Στὸν τόπο μας ἡ ἄνοιξις, τὸ «γλυκύ μας ἔαρ», δὲν χρειάζεται καμμία ἐπεξήγησι καὶ ἀνάλυσι. Τὴν βλέπουμε καὶ τὴν ζοῦμε, καὶ ὅσοι μεγαλώσαμε δίπλα στὴν φύσι καὶ ὅσοι ἀπὸ τὶς πόλεις προσπαθοῦν μὲ «ἐφόδους καὶ ἐκστρατεῖες» νὰ τὴν γευτοῦν.
Αὐτὸ εἶναι ἄλλο, καὶ ἄλλο πράγμα εἶναι οἱ «ἐπινοημένες παραδόσεις», ὅπως ἡ Πρωτομαγιἀ ἤ καὶ Ἐργατικὴ Πρωτομαγιά, ὡς ἀποτέλεσμα τῶν ὀργανωμένων μαζικῶν κινημάτων τοῦ τέλους τοῦ 19ου αἰῶνος καὶ ἀρχῶν τοῦ 20ου, μὲ ρίζες ὅμως πολὺ παλαιώτερες...
Ὅλοι «γνωρίζουν» ὅτι ἡ λεγομένη ἐργατικὴ Πρωτομαγιὰ σχετίζεται μὲ τὴν δίκη ποὺ ἀκολούθησε τὴν ἐργατικὴ διαδήλωσι στὸ Σικάγο ὅπου σκοτώθηκαν 16 ἀστυνομικοὶ καὶ 4 διαδηλωτές. Στὴ δίκη αὐτὴ τέσσερεις διαδηλωτὲς καταδικάστηκαν σὲ θάνατο. «Πάνω σὲ αὐτὴ τὴ δίκη στηρίχθηκαν τὰ θεμέλια τῆς ἐργατικῆς Πρωτομαγιᾶς», ὅπως μπορεῖ νὰ «ἐνημερωθῇ» κανεὶς ἀπὸ τὴν wikipedia. [1]
Σήμερα εἶναι πλέον μία ἀργία ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν κυβερνήσεων καὶ ἕνα μέσον προβολῆς τῶν στρατευμένων στελεχῶν τῶν διαφόρων ἰδεολογιῶν ποὺ ἔχουν ἀναλάβει ἐργολαβικῶς τὴν «ἐργατικὴ τάξι». Βολεύονται καὶ οἱ δύο καὶ ἐνῷ ἡ Νέα Τάξις σαρώνει καὶ ἰσοπεδώνει πολτοποιῶντας τὰ πάντα, προσφέρουν στὸν λαὸ ἕνα ὑπνωτικὸ ὑποκατάστατο πραγματικῆς ἀντιστάσεως. Ὁ λαὸς πάλι ἀδιαφορῶντας γιὰ ὅλα αὐτὰ, «ἑορτάζει» καὶ αὐτὴ τὴν «ἑορτὴ», ὡς μία διασκέδασι καὶ προσπάθεια φυγῆς ἀπὸ τὸν κύκλο ποὺ συνεχῶς στενέυει.
Θὰ παρατεθοῦν μερικὰ στοιχεία σχετικὰ μὲ τὸ θέμα, πρὸς σκέψιν, ὅσων ἐξακολουθοῦν νὰ χρησιμοποιοῦν ἀκόμη αὐτὴ τὴν δυνατότητα τοῦ ἀνθρώπου καὶ δὲν ἀρκοῦνται στὸ «ἡ ἄγνοια εἶναι γνώσι» τοῦ Ὄργουελ. Δίπλα σὲ ὅσα γνωρίζουν ἄς βάλουν καὶ αὐτὰ, σὲ μία γωνίτσα, ἄν ἔχουν ἀφήσει χῶρο οἱ «διαμορφωτὲς τῆς κοινῆς γνώμης» ἤ ἄς ψάξουν βαθύτερα, ὅσοι διατηροῦν τὸ κατὰ φύσιν καὶ «ὀρέγονται τοῦ εἰδέναι».
