ΙΧΘΥΣ: Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ

▼

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2026

Τὸν ἄνθρωπο τὸν ξεχωρίζουν ἀπὸ τὸ ζῶον δύο πράγματα...

Τὸν ἄνθρωπο, λέει ὁ Ἀριστοτέλης, τὸν ξεχωρίζουν ἀπὸ τὸ ζῶον δύο πράγματα. Ὁ γέλως καὶ ἡ αἰδώς. Τὸ γέλιο καὶ ἡ ντροπή.

   Τὸ ζῶον δὲν γελάει ποτέ. Καὶ δὲν ντρέπεται γιὰ τίποτε.

   Ὁ ἄνθρωπος ὅμως, ποὺ δὲν γελάει ποτὲ ρέπει πρὸς τὴν ψυχοπάθεια. Καὶ ἐκεῖνος ποὺ δὲν ντρέπεται γιὰ τίποτε πρὸς τὴν ἀποκτήνωση.

Αφιερώστε την «έβδομη ημέρα» στον Κύριο, σύμφωνα με την εντολή Του!

Έχουμε παρασυρθεί τόσο πολύ στη δίνη των υποχρεώσεων και των μεριμνών, ώστε ξεχνούμε τον θάνατο. Αποσπάστε την ψυχή σας από αυτόν τον πυρετώδη αγώνα των δραστηριοτήτων, τουλάχιστον για μία ημέρα την εβδομάδα.
Αφιερώστε την «έβδομη ημέρα» στον Κύριο, σύμφωνα με την εντολή Του! Θα διαπιστώσετε και οι ίδιοι πόσο πιο τακτοποιημένη γίνεται η ζωή σας. Ο Κύριος θα στείλει την ευλογία Του στους κόπους σας, στην οικογένειά σας, στα σπίτια σας και στα επίγεια έργα σας. Και για τα παλαιά μας παραπτώματα απέναντι στην εντολή Σου, συγχώρεσέ μας, Κύριε!
Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κρεστιανκίν.

Ταλαιπωρούν τους Χειμαρριώτες 35 χρόνια για να πάρουν τις περιουσίες τους

  Καταγγελία Γκικουρία για νέο γήπεδο πάνω στο νεκροταφείο 
«Δεν αφήνουν ούτε τους νεκρούς να αναπαυθούν»

Νέα έντονη αντιπαράθεση προκαλεί στη Χειμάρρα ο σχεδιασμός για την κατασκευή νέου γηπέδου στον χώρο όπου βρίσκεται σήμερα το νεκροταφείο της πόλης. Την υπόθεση ανέδειξε ο Πέτρος Γκικουρίας, παρουσιάζοντας σχέδιο απόφασης με ημερομηνία 24 Σεπτεμβρίου 2026 και στρέφοντας τα πυρά του κατά της δημοτικής αρχής του Βαγγέλη Τάβου.

Ένα από τα πιο δύσκολα μυστήρια της πίστης

Ο Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα έλεγε πως κανένας Άγιος δεν πέρασε από τη ζωή χωρίς θλίψεις και δοκιμασίες.
Κι ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο δύσκολα μυστήρια της πίστης· να πονάς και να μη νομίζεις πως ο Θεός σε ξέχασε.
Γιατί ο Σταυρός δεν είναι η απουσία Του. Είναι η σιωπηλή παρουσία Του μέσα στη δοκιμασία.
Ο Χριστός δεν μας υποσχέθηκε δρόμο χωρίς αγκάθια. Μας έδειξε πρώτος τον δρόμο του Σταυρού.
Κι όταν η ζωή βαραίνει στους ώμους μας, ας μη ρωτάμε μόνο «γιατί;».
Ας ψιθυρίζουμε μέσα από τα δάκρυά μας:

Διαδρομή μνήμης με αφορμή τα 104 χρόνια από τον ξεριζωμό Ελλήνων της Ανατολικής Θράκης

