Απολογητικά

Ἱερέας Ἰωάννης Βασίλιεφ

Η ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΗΣ

ΒΙΒΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΡΑΝΙΟΥ

Εἰσαγωγικὸ ἀπό entaksis:    Ἡ σύγχρονη ἰσλαμική ἀπολογητική προβάλλει συχνά τόν ἰσχυρισμό τῆς «ἀπόλυτης καί ἀδιατάρακτης διατηρήσεως» τοῦ Κορανίου, ὑποστηρίζοντας ὅτι τό κείμενο πού ἀναγινώσκεται σήμερα ταυτίζεται πλήρως, μέχρι κεραίας, μέ τήν ἀρχική ἀποκάλυψη τοῦ 7ου αἰῶνος. Ὁ ἰσχυρισμός αὐτός ἀποτελεῖ τόν ἀκρογωνιαῖο λίθο τῆς δογματικῆς ἀνωτερότητας τοῦ Ἰσλάμ ἔναντι τῶν λοιπῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν, οἱ οποῖες κατηγοροῦνται γιά παραφθορά τῶν γραφῶν τους. Ὡστόσο, μία προσεκτική ἐξέταση τῶν ἀρχαιότερων καί πλέον ἀξιόπιστων ἰσλαμικών πηγῶν (ὅπως οἱ συλλογές Χαντίθ τῶν Al-Bukhari καί Muslim), καθώς καί ἡ ἐπιστημονική μελέτη τῶν πρώιμων χειρογράφων, ἀποκαλύπτουν μία πολύ πιό σύνθετη πραγματικότητα. Ἡ ἱστορία τῆς συλλογῆς, τῆς ἐπιλογῆς καί τῆς τελικής τυποποιήσεως τοῦ κορανικοῦ κειμένου βρίθει ἀναφορῶν γιά ἀπώλειες στίχων, καύση ἐναλλακτικῶν κωδίκων καί σημαντικές κειμενικές ἀποκλίσεις μεταξύ τῶν κορυφαίων συντρόφων τοῦ Μωάμεθ.

Στό παρόν ἄρθρο, ἐπιχειρεῖται μία ἀνατομία τῆς διαδικασίας συγκροτήσεως τοῦ Κορανίου, βασισμένη ὄχι σέ ἐξωτερικές ἐπικρίσεις, ἀλλά στά ἴδια τά δεδομένα τῆς ἰσλαμικής παραδόσεως. Σκοπός εἶναι νά καταδειχθεῖ ἡ ἀπόσταση μεταξύ τοῦ λαϊκοῦ θρησκευτικοῦ μύθου καί τῆς ἱστορικής πραγματικότητος, ὅπως αὐτή καταγράφηκε ἀπό τούς πρώτους μουσουλμάνους λογίους.

Παρουσίαση τοῦ προβλήματος

Οἱ σύγχρονοι ἰσλαμιστές κήρυκες λένε συχνά ὅτι τό κείμενο τῆς Βίβλου εἶναι ἀλλοιωμένο, ἐνῷ τό κείμενο τοῦ Κορανίου ἔχει διατηρηθεῖ πλήρως στό πρωτότυπο ἀπό τόν ἱδρυτή τοῦ Ἰσλάμ, χωρίς καμία διαφοροποίηση ἤ παραλλαγή στό κείμενο. Ἐπιπλέον, οἱ σύγχρονοι μουσουλμάνοι ἰσχυρίζονται ὅτι ὅλοι οἱ σύντροφοι τοῦ Μωάμεθ ἤξεραν τό κείμενο τοῦ Κορανίου ἀπ’ ἔξω καί δέν χρειαζόταν νά γραφτεῖ.

