«... Ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος δέν ἀδικεῖ τόν ἑαυτόν του, δέν θά ἠμπορέση νά τόν ζημιώση κανείς ἄλλος..., καί σύ ἄν κάνης κάθε τι πού ἐξαρτᾶται ἀπό ἐσένα, ὁπωσδήποτε θά ἐπακολουθήση ἡ βοήθεια ἀπό τόν Θεόν... ἄν, ὅμως, κανείς ζημιώνεται καί ἀδικῆται, προέρχεται αὐτό ὁπωσδήποτε ἀπό τόν ἑαυτόν του, ὄχι ἀπό τούς ἄλλους, ἔστω καί ἄν εἶναι ἀναρίθμητοι αὐτοί πού τόν ἀδικοῦν καί τόν βλάπτουν. Διότι, ἄν δέν πάθη αὐτό ἀπό τόν ἑαυτόν του, ὅλοι μαζί ὅσοι κατοικοῦν εἰς ὁλόκληρον τήν γῆν καί ἄν τόν κτυπήσουν οὔτε κατ' ἐλάχιστον δέν θά ἠμπορέσουν νά βλάψουν αὐτόν πού γρηγορεῖ καί προσέχει ἐν Κυρίῳ...».
(Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος)
Μέ τήν εὐλογία τοῦ πατρός Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου
