Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἕνα καταπάτημα τῶν νόμων τῆς φύσεως· ἡ εἴσοδος στήν ζωή ἑνός ἀνισορρόπου συναισθήματος τοῦ νοῦ. Ἐάν συνεχισθῆ ἔτσι, τότε ὁ νοῦς ἀδυνατίζει καί δέν ἠμπορεῖ νά σταματήση τήν ἀνισορροπία, ἡ ὁποία ὅλο καί περισσότερο καταλαμβάνει χῶρο στήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου μέ φάσματα φρικιαστικά τοῦ θανάτου πού προσεχῶς ἔρχεται (Ἀποκ.3,1).
Ἡ ἁμαρτία δέν εἶναι μία πραγματικότης μέ προσωπικό στήριγμα, ἀλλά εἶναι τά νύχια τοῦ χάους στόν τράχηλο τῆς πραγματικότητος, ἕνας κλέπτης τοῦ μηδενός πού θέλει νά καταβροχθίση, ὅλα ὅσα ὑπάρχουν τριγύρω του.
ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΜΠΟΚΑ ΡΟΥΜΑΝΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