Διαδρομή μνήμης με αφορμή τα 104 χρόνια από τον ξεριζωμό Ελλήνων της Ανατολικής Θράκης

Διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αδριανουπολιτών Νομού Ροδόπης «Η Αδριανού» - Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου, ώρα 11:00

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αδριανουπολιτών Νομού Ροδόπης «Η Αδριανού» προσκαλεί την Κυριακή 11 Οκτωβρίου, ώρα 11:00, σε μια διαδρομή μνήμης, αφιερωμένη στη συμπλήρωση των 104 χρόνων από τον ξεριζωμό των Ελλήνων της Ανατολικής Θράκης, τον Οκτώβριο του 1922.

ΜΟΝΑΧΟΣ π. ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ. Ἐρημίτης τῆς Καψάλας

«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»

Ἡ ἔρημος τῆς Καψάλας, εἶναι μία ἀπό τίς ἡσυχαστικώτερες περιοχές τοῦ ῾Αγίου ῎Ορους. Ἐκεῖ μπορεῖ νά βρῆ κανείς ἀληθινούς ἐραστές τῆς νοερᾶς προσευχῆς, ἀφανεῖς καί ταπεινούς ἥρωες τῆς ἐν Χριστῷ ἀγγελικῆς πολιτείας.

῾Ο Γέρο Φανούριος, εἶναι ἕνας ἀπό τούς ἁγιωτέρους κατοίκους τῆς Καψάλας. Ρουμᾶνος στήν καταγωγή, ἦλθε ἀπό τά νειᾶτα του στό Περιβόλι τῆς Παναγίας μας, καί ἀφιερώθηκε στό ἔργο τῆς καθάρσεως καί τῆς δοξολογίας τοῦ Θεοῦ. ῎Αλλοτε ἔμενε στό Κελλίον «῞Αγ. Βασίλειος» καί ἄλλοτε στόν «῞Οσιο Θεόφιλο τόν Μυροβλήτη». Στό σπίτι αὐτό ἔζησε καί ἁγίασε τόν 17ον αἰῶνα, ὁ ὅσιος Θεόφιλος, τοῦ ὁποίου τό σῶμα παραμένει ἀκόμα στόν τάφο. Κατά διαστήματα ἐξέρχεται μία ὡραία εὐωδία ἀπό τόν τάφο του, καί οὐδείς τολμᾶ νά ἀνακομίση τόν ῞Αγιο, διότι δέν τό ἐπιτρέπει ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος.

Αἱ ὀλέθριαι συνέπειαι τῆς συγχρόνου Πανθρησκειομανίας!

   ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ἀπόσπασμα ἀπὸ ἄρθρο ἔντονου προβληματισμοῦ τοῦ Θεολόγου κ. Σταύρου Μποζοβίτη, γιὰ τὰ ὅσα τραγικὰ συμβαίνουν στὸν οἰκουμενιστικὸ συγκρητισμό: «…Καὶ τὸ καίριο, τὸ ἀδυσώπητο ἐρώτημα εἶναι τοῦτο: Οἱ πρωτοστατοῦντες σ’ αὐτὲς τὶς κινήσεις ἡγέτες τῆς Ἐκκλησίας δὲν προβληματίζονται καθόλου; Δὲν βάζουν κάποιο ἐρωτηματικὸ στὶς ἀντιλήψεις τους; Δὲν συλλογίζονται ὅτι καὶ ἡ «ἐνδοχριστιανικὴ» καὶ ἡ «πανθρησκειακὴ» ἑνότητα ποὺ προωθοῦν μπορεῖ νὰ ἑτοιμάζει τὸ ἔδαφος γιὰ τὴ μεγάλη ἀπάτη τῶν αἰώνων, τὴν ψευδένωση τῶν καιρῶν τῆς ἀποστασίας καὶ τοῦ Ἀντιχρίστου; Ποῦ στηρίζουν τὸν ἐκστατικὸ ἐνθουσιασμό τους;

