«Πνευματική φαρέτρα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ»
278. Ἀπό τό τιμόνι τοῦ νοῦ ἐξαρτᾶται πρός τά ποῦ ξεκινᾶμε καί ποῦ φθάνουμε.
279. Ἕνας τρελλός νοῦς δέν καταλαβαίνει τό καλό· δέν ἠμπορεῖ νά ἀνυψωθῆ ἀπό τά ὁρατά πρός τά ἀόρατα. Δέν ἠμπορεῖς νά ἐμπιστεύεσαι ἕνα νοῦ σκοτισμένο, ἔστω καί νά ὁμιλεῖ σωστά, ὅμως δέν ἔχει σταθερότητα.
280. Ὁ νοῦς πού σκέπτεται ὅτι δέν ὑπάρχει Θεός αὐτοκαταδικάζεται καί θά πρέπει νά ἀμφισβητήση καί τόν ἑαυτό του! Διότι τό νά πολεμῆς μέ ὅλες τίς δυνάμεις κάτι τό ὁποῖον δέν ὑπάρχει, ἀποδεικνύει τήν τρέλλα αὐτῆς τῆς μάχης· ἀποδεικνύει ἀνοησία καί παραλογισμό καί ἑπομένως, ἀνόητος εἶναι καί ὁ νοῦς πού κατευθύνει αὐτήν τήν ἰδέα καί γνώμη.
281. Ἡ ἔξωθεν ὑπακοή ἐλαττώνει τήν ἀγάπη μας πρός τόν κόσμο αὐτόν καί πρός τό σῶμα. Ἡ βία ἤ ἡ θέλησις, πού φυσιολογικά ἀποβλέπουν νά κατευθύνουν τόν ἄνθρωπο πρός τόν Θεό σάν μία βελόνα τῆς ἀγάπης, ἐνῶ πρός τόν διάβολο ἡ ὀργή σάν μία σαΐτα τήν ἄναψε ἐναντίον τῆς φύσεως καί τήν μετέτρεψε σέ μῖσος, ὥστε τό θηρίο ἄνθρωπος σάν ἀστραπή πετᾶ σαΐτες στά μάγουλα τῶν ἀδελφῶν του καί ἐνώπιον τοῦ Ἁγίου Θεοῦ, βλασφημῶντας καί παραδίδοντας τά πάντα στόν διάβολο, ἀκόμη καί τόν ἴδιο τόν ἑαυτό του. Ἐνῶ ὁ δυστυχισμένος νοῦς, ἀπό ἐκεῖ πού θά ἔπρεπε-κατά φύσιν-νά εἶναι καθρέπτης καί ἀπαύγασμα τοῦ Θεοῦ, θρόνος τοῦ Θεοῦ καί τόπος ἅγιος, εἴτε γίνεται θρόνος τοῦ σκότους, ἀπ᾿ ὅπου καπνίζει ὑπερηφάνεια, εἴτε βάλλει ἐναντίον τῆς ἀληθείας ἤ μέ διάφορες μορφές εἶναι μία συντριβή καί μία ἐρήμωσι τῶν θείων ἀρετῶν, διότι προέχει ἐμφαντικά τό εἴδωλο (ἡ σταθερή ἰδέα) τῆς ἁμαρτίας.
282. Ὅλα τά πάθη ἤ τά ἐνάντια στήν φύσι ἔργα, ἐμφανίζονται πρῶτα στόν νοῦ, στό λεπτότερο μέρος τῆς ἀοράτου ὑποστάσεώς του. Ἐδῶ ἔρχεται μία μορφή ἤ μία σκέψις τοῦ κόσμου αὐτοῦ καί στέκεται σάν ἕνα δέλεαρ. Ἐνῶ ὁ νοῦς, ἐάν εἶναι ἄπειρος καί ἀπροειδοποίητος γιά τήν ξένη αὐτή ἐπίσκεψι, σάν ἕνας ἄμωμος ἀμνός βλέπει τόν λύκο καί πηγαίνει σ᾿ αὐτόν νομίζοντας ὅτι εἶναι πρόβατο καί ὁ δυστυχής ἀμνός, μή ἔχοντας μυρουδιά προβάτου, ἁρπάζεται καί ὁδηγεῖται στήν φωλιά τοῦ λύκου καί καταβροχθίζεται.
ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ (+1910-1989) «ΜΕΓΑΣ ΚΑΘΟΔΗΓΟΣ ΨΥΧΩΝ», ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΣΟΦΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΛΟΓΩΝ ΣΕ 500 ΚΕΦΑΛΑΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Μον. Δαμασκηνός Γρηγοριάτης.