Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ δέν σέ ἀφήνει νά ἀγαπᾶς τόν ἑαυτόν σου καί νά ζῆς με ἀναισθησία.

 Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ δέν σέ ἀφήνει, ὅταν ἰδῆς πτωχό ἄνθρωπο καί θά τόν προσπεράσεις, χωρίς νά τόν βοηθήσης. Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ σέ προκαλεῖ νά ἐνθυμῆσαι τόν θάνατο, τήν κρίσι, τήν γέενα, τήν κόλασι, τόν παράδεισο τοῦ οὐρανοῦ, τήν δόξα τῶν δικαίων. Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ δέν σέ ἀφήνει νά μιλᾶς γιά τό κακό, δέν σέ ἀφήνει νά συκοφαντήσης, δέν σέ ἀφήνει νά λέγεις ψέμματα. Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ δέν σέ ἀφήνει νά ὑπερηφανεύεσαι καί νά ἀλαζονεύεσαι. Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ δέν σέ ἀφήνει νά εἶσαι ζηλιάρης, δέν σέ ἀφήνει νά μισεῖς κάποιον, ἤ νά τόν φθονεῖς καί νά τόν ζηλεύεις. Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ, δέν σέ ἀφήνει νά ἐκδικῆσαι τόν ἄλλον καί νά τοῦ κάνεις κακό. Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ δέν σέ ἀφήνει νά ὁμιλεῖς κακά λόγια γιά τούς ἄλλους, νά ἀστειεύεσαι, νά πληγώνεις ἤ νά περιγελᾶς τούς ἄλλους.

 Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ δέν σέ ἀφήνη νὰ ἀγαπᾶς τήν κακία, νὰ ἐπιθυμεῖς νά διασκεδάζεις μέ τούς ἄλλους, νά ἀγαπᾶς τήν κοσμική δόξα, νά ὑποκρίνεσαι καί νά ἔχης τήν πονηρία μέσα σου. Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ δέν σέ ἀφήνει νά ἀγαπᾶς τόν ἑαυτόν σου καί νά ζῆς με ἀναισθησία. Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ δέν σέ ἀφήνει νά ἁμαρτήσης οὔτε μέ τό βλέμμα, οὔτε μέ τήν ἀκοή, οὔτε μέ τά ἀρώματα, οὔτε μέ τήν γεῦσι, οὔτε μέ τήν ἁφή, οὔτε μέ τήν φαντασία. Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ σέ διαφυλάττει ἀπό τήν λησμονιά, ἀπό τήν ἀγνωσία, ἀπό τήν ἀκηδία καί μέ ἕνα λόγο νά σᾶς εἰπῶ, ὅτι μᾶς προστατεύει ἀπό ὅλο το βασίλειο τοῦ σκότους.

Ἀπόσπασμα ἀπό ΕΔΩ