Περίοδος Δ΄ – Ἔτος ΜΓ΄
Φλώρινα – ἀριθμ. φύλλου 2743
Τοῦ προφήτου Ἠλιοὺ, Δευτέρα 20 Ἰουλίου
Ὁ αυστηρoς ἅγιος
«Ἕως πότε ὑμεῖς χωλανεῖτε ἐπ᾿ ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις;» (Γ΄ Βασ. 18,21)
Σήμερα, ἀγαπητοί μου, ἑορτὴ καὶ
πανήγυρις. Ἑορτάζει ἕνας ἅγιος ποὺ διαφέρει ἀπὸ τοὺς ἄλλους· εἶνε πολὺ
αὐστηρός. Κρατάει στὰ ἅγιά του χέρια τσεκούρι καὶ χτυπάει κάθε ἁμαρτωλὸ
καὶ ἀσεβῆ. Αὐστηρὸς ἅγιος. Ἐγὼ τὸν φοβᾶμαι, γιατὶ εἶμαι ἁμαρτωλός.
Πέφτω στὰ πόδια τοῦ Χριστοῦ μας καὶ λέω· Χριστέ, ἐλέησόν με· Χριστέ,
«ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ»· «μνήσθητί μου, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ
σου» (Λουκ. 18,13· 23,42).
Σεῖς ἴσως εἶστε –καὶ μακάρι νὰ εἶστε– ἅγιοι καὶ δὲν τὸν φοβᾶστε. Ἀλλὰ
ἄνθρωποι μέσ᾽ στὴν κοινωνία, στὸν ἀπατεῶνα τοῦτον αἰῶνα, εἴμαστε ὅλοι
ἀνεξαιρέτως, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, ἄντρες καὶ γυναῖκες καὶ παιδιὰ
ἀκόμα, ἁμαρτωλοί. Καὶ τὸ χειρότερο, εἴμαστε ἁμαρτωλοὶ ἀμετανόητοι.
Γλεντᾶμε, κάνουμε πράγματα ἀντίθετα μὲ τὸ θέλημα τοῦ προφήτου Ἠλία.
Τὰ θέλει αὐτὰ ἐκεῖνος; Μετρηθῆτε πόσοι εἶστε στὴν ἐκκλησιά· παραπάνω
ἀπὸ ἑκατὸ – διακόσοι μεγάλοι καὶ μερικὰ παιδιὰ δὲν εἶστε. Οἱ ἄλλοι
ποῦ εἶνε; Αὐτὸ δὲν εὐχαριστεῖ τὸν ἅγιο. Καὶ σᾶς εἶπα, ὁ προφήτης Ἠλίας
εἶνε αὐστηρός, ἔχει τσεκούρι, δὲν ἀστειεύεται.