«Ὁ Θεὸς ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο, τὸν γέμισε μὲ γνώση συνέσεως καὶ ὑπέδειξε σ΄ αὐτὸν τὰ καλὰ καὶ τὰ κακά».
(Σοφ. Σειρ. ιζ΄7)
Ὅταν γιὰ πρώτη φορὰ δημιούργησε ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπο, ἔβαλε μέσα του φυσικὸ νόμο. Καὶ τὶ τέλος πάντων σημαίνει νόμος φυσικός; Διαμόρφωσε τὴ συνείδησή μας καὶ μᾶς ἔκαμε ἱκανοὺς νὰ διακρίνουμε τὰ καλὰ ἀπὸ τὰ κακά. Διότι δὲν χρειάζεται νὰ μάθουμε ὅτι εἶναι κακὸ ἡ πορνεία καὶ καλὸ ἡ σωφροσύνη, γιατὶ αὐτὸ τὸ ξέρουμε ἀπὸ τὴν ἀρχή. Ὁ ἄνθρωπος ἦταν αὐτοδίδακτος στὴ γνώση τῆς ἀρετῆς. Ἁμάρτησε ὁ Ἀδάμ, ὅταν γιὰ πρώτη φορά, ἔκαμε παρακοή, στὸ Θεό, καὶ ἀμέσως μετὰ τὴν ἁμαρτία κρυβότανε· ἄν δὲν γνώριζε, ὅτι ἔκαμε κάτι κακό, γιὰ ποιὸ λόγο θὰ κρυβότανε;
Ἁγίου Ἰωάννου το Χρυσοστόμου