Τσίπρας: «Ψέλνεις» στη Σιμωνόπετρα και ακούγεσαι ότι βγαίνεις λ-«Άδη»

Ελευθέριος Ανδρώνης

Να που ήρθε και η στιγμή για τον Αλέξη Τσίπρα να μεταβεί στο Άγιο Όρος για ιερό… rebranding της εικόνας του. Δώδεκα χρόνια είχε να πατήσει το πόδι του στο Περιβόλι της Παναγίας, αλλά ως γνωστόν το Άγιο Όρος εκλαμβάνεται ως πολιτικό «αναβαπτιστήριο» από όλους τους ψηφοθήρες.

Στον Οδυσσέα πήρε 10 χρόνια μέχρι να φτάσει στην πολυπόθητη Ιθάκη, αλλά ο Αλέξης Τσίπρας χρειάστηκε μια 12ετία για την αντίστροφη πορεία. Από την «Ιθάκη» της πρωθυπουργίας και του αυτοβιογραφικού βιβλίου του, μαγεμένος εκ νέου από τις Σειρήνες της αρχομανίας, έκανε μια στάση στο νησί των λωτοφάγων για να φορτώσει εμπόρευμα επιλεκτικής αμνησίας και τέλος παρουσιάστηκε στη Σιμωνόπετρα για να κοντράρει από «δεξιά» τους μνηστήρες της εξουσίας. Μόνο που η άμωμη «Πηνελόπη» που λέγεται Ορθοδοξία, αξιώνει πολλά περισσότερα από μερικά «ιεροπρεπή» ενσταντανέ.

Γιατί μισούνται οι δίκαιοι;

 Πες μου, πάτερ, σε παρακαλώ, για ποιο λόγο οι περισσότεροι άνθρωποι μισούν τους δικαίους; Γιατί τους περιφρονούν; Γιατί σκανδαλίζονται μαζί τους; Αντίθετα, λίγοι είν’ εκείνοι που τους τιμούν…

-Πολύ συμφέρει τους δικαίους, παιδί μου, η περιφρόνηση των ανθρώπων. Τους ταιριάζει, θα ‘λεγα, όπως ταιριάζουν στον ουρανό τ’ αστέρια. Είδα μάλιστα ενάρετο, που κέρδισε πενήντα στεφάνια σε μια μέρα από τις κακολογίες των άλλων.

-Και με ποιον τρόπο τα κέρδισε; ρώτησε απορημένος ο αδελφός.

Αιωνιότητα!!!!

Αν γεμίζουμε τον εαυτό μας με καλές σκέψεις και ευγενείς επιδιώξεις, θα τις βρούμε στην αιωνιότητα. Εκείνες οι σκέψεις που εμπεριέχουν το καλό εδώ, μας χαρίζουν ειρήνη στην αιωνιότητα. Αν όμως καταγινόμαστε με άλλες σκέψεις —κολασμένες, γεμάτες φθόνο και κακία— τότε, περνώντας στην αιωνιότητα, θα δούμε ότι σπαταλήσαμε τον χρόνο κατά τον οποίο θα μπορούσαμε να είχαμε διορθώσει τη ζωή μας, αλλά δεν το κάναμε. Τότε θα αρχίσουν οι τύψεις της συνείδησης για τον χαμένο χρόνο. Ποιος, λοιπόν, θα μας λυτρώσει από αυτό στην αιωνιότητα;

ΑΓΙΑ ΔΑΜΑΡΙΣ: Η ΠΡΩΤΗ ΑΘΗΝΑΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Ο ιερός συγγραφέας του βιβλίου των πράξεων των Αποστόλων, ευαγγελιστής Λουκάς, εξιστορώντας τα γεγονότα της επισκέψεως του Αποστόλου Παύλου στην Αθήνα το 51 μ. Χ. στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο, αναφέρεται στα ελάχιστα πρόσωπα τα οποία πίστεψαν στο κήρυγμα του Αποστόλου και αποτέλεσαν τον πρώτο πυρήνα της τοπικής εκκλησίας των Αθηνών. Μεταξύ αυτών αναφέρεται και μία γυναίκα ονόματι Δάμαρις. Αναφέρει το ιερό κείμενο: «Τινὲς δὲ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ ἐπίστευσαν, ἐν οἷς καὶ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης καὶ γυνὴ ὀνόματι Δάμαρις καὶ ἕτεροι σὺν αὐτοῖς» (Πράξ.17,34).

