«Νὰ κάμωμεν ὥστε νὰ περιπέσουν εἰς ἀνυποληψίαν αἱ θρησκεῖαι»[1]
(- Ἡ σκυταλοδρομία τοῦ Σατανᾶ…)
Ἡ δόλια αὐτὴ μεθόδευση ἐναντίον ὅλων τῶν θρησκειῶν τοῦ κόσμου ΚΑΙ τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας ὁμοῦ, χρονολογεῖται ἀπὸ μακροῦ, ἀπὸ τὸ ἔτος 1776 καὶ δῶθε, ἔτος ποὺ ἱδρύθηκε ἡ Μυστικὴ Ὀργάνωση τῶν ILLUMINATI, τῶν «πεφωτισμένων» στὴ Γερμανία[2]. Ἱδρύθηκε ἀπὸ δύο μασόνους καὶ θεωρεῖται παρὰ τῶν «πατέρων» πάσης Μασονίας ὡς ἕνας ἐκ τῶν 38 τύπων αὐτῆς [3] παγκοσμίως.
Αἱ δόλιαι μεθοδεύσεις
Μὲ ποιοὺς ὅμως τρόπους καὶ μεθοδεύσεις θὰ περιπέσουν σὲ ἀνυποληψία οἱ θρησκεῖες ὅλου τοῦ κόσμου;
1. Μὲ τὴ σήψη καὶ διαφθορὰ, στὴν ὁποία καταπίπτουν μερικοὶ ἐκ τῶν κατὰ καιροὺς ἡγετῶν τῶν θρησκειῶν, μηδὲ καὶ τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου ἐξαιρουμένου, δίδοντες ἀφορμὲς γενικῶν κακολογιῶν ἐναντίον δικαίων καὶ ἀδίκων… Βοοῦν δὲ σχετικῶς οἱ ἐφημερίδρες, ὅπως καὶ ὁ Ὀρθόδοξος Τύπος στὴ δεύτερη σελίδα του, ἐπαρκῶς τεκμηριωμένα ἐκεῖ, διὰ παραπομπῶν εἰς τὰ κατὰ καιροὺς ἔντυπα, ξένα καὶ ἑλληνικά.
2. Ἡ μὲ μύριους τρόπους, ἔξωθεν καὶ ἔσωθεν, ἀποδυνάμωση τοῦ ἄλλοτε κραταιοῦ παπισμοῦ.
3. Διά τοῦ συνεχοῦς κατακερματισμοῦ τῶν προτεσταντικῶν Ὁμάδων καὶ τῶν ἔξω ἀπὸ κάθε χριστιανικὴ Παράδοση καὶ λογικὴ ἐκκλησιαστικῶν κατὰ καιροὺς καινοτομιῶν καὶ ἀνοχῶν παρ’ αὐτῶν.
4. Ἡ μύηση ἡγετικῶν στελεχῶν στὴ Μασονία, ἰδίως στὸν προτεσταντικὸ κόσμο Εὐρώπης καὶ ΗΠΑ.
5. Ἡ προσέλκυση μερικῶν θρησκευτικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν – κατὰ καιροὺς – στὴν ὑπηρεσία τῆς ἐξυπηρετήσεως γεωπολιτικῶν ἐπιδιώξεων τῶν μεγάλων Δυνάμεων.
6. Οἱ «ἀπροσεξίες» καὶ οἱ σκοπιμότητες κατὰ τὴν ἐκλογὴ θρησκευτικῶν τινων ἡγετῶν, καθὼς καὶ ἐκκλησιαστικῶν ὁμοίων, μηδὲ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐξαιρουμένης.
7. Περιπίπτουν ἐπίσης σὲ ἀνυποληψία οἱ θρησκεῖες, ἀλλὰ καὶ ὁ χριστιανισμὸς γενικότερα, διὰ τῶν ἔξωθεν ἀγρίων ἐπιθέσεων καὶ ὑπόγειων δράσεων τοῦ σκοτεινοῦ – καὶ ὄχι μόνο – κόσμου ἕως πλήρους κατεδαφίσεως αὐτῶν… θὰ ἀναφέρουμε ἐν συνεχείᾳ σχετικὰ παραδείγματα.