Ὡστόσο, ὅλοι αὐτοί οἱ ἰσχυρισμοί εἶναι πέρα γιά πέρα ψεύτικοι, ὄχι μόνο σύμφωνα μέ τήν ἀντικειμενική ἐπιστήμη καί τά δεδομένα γιά τό περιεχόμενο τῶν χειρογράφων τοῦ Κορανίου πού σώζονται, ἀλλά καί σύμφωνα μέ τίς ἴδιες τίς ἰσλαμικές πηγές πού θεωροῦνται οἱ πιό ἔγκυρες, ὅπως τό Sahih Bukhari καί τό Sahih Muslim.

Ποιος ἔγραψε τό Κοράνι

Ἄς ξεκινήσουμε μέ τό γεγονός ὅτι ἡ ἱστορία πώς δῆθεν ὅλοι ἤ οἱ περισσότεροι σύντροφοι τοῦ ἱδρυτή τοῦ Ἰσλάμ ἤξεραν τό Κοράνι ἀπ’ ἔξω δέν εἶναι παρά ἕνα πολύ μεταγενέστερο ἐφεύρημα. Ἡ πρώτη ἀπόδειξη γι’ αὐτό εἶναι ὅτι, ὅπως ἀναφέρουν οἱ ἴδιες οἱ ἰσλαμικές πηγές, τή στιγμή πού πέθανε ὁ Μωάμεθ τό Κοράνι δέν ὑπῆρχε ἀκόμη ὡς ὁλοκληρωμένο κείμενο:

«Εἶπε ὁ Ad-Dairakuli στό βιβλίο του “Ὠφέλειες”: Μᾶς διηγήθηκε ὁ Ἰμπραήμ ἰμπν Μπασάρ ἀπό τόν Σουφιάν ἰμπν Οὐέιν, ἀπό τόν Ζούγκρι, ἀπό τόν Οὐμπάιντ, ἀπό τόν Ζαΐντ ἰμπν Θάμπιτ, ὁ ὁποῖος εἶπε: Ὅταν πέθανε ὁ προφήτης, τό Κοράνι δέν εἶχε ἀκόμη συγκεντρωθεῖ σέ καμία μορφή».¹

Ἑπομένως, ἀφοῦ τό Κοράνι δέν ὑπῆρχε ἀκόμη, πῶς γινόταν νά τό ξέρουν ἀπ’ ἔξω; Στήν καλύτερη περίπτωση, κάποιοι μαθητές μπορεῖ νά ἤξεραν ἀπ’ ἔξω κάποια σκόρπια ἀποσπάσματα, ἀλλά τίποτα περισσότερο.

Μιά δεύτερη ἀπόδειξη ὅτι ὁ μύθος πώς «οἱ σύντροφοι ἤξεραν ἀπ’ ἔξω ὅλο τό Κοράνι» εἶναι ψεύτικος, εἶναι τό γεγονός ὅτι, σύμφωνα μέ τό Sahih al-Bukhari, ὁ χαλίφης Ἀμπού Μπάκρ, μετά ἀπό ἐπιμονή τοῦ φίλου του Οὐμάρ ἰμπν Χατάμπ, ἀποφάσισε νά συγκεντρώσει τό Κοράνι μετά ἀπό μιά μάχη. Αὐτό θά ἦταν μιά πράξη χωρίς νόημα ἄν αὐτό τό ἴδιο τό Κοράνι ὑπῆρχε ἤδη στό μυαλό τοῦ Ἀμπού Μπάκρ καί τοῦ Οὐμάρ – τῶν πιό κοντινῶν συντρόφων τοῦ Μωάμεθ. Ἄν τό ἤξεραν, δέν θά χρειαζόταν καμία προσπάθεια γιά τή συλλογή καί τή σύνταξη τοῦ κειμένου: θά ἀρκοῦσε νά φωνάξουν ἕναν ἄνθρωπο πού ἤξερε γραφή καί νά τοῦ τό ὑπαγορεύσουν, συγκρίνοντας αὐτά πού εἶχαν ἀπομνημονεύσει.