Οἱ ἀσχολούμενοι ὀλίγον κάτω τῆς ἐπιφανείας διαπιστώνουν καὶ μᾶς πληροφοροῦν:
«Από την αρχή, ο γιορτασμός (τῆς Πρωτομαγιᾶς) προσέλκυσε και απορρόφησε τελετουργικά και συμβολικά στοιχεία, ιδιαίτερα εκείνο μιας οιονεί θρησκευτικής ή υπερφυσικής τελετής («Mai-feier»), μια γιορτή και με τις δύο έννοιες της λέξης». : Η ΕΠΙΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ERIC HOBSBAWM, TERENCE RANGER [2]
(Οἱ συγκεκριμένοι συγγραφεῖς δὲν ἀσχολοῦνται ἀποκλειστικῶς μὲ τὴν Ἐργατικὴ Πρωτομαγιά. Στὸ βιβλίο τους ὑπάρχει κεφάλαιο μὲ τίτλο: Μαζικὴ παραγωγὴ παραδόσεων: Εὐρώπη, 1870-1914. Ἀπὸ αὐτὸ τὸ κεφάλαιο εἶναι τὰ ἀποσπάσματα.)
«Ο Ένγκελς, αφού αναφέρεται σ΄ αυτήν χαρακτηρίζοντάς την «διαδήλωση», χρησιμοποιεί τον όρο «Feier» (=εορτασμός) από το 1893. Ο Andrea Costa το εξέφρασε αυτό περιεκτικά για την Ιταλία (1893): «Οι Καθολικοί έχουν το Πάσχα, επομένως και οι εργάτες θα έχουν το δικό τους Πάσχα», ενώ υπάρχουν σπανιότερες αναφορές στην Πεντηκοστή. Μια περίεργη συγκριτική «Πρωτομαγιάτικη διδαχή» από το Σαρλερουά (Βέλγιο) επιβιώνει για το 1898 με τα κοινά επιγράμματα «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε» και «Αγαπάτε αλλήλους».» (ὅ.π.)
Βλέπουμε ὅτι ὁ Ἔγκελς μιλάει γιὰ ἑορτασμὸ, ὁ Ἀντρέα Κόστα γιὰ Πάσχα τῶν ἐργατῶν καὶ τὸ ἀντιπαραθέτει μὲ τὸ Πάσχα τῶν Καθολικῶν καὶ ἀλλοῦ συνδέεται μὲ τὴν Πεντηκοστή μέχρι τοῦ σημείου τὸ «Προλετάριοι ὅλων τῶν χωρῶν ἐνθεῖτε», νὰ ὑπάρχει δίπλα στὸ «Ἀγαπᾶτε ἀλλήλους».
Ἄς πᾶμε λίγο πιὸ πίσω, χρονικῶς:
«Την 1η Μαΐου 1776, ο Weishaupt ίδρυσε τους Illuminati. 1η Μαΐου 1776. Σκοπὸς τῆς ἀποστολῆς τοῦ Weishaupt ἦταν νὰ καταστρέψῃ τὸν Γαλλικὸ θρόνο μέσῳ τῆς ἐπανάστασεως καὶ στὴ συνέχεια νὰ ἐνώσῃ τὴν ὀργάνωσι Σιών καὶ τοὺς Ναΐτες Ἰππότες σὲ μία Νέα Παγκόσμια Τάξι.». JOHN DANIEL: SCARLET AND THE BEAST τ.Ι σελ 134 [3]
(Τὸ «ἴδρυσε», τὸ ὁποῖο ἀναφέρει ὁ συγγραφεῦς ἀφορᾶ, ἐπανίδρυσι, ἐπανασύστασι καὶ καινούργια δράσι καὶ στοχοθεσία προϋπαρξάντων ὁμάδων «Πεφωτισμένων». Ἀλλὰ δὲν μποροῦμε νὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τέτοια πράγματα ἀναλυτικῶς. Καὶ ποιός ἐνδιαφέρετε ἐξ ἄλλου; Ἐδῶ ὁ κύριος πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας θεωρεῖ καὶ δηλώνει δημοσίως στὴν τηλοψία ὅτι τὴν 25η Μαρτίου ἑορτάζουμε τὴν ἐπανάστασι τοῦ 1981,(!!!)[4] καὶ κανεὶς δὲν ἐνοχλεῖται, ὁπότε τέτοιες λεπτομέρειες δὲν νομίζω νὰ προβληματίσουν τοὺς νεοέλληνες).
Ἡ Πρωτομαγιὰ τῶν Πεφωτισμένων τοῦ Weishaupt καὶ ἡ διὰ τῶν ἐπαναστάσεων ἐγκαθίδρυσις μιᾶς Νέας Παγκόσμιας Τάξης Πραγμάτων ἔχει ἄραγε κάποια σχέσι μὲ τὴν ἐργατικὴ Πρωτομαγία ὅπως τὴν βλέπουμε σήμερα, καὶ τὴν ἐπέλασι τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων, ὅπως τὴν ζοῦμε σήμερα;
Ἡ ὀργάνωσις τοῦ Weishaupt διείσδυσε στὰ τεκτονικὰ τάγματα τῶν Ναϊτῶν καὶ στὴν Μεγάλη Ἀνατολὴ τῆς Γαλλίας, δημιούργησε ἕνα καλὰ ὀργανωμένο πολιτικὸ μηχανισμὸ (ὅ.π. σελ.135) πρωταγωνίστηκε στὴν Γαλλικὴ ἐπανάστασι τοῦ 1789 καὶ ἦταν ἡ μήτρα τῶν ἐπαναστάσεων ποὺ ἀκολούθησαν, μέχρι σήμερα.
Ὁ Weishaupt πρώην Ἰησουϊτης καὶ ἀδιάλακτος ἐχθρὸς τῶν Καθολικῶν (ὁ ὄρος χρησιμοποιεῖται ἐδῶ ὅπως τὸν θέτουν οἱ δυτικοί, περὶ τῶν Παπιστῶν πρόκειται) ἦταν σὲ μόνιμο πόλεμο μὲ τοὺς Καθολικούς καὶ ἤθελε νὰ τοὺς ἀντικαταστήσῃ καὶ ἐξαφανίσῃ ἀπὸ παντοῦ. Ὁ Ἀντρέα Κόστα ἐπίσης μασῶνος-ἀναρχικός-σοσιαλιστὴς κλπ μιλάει γιὰ Πάσχα τῶν ἐργατῶν καὶ τὸ ἀντιπαραθέτει μὲ τὸ Πάσχα τῶν Καθολικῶν.
Ὁ θρησκευτικὸς μεταφυσικὸς τελετουργικὸς καὶ πλήρης συμβολικῶν στοιχείων χαρακτήρας ὅλων αὐτῶν τῶν μασωνικῶν ὀργανώσεων (Μασσώνοι, Ἱλουμινάτοι, Ναΐτες, Ροδόσταυροι κλπ) δὲν νομίζω ὅτι χρειάζεται νὰ ἀναφερθῇ. Ὁπότε εὔκολα ἐπαληθεύεται ἡ ἀλήθεια τῆς παραπάνω διατυπώσεως καὶ προσδιορίζεται ἠ προέλευσις αὐτῶν τῶν στοιχείων (ο γιορτασμός (τῆς Πρωτομαγιᾶς) προσέλκυσε και απορρόφησε τελετουργικά και συμβολικά στοιχεία, ιδιαίτερα εκείνο μιας οιονεί θρησκευτικής ή υπερφυσικής τελετής).
Ἀκόμη καὶ σὲ ἐπίπεδο εἰκόνας καὶ χρώματος μπορεῖ κάποιος νὰ παρατηρήσῃ ὅτι ὑπάρχει πλήρης ἀντιστοιχία:
«1η Μαΐου 1776. Εκείνη την ημέρα ο Weishaupt επέλεξε το χρώμα "κόκκινο" για να αντιπροσωπεύει το ανθρώπινο αίμα που σύντομα θα χυνόταν προς τιμήν της αγαθοεργούς επανάστασής του. Δεκατρία χρόνια αργότερα η νέα Συντακτική Συνέλευση της Γαλλίας του 1789, αποτελούμενη από 300 φωτισμένους μασόνους, επέλεξε το "κόκκινο" ως εθνικό της χρώμα. (Στις επόμενες Γαλλικές Επαναστάσεις η Σημαία εξελίχθηκε σε κόκκινο, λευκό και μπλε.)
1η Μαΐου 1776. Εκείνη τη συμβολική ημέρα θυμήθηκαν το 1917, όταν ο Λένιν εγκαινίασε το "κόκκινο" επαναστατικό σύστημα του Weishaupt στη Ρωσία, επιλέγοντας την 1η Μαΐου ως κομμουνιστική εθνική εορτή. (JOHN DANIEL, ὅ.π.)
Ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς Σοσιαλιστὲς-Κομμουνιστὲς καὶ οἱ ἐθνικοσοσιαλιστὲς (τέκνα ἐξ ἄλλο τῆς ἴδιας πνευματικῆς μῆτρας, παρότι ἀδελφοκτόνοι) υἱοθέτησαν καὶ τὴν ἑορτὴ καὶ τὸ «χρῶμα»:
«Ο Χίτλερ, με την οξεία αίσθηση που διέθετε σχετικά με το συμβολισμό, βρήκε επιθυμητό όχι μόνο να υιοθετήσει το κόκκινο από τη σημαία των εργατών αλλά και την ίδια την Πρωτομαγιά, μετατρέποντάς την το 1933 σε επίσημη «εθνική ημέρα των εργατών» (Η ΕΠΙΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ. ὅ.π.)
Πέραν τοῦ κοκκίνου χρώματος διαπιστώνεται καὶ ἡ πανταχοῦ παροῦσα ὕπαρξις κόκκινων τριαντάφυλλων:
«Κόκκινες σημαίες, τα μοναδικά καθολικά σύμβολα του κινήματος, υπήρχαν από το ξεκίνημα, αλλά το ίδιο, σε πολλές χώρες, και τα λουλούδια: το γαρύφαλλο στην Αυστρία, το κόκκινο (χάρτινο) τριαντάφυλλο στη Γερμανία, το άγριο τριαντάφυλλο και η παπαρούνα στη Γαλλία και ο Μάης.» (Η ΕΠΙΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ. ὅ.π. )
Ὅποιος στοιχειωδῶς γνωρίζει τὰ περὶ Ροδοσταύρων, -(καὶ δὲν ἔχει μείνει μόνο στὸ ὅτι ὁ πρώην ὑφυπουργὸς παρὰ τῷ Πρωθυπουργῷ κ. Γ. Μυλωνάκης εἶχε νταλαβέρια μὲ τοὺς σημερινοὺς Κυπρίους Ροδοσταύρους καὶ σὲ ὅσα διαθρυλούνται γιὰ τὴν ὑπόθεσι Σάντυ)- γνωρίζει τὸν συμβολισμὸ τοῦ κόκκινου τριαντάφυλλου στοὺς Ροδοσταύρους. [5]
Προκειμένου νὰ τονιστῇ ὁ διεθνὴς χαρακτήρας τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς Πρωτομαγιᾶς στὴν Ρωσία τὸ 1917 ἄφησαν καὶ τὸ ἠμερολόγιό τους ἀκόμη:
«Το μοναδικό αρχικό στοιχείο που διατηρήθηκε ήταν ο απόλυτα συντονισμένος, χρονικά, διεθνισμός τής εκδήλωσης: στην ακραία περίπτωση της Ρωσίας του 1917, οι επαναστάτες εγκατέλειψαν το δικό τους ημερολόγιο για να γιορτάσουν την Πρωτομαγιά τους την ίδια ημέρα με τον υπόλοιπο κόσμο». Η ΕΠΙΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ὅ.π.