8. Ἐπιδιώκεται, τέλος, νὰ πέσουν ὄχι μόνο σὲ ἀνυποληψία οἱ θρησκεῖες ὅλες, μαζὶ καὶ ὁλόκληρος ὁ χριστιανικὸς κόσμος, ἀλλὰ νὰ κατεδαφιστοῦν παντελῶς, νὰ περιπέσουν δηλαδὴ σὲ πλήρη ἀνυπαρξία!
Πῶς; – Μὰ διὰ τῆς μεθόδου τοῦ ἄγευστου, ἄοσμου καὶ ἄχρωμου παγκόσμιου Χυλοῦ: διὰ τῆς συγχωνεύσεως ὅλων, θρησκειῶν, Πίστεων καὶ Ἐκλησιῶν! Ναί: διὰ τοῦ ἐπαίσχυντου συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ!… Νὰ τὸ δοῦμε αὐτὸ ἀμέσως τώρα. Γράφουν αἱ σκότιαι δυνάμεις καὶ ταῦτα:
«…Τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν αὐτὸ μᾶς δείχνουν. Φωτιζόμενα δι’ ἐντατικῆς ἐξωκοσμικῆς θείας ἐνεργείας τοῦ φωτὸς τῆς ἀληθείας, καὶ ἐμπνεόμενα τὰ «ἀναγεννημένα» παιδιὰ τοῦ Θείου Πλάστου [πάντες οἱ οἰκουμενιστές, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί!] ἐκεῖ κατατείνουν…».
Εἰς τί κατατείνουν; Εἰς τοῦτο: «…νὰ ἑνώσουν ὅλας τὰς ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ θρησκείας καὶ νὰ δέσουν [!] αὐτάς, ὥστε ὅλαι ὁμοῦ ν’ ἀποτελοῦν εἰς τὸ μέλλον ΜΙΑΝ καὶ μόνην θρησκείαν! (…) Πρῶτον νὰ ἑνωθοῦν ὅλα τὰ Χριστιανικά Δόγματα, ὥστε ἡ ΠΛΗΡΗΣ ἕνωσις νὰ γίνει κλιμακηδόν…».
Τί χρειάζεται, γιὰ νὰ δεθοῦν ὅλες οἱ θρησκεῖες καὶ ὁμοῦ νὰ ἑνωθοῦν ὅλα τὰ χριστιανικὰ δόγματα;
Χρειάζεται – φεῦ! – μόνον «…ἡ καλὴ θέλησις καὶ κατανόησις τῶν ΑΡΧΗΓΩΝ τῶν μεγάλων χριστιανικῶν δογμάτων τῆς γῆς, εἶναι ἀρκετή, διὰ νὰ γίνη τὸ πρῶτον βῆμα! (…)». Αὐτὰ γράφουν οἱ πνευματιστὲς/ μεντιουμιστὲς[4].
Ἀναγκαία παρένθεσις:
– Μὰ ναί! Ἔτσι ἀκριβῶς γίνεται εἰς τὰ περὶ «Ἑνώσεων» μεγάλα οἰκουμενιστικὰ ἀνοίγματα! Δὲν συζητῶνται, μήτε ἀποφασίζονται ἀπὸ Συνόδους τῶν Ἱεραρχιῶν τῆς εὐρύτερης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας, ἀλλὰ συζητῶνται καὶ ἀποφασίζονται μόνο ἀπὸ τοὺς ἑκάστοτε Πάπες καὶ τοὺς ἑκάστοτε Πατριάρχες ἢ καὶ ἀπὸ συνάξεις Προκαθημένων τινων εἰς τά Κρητικὰ Κολυμβάρια καὶ ἀλλοῦ! Μήτε βεβαίως καὶ ἐρωτῶνται – ἐν ἐλαχίστῳ κἄν – τὰ «ποίμνια», τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ!
Γιὰ τοῦτο καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῶν σχετικῶν «συζητήσεων» καὶ «ἀποφάσεων» αὐτοῦ τοῦ εἴδους ΔΕΝ τὰ συμμερίζονται οἱ Ὀρθόδοξοι χριστιανοί, τὰ ἀπορρίπτουν ἢ καὶ παντελῶς τὰ ἀγνοοῦν (κλείνει ἡ παρένθεσις).