      Είναι γνωστό πώς ο μεγάλος Απόστολος συνάντησε τεράστια δυσκολία στο ιεραποστολικό του έργο στο κλεινόν άστυ, έχοντας πενιχρά αποτελέσματα. Κατόρθωσε να πείσει ελάχιστα πρόσωπα, αλλά επιφανή, όπως τους ανώτατους δικαστικούς, Άγιο Διονύσιο Αρεοπαγίτη και Άγιο Ιερόθεο και μαζί τους μία μόνο γυναίκα την Δάμαρι, η οποία κατέστη η πρώτη Αθηναία χριστιανή.

ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

       Η πόλις των Αθηνών μπορεί να καυχιέται για την πληθώρα των αγίων που ανάδειξε στο διάβα των αιώνων. Ιδιαίτερα πρέπει να καυχιέται για τον άγιο Ιερομάρτυρα Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, ο οποίος συγκαταλέγεται στους μεγάλους Πατέρες και Ιεράρχες της Εκκλησίας μας.

       Γεννήθηκε στην Αθήνα περί το 10 π. Χ. και καταγόταν από επιφανή αθηναϊκή οικογένεια, η οποία φρόντισε να τον μορφώσει στις μεγάλες φιλοσοφικές σχολές του κλεινού άστεως, η οποία, όπως και ολόκληρη η Ελλάδα, βρισκόταν την εποχή εκείνη υπόδουλη στους Ρωμαίους, αλά διατηρούσε ακόμη την αίγλη της, έχοντας κάποια προνόμια, με σπουδαιότερο τη λειτουργία του Αρείου Πάγου. Ο Διονύσιος σπούδασε φιλοσοφία και κατέστη επίλεκτο μέλος της αθηναϊκής κοινωνίας. Μάλιστα του δόθηκε η θέση ενός από τους εννέα βουλευτές του Αρείου Πάγου.

Η αποτυχία της μαγείας έγινε η αφορμή για τη μεταστροφή και τον αγιασμό του.

Η ιστορία του Αγλαΐδα, της Ιουστίνης και του Κυπριανού φέρνει στο φως μια διαχρονική αναμέτρηση ανάμεσα σε δύο παρόμοιες αλλά εντελώς διαφορετικές εμπειρίες: τον εγωκεντρικό ανθρώπινο έρωτα και τον θείο έρωτα.

Ο Αγλαΐδας, ένας ειδωλολάτρης άρχοντας, ερωτεύτηκε τρελά την πανέμορφη Ιουστίνη. Η νεαρή γυναίκα αρνήθηκε πεισματικά να ενδώσει στις επιθυμίες του, κι εκείνος, τυφλωμένος από το πάθος, κατέφυγε στον ονομαστό μάγο Κυπριανό, ζητώντας του να κάμψει τη θέλησή της.

Ο Κυπριανός δέχτηκε και επιστράτευσε δαίμονες για να την πλανέψουν. Όμως όλες οι σκοτεινές επικλήσεις και τα τεχνάσματα συντρίφθηκαν πάνω στην αταλάντευτη πίστη της Ιουστίνης, η οποία αμυνόταν μόνο με την προσευχή, τη νηστεία και το σημείο του Σταυρού.

Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ Ο ΨΑΛΤΗΣ. ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Ὁ ἄντρας μου ὁ ψάλτης

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

Ἐπειδή ὁ ἄντρας µου ἦταν πολύ καλός, ὁ Ἅγιος τόν συμβούλευε: -Νά µήν ψέλνεις δυνατά, οὔτε νά κάνεις κορῶνες. Νά Ψέλνεις χαμηλά, χαμηλά... καί κατανυκτικά -Μέ ζητᾶνε ἀπό τήν τάδε ἐνορία, νά πάω νά ψάλλω καὶ μοῦ δίνουνε πολλά λεφτά. Εἶναι σωστό νά πάω: 

“Ὄχι, νά µήν πᾶς, γιατί ὁ κόσμος στόν Ἅγιο Δημήτριο σὲ ἀγαπάει καί ὠφελεῖται ἀπό σένα. 

-Μήπως νά πάω στήν ἐνορία µου, στήν Ἁγία Αἰκατερίνη; 

“Ὄχι τώρα... Ἐκεῖ θά πᾶς πολύ ἀργότερα, πού δέν θά μπορεῖς νά περπατήσεις. 

Η περίπτωση του παπα Γιώργη και η διεστραμμένη αντίληψη των θολολόγων..

Ἕνας ἡλικιωμένος ἱερεύς (85 ἐτῶν), ὁ ὁποῖος δέν ἔχει πανεπιστημιακά πτυχία ἤ πτυχίο Θεολογίας, ὁ π. Γεώργιος Χιωτάκης (ἔγινε ἱερεύς εἰς ἡλικίαν 49 ἐτῶν καί εἶχεν 12 παιδιά) παρευρέθη πρό ἐτῶν εἰς Θεολογικόν Συνέδριον, τό ὁποῖον διεξήχθη εἰς τήν Κρήτην, διά τάς σχέσεις Ὀρθοδόξων καί Παπικῶν.
Ἐζήτησε νά θέση ἐρωτήματα, ἀλλά ἐπειδή δέν εἶχε πτυχίον Θεολογίας δέν τοῦ ἐπέτρεψαν νά ὁμιλήση.
Τότε ἀπήντησεν: 

Τα πράγματα του μέλλοντα αιώνα

 

Πατερικό ανθολόγιο

 Η Γραφή δεν μας αποκάλυψε τι λογής είναι τα πράγματα του μέλλοντα αιώνα, ωστόσο μας δίδαξε απλά πώς θα δεχθούμε από αυτόν τον κόσμο την αίσθηση της απόλαυσης αυτών των πραγμάτων χωρίς την αλλαγή της φύσης μας και χωρίς την έξοδό μας από αυτόν τον κόσμο, αν και μας τα παρουσίασε αυτά με ονόματα πραγμάτων ποθητών και ένδοξων, που θεωρούνται από μας ευχάριστα και πολύτιμα, για να μας διεγείρει στον πόθο τους με το να πει, «αυτά που μάτι δεν τα είδε και αυτί δεν τα άκουσε» (Α’ Κορ. 2:9), και τα λοιπά· φανέρωσε μάλιστα σ’ εμάς με αυτόν τον τρόπο ότι τα μέλλοντα αγαθά είναι ακατάληπτα και δεν έχουν ομοιότητα με κανένα από τα εδώ.

I Almost Became Catholic — Orthodox Priest on Catholicism

 
Fr. Peter Heers was on the path to becoming Roman Catholic—attending Latin Mass, studying Church history, and preparing to join the church—when something unexpected happened. After attending a Vespers service in a small Orthodox Church, everything changed. In this interview, he shares why he turned away from Catholicism and embraced the Orthodox Church instead—exploring the theological, historical, and spiritual reasons behind his decision. Orthodox Ethos