Ὅμως, ἀντίθετα μέ ὅσα λένε οἱ σημερινοί προπαγανδιστές, βλέπουμε ὅτι οὔτε ὁ Ἀμπού Μπάκρ οὔτε ὁ Οὐμάρ εἶχαν τό Κοράνι εἴτε γραπτά εἴτε ἀπομνημονευμένο, καί ἔπρεπε νά ψάξουν κάποιον γιά νά συνθέσει αὐτό τό κείμενο γι’ αὐτούς.

Στή συνέχεια, τά χαντίθ πού μάζεψε ὁ Μπουχάρι διηγοῦνται ὅτι γιά τό ἔργο τῆς συλλογῆς τοῦ Κορανίου ἐπιστρατεύτηκε ἕνας ἀπό τούς γραμματεῖς τοῦ Μωάμεθ, ὁ Ζαΐντ ἰμπν Θάμπιτ, ὁ ὁποῖος ἐπίσης δέν εἶχε τό κείμενο τοῦ Κορανίου σέ καμία μορφή καί, ὅπως ὁ Οὐμάρ καί ὁ Ἀμπού Μπάκρ, δέν εἶχε ἰδέα τί εἶναι τό Κοράνι ὡς σύνολο. Μάλιστα, κανείς ἀπό τούς τρεῖς αὐτούς μεγάλους συντρόφους δέν μπόρεσε νά ἀπαγγείλει ἀπ’ ἔξω καμία σούρα ὥστε οἱ ἄλλοι δύο νά τήν ἐλέγξουν μέ τή δική τους ἐκδοχή, γιά νά ξεκινήσει ἡ διαδικασία τῆς συλλογῆς.

Ὁ ἴδιος ὁ Ζαΐντ ἰμπν Θάμπιτ ἔλεγε ὅτι ἀντί νά καταγράψει ἕνα κείμενο πού δῆθεν ἦταν ἀπομνημονευμένο, σύμφωνα μέ τή μυθολογία τῶν σημερινῶν κηρύκων, ἀναγκάστηκε νά μαζέψει τό κορανικό κείμενο ἀπό μικρά κομμάτια γραμμένα ἀπό ἄγνωστους πάνω σέ κόκαλα ζώων, φύλλα φοίνικα καί πέτρες. Ἐκτός ἀπό αὐτά τά γραπτά ἀποσπάσματα (πού κανείς δέν ἤξερε πῶς καί μέ ποιά σειρά ἔπρεπε νά ἑνωθοῦν σέ σοῦρες), ὁ Ζαΐντ βασίστηκε στή μαρτυρία ὁποιωνδήποτε δύο ἀνθρώπων πού ἀπήγγελλαν ἕνα κείμενο καί ἰσχυρίζονταν ὅτι ὁ Μωάμεθ εἶχε πεῖ κάτι τέτοιο, καί ὅτι τοῦ εἶχε δώσει τό καθεστώς κορανικοῦ κειμένου.

Ὁ Ἀμπού Μπάκρ εἶπε στόν Ζαΐντ ἰμπν Θάμπιτ καί τόν Οὐμάρ:

«Καθίστε στήν πόρτα τοῦ τζαμιοῦ καί ὅταν κάποιος ἔρθει σέ ἐσᾶς μέ δύο μάρτυρες πού βεβαιώνουν ὅτι κάτι εἶναι μέρος τοῦ βιβλίου τοῦ Ἀλλάχ, τότε ἐσεῖς οἱ δύο νά τό γράφετε (σέ ἕναν κύλινδρο)».²

Ἡ ἐκδοχή πού ἔφτιαξε ὁ Ζαΐντ, γιά μυστηριώδεις λόγους, δέν φανερώθηκε στήν ἰσλαμική κοινότητα ὥστε οἱ ὑπόλοιποι σύντροφοι, καί εἰδικά οἱ 4 καλύτεροι γνῶστες τοῦ Κορανίου (σύμφωνα μέ τή μαρτυρία τοῦ ἴδιου τοῦ Μωάμεθ), νά μπορέσουν νά ἐλέγξουν τό κείμενο, νά διορθώσουν λάθη ἤ νά βροῦν παραλείψεις. Ὁ κύλινδρος τοῦ Κορανίου πού συνέθεσε ὁ Ζαΐντ δόθηκε γιά φύλαξη σέ μιά ἀπό τίς γυναῖκες τοῦ Μωάμεθ, τή Χάφσα.

