Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα
Σέ
αὐτές τίς κατηχήσεις ἐρχότανε καί ὸ κ κ. Γαβριήλ µέ τή γυναίκα του.
Δέν εἶχαν παιδιά καί εἶχαν οἰκοδομήσει ἕναν Ἱ. Ν. τοῦ Ἁγ. Νεκταρίου στήν
Άμαλιάδα. Ἐπίσης στήν αὐλή τους, πίσω ἀπό τό σπίτι, κάνανε ἕνα µικρό
Ἐκκλησάκι τοῦ Ἁγ. Νεκταρίου ὅπου πήγαινε πολύς κόσμος καί προσκυνοῦσε.
Γιά νά προσκυνήσει κάποιος ἔπρεπε νά περάσει κυριολεκτικά µέσα ἀπό τὀ
σπίτι καί, ὅταν τό ζευγάρι ἔφευγε, ὄχι µόνο δέν κλείδωνε τήν πόρτα ἀλλά
τήν άφηνε καί διάπλατα ἀνοιχτή. Κάποιοι γείτονες πού άνησυχοῦσαν µήπως
μποῦνε κλέφτες πηγαίνανε καί τήν κλείνανε, ἀλλά µετά ἔβλεπαν ἕναν
Παππούλη νά κάθεται στό πεζούλι δίπλα στήν πόρτα. Ρώτησαν τόν Ἅγ.
Πορφύριο καί τούς ἀπάντησε: «Εἶναι ὁ Ἅγιος Νεκτάριος! θέλει νά παραμένει
ἀνοιχτή ἡ πόρτα, γιά νά πηγαίνει ὁ κόσμος νά προσκυνά»,
Ἀργότερα
ὁ κ. Γαβριήλ ἀρρώστησε µέ καρκίνο στά κόκαλα καί ἐνῶ πολλοί τόν
λυπότανε, ἐκεῖνος, µπροστά στούς φοβερούς πόνους, ἔλεγε συνέχεια: «Δόξα
τῷ θεῷ, δόξα τῷ θεῷ...!». Ὅλη ἡ ὁμάδα τοῦ κατηχητικοῦ µαζί µέ τόν Ἅγιο
ἐπισκέφτηκαν τόν κ. Γαβριήλ στό σπίτι του, διότι ὁ καρκίνος εἶχε
προχωρήσει.
Καθώς
ἔφευγε ὁ Ἅγιος καί πίσω του πήγαινε ὁ ἄντρας µου, τόν εἶδε νά σηκώνει
τά χέρια του ψηλά στόν οὐρανό καί πολύ συγκινηµένος εἶπε: «Χριστέ µου,
Χριστέ µου, χάρισέ µου καί µένα αὐτό τό δῶρο! Δῶσε µου ἕναν καρκίνο νά
ὑποφέρω γιά τήν ἀγάπη σου»!
Ὁ
κ. Γαβριήλ ξεψύχησε τή στιγµή πού ἡ ὁμάδα τοῦ κ. Μιχάλη, λίγες ἡμέρες
ἀργότερα, ἔκανε τήν Παράκληση τῆς Παναγίας µέσα στό δωμάτιό του. Ἠρθε ἡ
Παναγία καί τόν πῆρε. Ὁ κ. Μιχάλης τούς ἔκανε νόηµα νά τελειώσουνε
πρῶτα τήν Παράκληση καί µετά νά φροντίσουνε τόν νεκρό.
Βιβλιογραφία. Ο όσιος Πορφύριος ο Προφήτης.
Μαρτυρίες. Εκδόσεις. Αγιοπαυλιτικο Ιερό κελλί Αγίων Θεοδώρων Άγιον Όρος