Τὰ πονηρὰ πνεύματα διὰ τῶν πνευματιστῶν/ μεντιουμιστῶν συνεχίζουν καὶ ταῦτα:
«…Ὁ Μέγας τῆς Ἱερωσύνης Ἀρχηγὸς [;] ἀποστέλλει εἰς τοὺς «ποιμενάρχας» τοῦ Κυρίου 50 ἐπουρανίους Ὁμιλίας πρὸς διαφώτισιν αὐτῶν… Ὁ Μέγας Ἀρχηγὸς τῆς Παγκοσμίου Θρησκευτικῆς Συνειδήσεως [ὁ Ἀντίχριστος ἢ ὁ ἴδιος ὁ Ἑωσφόρος;], ἐν τῷ Ἐπουρανίῳ Του Ἔργῳ ἐξετάζει τὴν ζωὴν καὶ τὴν ψυχὴν τῶν «ὑλικῶν» ἀνθρώπων, κάμνει κριτικὴν ἐπὶ τῶν σημερινῶν «ἀντιπροσώπων» – Κληρικῶν τοῦ Κυρίου ἐπὶ τῆς Γῆς, ὑποδεικνύει τὴν διάθεσιν τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας εἰς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην ἀδελφούς, διακηρύσσει τὴν ἀνάγκην τῆς ΕΝΩΣΕΩΣ τῶν ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ κλιμακηδόν: ἤτοι ΕΝΟΤΗΤΑ πρῶτον, ὕστερον ΕΝΩΣΙΝ, ἀκολούθως ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΙΝ μετ’ ἄλλων Ἀλλοθρήσκων..» (τὰ κεφαλαῖα εἶναι τοῦ παρατιθέμενου κειμένου).
Ποῖοι γράφουν τὰ τερατώδη αὐτὰ καὶ ποῦ τὰ διαβάζουμε; Τὰ γράφουν οἱ πνευματιστὲς/ μεντιουμιστὲς καὶ τὰ διαβάζουμε στὸ βιβλίο αὐτῶν ὑπὸ τὸν τίτλον “Θεῖον Φῶς τοῦ Ὑπερπέραν, Ἐπουράνιαι Ὁμιλίαι Ἱεροῦ Χρυσοστόμου”, Ἔκδοσις Πνευματιστικοῦ Ὁμίλου Ἀθηνῶν 1966, σ. 191. Ναί, τὸ θράσος τοῦ σκοτεινοῦ κόσμου εἶναι ἀπύθμενο, ἡ δὲ σιωπὴ τῶν περισσοτέρων ἐκ τῶν Ἱεραρχῶν μας εἶναι ἐκκωφαντική.
Ἀλλὰ εἰς ποῖον σημεῖον…;
…Ἀλλὰ εἰς ποῖο σημεῖο βρίσκονται σήμερα οἱ οἰκουμενιστές, λαϊκοὶ καὶ Κληρικοί, Καθηγητὲς καὶ ἡμέτεροι Πατριάρχες ὡς πρὸς τὰ «δρομολογηθέντα» παρὰ τῶν μεντιουμιστῶν/ πνευματιστῶν καὶ τοῦ λοιποῦ Σκοτεινοῦ Κόσμου;
Ἀπάντηση: ἡ «Ἑνότητα» τῶν «Ἐκκλησιῶν» – τουλάχιστον στὴν «κορυφὴ» – ἔχει ἤδη προκύψει. Τώρα, σήμερα, ἐπιχειρεῖται ἡ Ἕνωση. Ἡ Ἕνωση, ἀντιστάσεως μὴ οὔσης.. Ὅταν δὲ ὁ κατήφορος, ἡ ἰσοπέδωση ἔχουν προχωρήσει, τότε θὰ ἐπιχειρηθεῖ – ἢ καὶ ἐπιβληθεῖ διὰ τῶν Καισάρων – ἡ πλήρης Συγχνώνευση θρησκειῶν καὶ «Ἐκκλησιῶν», ἔτσι ὅπως τὸ θέλουν οἱ Τέκτονες, οἱ θεοσοφιστές, οἱ πνευματιστὲς/ μεντιουμιστὲς κλπ. μὰ καὶ αὐτοπροσώπως ὁ ἴδιος ὁ Ἑωσφόρος τῆς Πτώσεως!