Περίπου 20 χρόνια ἀργότερα, ὁ τρίτος χαλίφης Οθμάν πῆρε τό κείμενο ἀπό τή Χάφσα καί ἔφτιαξε ἕνα δικό του, νέο κείμενο. Πρέπει νά σημειωθεῖ ὅτι, κατά τίς ἰσλαμικές πηγές, καί ἄλλοι σύντροφοι εἶχαν δικές τους ἐκδοχές τοῦ Κορανίου γραμμένες σέ κυλίνδρους. Εἶναι γνωστό, γιά παράδειγμα, ὅτι στόν κύλινδρο τοῦ Ἀλῆ ἰμπν Ἀμπί Τάλιμπ οἱ σοῦρες ἦσαν γραμμένες μέ τή σειρά πού ἀποκαλύφθηκαν καί ὄχι τυχαία ὅπως στό σημερινό Κοράνι, ἐνῷ πολλοί στίχοι εἶχαν διαφορετικό κείμενο.

Ἀφοῦ ἔφτιαξε τό δικό του κείμενο βασισμένος σέ αὐτό τοῦ Ζαΐντ, ὁ τρίτος χαλίφης Οθμάν διέταξε νά καοῦν ὅλα τά ἄλλα Κοράνια πού εἶχαν γράψει οἱ ὑπόλοιποι σύντροφοι. Αὐτές οἱ πληροφορίες εἶναι ἀπολύτως ἔγκυρες καί ὑπάρχουν ἀκόμη καί στό Sahih al-Bukhari.³ Ἀργότερα ὁ Οθμάν ἐπέστρεψε τό κείμενο τοῦ Ζαΐντ στή Χάφσα, ἀλλά αὐτό κάηκε μετά τόν θάνατό της ἀπό τόν ἡγεμόνα τῆς Μεδίνας, Μιρβάν, γιατί φοβόταν πολύ μήπως ἀνακαλυφθοῦν ἀσυμφωνίες μεταξύ τοῦ Κορανίου τοῦ Ζαΐντ καί τοῦ Κορανίου τοῦ Οθμάν.⁴ Τό Κοράνι τοῦ Οθμάν, σύμφωνα μέ ἔγκυρα χαντίθ, ἐπίσης δέν σώθηκε καί χάθηκε.⁵

Οἱ ἑπτά καί οἱ δέκα κανονικές παραλλαγές τῆς ἐκδοχής τοῦ Οθμάν

Ὅπως εἴδαμε λοιπόν, σύμφωνα μέ τίς ἴδιες τίς ἰσλαμικές πηγές, Κοράνι ἀπό τόν Μωάμεθ δέν ὑπῆρξε ποτέ. Τό Κοράνι τοῦ Ζαΐντ πού εἶχε ἡ Χάφσα κάηκε, καί τό Κοράνι τοῦ Οθμάν δέν σώθηκε. Ποῦ βασίζεται λοιπόν τό κείμενο τοῦ σημερινοῦ Κορανίου;

Τό σύγχρονο Κοράνι προέρχεται ἀπό τόν μεταδοτή Χάφς (Hafs) καί εἶναι μία ἀπό τίς ἑπτά ἐκδοχές τοῦ κειμένου πού ὑποτίθεται ὅτι βασιζόταν στό Κοράνι τοῦ Οθμάν. Στήν πραγματικότητα, τό Κοράνι τοῦ Οθμάν δέν ὑπῆρχε σέ μία μοναδική ἔκδοση. Ὑπῆρχαν περίπου εἴκοσι διαφορετικές ἐκδοχές γιά τίς ὁποῖες ἔλεγαν ὅτι προέρχονται ἀπό τό Κοράνι τοῦ Οθμάν. Τόν 9ο αἰῶνα, ὁ ἰσλαμιστής λόγιος Ἰμπν Μουτζαχίντ διάλεξε αὐθαίρετα (κανείς δέν ξέρει μέ ποιά κριτήρια) ἑπτά ἀπό αὐτές, οἱ ὁποῖες καθιερώθηκαν ὡς κανονικές.