Η αεροπορική τραγωδία και ο άγιος Πορφύριος

Γέροντες

 Το 1987 –διηγείται ο Μπέρτος Ιωάννης, Οικονομολόγος από τα Πηγάδια Καρπάθου– είχα επισκεφτή για πρώτη φορά το Άγιον Όρος, γιατί είχαν αρχίσει μέσα μου έντονες πνευματικές ανησυχίες, και πήγαινα σε Μοναστήρια και ήθελα να συζητώ με γέροντες μοναχούς. Κάποιος συγγενής που είχε νοσηλευτή στην Πολυκλινική Αθηνών μου μίλησε για τον Γέροντα Πορφύριο, πως είναι αγία μορφή και πως είναι διορατικός, διότι και του ίδιου του αποκάλυψε κάτι κρυφό του. Επίσης πως έδειχνε πολλή αγάπη στους ασθενείς, τους παρηγορούσε, τους φρόντιζε, τους εξομολογούσε και όλος ο κόσμος εκεί τον αγαπούσε πολύ. Έτσι ο συγγενής μου αυτός μας παρακίνησε να τον επισκεφτούμε στο Μήλεσι.

«δὲν τὸν κυριεύει πιὰ ὁ θάνατος»

Ὅλοι οἱ ἄλλοι, ἄν κι ἀναστήθηκαν, ὅμως πάλι ἀπόκτησαν τὴν ἴδια μ΄ ἐμᾶς θνητὴ ζωή. Τὸν Χριστό, ὅμως, ἀπὸ τότε ποὺ ἀναστήθηκε «δὲν τὸν κυριεύει πιὰ ὁ θάνατος». Γι΄ αὐτὸ μόνο ὁ Κύριος ἔγινε ἀρχηγός τῶν νεκρῶν, δηλαδὴ τῶν πιστῶν, κι ἐκείνων, ποὺ ἀποδήμησαν ἀπὸ δῶ μὲ τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως καὶ τῆς αἰώνιας ζωῆς. Αὐτὴ εἶναι τὸ δικό Του δῶρο, δῶρο ποὺ ταιριάζει τέλεια στὸ Θεό.

           Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς

New York Times: «Αυτό που ανακάλυψα για τη δωρεά οργάνων με σόκαρε – Η εφιαλτική περίπτωση ενός 33χρονου»

Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις του ιδρυτή της Organize, ενός αμερικανικού μη κερδοσκοπικού οργανισμού που μάχεται για τον εκσυγχρονισμό, τη διαφάνεια και τη μεταρρύθμιση του εθνικού συστήματος δωρεάς οργάνων

Σε ένα εκ βαθέων κείμενο, που προκαλεί τριγμούς στο αμερικανικό σύστημα υγείας προχωρά ο Γκρεγκ Σίγκαλ μέσα από ένα αποκαλυπτικό άρθρο γνώμης στην εφημερίδα The New York Times. Ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Organize —ενός αμερικανικού μη κερδοσκοπικού οργανισμού που μάχεται για τον εκσυγχρονισμό, τη διαφάνεια και τη μεταρρύθμιση του εθνικού συστήματος δωρεάς οργάνων— σπάει τη σιωπή του.

ΑΓΙΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ: Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

      Ανάμεσα στους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας μας ξεχωρίζουν κάποιοι, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως οικουμενικοί διδάσκαλοι, διότι με το έργο τους σφράγισαν την πορεία της Εκκλησίας και καθόρισαν τα όρια της πίστεως σε ολόκληρη την οικουμένη. Ένας από αυτούς είναι ο άγιος Κυπριανός, επίσκοπος Καρχηδόνος. 

      Γεννήθηκε περί το 200 μ. Χ. στην πόλη της Καρχηδόνας της Βόρειας Αφρικής. Καταγόταν από αριστοκρατική ειδωλολατρική οικογένεια, η οποία του έδωσε λαμπρή εκπαίδευση. Σπούδασε ρητορική και φιλοσοφία και νωρίς άσκησε το επάγγελμα του δικανικού ρήτορα στην πατρίδα του.