Τώρα ὀλίγα ἀπὸ τὴν σκυταλοδρομίαν τοῦ Ἑωσφόρου ἐναντίον τοῦ χριστιανισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν θρησκειῶν!
Ἡ «σκυτάλη» λοιπὸν αὐτὴ ἔχει ὡς ἀφετηρία της τὰς «χεῖρας», τὸν ἐσκοτισμένο νοῦ, τοῦ Ἀρχαίου Ὄφεως καὶ πέρασε – κατὰ τὴν ὅλη ἕως τώρα πορεία τοῦ Κόσμου – ἀπὸ πολλὰ χέρια, ἕως τοὺς τελευταίους αἰῶνες, ΚΑΙ σήμερα. Ἰδοὺ τώρα ὀλίγα, ὡς δείγματα, ἀπὸ τὴν τωρινὴ πορεία τῆς διαβολικῆς αὐτῆς σκυτάλης.
Ἔγραψαν λοιπὸν οἱ σκότιες δυνάμεις καὶ ταῦτα:
– «…Ὁ Τέκτων [οἱ τέκτονες] καταρρίπτει τοὺς βωμοὺς τῶν ναῶν…», «κατεδαφίζει» δηλαδή, πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως τὰ «ἱερὰ» ὅλα, τῆς χριστιανικῆς ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ πάσης θρησκείας. (Στὸ τεκτ. περιοδικὸ Πυθαγόρας, ἔτους 1882, φυλλάδιο 10, σελ. 291).
– Τὴν σκυτάλη λαμβάνει ὁ Τέκτων[4] Κάρολος Μὰρξ καὶ γράφει: «Ἡ θρησκεία εἶναι τὸ ὄπιον τοῦ λαοῦ…»[5].
Ἡ ἴδια σκυτάλη ἔρχεται εἰς χείρας τῶν… Χιλιαστῶν, ποὺ γράφουν: «…Πᾶσα θρησκεία πρέπει νὰ ἐκριζωθῆ ἐκ τῆς γῆς…». (Στὸ βιβλιάριο αὐτῶν ὑπὸ τὸν τίτλο Ἕνας Κόσμος Μία Κυβέρνησις, ἔτος 1944, σελ. 29, Ἔκδοσις Διεθνοῦς Συλλόγου Σπουδαστῶν τῆς Γραφῆς, WATOWER (…) Brooklyn, N.Y. U.S.A., Ἑλληνικὸν Τμῆμα – Λομβάρδου 44 [Ἀθῆναι]).
Ἡ σκυταλοδρομία συνεχίζεται καὶ πάλι διὰ τῶν χειρῶν τῶν τεκτόνων, οἱ ὁποῖοι μᾶς δείχνουν τοὺς τρόπους, τὶς πονηρὲς αὐτῶν μεθόδους διὰ τῶν ὁποίων θὰ καταστρέψουν τὴν αὐθεντία τῆς Ἐκκλησίας μας – καθ’ ὅσον μᾶς ἀφορᾶ – καθὼς καὶ τὰ συναφῆ ὅλων τῶν θρησκειῶν, ὅταν θεωροῦν τὰ δόγματα ὡς τὸ «…κρύον ἡμίφως…» (στὸ τεκτ. περ. Πυθαγόρας ἔτος 2017, τ. 108, σελ. 7).
Ἀπὸ χρόνων πολλῶν ἔτσι κατεδαφίζουν τὰ δόγματα τῆς πίστεώς μας γράφοντας πολλά, πάρα πολλά, παλαιόθεν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ταῦτα:
– Τὸ τεκτονικὸν πνεῦμα «ἀπαλλάσσει τὰς θρησκείας τῶν παραλόγων καὶ ἀτόπων δογμάτων τους, καταστρέφει τὰς προλήψεις…» (τεκτ. περ. Πυθαγόρας, 1885, τεῦχος 7, σελ. 165 καὶ πολλάκις ἀλλοῦ).