Κάθε ἐκδοχή ἀνήκει σέ ἕναν συγκεκριμένο συγγραφέα ἤ μεταδοτή, πού στό Ἰσλάμ τούς ὀνομάζουν «ἀναγνῶστες». Αὐτοί εἶναι:

  1. Gamza, 2. Ibn Kathir, 3. Nafi, 4. Abu Umar, 5. Al-Kisa’i, 6. Asim, 7. Ibn

Ἀργότερα, ἕνας ἄλλος λόγιος, ὁ Ἰμπν Αλ-Τζαζαρί, πρόσθεσε ἄλλες τρεῖς ἐκδοχές. Κανείς στό Ἰσλάμ δέν ξέρει μέ τί κριτήρια ἔγινε ἡ ἐπιλογή, ἀλλά τά ὀνόματα εἶναι: Ἀμπού Τζαφάρ ἀλ-Μαντίνι, Γιακούμπ ἀλ-Χαντράμι καί Χαλάφ ἰμπν Χισάμ. Ὅλοι αὐτοί ἔζησαν τόν 8ο καί 9ο αἰῶνα, δηλαδή 100 μέ 200 χρόνια μετά τόν Μωάμεθ. Ὁ Χάφς, τήν ἐκδοχή τοῦ ὁποίου διαβάζουν οἱ περισσότεροι μουσουλμάνοι σήμερα, ἔμαθε τό Κοράνι ἀπό τόν Ἀσίμ.

Ἡ φύση τῶν κειμενικῶν παραλλαγῶν στό Κοράνι

Οἱ διαφορές μεταξύ τῶν ἑπτά ἤ δέκα κανονικῶν ἐκδοχῶν τοῦ Κορανίου τοῦ Οθμάν (σέ ἀντίθεση μέ τίς διαφορές μέ τούς ἄλλους συντρόφους) δέν εἶναι κρίσιμες μέ τήν ἔννοια ὅτι δέν ἀλλάζουν τήν οὐσία τῆς πίστης. Οἱ περισσότερες εἶναι διαφορετικά φωνήεντα καί τελεῖες πάνω ἀπό τά γράμματα.

Τό ἰδιαίτερο στήν ἀραβική γλώσσα εἶναι ὅτι δέν ἔχει γράμματα γιά τά φωνήεντα: αὐτά μπαίνουν σάν γραμμοῦλες πάνω ἤ κάτω ἀπό τή λέξη. Ἐπίσης, τά σύμφωνα γράφονταν παλιά ὡς ἁπλοί σκελετοί. Σήμερα ὑπάρχουν τελεῖες γιά νά ξεχωρίζει τό ἕνα σύμφωνο ἀπό τό ἄλλο. Τόν 7ο αἰῶνα αὐτά δέν ὑπῆρχαν καί κάθε δεύτερη λέξη μποροῦσε νά διαβαστεῖ διαφορετικά, ἀφοῦ κανείς δέν ἤξερε ἀκριβῶς ποιά σύμφωνα ὑπάρχουν στή λέξη.