Γνωρίζω ὅτι ὅλα τὰ παραπάνω, θεωροῦνται ἄχρηστες γνώσεις. Γνωρίζω ὅτι οἱ σημερινοὶ ὑπάλληλοι καὶ καθοδηγητὲς τῆς Νέας Τάξεως Πραγμάτων τὰ ἀντιπαρέρχονται περιφρονητικῶς μὲ τὸν χαρακτηρισμὸ: «συνωμοσιολογίες», καὶ δυστυχῶς οἱ νωθροὶ ὑλόφρονες καὶ ἀποβλακωμένοι σημερινοὶ «πολῖτες τοῦ κόσμου», ἀκόμη καὶ ὅταν θεωροῦν τοὺς ἑαυτούς τους ὡς χριστιανούς, ἀναπαύονται ἀκριβῶς μὲ αὐτὸ τὸν χαρακτηρισμό, διότι γλυτώνουν ἀπὸ τὸν κόπο νὰ σκεφτοῦν καὶ νὰ ἀναλάβουν τὶς εὐθῦνες τους ἐνεργῶντας ὡς ὑπεύθυνοι πολῖτες. Ἔρχεται ὅμως ὁ καιρὸς ποὺ δὲν θὰ ἐπιτρέπεται πλέον νὰ σκεφτοῦν, οὔτε καὶ θὰ μποροῦν νὰ ἐνεργήσουν τὸ παραμικρό. Θὰ ἑορτάζουν ὅμως ἀναγκαστικῶς τότε τὴν ἐπέτειο τῆς Κυριαρχίας τῆς Νέας Τάξεως στὴν γῆ, ἀλλὰ θὰ εἶναι ἀπλοὶ ἀριθμοί (μάλιστα εἰρωνικὰ ἀποκαλοῦν προσωπικὸ τὸν ἀριθμὸ τοῦ κάθε ἑνός) καὶ θὰ τρέφονται μὲ ὅτι τοὺς δίνει ὁ Ἄρχων τοῦ κόσμου ἐτούτου καὶ ὑλικῶς καὶ διανοητικῶς καὶ πνευματικῶς (σὰν τὰ pass, ποὺ μοιράζει τὸ ὄργανό του, ὁ Κούλης). Θὰ εἶναι, ὅμως, πλέον ἀργά.
Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων 28 Ἀπριλίου 2026
[2] Η ΕΠΙΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ Eric Hobsbawm, Terence Ranger (επιμέλεια) έκδ. «Θεμέλιο», Αθήνα, 2004
[3] JOHN DANIEL: SCARLET AND THE BEAST (1995) τρίτομο ἔργο ἀμετάφραστο στὰ ἐλληνικά. Στὸ διαδίκτυο μπορεῖτε νὰ βρεῖτε τοὺς τόμους Ι καὶ ΙΙΙ σὲ ψηφιακή μορφή. Ἀπὸ ἐκεῖ ἔγινε ἡ μετάφρασι καὶ οἱ σελίδαρίθμησι εἶναι ὅπως ἐμφανίζεται στὴν ψηφιακὴ μορφή.
[4] https://www.youtube.com/watch?v=ifxGmjbgzCo
[5] Καὶ νὰ μὴν τὰ γνωρίζει κανεὶς δὲν χάνει τίποτα, ἀρκεῖ νὰ μὴν ἀκολουθῇ ὡς πρόβατο ὅπου τὸν πηγαίνουν καὶ νὰ μὴν χάφτει σὰν μποῦφος ὅσα τὸν ταΐζουν, ὅλοι αὐτοὶ οἱ πολύξευροι μυστικιστὲς νεοεποχῖτες μὲ ὅσα μεθοδεύουν αὐτοὶ καὶ τὰ ὄργανά τους. Καὶ δυστυχῶς, ὄργανά τους, εἴτε ἐνεργητικὰ-ἀπὸ συμφέρον- εἴτε παθητικά ἀπὸ φόβο- ἀποδεικνύονται καὶ οἱ πολιτικοί, καὶ οἱ θρησκευτικοὶ καὶ οἱ «πνευματικοὶ» ἠγέτες μας, κατὰ συντριπτικὴ πλειοψηφία.