Ἡ «διδασκαλία» ἔτσι αὐτὴ τοῦ Σκοτεινοῦ Κόσμου, ἐδῶ καὶ τρεῖς περίπου αἰῶνες κατακλύζει καὶ διαβιβρώσκει τὸν κόσμον ὁλόκληρο, ἐκκοσμικεύεται – ἀπὸ τὴν κορυφὴ – μέρος τῆς ὅλης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας καὶ ἀναγνωρίζει ἀκόμη καὶ τὶς αἱρετικὲς κοινότητες, κυρίως τοῦ Δυτικοῦ Κόσμου, ὡς κανονικὲς Χριστιανικὲς Ἐκκλησίες, σιωπούσης σχεδὸν τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας Ἱεραρχίας.
Διατί γίνονται αὐτὰ τὰ πικρὰ καὶ πικρότατα;
– Γίνονται, διότι τὴν ΑΝΤΙΘΕΗ σκυτάλη κατὰ τῶν δογμάτων, ἀπὸ τὰ χέρια τῶν τεκτόνων παραλαμβάνει, ποῖος νομίζετε; Τὴν παραλαμβάνει ὁ τέκτων[6] ἐπίσης καὶ πατριάρχης τῆς μητρὸς Ἐκκλησίας Ἀθηναγόρας, ποὺ εἶπε – καὶ γράφτηκε, ὅτι: «…Τὰ δόγματα πρέπει ἡ κάθε Ἐκκλησία νὰ τὰ βάλη μὲ σεβασμὸ στὸ σκευοφυλάκιό της καὶ νὰ ἐκδώσωμε ἀπὸ κοινοῦ τὸ νόμισμα τῆς ἀγάπης… (Στὸ μασονικὸ/ θεοσοφικὸ Περιοδικὸ Ἰλισός, ἔτος 1964, τεῦχος 33, σελ. 37).
Ἰδοὺ καὶ πάλι αἱ διαβολικαὶ «Συγκλίσεις»: «…Δὲν πρέπει νὰ παραδεχόμαστε τὰ συστήματα καὶ τὰ δόγματα…»!
Ποιὸς τὸ εἶπε αὐτό; Τὸ εἶπε «…Ὁ Τοποτηρητὴς τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, Διάδοχος τοῦ Πρίγκιπος τῶν Ἀποστόλων, Ὕπατος Ποντίφηξ τῆς Παγκοσμίου Ἐκκλησίας, Πατριάρχης τῆς Δύσεως, Πριμᾶτος τῆς Ἰταλίας, Ἀρχιεπίσκοπος καὶ Μητροπολίτης τῆς ἐπαρχίας τῆς Ρώμης, Ἡγεμὼν τοῦ κράτους τοῦ Βατικανοῦ…».
Ποῖος Ἀκριβῶς; – «… Ὁ Καρδινάλιος Κρακοβίας [καὶ μετέπειτα Πάπας] Κάρολος Βοϊτύλα…»! (πάντα ταῦτα στὸν Ἰλισό, ἔτος 1978, τεῦχος 130, σελ. 390 – 391).
Ἡ ἀνίερος πορεία τῆς σκυτάλης τῶν ἀθεοφόβων…
Ἡ ἀνίερή ἔτσι κατὰ τῶν χριστιανικῶν Δογμάτων σκυτάλη πηγαινοέρχεται: Ἀπὸ τὰς «χεῖρας» τῆς Μασονίας εἰς χεῖρας παπῶν καὶ ἡμετέρων Πατριάρχων! Τὸ εἴδαμε! Τὸ βλέπουμε!
…Ἀλλὰ νὰ ’την πάλι εἰς χεῖρας τῆς Μασονίας ἡ μαύρη σκυτάλη. Γράφουν: «…Αἱ δογματικαὶ προλήψεις εἶναι συνυφασμέναι συνήθως (…) μὲ διάφορα δόγματα διαφόρων θρησκειῶν…
Ἔτσι: «…Αἱ δογματικαὶ προλήψεις προκαλοῦν φράγμα εἰς τὸν ἄνθρωπον… [καὶ] «ὅπως ὁ ὑψηλὸς πυρετὸς φέρει παραλήρημα οὕτω καὶ αἱ προλήψεις ἄγουν εἰς τὸν Φανατισμό…»! (Στὸν Ἰλισό, ἔτος 1990, τ. 35, σ. 217- 218).