Σήμερα τό γράμμα «f» μοιάζει μέ τό «ف» καί τό «k» μέ τό «ق». Οἱ τελεῖες ἐπιτρέπουν τόν διαχωρισμό τους, ἀλλά τόν 7ο καί 8ο αἰῶνα ἦσαν πανομοιότυπα. Ἐκεῖνο τόν καιρό δέν εἶχε γίνει ἀκόμη μεταρρύθμιση στή γραφή καί οἱ τελεῖες δέν ἔμπαιναν. Μόνο ἡ ἀποστήθιση βοηθοῦσε. Ἄν ὅμως τό κείμενο ἔπεφτε στά χέρια κάποιου πού δέν τό ἤξερε ἀπ’ ἔξω, προέκυπταν διαφορές. Γιά παράδειγμα, ἡ λέξη «ἔστριψε» μποροῦσε νά διαβαστεῖ ὡς «σκότωσε» ἄν ἔμπαιναν λάθος οἱ τελεῖες. Καί ἄν ἔμπαιναν λάθος καί τά φωνήεντα, τό «ἔστριψε» μποροῦσε νά γίνει «ἔγινε στριφτός» ἤ «σκοτώθηκε».

Διαφορές λόγω διακριτικῶν

Ἄς δοῦμε παραδείγματα γιά τό τί προβλήματα δημιούργησαν αὐτές οἱ ἐλλείψεις τῆς γραφῆς. Στό ἐδάφιο 81:24, ἀντί γιά τό «καί αὐτός (ὁ Μωάμεθ) δέν ἀγνοεῖ τό κρυφό», προέκυψε κάτι χωρίς νόημα καί θεολογικά ἀπαράδεκτο: «καί αὐτός δέν τσιγγουνεύεται γιά τό κρυφό», παρόλο πού ὁ Ἰμπν Καθίρ καί ὁ Ἀμπού Οὐμάρ διάβαζαν «δέν ἀγνοεῖ».⁶ Ἡ σύγχυση ἔγινε γιατί τά γράμματα «ظ» καί «ض» ἔμοιαζαν πολύ καί οἱ λέξεις «γνώστης» καί «τσιγγούνης» διαφέρουν μόνο κατά ἕνα γράμμα.

Διαφορές λόγω φωνηέντων

Τό δεύτερο ἐπίπεδο διαφορῶν ἦταν τά φωνήεντα. Ἐπειδή παλιότερα δέν ἔμπαιναν καθόλου, ἄρχισαν νά μπαίνουν στούς μεταγενέστερους αἰῶνες μέ διαφορετικό τρόπο, ἀλλάζοντας τό νόημα, τή φωνή τοῦ ρήματος κ.λπ. Γιά παράδειγμα, στό ἐδάφιο 81:8-9, ἀντί γιά τό «καί τό νεογέννητο πού θάφτηκε ζωντανό θά ρωτήσει γιατί σκοτώθηκε» (δηλαδή ὁ Ἀλλάχ θά δώσει στό θῦμα τήν εὐκαιρία νά ρωτήσει τούς δήμιους), βγήκε τό ἐντελῶ ἀταίριαστο «καί θά ρωτήσουν τή γυναίκα πού θάφτηκε ζωντανή γιατί σκοτώθηκε». Δηλαδή ὁ Ἀλλάχ θά ρωτᾶ ἕνα ἀθῶο μωρό γιά ποιό κρίμα θάφτηκε ζωντανό.⁷

Διαφορές μεταξύ τῆς ἐκδοχής τοῦ Οθμάν καί τῶν πρωτοτύπων τῶν συντρόφων

Ὅλες αὐτοί οἱ διαφορές στίς ἐκδοχές τοῦ Οθμάν δέν συγκρίνονται μέ τίς παραλλαγές μεταξύ τοῦ Κορανίου τοῦ Οθμάν καί τῶν ἀρχικῶν κειμένων τῶν πιό σημαντικῶν συντρόφων, ὅπως τοῦ Ἰμπν Μασούντ, τοῦ Οὐμπάι ἰμπν Καάμπ καί τοῦ Ἀλῆ.

