Ομιλεί ο Μοναχός Σεραφείμ (Ζήσης)
«… Πρόσφατα ανέδειξα με ένα άρθρο [1] που υπάρχει στο διαδίκτυο. Και το άρθρο αυτό τιτλοφορείται αν θυμάμαι καλά «Μάθημα Ηθικής, μασονική στόχευση από το 1866!». Διότι βρήκα σε ένα παλαίτυπο αντιμασονικό βιβλίο, μεταφρασμένο στα Ελληνικά, μία απόφαση από την μασονική στοά της Γαλλίας, η οποία λέγεται «Το Ρόδον της Εντελούς Σιωπής». Και τα αποκαλύπτει Γάλλος αντιμασόνος συγγραφεύς, ένας επίσκοπος της Γαλλίας σε δικό του αντιμασονικό βιβλίο το 1877. Λέει λοιπόν αυτή η μασονική στοά τα εξής:
«Εὔχομαι ἵνα οἱ εὔγλωττοι μασσῶνοι, δώσωσιν εἰς τούς ἐργάτας, καθ’ ὅλας τάς πόλεις τῆς Γαλλίας, εἰ δυνατόν, συγγραφάς στοιχειώδους δικαίου καί καθολικῆς ἠθικῆς, χωρίς νά γίνηται λόγος εἰς αὐτάς ποτέ περί θρησκευτικῆς διδασκαλίας, ἡ ὁποία δύναται νά φέρῃ αὐτούς εἰς τήν ἐγκατάλειψιν πάσης ἠθικῆς»
Το αντιμασονικό βιβλίο το οποίο εμπεριέχει αυτά, λέγεται «Τα Απόκρυφα του Μασονισμού» Κέρκυρα 1877.
Συνεπώς μεθοδεύει η Γαλλική μασονία -ήταν πολύ επιδραστική, πολύ σημαντική αυτή η στοά, είχε σχέση και με Γαλλικές επαναστάσεις και ανατροπές- να δώσουνε αντί της θρησκευτικής παιδείας στα σχολεία, μάθημα στοιχειώδους δικαίου, βασικές νομικές γνώσεις, και γενικής ηθικής. Μία ηθική η οποία να κολλάει σε όλους. Να είσαι καλός πολίτης, να είσαι καλός οικογενειάρχης, να είσαι καλός εργαζόμενος, να μην κλέβεις το κράτος, να μην φοροδιαφεύγεις. Χωρίς να γίνεται λόγος εις αυτά περί θρησκευτικής διδασκαλίας, η οποία μπορεί να φέρει αυτούς στην εγκατάλειψη πάσης ηθικής.
Δηλαδή η μασονία θεωρεί ανήθικη την θρησκευτική παιδεία, όπως είδαμε και στην απόφαση του Ρίο Ντε Τζανέιρο του 1909.
Ήδη βιώνουμε την μετατροπή του μαθήματος των Θρησκευτικών από ομολογιακό σε διαθρησκειακό -συγκρητική θρησκειολογία θα λέγαμε- και αναφαίνεται η εντελής μετατροπή του σε μάθημα ηθικής.
Υπενθυμίζω -εδώ κάνω ο ίδιος απλά την σύνδεση- [ότι] ηθική άθεη έγραψε και ο μασόνος υπουργός παιδείας επί Γεωργίου Παπανδρέου το 1960, ο Ευάγγελος Παπανούτσος, εναντιόν της οποίας εξαπέλυσαν μύδρους σημαίνοντες εκκλησιαστικοί άνθρωποι της εποχής, Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, Όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος.
Για τον Παπανούτσο γνωρίζουμε από το τεύχος 102 του μασονικού περιοδικού «Πυθαγόρας» το 2012, ότι υπήρξε καθηγητής μέσης εκπαιδεύσεως στην Αλεξάνδρεια το 1920, όπου μυήθηκε στην στοά «Μέγας Αλέξανδρος». Και πηγή της πληροφορίας είναι ο επιφανής μασόνος Αλεξανδρεύς, ο Σπυρίδων Καμαλάκης.
Μην ξεχνάμε ότι επί Ευαγγέλου Παπανούτσου, τότε το 1960, ιδρύθηκε και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, το οποίο έχει σπουδαίο ρόλο στην πορεία των προγραμμάτων της παιδείας στην χώρα μας, και για το οποίο έχουμε μαρτυρία από τον πατέρα Γεώργιο τον Μεταλληνό καταγεγραμμένη, ότι από δική του εμπειρία και καθ’ ομολογία κάποιων μελών του Παιδαγωγικού Ινστιτούτο, ήταν μασόνοι. Και αυτοί ήταν οι οποίοι μεθόδευσαν την αφαίρεση του αντιμασονικού κεφαλαίου από τα Θρησκευτικά της Δευτέρας Λυκείου.
Για το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο λέγονται τα εξής, όπως τα βρήκα στο διαδίκτυο.
«Σημαντικό επίσης στοιχείο της νέας απόπειρας (διαμορφώσεως της παιδείας επί Παπανούτσου) είναι η στράτευση εκπαιδευτικών, διανοουμένων και μερύδας του Τύπου κατά το προηγούμενο των Βενιζελικών προπολεμικών εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων και συνακόλουθα η ορισμένη χειραφέτηση αφ’ ενός των εκπαιδευτικών και των γονέων απέναντι στους επιβλητικότερους παραδοσιακούς μηχανισμούς ιδεολογικού ελέγχου της εκπαίδευσης, την Φιλοσοφική και την Θεολογική Σχολή, την Ένωση Ελλήνων Φιλολόγων, τα ποικιλώνυμα θρησκευτικά Σωματία και λοιπά., η διάχυση των συζητήσεων αφ΄ ετέρου για τις αλλαγές στο σχολείο από το πεδίο της πολιτικής σε μια ευρύτερη περιοχή στοχαστικής δραστηριότητος.»
Αυτό είναι από άρθρο της Ευάνθης Χατζηβασιλείου «Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του ’64», στην εφημερίδα ‘Καθημερινή’, 18 Σεπτεμβρίου του 2016.
Γνωρίζουμε βέβαια, και ο π. Θεόδωρος τα ενθυμείται αυτά, ότι η μεταρρύθμιση Παπανούτσου στόχευε επίσης στην υποβάθμιση του Μαθήματος των Θρησκευτικών. »
Η συνέχεια ΕΔΩ