Ἐν συνεχείᾳ ἡ σκυτάλη αὐτὴ πηγαίνει εἰς χεῖρας ἑνὸς Δεσπότη «τῆς μητρὸς» τῶν Ἐκκλησιῶν! Ποῖος ἦτο αὐτός; Ἦτο ὁ ἄλλοτε μητροπολίτης τῆς Ἑλβετίας Δαμασκηνὸς Παπανδρέου! (1982- 2003).
Ἰδοὺ τί, ἐπισημότατα, σχετικῶς, ἐξεστόμισε: – ἀτιμωρητί! – αὐτὸς ὁ Δεσπότης: «…Τὸ θέμα Σύγχρονα Ἐκπαιδευτικὰ συστήματα καὶ παλιὲς θρησκευτικὲς προλήψεις προσδιορίζει τὸ χῶρο, στὸν ὁποῖο πρέπει νὰ ἐπικεντρωθεῖ ἡ προσπάθεια ὅλων γιὰ τὴ δημιουργία τῶν ἀναγκαίων προϋποθέσεων, ὥστε οἱ θετικὲς προτάσεις τοῦ διαθρησκευτικοῦ μας διαλόγου νὰ εὕρουν τὴν εὐρύτερη δυνατὴ ἀπήχηση στὴν κοινωνία[!]. …Στὸν ἱερὸ χῶρο τῆς Παιδείας – συνεχίζει ἀκάθεγκτος, ἀνεμπόδιστος ὁ Δεσπότης ἐκεῖνος- μορφοποιοῦνται, μέσα ἀπὸ μία πολυετῆ ἐκπαιδευτικὴ διαδικασία [!], οἱ νέοι πολίτες τῆς κοινωνίας, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἐλευθερωθοῦν ἀπὸ τὶς παλιὲς θρησκευτικὲς προλήψεις…».
Μὰ ναὶ – καὶ ὢ τῆς φρίκης! – τὸ σχετικὸ σατανικὸ σχέδιο τοῦ Σκοτεινοῦ Κόσμου γίνεται φανερὸ καὶ μὲ θράσος ὁμολογεῖται διὰ χειλέων τοῦ Ἐπισκόπου ἐκείνου τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας, ὡς ἀκολούθως:
“…Ἡ ἄμεση ἀναμόρφωση τῶν ἀναλυτικῶν προγραμμάτων τῆς θρησκευτικῆς ὕλης καὶ ἡ ἀνακάθαρσή της ἀπὸ τὶς παλαιὲς καὶ παρωχημένες θρησκευτικὲς προλήψεις θὰ προετοιμάσουν τοὺς νέους, γιὰ νὰ δεχτοῦν τὶς προτάσεις ἑνὸς ἐποικοδομητικοῦ διαθρησκειακοῦ [ὤχ!] διαλόγου…»!
Ποῦ δημοσιεύθηκαν αὐτά; Ποῦ τὰ διαβάσαμε; Ἀπάντηση: Τὰ διαβάσαμε στὸ ἄρθρο ὑπὸ τὸν τίτλο “Ἡ ἀντιμετώπιση τοῦ σύγχρονου κόσμου ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὸν Ἰουδαϊσμὸ – Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἑλβετίας Δαμασκηνοῦ». Δημοσιεύθηκε δὲ στὸ περιοδικὸ Χρονικὰ Ἰσραηλ, τεῦχος Μαρτίου- Ἀπριλίου 1999…
Ποῖον εἶναι ἐντέλει τὸ σχόλιον τοῦ Μοναχοῦ Ἀβερκίου;
Εἶναι αὐτό: – Θλίψη ἐπάνω στὴν θλίψη. Ἀλλὰ καὶ ἐλπίδα. Ἐλπίδα εἰς τί; – Μὰ στὴν Ἡμέρα Ἐκείνη τοῦ Κυρίου μας· τὴν Μεγάλη καὶ Ἐπιφανῆ. Τότε ποὺ κάθε κατεργάρης θὰ κάτσει στὸν πάγκο του. Διότι «κατεργάρηδες» ὑπῆρξαν καὶ ὑπάρχουν πολλοί… Τὸ ψάρι ὡστόσο ὄζει, δηλαδὴ βρωμάει ἀπὸ τὸ κεφάλι. Κατὰ δὲ τοὺς τελευταίους καιροὺς ἡ βρώμα αὐτὴ εἶναι ἀφόρητη.