Στό ἐδάφιο 94:2, τό σημερινό Κοράνι λέει: «Σοῦ ἀφαιρέσαμε τό βάρος σου». Στό κείμενο τοῦ Ἰμπν Μασούντ ἔλεγε: «Σέ ἀπαλλάξαμε ἀπό τό βάρος σου». Στό κείμενο τοῦ Οὐμπάι ὑπῆρχε τρίτη ἐκδοχή: «Σοῦ βγάλαμε τό βάρος». Στόν Μαλίκ ὑπῆρχε τέταρτη: «Σοῦ σηκώσαμε τό φορτίο σου».⁸

Ἀκόμη πιό μεγάλες διαφορές, ὅπου φαίνεται ἡ ἀπώλεια μέχρι καί τοῦ μισοῦ κειμένου, βλέπουμε στό ἐδάφιο 103:2. Τό σημερινό κείμενο λέει: «Ὁρκίζομαι σέ αὐτή τήν ἐποχή, ἀλήθεια, ὁ ἄνθρωπος εἶναι χαμένος, ἐκτός ἀπό ἐκείνους πού πιστεύουν καί κάνουν καλά ἔργα…». Στήν ἐκδοχή τοῦ χαλίφη Ἀλῆ, ὑπῆρχε μιά ὁλόκληρη ἐπιπλέον πρόταση: «…καί στίς ἀντιξοότητες τοῦ χρόνου, ἀλήθεια, ὁ ἄνθρωπος εἶναι σέ ἀπώλεια, καί ἀλήθεια εἶναι σέ αὐτήν μέχρι τήν τελευταία στιγμή, ἐκτός ἀπό ἐκείνους πού πίστεψαν…». Ὑπάρχει ἐπίσης καί τρίτη ἐκδοχή ἀπό τόν Ἰμπν Μασούντ.⁹

Πρέπει νά τονιστεῖ ὅτι ὅλα αὐτά τά παραδείγματα βρίσκονται μέσα στίς ἴδιες τίς ἰσλαμικές πηγές. Ἐπιπλέον, ὑπάρχουν ἐπιστημονικά στοιχεία γιά τεράστιο ἀριθμό διαφορῶν στά παλιά χειρόγραφα πού σώζονται, τά ὁποῖα διαφέρουν μεταξύ τους καί ἀπό τό σημερινό Κοράνι.¹⁰

Συμπέρασμα
  1. Στούς ἰσλαμιστές πού ζητοῦν ἀπό τούς χριστιανούς τό «Εὐαγγέλιο τοῦ Ἰησοῦ», πρέπει νά ἀπαντᾶμε: «Δῶστε μας τό Κοράνι ἀπό τόν Μωάμεθ!». Δηλαδή ὄχι τό σημερινό, ἀλλά τό ἀρχικό.
  2. Σύμφωνα μέ τίς ἰσλαμικές πηγές, Κοράνι ἀπό τόν Μωάμεθ δέν ὑπῆρξε ποτέ ὡς βιβλίο. Τά πρῶτα γραπτά κάηκαν ἤ χάθηκαν.
  3. Τό σημερινό Κοράνι ἔχει ἑκατοντάδες σοβαρές διαφορές μέ τά ἀρχικά κείμενα τῶν καλύτερων γνώστων τοῦ Κορανίου.
  4. Αὐτές οἱ διαφορές δέν ἔχουν νά κάνουν μόνο μέ φωνήεντα ἤ διαλέκτους, ἀλλά μέ τό ἴδιο τό κείμενο πού παραδίδεται στά χαντίθ.
  5. Ἡ ἐκδοχή τοῦ Οθμάν ὑπάρχει σήμερα σέ 10 διαφορετικές μορφές πού διαφέρουν μεταξύ τους σέ ἑκατοντάδες σημεῖα.

 

Васильев Иоанн, свящ, Τό ἄρθρο δημοσιεύτηκε στήν ρωσική χριστιανική ἱστοσελίδα «Azbyka» (Азбука веры) στίς 21 Ὀκτωβρίου 2025. Достоверность Библии и Корана – священник Иоанн Васильев – читать, скачатьΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ : Ι.Ν.ΑΓΙΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΙΣΤΙΑΙΑΣ