετε;
-Τέτοια συζήτησι μέ τήν Πανοσιολογιότητά σας, δέν ἐκάναμε ποτέ καί πουθενά καί τόσο σημαντική καί βαθειά!
-Ἐμεῖς ἔχουμε πηγή τούς Ἁγίους Πατέρες μας. Καί ἄν ἀρχίσετε κάτι, χωρίς ἐμᾶς, δέν θά κάνετε τίποτε. Ἐμεῖς ἔχουμε τί νά σᾶς ποῦμε καί ἀπό ποῦ νά ἀρχίσετε. Διότι ἐσεῖς πιστεύετε μέ τήν ξηρά λογική σας. Γι᾿ αὐτό καί ἡ θεολογία σας εἶναι ὀρθολογιστική. Γνωρίζετε μόνο αὐτό πού ἐμάθατε. Ἀλλά τίς καθαρές πηγές, τό σιτάρι, χωρίς τήν ἧρα καί τό κρασί χωρίς τό νερό μέσα θά τά βρῆτε μόνο στούς Ἁγίους Πατέρες. Ἡ πιό δυναμική θεολογία μας ἄρχισε ἀπό τόν πρῶτο μέχρι τόν 5ον αἰῶνα. Ἐκεῖ εἶναι οἱ πιό καθαρές πηγές ἀπό τίς ὁποῖες προέρχονται ὅλες οἱ θεολογικές γνώσεις.
