Ο ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΚΑΙ ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ ΤΟΥ Ι.Ν ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Π. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΡΓΥΡΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ἘΝ ΧΩΝΑΙΣ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ἈΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ (6/9/2026 )
Αγαπητοί μου αδελφοί,
Σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία προβάλλει μπροστά μας ἕνα μεγάλο καί θαυμαστό γεγονός: Τό ἐν Χώναις θαῦμα τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ.
Δὲν πρόκειται γιὰ μία ἁπλὴ ἀνάμνηση ἑνὸς παλαιοῦ θαύματος.
Πρόκειται γιὰ μία ζωντανὴ μαρτυρία ὅτι ὁ Θεός δὲν ἐγκαταλείπει τοὺς δικούς Του ἀνθρώπους, ὅτι ἡ θεία πρόνοια εἶναι παροῦσα, ὅτι ὁ οὐρανὸς δὲν εἶναι κλειστός, ἀλλὰ σκύβει πάνω στὴ γῆ, πάνω στὸν πόνο, πάνω στὴν ἀγωνία καὶ στὴν προσευχὴ τοῦ ἀνθρώπου.
Στὶς Χῶνες τῆς Φρυγίας ὑπῆρχε ναός ἀφιερωμένος στὸν Ἀρχιστράτηγο Μιχαήλ. Ἐκεῖ διακονοῦσε μὲ πίστη, καθαρότητα καὶ ὑπομονὴ ἕνας εὐσεβὴς ἄνθρωπος, ὁ Ἅγιος Ἄρχιππος.
Ὁ τόπος ἐκεῖνος εἶχε γίνει τόπος προσευχῆς, παρηγοριᾶς καὶ θαυμάτων.
Καὶ ὅπου ἐνεργεῖ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, ἐκεῖ ἀκριβῶς ξεσηκώνεται καὶ ἡ κακία τοῦ πονηροῦ.
Οἱ ἐχθροὶ τῆς πίστεως, μὴ μπορώντας νὰ ἀνεχθοῦν τὸν ἱερὸ αὐτὸ τόπο,
ἀποφάσισαν νὰ τὸν καταστρέψουν.
Ἔστρεψαν τὰ νερὰ δύο ποταμῶν πρὸς τὸν ναό, πιστεύοντας πὼς θὰ τὸν παρασύρουν, θὰ τὸν γκρεμίσουν, θὰ τὸν ἐξαφανίσουν.
Καὶ ἐκεῖ, στὴν ὥρα τοῦ μεγάλου κινδύνου, ὁ Ἄρχιππος δὲν ἔτρεξε νὰ σωθεῖ.
Δὲν κυριεύθηκε ἀπὸ πανικό.
Δὲν εἶπε· «χάθηκαν ὅλα».
Ἔμεινε στὴ θέση του καὶ προσευχήθηκε.
Καὶ τότε ἦλθε ἡ θεία ἀπάντηση.
Ἐμφανίσθηκε ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαήλ καὶ μὲ τὴ δύναμη τοῦ Θεοῦ ἄνοιξε σχίσμα μέσα στὸν βράχο, ὥστε τὰ νερὰ νὰ χωνευθοῦν ἐκεῖ καὶ νὰ σωθεῖ ὁ ναός.
Ἀπὸ αὐτὸ τὸ γεγονὸς ὁ τόπος ὀνομάσθηκε Χῶναι.
Ἀγαπητοί μου,
τὸ θαῦμα αὐτὸ δὲν ἀνήκει μόνο στὸ παρελθόν.
Μιλᾶει καὶ στὴ δική μας ζωή.
Γιατί καὶ ἐμεῖς πολλές φορὲς νοιώθουμε πὼς ποτάμια ὁλόκληρα ὁρμοῦν ἐπάνω μας.
Ποτάμια δοκιμασιῶν.
Ποτάμια θλίψεων.
Ποτάμια ἀγωνίας.
Ποτάμια ἀσθενειῶν.
Ποτάμια πειρασμῶν.
Ποτάμια ἀδικίας.
Ποτάμια οἰκογενειακῶν προβλημάτων.
Ποτάμια μοναξιᾶς καὶ ἀπογοητεύσεως.
Καὶ τότε ὁ ἄνθρωπος λυγίζει.
Φοβᾶται.
Σκοτεινιάζει.
Καὶ λέει μέσα του:
«Δὲν ἀντέχω ἄλλο…»
«Δὲν βλέπω διέξοδο…»
«Γιατί, Θεέ μου;»
«Ποῦ εἶσαι;»
Κι ὅμως, ἀδελφοί μου,
ἐκεῖ ποὺ ὁ ἄνθρωπος βλέπει τέλος,
ὁ Θεὸς μπορεῖ νὰ ἀνοίγει ἀρχή.
Ἐκεῖ ποὺ ἐμεῖς βλέπουμε βράχο,
ὁ Θεὸς βλέπει δρόμο.
Ἐκεῖ ποὺ ἐμεῖς βλέπουμε καταστροφή,
ὁ Θεὸς ἑτοιμάζει σωτηρία.
Αὐτὸ εἶναι τὸ μὴνυμα τῆς σημερινῆς ἑορτῆς:
ὅτι ἡ τελευταία λέξη δὲν ἀνήκει στὸ κακό,
δὲν ἀνήκει στὴν ἀπόγνωση,
δὲν ἀνήκει στὸν φόβο,
ἀλλὰ στὸν Θεό.
Καὶ ὁ Ἄρχιππος σώθηκε, ὄχι ἐπειδὴ εἶχε δύναμη ἀνθρώπινη,ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶχε πίστη.
Αὐτὸ λείπει σήμερα ἀπὸ τὴ ζωή πολλῶν ἀνθρώπων.
Ἔχουμε μάθει νὰ στηριζόμαστε παντοῦ,στὰ χρήματα,στὶς γνωριμίες,στὴν τεχνολογία,στὶς ἱκανότητές μας,καὶ πολὺ λίγο στὸν Θεό.
Καὶ γι’ αὐτὸ, ὅταν σαλεύουν τὰ ἀνθρώπινα στηρίγματα,σαλεύει καὶ ἡ καρδιά μας.
Ἡ Ἐκκλησία σήμερα μᾶς λέει: πρὶν ἀπελπιστεῖς, προσευχήσου. Πρὶν πεις «χάθηκα», γονάτισε. Πρὶν πεις «δὲν ὑπάρχει λύση», κοίταξε πρὸς τὸν οὐρανό.
Ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαὴλ εἶναι ὁ Ἀρχιστράτηγος τῶν οὐρανίων δυνάμεων, ὁ ὑπερασπιστὴς τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, ὁ φρουρὸς τῶν πιστῶν, ὁ πολέμιος τοῦ σκότους.
Καὶ τὸ ὄνομά του εἶναι ὁλόκληρο κήρυγμα:
«Τίς ὡς ὁ Θεός;»
Ποῖος εἶναι σαν τὸν Θεό;
Κανείς.
Κανένα κακό δὲν εἶναι δυνατότερο ἀπὸ τὴν παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ.
Κανένας πειρασμὸς δὲν εἶναι μεγαλύτερος ἀπὸ τὴ θεία χάρη.
Κανένα σκοτάδι δὲν μπορεῖ νὰ νικήσει τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ.
Π ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΡΓΥΡΗΣ
ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