Ἕνα διερώτημα:
Θὰ παρακαλέσουμε ἐδῶ τούς ἀναγνῶστες μας νὰ μᾶς ἐπιτρέψουν νὰ διατυπώσουμε ἕνα διερώτημα:
– Πόσοι ἆραγε ἐκ τῶν ἁγίων/ ἀξίων Ἱεραρχῶν μας «ὀσμίστηκαν», ὀσφράνθηκαν τέλος πάντων ὅσα κακοδόξως ἐξέφρασαν κατὰ καιροὺς πολλοὶ ἐκ τῶν ἡγετῶν τῆς Ἐκκλησίας μας; Τὰ ὀσφράνθηκαν δηλαδή, καὶ παρρησία τὰ κατήγγειλαν εἰς Συνόδους ἢ δημόσια; Νὰ εἶναι, ἆραγε, δεκαεπτά; Ἑπτά;Ἢ μόνον τρεῖς ἀπὸ τοὺς ὀγδοήκοντα καὶ βάλε Ἐπισκόπους μας;
…Κι ἔτσι πάντως νὰ εἶναι, δόξα τῷ Θεῷ.
– Ναί, τιμὴ καὶ σέβας εἰς ὅσους σχετικῶς ἀντιστάθηκαν καὶ ἀντιστέκονται, κληρικοὺς καὶ λαιϊκούς. Μὲ κόστος καὶ πόνο. Καὶ μὲ διωγμοὺς ἀντιστέκονται!
Μοναχὸς Ἀβέρκιος
Σημειώσεις:
1. Στὸ βιβλιάριο τοῦ τέκτονα (Πυθαγόρας 1980, τ. 19, σελ. 22) Γιώργου Χορτάτου ὑπὸ τὸν τίτλο ILLUMINATI οἱ πεφωτισμένοι, Τὸ Τάγμα τῶν Πεφωτισμένων, ὅπου ὁ Γ.Χ. “ἀνατρέχοντας στὰ Τυπικὰ τῶν “ILLUMINATI” (στὰ ἐπίσημα κείμενα αὐτῶν) ἔγραψε ὅσα ἔγραψε – σελ. 15 καὶ 19. 2. «Μυστικὴ ἑταιρεία». Στὴν τεκτονικὴ Ἐγκυκλοπαίδεια, ἐκδοθεῖσα παρὰ τῶν τεκτόνων. Λήμματα: «πεφωτισμένοι θεοσοφισταί», «πεφωτισμένοι τῆς Ἀβινιόν», «Ἀδὰμ Βαϊσχάουπτ», «Κνίγγε»· 3. Ἀπὸ τοῦ τέκτονος Μηνᾶ Λογοθέτη στὸ βιβλιάριό του ὑπὸ τὸν τίτλο, Ὁ Ἀρχαῖος καὶ Παραδεδεγμένος Σκωτικὸς Τύπος, σελ. 7, Ἀθῆναι, 1982. 4. Μασόνος 32 βαθμοῦ ὁ Κάρολος Μὰρξ (Στὸ τεκτ. περιοδικὸ Ὁ Διαβήτης, Περιοδικὴ Ἔκδοσις τῆς Ἐθνικῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος, τεῦχος 16, Φεβρουάριος 2005, σελ. 30). 5. Γράφτηκε στὴν εἰσαγωγὴ τοῦ ἔργου τοῦ Μάρξ, Συμβολὴ στὴν Κριτικὴ τῆς Φιλοσοφίας τοῦ Δικαίου τοῦ Χέγκελ (1843 – 1844), διαδικτυακή ἀναζήτηση καὶ πηγή. 6. Μασόνος 33ου βαθμοῦ ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας (στὸ θεοσοφικὸ/ τεκτονικὸ περιοδικὸ Ἰλισός, ἔτος 1973, τεῦχος 97, σελ. 41 (καὶ ἀλλοῦ).