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (73)

Ζητηται επισκ.1 

Aπόσπασμα του βιβλίο· «ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ» , Νέα έκδοση Γ΄ επηυξημένη, του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου


O χριστιανος μπορει να ζει
κατω απ᾽ ολα τα πολιτευματα και να ειναι ελευθερος

Ὁ Χριστιανὸς μπορεῖ νὰ ζῇ κάτω ἀπ᾿ ὅλα τὰ πολιτεύματα. Εἴτε δημοκρατικὰ εἴτε δικτατορικὰ εἴτε ὁ,τιδήποτε ἄλλο, καὶ νὰ εἶνε ἐλεύθερος. Καὶ μπορεῖ ὁ ἄλλος νὰ ζῇ στὴν πιὸ ἰδεώδη πολιτεία, στὴ δημοκρατία, καὶ ν᾿ αὐτοκτονήσῃ, γιατὶ μέσα του ὑπάρχει τὸ κακό. Τὰ μεγαλύτερα προβλήματα του ἀνθρώπου εἶνε ἐσωτερικὰ καὶ ὄχι ἐξωτερικά. Κακὸς ἦταν ὁ Νέρων, κακὸς ὁ Χίτλερ, κακὸς ὁ Στάλιν· ἀλλὰ δὲν θ᾿ ἀσχολούμεθα μ᾿ αὐτούς.

Κυπριακό: Κανένας δεν ξεχνά και τίποτα δεν ξεχνιέται

Νόμιζα ότι, μετά τον άτυχο ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, η Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 ήταν το τελειωτικό χτύπημα στη Μεγάλη Ιδέα των Ελλήνων, αλλά έκανα λάθος. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι από την ιδέα της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα (ενωτικό δημοψήφισμα 1959 στην Μεγαλόνησο) θα φτάναμε στον σπαραγμό της Κύπρου το 1974.

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ
Απόστολος: Β΄ Κορ. στ΄ 16-18, ζ΄1
Ευαγγέλιο: Λουκ. στ΄ 31-36
5 Οκτωβρίου 2025


Η ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε σήμερα προέρχεται από την επί του όρους ομιλία του Κυρίου μας. Ο Κύριος πήγε σε ένα ψηλό σημείο και από εκεί κάθισε και δίδασκε τα πλήθη που τον άκουγαν. Μέσα από την ομιλία αναφέρθηκε στις σχέσεις των ανθρώπων με το Θεό και τις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους. Βασική εντολή όπως πάντα η μακριά από κάθε φόβο και ανιδιοτελής αγάπη. Αφού ο Θεός είναι η τέλεια Αγάπη, καλείται και ο άνθρωπος να έχει αγάπη, να βρει το κατ’ εικόνα και να φθάσει στο καθ’ ομοίωση με το Θεό. Ο Χριστός για να μην θεωρήσουμε κάτι πολύ δύσκολο αυτό που ζητάει μας λέγει «Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείτε αυτοίς ομοίως». Όπως θέλουμε να μας συμπεριφέρονται οι άλλοι άνθρωποι και εμείς το ίδιο να φερόμαστε στους άλλους. Παρόμοιος ορισμός είχε λεχθεί από τον Θεό και στην Παλαιά Διαθήκη «Ό μισείς, μηδενί ποιήσεις». Σε δυο άξονες όπως μας την περιέγραψε ο Χριστός πρέπει να περιστρέφεται η αγάπη μας προς τον πλησίον: α) η προσφορά προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο, χωρίς να περιμένουμε ανταλλάγματα, β) η ανεξικακία προς τους εχθρούς και κατά συνέπεια η συγχωρητικότητα.

«...πλήν ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς ὑμῶν».

ΚΥΡΙΑΚΗ Β’ ΛΟΥΚΑ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ 

«...πλήν ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς ὑμῶν».

Ἀδελφοί, νά ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς σας καί νά τούς εὐεργετεῖτε, χωρίς νά ἐλπίζετε τίποτε ὡς ἀνταπόδοσιν ἀπό αὐτούς. Μιμεῖται τόν Θεόν ἐκεῖνος πού εὐεργετεῖ τούς ἐχθρούς του, ἔστω κι ἄν μένουν ἀδιόρθωτοι. Ὅπως ὁ Κύριος Ἰησοῦς, ἔτσι καί οἱ περισσότεροι Ἅγιοι καί μεγάλοι σοφοί πού κατεῖχαν τήν θεανθρώπινη φιλοσοφία, σπουδαῖοι ἄνθρωποι, προσεύχονταν γιά τούς ἐχθρούς. Αὐτούς νά μιμηθοῦμε κι ἐμεῖς, ἁγία γερόντισσα,  γιά νά ἔχουμε μεγάλο μισθό εἰς τούς οὐρανούς.

Όταν άκουγε ότι κάποιοι τον υποτιμούν, ότι κάποιοι λένε λόγια εναντίον του, χαμογελούσε σαν να άκουγε το πιο ευχάριστο γεγονός!

Αναφέρει ο μακαριστός π. Β. Βολουδάκης: "Είχε τέτοια όρεξη να ακούει λόγια ταπεινωτικά γι' αυτόν (τον π.Μάρκο Μανώλη), όπως εμείς έχουμε όρεξη να ακούμε τους επαίνους.
Όταν άκουγε ότι κάποιοι τον υποτιμούν, ότι κάποιοι λένε λόγια εναντίον του, χαμογελούσε σαν να άκουγε το πιο ευχάριστο γεγονός!
Όχι μόνον δεν οργιζοταν, όχι μόνον προσευχόταν γι'αυτους αλλά και τους αγαπούσε και ήθελε να τους τιμήσει. Και αυτό είχε αρχίσει από πολύ νωρίς, από την νεότητα του, όχι μόνον προς το τέλος της ζωής του, γιατί ο π. Μάρκος ήταν παιδιόθεν άγιος".

«Ψέλνεις στη Σιμωνόπετρα και ακούγεται στον Άδη…»

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

«Μια επίσκεψη στο Άγιον Όρος είναι πάντα μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσεις.

Ένα ταξίδι στην ιστορία, στους πολιτιστικούς θησαυρούς που φυλάσσονται αιώνες αλλά και στο βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης.»

Αλέξη, ωραία τα λες. Πολύ ωραία. Τόσο ωραία, που για μια στιγμή ξεχνάς ποιος τα γράφει.

Γιατί ο άνθρωπος που σήμερα φωτογραφίζεται στη Σιμωνόπετρα, χρησιμοποιεί στίχους για τον Άδη και μιλά για το βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης, είναι ο ίδιος άνθρωπος που στο παρελθόν είχε δηλώσει δημοσίως ότι δεν πιστεύει και ότι δεν είναι θρησκευόμενος. Ο ίδιος που όταν έγινε πρωθυπουργός επέλεξε συνειδητά τον πολιτικό και όχι τον θρησκευτικό όρκο, εξηγώντας στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο ότι δεν είχε κάνει θρησκευτικό γάμο, δεν έχει βαπτίσει μέχρι και σήμερα τους εφήβους γιούς του και δεν μπορούσε να ορκιστεί αντίθετα με τις απόψεις που διατύπωνε επί χρόνια.

Ποια είναι τα αίτια της απιστίας;

Είναι στ’ αλήθεια πολλά. Όσες κι οι αρνητικές επιδράσεις που δεχόμαστε. Ωστόσο, το κυριότερο και το πλέον καθοριστικό είναι ένα: Η άρνηση του Θεού στην πράξη! Δηλαδή εκείνος ο τρόπος ζωής που είναι μακριά απ’ το Θεό. Άθεος με την έννοια αυτή είναι ο άνθρωπος που ζει σαν να μην υπάρχει Θεός. Είναι τόσο προσκολλημένος στην αμαρτία και την ύλη, που στην ψυχή του για όλα υπάρχει τόπος, εκτός απ’ τον Θεό.

Ο ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Ευάγγελος Θεοδώρου γράφει: